Қавлаи таъолӣ : «у إзи қоли إброҳими раб » иброҳӣм гуфт худованди ман « аҷъли ҳозои алблди омно » ин шаҳри шаҳрӣ бебим кун , «у аҷнбнӣ ва банӣ »у даври дори мароу писарони маро , « أн наабд алأсном ( 35 ) » ки батонро парастем .

قوله تعالی: «وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ» ابراهیم گفت خداوند من «اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً» این شهر شهری بی بیم کن، «وَ اجْنُبْنِی وَ بَنِیَّ» و دور دار مرا و پسران مرا، «أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ (۳۵)» که بتان را پرستیم.

« раб » худованди ман , « إнҳни أзллни ксирои ман аннос » ин батон фаровон аз мардумон бероҳ карданд , « Фмни тбънӣ » ҳар ки бар пай ман бияёд , « Фإнаҳи манӣ » ӯ аз манаст , « ва ман ъсонӣ » ва ҳар ки дар ман осӣ шавад , « Фإнки ғафури раҳим ( 36 ) » ту худовандии айби пӯшии омрзгор , бахшояндае меҳрбону қодирӣ ки роҳи намое то омрзӣу бахшойӣ .

«رَبِّ» خداوند من، «إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ» این بتان فراوان از مردمان بی راه کردند، «فَمَنْ تَبِعَنِی» هر که بر پی من بیاید، «فَإِنَّهُ مِنِّی» او از منست، «وَ مَنْ عَصانِی» و هر که در من عاصی شود، «فَإِنَّکَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۳۶)» تو خداوندی عیب پوشی آمرزگار، بخشاینده‌ای مهربان و قادری که راه نمایی تا آمرزی و بخشایی.

« рбно » худованди мо , « إнии أскнти ман зритӣ » ман бншондми фарзанди хешро , « бўоди ғайри зии заръ » бҳомўнӣ бе бар , « ъанд битки алмҳрм » бнздики хонаи ту , хонае бо озарм карда бузург дошта , « рбно » худованди мо , « лиқимўои алслоаҳ » то намоз бпоӣ доранд , « Фоҷъли أФӣдаҳи ман аннос » дили қавмӣ аз мардумон чунон кун , « тҳўии إлиҳм » ки май шитобади бойени хона ва боишон , «у арзқҳми ман алсмрот » ва рӯзӣ кун эшонро аз миваҳо , « лълҳми ишкрўн ( 27 ) » магари сипос дор бошанд туро .

«رَبَّنا» خداوند ما، «إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی» من بنشاندم فرزند خویش را، «بِوادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ» بهامونی بی بر، «عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ» بنزدیک خانه تو، خانه‌ای با آزرم کرده بزرگ داشته، «رَبَّنا» خداوند ما، «لِیُقِیمُوا الصَّلاةَ» تا نماز بپای دارند، «فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ» دل قومی از مردمان چنان کن، «تَهْوِی إِلَیْهِمْ» که می‌شتابد باین خانه و بایشان، «وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ» و روزی کن ایشان را از میوه‌ها، «لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ (۲۷)» مگر سپاس دار باشند ترا.

« рбно » худованди мо , « إнки тааллум » май донеи ту , « мо нхФӣ » онч дар дил медорем , « ва мо нълн »у онч май нмоӣим , « ва мо ихФии алии аллоҳи ман шайъи ء » ва пӯшида наёяд бар худои ҳичиз , « фии алأрзу лои фии алсмоء ( 38 ) » на дар замин ва на дар осмон .

«رَبَّنا» خداوند ما، «إِنَّکَ تَعْلَمُ» می‌دانی تو، «ما نُخْفِی» آنچ در دل می‌داریم، «وَ ما نُعْلِنُ» و آنچ می‌نمائیم، «وَ ما یَخْفی‌ عَلَی اللَّهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ» و پوشیده نیاید بر خدای هیچیز، «فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ (۳۸)» نه در زمین و نه در آسمان.

« алҳмди ллаҳ » ситоиши он худоиро , « алзии вҳби лии алии алкбр » ки маро дод бар сари перӣ , « إсмоъилу إсҳоқ » Исмоилу исҳоқ , « إни рабии лсмиъи алдъоء ( 39 ) » худованд ман шунаванда дуост баростӣ .

«الْحَمْدُ لِلَّهِ» ستایش آن خدای را، «الَّذِی وَهَبَ لِی عَلَی الْکِبَرِ» که مرا داد بر سر پیری، «إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ» اسماعیل و اسحاق، «إِنَّ رَبِّی لَسَمِیعُ الدُّعاءِ (۳۹)» خداوند من شنونده دعاست براستی.

