Қавлаи таъолӣ : «у إни ман шайъи ءи إлои ънднои хзоӣнаҳ » нест ҳичизи магари бнздик мост наҳуфт ҷои ону ниҳоди ҷои он , « ва мо ннзлаҳ » ва фурӯ нафаристем онро , « إло бақадр маълум ( 21 ) » магари бондозаҳ эй дониста .
قوله تعالی: «وَ إِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ» نیست هیچیز مگر بنزدیک ماست نهفت جای آن و نهاد جای آن، «وَ ما نُنَزِّلُهُ» و فرو نفرستیم آن را، «إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ (۲۱)» مگر باندازهای دانسته.
«у أрслнои алрёҳи лўоқҳ »у фурӯ май гшоӣими бодҳои обистан , « Фأнзлнои ман алсмоءи моء » то фурӯ фиристем аз зери обӣ , « Фأсқинокмўаҳ » то шуморо оби диҳем , « ва мо أнтми ?лаи бхознин ( 22 ) » ва шумо бози барандагони об наед .
«وَ أَرْسَلْنَا الرِّیاحَ لَواقِحَ» و فرو میگشائیم بادهای آبستن، «فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً» تا فرو فرستیم از زیر آبی، «فَأَسْقَیْناکُمُوهُ» تا شما را آب دهیم، «وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِینَ (۲۲)» و شما باز برندگان آب نهاید.
«у إнои лнҳни нҳиӣу намят » ва мо ки мооим зинда мекунем ва май мироним .
«وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْیِی وَ نُمِیتُ» و ما که ماایم زنده میکنیم و میمیرانیم.
«у нҳни алўорсўн ( 23 ) » ва мирос барем .
«وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ (۲۳)» و میراث بریم.
«у лақади ълмнои алмстқдмини мнкм » ва донистаем гузаштагони пешинён аз шумо , «у лақади ълмнои алмстأхрин ( 24 ) »у пасинёни шумо донистаем .
«وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِینَ مِنْکُمْ» و دانستهایم گذشتگان پیشینیان از شما، «وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِینَ (۲۴)» و پسینیان شما دانستهایم.
«у إни рбки ҳўи иҳшрҳм »у худованди ту охир бо ҳам орад , « إнаҳи ҳакими алӣам ( 25 ) » ки рост кораст , рости дониш , баҳамаи чизи доно .
«وَ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ» و خداوند تو آخر با هم آرد، «إِنَّهُ حَکِیمٌ عَلِیمٌ (۲۵)» که راست کارست، راست دانش، بهمه چیز دانا.
«у лақади хлқнои алإнсон » бёФридими мардумро , « ман слсол » аз суфоли хом , « ман ҳмإи мснўн ( 26 ) » аз тлхби фурӯи рехта бар рӯй замин .
«وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ» بیافریدیم مردم را، «مِنْ صَلْصالٍ» از سفال خام، «مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (۲۶)» از طلخب فرو ریخته بر روی زمین.
«у алҷони хлқноаҳ »у париро офаридем , « ман қабл » пеш аз одам , « ман нори алсмўм ( 27 ) » аз оташи гарм бедӯд .
«وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ» و پری را آفریدیم، «مِنْ قَبْلُ» پیش از آدم، «مِنْ نارِ السَّمُومِ (۲۷)» از آتش گرم بی دود.
«у إзи қоли рбки ллмлоӣкаҳ » ва гуфт худованди ту Фриштгонро , « إнии холиқи бшро » ман хоҳам офариди мардумӣ , « ман слсол » аз гулии хушк , « ман ҳмإи мснўн ( 28 ) » аз гулии сиёҳ , буии бгрдидаҳ .
«وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ» و گفت خداوند تو فریشتگان را، «إِنِّی خالِقٌ بَشَراً» من خواهم آفرید مردمی، «مِنْ صَلْصالٍ» از گلی خشک، «مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (۲۸)» از گلی سیاه، بوی بگردیده.
« Фإзои сўитаҳ » ки ман болоу нигошти вай рост кунам , «у нафхати фӣаи ман рӯҳӣ »у дарави орм аз рӯҳи хеш , « Фқъўои ?лаи соҷдин ( 29 ) » ҳама ӯро бсҷўди афтид .
«فَإِذا سَوَّیْتُهُ» که من بالا و نگاشت وی راست کنم، «وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» و درو آرم از روح خویش، «فَقَعُوا لَهُ ساجِدِینَ (۲۹)» همه او را بسجود افتید.
« Фсҷди алмлоӣкаҳи каллаами أҷмъўн ( 30 ) » суҷуд карданд Фриштгони ҳамаи бикбори баҳам .
