Қавлаи таъолӣ : «у лақади отиноки сбъои ман алмсонӣ » турои додеми сабъи мсонӣ , «у алқуръони алъзим ( 87 ) »у қуръони бузургвор .
قوله تعالی: «وَ لَقَدْ آتَیْناکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِی» ترا دادیم سبع مثانی، «وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ (۸۷)» و قرآن بزرگوار.
« лои тамаддуни ъиник » нигараду чашми хеш дар он набандӣ ва нанигарӣ , « إлии мо мтъно ба » бонки эшонро бар хурдор кардем бон , « أзўоҷо манеҳам » қавмиро аз мардону занон , «у лои тҳзни алайҳим » ва бар эшон андӯҳ нахурӣ , «у ахФзи ҷноҳки ллмؤмнин ( 88 ) » ва фурӯтан бош гиравидагонро .
«لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ» نگرد و چشم خویش در آن نبندی و ننگری، «إِلی ما مَتَّعْنا بِهِ» بآنک ایشان را بر خوردار کردیم بآن، «أَزْواجاً مِنْهُمْ» قومی را از مردان و زنان، «وَ لا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ» و بر ایشان اندوه نخوری، «وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ (۸۸)» و فروتن باش گرویدگان را.
« ва қул إнии أнои алнзири улмубин ( 89 ) »у гӯй ки ман бими намоями ошкоро .
«وَ قُلْ إِنِّی أَنَا النَّذِیرُ الْمُبِینُ (۸۹)» و گوی که من بیم نمایم آشکارا.
« комаи أнзлнои алии алмқтсмин ( 90 ) » ҳамчунонк фурӯ фиристодем барин мқтсмон .
«کَما أَنْزَلْنا عَلَی الْمُقْتَسِمِینَ (۹۰)» همچنانک فرو فرستادیم برین مقتسمان.
« аллазӣнаи ҷълўои алқуръони ъзин ( 91 ) » эшон ки қуръони бҷодўиӣ фаро доштанд ва онро пораи пора боз доданд .
«الَّذِینَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِینَ (۹۱)» ایشان که قرآن بجادویی فرا داشتند و آن را پاره پاره باز دادند.
« Фўи рбк » бхдоўнди ту , « лнсӣлнҳми أҷмъин ( 92 ) » ки ночораи пурсими эшонро ҳамагон .
«فَوَ رَبِّکَ» بخداوند تو، «لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ (۹۲)» که ناچاره پرسیم ایشان را همگان.
« ъмои конўои иъмлўн ( 93 ) » аз онч дар дунё мекарданд .
«عَمَّا کانُوا یَعْمَلُونَ (۹۳)» از آنچ در دنیا میکردند.
« Фосдъи бмои тؤмр » сухани шикофу боз на бо душманони ман , «у أърз » ва рӯй гардон , « ани алмшркин ( 94 ) » аз мушрикон .
«فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ» سخن شکاف و باز نه با دشمنان من، «وَ أَعْرِضْ» و روی گردان، «عَنِ الْمُشْرِکِینَ (۹۴)» از مشرکان.
« إнои кФиноки алмстҳзӣин ( 95 ) » туро кифоят кардем кори ин афсӯси гарон .
«إِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ (۹۵)» ترا کفایت کردیم کار این افسوس گران.
« аллазӣнаи иҷълўни маъаи аллоҳи إлҳои охир » эшон ки бо аллоҳи таъолии худоӣ дигар мегӯйанд , « ФсўФи иълмўн ( 96 ) » оре огоҳ шаванд .
«الَّذِینَ یَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ» ایشان که با اللَّه تعالی خدایی دیگر میگویند، «فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۹۶)» آری آگاه شوند.
« ва лақад наилм أнки изиқи сдрки бмои иқўлўн ( 97 ) » ва нек медонем ки дили ту танг мешавад аз онч мегӯйанд мароу туро .
«وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّکَ یَضِیقُ صَدْرُکَ بِما یَقُولُونَ (۹۷)» و نیک میدانیم که دل تو تنگ میشود از آنچ میگویند مرا و ترا.
« Фсбҳи бҳмди рбк » худованди хешро бпокӣ май стоӣ , « ва кун ман алсоҷдин ( 98 ) » ва аз прсткорон мебош .
«فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ» خداوند خویش را بپاکی میستای، «وَ کُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ (۹۸)» و از پرستکاران میباش.
«у аъбди рбк »у худованди хешро параст , « ҳатто иأтики алиқин ( 99 ) » то он гуҳ ки бтў ояд он рӯз ки ҳамаи халқ бе гумонанд дар он рӯз .
«وَ اعْبُدْ رَبَّکَ» و خداوند خویش را پرست، «حَتَّی یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ (۹۹)» تا آن گه که بتو آید آن روز که همه خلق بیگمانند در آن روز.