« раби аҷълнии муқӣми алслоаҳ » худованди ман марои намозгарӣ ҳангом кӯшида кун , « ва ман зритӣ »у фарзандони ман , « рбно » худованди мо , «у тақаббули дъоء ( 40 ) » ва бипазир дуои ман .

«رَبِّ اجْعَلْنِی مُقِیمَ الصَّلاةِ» خداوند من مرا نماز گری هنگام کوشیده کن، «وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی» و فرزندان من، «رَبَّنا» خداوند ما، «وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ (۴۰)» و بپذیر دعای من.

« рбно » худованди мо , « ағФри лӣу лўолдӣ » биёмурз мароу падару модари маро , «у ллмؤмнин »у гиравидагонро ҳама , « явми иқўми алҳсоб ( 41 ) » он рӯз ки шумор бар сари халқ бпоӣ шавад .

«رَبَّنَا» خداوند ما، «اغْفِرْ لِی وَ لِوالِدَیَّ» بیامرز مرا و پدر و مادر مرا، «وَ لِلْمُؤْمِنِینَ» و گرویدگان را همه، «یَوْمَ یَقُومُ الْحِسابُ (۴۱)» آن روز که شمار بر سر خلق بپای شود.

«у лои тҳсбни аллоҳи ғоФло » ва мапиндор расӯли ман ки аллоҳи ноогоҳст , « ъмои иъмли алзолмўн » аз онч ситамкорон мекунанд , « إнмои иؤхрҳм » ки ӯ эшонро мебоз дорад , « лиўми ташаххуси фӣаи алأбсор ( 42 ) » рӯзӣ ки чашмҳо дар он рӯз бар ҳаво дошта

«وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا» و مپندار رسول من که اللَّه ناآگاهست، «عَمَّا یَعْمَلُ الظَّالِمُونَ» از آنچ ستمکاران می‌کنند، «إِنَّما یُؤَخِّرُهُمْ» که او ایشان را می‌باز دارد، «لِیَوْمٍ تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصارُ (۴۲)» روزی که چشمها در آن روز بر هوا داشته

« мҳтъин » шитобандагон , « Муқаннаъии рؤсҳм » сарҳошон бар боло дошта , « лои иртди إлиҳми турфаам » нгрстни эшон аз он ҷой ки менигаранд бо эшон наёбад , «у أФӣдтҳми ҳўоء ( 43 ) » ва дилҳои эшон наҳй .

«مُهْطِعِینَ» شتابندگان، «مُقْنِعِی رُؤُسِهِمْ» سرهاشان بر بالا داشته، «لا یَرْتَدُّ إِلَیْهِمْ طَرْفُهُمْ» نگرستن ایشان از آن جای که می‌نگرند با ایشان نیابد، «وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ (۴۳)» و دلهای ایشان نهی.

«у أнзри аннос » ва битарсон мардумонро , « явми иأтиҳми алъзоб » аз рӯзӣ ки марг боишон расад , « Фиқўли аллазӣнаи злмўо » ногрўидгон гӯйанд , « рбно » худованди мо , « أхрнои إлии أҷли қариб » бо пас мадори моро то дирангӣу ҳангомии наздик , « нҷби дъўтк » то посух кунем бо тавҳиди хондани туро , « ва натабаъ алрсл » ва пай барем расӯлони туро , « أу лами ткўнўои أқсмтми ман қабл » эшонро гӯйанд на савгандон мехӯрдед аз пеш , « мо лаками ман завол ( 44 ) » ки шуморо аз маргии бзндгонӣ гаштан нест .

«وَ أَنْذِرِ النَّاسَ» و بترسان مردمان را، «یَوْمَ یَأْتِیهِمُ الْعَذابُ» از روزی که مرگ بایشان رسد، «فَیَقُولُ الَّذِینَ ظَلَمُوا» ناگرویدگان گویند، «رَبَّنا» خداوند ما، «أَخِّرْنا إِلی‌ أَجَلٍ قَرِیبٍ» با پس مدار ما را تا درنگی و هنگامی نزدیک، «نُجِبْ دَعْوَتَکَ» تا پاسخ کنیم با توحید خواندن ترا، «وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ» و پی بریم رسولان ترا، «أَ وَ لَمْ تَکُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ» ایشان را گویند نه سوگندان می‌خوردید از پیش، «ما لَکُمْ مِنْ زَوالٍ (۴۴)» که شما را از مرگی بزندگانی گشتن نیست.

«у скнтми фии мсокни аллазӣнаи злмўои أнФсҳм » ва дар ншстгоҳҳои ситамкорон ва бидон нишастед , « ва табин лакам »у пайдо шуда шуморо , « Киеви Фълнои баҳам » ки бо эшон чаҳ кардем , «у зрбнои лаками алأмсол ( 45 ) » ва шуморо боишон мислҳо задем .