«فَسَجَدَ الْمَلائِکَةُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ (۳۰)» سجود کردند فریشتگان همه بیکبار بهم.
« إлои إблиси أбии أни икўни маъаи алсоҷдин ( 31 ) » магари Иблиси сар боз зад ки бо соҷдон суҷуд кунад .
«إِلَّا إِبْلِیسَ أَبی أَنْ یَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ (۳۱)» مگر ابلیس سر باز زد که با ساجدان سجود کند.
« қол ё إблис » гуфт эй Иблис , « мо лаки أлои ткўни маъаи алсоҷдин ( 32 ) » чбўди туро ки бо соҷдон набӯдӣ .
«قالَ یا إِبْلِیسُ» گفت ای ابلیس، «ما لَکَ أَلَّا تَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ (۳۲)» چبود ترا که با ساجدان نبودی.
« қол » гуфт , « лами أкни лأсҷди лбшр » нестам онро ки суҷуд кунам мардумиро , « хилқатаи ман слсоли ман ҳмإи мснўн ( 33 ) » ки бёФридӣ ӯро аз тлхби хом аз гулии бгрдидаҳи сиёҳ .
«قالَ» گفت، «لَمْ أَکُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ» نیستم آن را که سجود کنم مردمی را، «خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (۳۳)» که بیافریدی او را از طلخب خام از گلی بگردیده سیاه.
« қол » гуфт , « Фохрҷи минҳо » пас беруни шӯ аз осмон , « Фإнки раҷим ( 34 ) » ки ту андохтау ронда ва берун карда манӣ .
«قالَ» گفت، «فَاخْرُجْ مِنْها» پس بیرون شو از آسمان، «فَإِنَّکَ رَجِیمٌ (۳۴)» که تو انداخته و رانده و بیرون کرده منی.
«у إни алейк аллънаҳи إлии явми аддӣн ( 35 ) »у нафрин бар ту то рӯзи растохез .
«وَ إِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَةَ إِلی یَوْمِ الدِّینِ (۳۵)» و نفرین بر تو تا روز رستاخیز.
« қоли раби Фأнзрнии إлии явми ибъсўн ( 36 ) » гуфт худованди ман марои диранги даҳ то рӯзӣ ки эшонро бронгизоннд .
«قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ (۳۶)» گفت خداوند من مرا درنگ ده تا روزی که ایشان را برانگیزانند.
« қоли Фإнки ман алмнзрин ( 37 ) » гуфт пас ту аз диранги додгонӣ .
«قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ (۳۷)» گفت پس تو از درنگ دادگانی.
« إлии явми алўқти алмълўм ( 38 ) » то он рӯз ки ҳангоми он дар расад ва он ҳангом дониста манаст .
«إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (۳۸)» تا آن روز که هنگام آن در رسد و آن هنگام دانسته منست.
« қоли раби бмои أғўитнӣ » гуфт худовандо бон ки маро гумроҳ кардӣ , « лأзинни ?лаами фии алأрз » зиштӣҳои эшонро бар орем дар замин , «у лأғўинҳми أҷмъин ( 39 ) » ва эшонро аз роҳ гум кунам ҳамагон .
«قالَ رَبِّ بِما أَغْوَیْتَنِی» گفت خداوندا بآن که مرا گمراه کردی، «لَأُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ» زشتیهای ایشان را بر آریم در زمین، «وَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ (۳۹)» و ایشان را از راه گم کنم همگان.
« إло ъбодк манеҳам алмхлсин ( 40 ) » магари он бандагони ту аз эшон ки туро якто хононанду турои гузидагон .
«إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ (۴۰)» مگر آن بندگان تو از ایشان که ترا یکتا خواناناند و ترا گزیدگان.
« қоли ҳозои сироти алии мустақӣм ( 41 ) » аллоҳ гуфт ин роҳӣаст бар ман роҳии рост .
«قالَ هذا صِراطٌ عَلَیَّ مُسْتَقِیمٌ (۴۱)» اللَّه گفت این راهی است بر من راهی راست.
« إни ибодии лӣси лаки алайҳими султон » бандагони ман гиравидагони туро бар эшон дастрасӣ нест ва туоне , « إлои ман атбъки ман алғоўин ( 42 ) » магар касе ки аз пай ту бияёд аз гумроҳон .
«إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطانٌ» بندگان من گرویدگان ترا بر ایشان دسترسی نیست و توانی، «إِلَّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغاوِینَ (۴۲)» مگر کسی که از پی تو بیاید از گمراهان.