«وَ سَکَنْتُمْ فِی مَساکِنِ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ» و در نشستگاههای ستمکاران و بدان نشستید، «وَ تَبَیَّنَ لَکُمْ» و پیدا شده شما را، «کَیْفَ فَعَلْنا بِهِمْ» که با ایشان چه کردیم، «وَ ضَرَبْنا لَکُمُ الْأَمْثالَ (۴۵)» و شما را بایشان مثلها زدیم.

«у қади мкрўои мкрҳм »у ҳамаи кӯшишҳо бкўшиднд , « ва ъанд аллоҳи мкрҳм »у ҷзоءи макри эшон наздик худост , «у إни кони мкрҳм » ва набӯд кӯшиши эшон , « лтзўл манеҳ алҷбол ( 46 ) » магари онро то кӯҳ ҷунбад онро аз ҷой .

«وَ قَدْ مَکَرُوا مَکْرَهُمْ» و همه کوششها بکوشیدند، «وَ عِنْدَ اللَّهِ مَکْرُهُمْ» و جزاء مکر ایشان نزدیک خداست، «وَ إِنْ کانَ مَکْرُهُمْ» و نبود کوشش ایشان، «لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ (۴۶)» مگر آن را تا کوه جنبد آن را از جای.

« Флои тҳсбни аллоҳ » пас мапиндор ки аллоҳ , « мхлФи ваъдаи русула » кажкунанда ваъдаи расӯлон хешаст , « إни аллоҳи азиз » аллоҳ тоўндаҳаст бо ҳар коўндаҳ , « зўи интиқом ( 47 ) » аз душманони кини стонндаҳ .

«فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ» پس مپندار که اللَّه، «مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ» کژ کننده وعده رسولان خویش است، «إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ» اللَّه تاونده است با هر کاونده، «ذُو انتِقامٍ (۴۷)» از دشمنان کین ستاننده.

« явми тбдли алأрзи ғайри алأрз » он рӯз ки бадал кунанд заминро базмин дигар , «у алсмоўот » ва осмонҳоро босмонҳои дигар , «у брзўои ллаҳи алвоҳади алқҳор ( 48 ) » ва берун оянд фармони худоиро ки яктост , ҳамаро фурӯи шикананда ва кам оваранда . « ватарӣ алмҷрмини иўмӣз »у кофаронро бинии он рӯз , « мқрнини фии алأсФод ( 49 ) » бо ҳам баста дар бандҳо . « сробилҳми ман Қатарон » пӯшишҳо ва пероҳанҳои эшон аз Қатарони сиёҳи гндо «у тғшии вҷўҳҳми алнор ( 50 ) »у оташ дар рӯйҳои эшон май печида . « лиҷзии аллоҳи кули нафаси мо касбат » онро то подош диҳад аллоҳ ҳар таниро азишон бонч мекард , « إни аллоҳи сариъи алҳсоб ( 51 ) » аллоҳ зуд тавонисту зуди шумор .

«یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ» آن روز که بدل کنند زمین را بزمین دیگر، «وَ السَّماواتُ» و آسمانها را بآسمانهای دیگر، «وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ (۴۸)» و بیرون آیند فرمان خدای را که یکتاست، همه را فرو شکننده و کم آورنده. «وَ تَرَی الْمُجْرِمِینَ یَوْمَئِذٍ» و کافران را بینی آن روز، «مُقَرَّنِینَ فِی الْأَصْفادِ (۴۹)» با هم بسته در بندها. «سَرابِیلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ» پوششها و پیراهنهای ایشان از قطران سیاه گندا «وَ تَغْشی‌ وُجُوهَهُمُ النَّارُ (۵۰)» و آتش در رویهای ایشان می‌پیچیده.«لِیَجْزِیَ اللَّهُ کُلَّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ» آن را تا پاداش دهد اللَّه هر تنی را ازیشان بآنچ می‌کرد، «إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۵۱)» اللَّه زود توانست و زود شمار.

« ҳозои балоғи ллнос » ин боз намӯданӣасту панд додании мардумонро , «у линзрўо ба » то бими намоянд ва огоҳ кунанд эшонро бон , «у лиълмўои أнмои ҳўи إлаҳи воҳид » ва то бидонад ки ӯ худоӣаст якто , «у лизкри أўлўои алأлбоб ( 52 ) » ва то дар ёд дорад ва панд гирад зиракону худовандони хирад .

«هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ» این باز نمودنی است و پند دادنی مردمان را، «وَ لِیُنْذَرُوا بِهِ» تا بیم نمایند و آگاه کنند ایشان را بآن، «وَ لِیَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ» و تا بداند که او خدایی است یکتا، «وَ لِیَذَّکَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ (۵۲)» و تا در یاد دارد و پند گیرد زیرکان و خداوندان خرد.