Қавлаи таъолӣ : «у أўҳии рбки إлии алнҳл » худованди ту огоҳии афканди занбӯри асалро , « أни атхзии ман алҷболи биўто » ки хона гиред дар кӯҳҳо , « ва ман алшҷру ммои иършўн ( 68 ) » ва дар дарахт ва дар бноӣӣ ки созанд .
قوله تعالی: «وَ أَوْحی رَبُّکَ إِلَی النَّحْلِ» خداوند تو آگاهی افکند زنبور عسل را، «أَنِ اتَّخِذِی مِنَ الْجِبالِ بُیُوتاً» که خانه گیرید در کوهها، «وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا یَعْرِشُونَ (۶۸)» و در درخت و در بنائی که سازند.
« сами куллӣ ман кули алсмрот » пас михўрид аз гул ҳар мивае , « Фослкии сбли рбк » дар шавед дар ин роҳҳо ки аллоҳи таъолии шуморо сохт , « злло » фармонравои хештани биФкндаҳу мусаххар шуда , « ихрҷи ман бутунҳо » меберун ояд аз шикамҳои эшон , « шароби мухталифи أлўонаҳ » шаробии рангоранг , « фӣаи шФоءи ллнос » дар он шаробаст шифои мардумон , « إни фии злки лоиаҳи лқўми итФкрўн ( 69 ) » дар он нишонаст эшонро ки дар андешанд .
«ثُمَّ کُلِی مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ» پس میخورید از گل هر میوهای، «فَاسْلُکِی سُبُلَ رَبِّکِ» در شوید در این راهها که اللَّه تعالی شما را ساخت، «ذُلُلًا» فرمانروا خویشتن بیفکنده و مسخّر شده، «یَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها» می بیرون آید از شکمهای ایشان، «شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ» شرابی رنگارنگ، «فِیهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ» در آن شرابست شفای مردمان، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (۶۹)» در آن نشانست ایشان را که در اندیشند.
«у аллоҳи хлқкм »у аллоҳи таъолии бёФриди шуморо , « сами итўФокм » пас ҳам ӯ меронад шуморо , «у мнкми ман ирд » ва аз шумо касаст ки ӯро ба пас боз баранд , « إлии أрзли улумр » бо бтринаҳи умру бтринаҳи зиндагонӣ , « лакии лои иълми баъди илми шиӣо » то банданд ва ёд надорад ҳичизи пас онк ёд дошт ва донист , « إни аллоҳи алӣами қадир ( 70 ) » ки аллоҳ таъолӣ доносту тавоно .
«وَ اللَّهُ خَلَقَکُمْ» و اللَّه تعالی بیافرید شما را، «ثُمَّ یَتَوَفَّاکُمْ» پس هم او میراند شما را، «وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرَدُّ» و از شما کس است که او را به پس باز برند، «إِلی أَرْذَلِ الْعُمُرِ» با بترینه عمر و بترینه زندگانی، «لِکَیْ لا یَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَیْئاً» تا بنداند و یاد ندارد هیچیز پس آنک یاد داشت و دانست، «إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ قَدِیرٌ (۷۰)»که اللَّه تعالی داناست و توانا.
«у аллоҳи фазли бъзкми алии баъзи фии алрзқ »у худоӣ фазл доду афзӯнии лухтиро аз шумо бар лухтӣ дар рӯзӣ , « Фмои аллазӣнаи Фзлўои бродии рзқҳм » ҳар худовандае чизе аз онч дода бо пас намебояд дод , « алии мо маликати أимонҳм » бо бардаи хеш , « фаҳми фӣаи сўоء » то бардау худованд дар он якдигарро анбоз бошанд ҳам сон , « أи Фбнъмаҳи аллоҳи иҷҳдўн ( 71 ) » бктоби ман ки аллоҳ таъолӣам мемункир шаванду ҷҳўд май оранд .
«وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ فِی الرِّزْقِ» و خدای فضل داد و افزونی لختی را از شما بر لختی در روزی، «فَمَا الَّذِینَ فُضِّلُوا بِرَادِّی رِزْقِهِمْ» هر خداوندهای چیزی از آنچ داده با پس نمیباید داد، «عَلی ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ» با برده خویش، «فَهُمْ فِیهِ سَواءٌ» تا برده و خداوند در آن یکدیگر را انباز باشند هم سان، «أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ (۷۱)» بکتاب من که اللَّه تعالیام میمنکر شوند و جحود میآرند.
«у аллоҳи ҷаъли лаками ман أнФскми أзўоҷо »у аллоҳи таъолии офариди шуморо ва кард шуморо ҳам аз шумо ҷуфтоне , «у ҷаъли лаками ман أзўоҷкм » ва шуморо офарид ва дод аз ҷеффатони шумо , « Бенину ҳФдаҳ » писарону Фрзндзодгон , «у рзқкми ман алтибот » ва шуморо рӯзӣ дод аз покҳо ва хушҳо , « أи Фболботли иؤмнўн » пас ба беҳуда ва ночиз мегараванд , «у бнъмти аллоҳи ҳам икФрўн ( 72 ) »у бхдоиии аллоҳи таъолӣ кофар мешаванд .
«وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً» و اللَّه تعالی آفرید شما را و کرد شما را هم از شما جفتانی، «وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَزْواجِکُمْ» و شما را آفرید و داد از جفتان شما، «بَنِینَ وَ حَفَدَةً» پسران و فرزندزادگان، «وَ رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ» و شما را روزی داد از پاکها و خوشها، «أَ فَبِالْباطِلِ یُؤْمِنُونَ» پس به بیهوده و ناچیز میگروند، «وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ یَکْفُرُونَ (۷۲)» و بخدایی اللَّه تعالی کافر میشوند.
«у иъбдўни ман дуни аллоҳ » ва мепарастанд ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « мо лои имлки ?лаами рзқои ман алсмоўоту алأрзи шиӣо » чизеро ки надорад эшонро рӯзӣ аз осмону замини ҳеҷ , «у лои исттиъўн ( 73 ) » ва на аз осмон об тавонанд оварад ва на аз замини набот .
«وَ یَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» و میپرستند جز از اللَّه تعالی، «ما لا یَمْلِکُ لَهُمْ رِزْقاً مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ شَیْئاً» چیزی را که ندارد ایشان را روزی از آسمان و زمین هیچ، «وَ لا یَسْتَطِیعُونَ (۷۳)» و نه از آسمان آب توانند آورد و نه از زمین نبات.
« Флои тзрбўои ллаҳи алأмсол » худои таъолиро анбоз магӯӣед ва ӯро ҳамтои мсозид , « إни аллоҳи иълму أнтми лои тълмўн ( 74 ) » худоӣ таъолӣ донад ва шумо ндонед .
«فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ» خدای تعالی را انباز مگویید و او را همتا مسازید، «إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (۷۴)» خدای تعالی داند و شما ندانید.
« зарби аллоҳи Маслан » мисл зад аллоҳи таъолии хештанро , « ъбдои ммлўко » бандае буд дирам харида , « лои иқдри алии шайъи ء » бар ҳичиз аз дошту банду кушод на подшоҳ , « ва ман рзқноаҳи мно »у дайгарӣ ки озод буд Марвро рӯзии додем , « рзқои ҳусно » ҳолеи фарох ва туоне фароху ҷаҳонии фарох , « Фҳў инФқ манеҳ сароу ҷҳро » ва ӯ мебахшад аз он ниҳону ошкоро , « ҳилли истўўн » эшон ҳар ду яксон бошанд , « алҳмди ллаҳ » ситоиши некӯи аллоҳи таъолиро , « бали أксрҳми лои иълмўн ( 75 ) » ки бештари эшон нодононнд .
«ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا» مثل زد اللَّه تعالی خویشتن را، «عَبْداً مَمْلُوکاً» بندهای بود درم خریده، «لا یَقْدِرُ عَلی شَیْءٍ» بر هیچیز از داشت و بند و گشاد نه پادشاه، «وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا» و دیگری که آزاد بود مرو را روزی دادیم، «رِزْقاً حَسَناً» حالی فراخ و توانی فراخ و جهانی فراخ، «فَهُوَ یُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَ جَهْراً» و او میبخشد از آن نهان و آشکارا، «هَلْ یَسْتَوُونَ» ایشان هر دو یکسان باشند، «الْحَمْدُ لِلَّهِ» ستایش نیکو اللَّه تعالی را، «بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۷۵)» که بیشتر ایشان نادانانند.
«у зарби аллоҳи Маслан »у аллоҳи таъолӣ мислӣ зад , « раҷулин أҳдҳмои أбкм » ду марди яке аз эшон гунг , « лои иқдри алии шайъи ء » бар ҳичиз на подшоҳу тавоно , «у ҳўи кули алии мавлоа » ва бар худованди хеши бории гарон , « أинмои иўҷҳаҳ » ҳар ҷо ки рӯй кунад , « лои иأти бихир » вайро ҳеҷ некӣ наёрад , « ҳилли истўии ҳў » яксон буд ӯ , « ва ман иأмри болъдл » ва он сухан гӯй бидод фармони некӯи гӯй , «у ҳўи алии сироти мустақӣм ( 76 ) » ва ӯ бар роҳи рост .
«وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا» و اللَّه تعالی مثلی زد، «رَجُلَیْنِ أَحَدُهُما أَبْکَمُ» دو مرد یکی از ایشان گنگ، «لا یَقْدِرُ عَلی شَیْءٍ» بر هیچیز نه پادشاه و توانا، «وَ هُوَ کَلٌّ عَلی مَوْلاهُ» و بر خداوند خویش باری گران، «أَیْنَما یُوَجِّهْهُ» هر جا که روی کند، «لا یَأْتِ بِخَیْرٍ» وی را هیچ نیکی نیارد، «هَلْ یَسْتَوِی هُوَ» یکسان بود او، «وَ مَنْ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ» و آن سخن گوی بداد فرمان نیکو گوی، «وَ هُوَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۷۶)» و او بر راه راست.
«у ллаҳи ғайби алсмоўоту алأрз »у худои таъолии рости дониши пӯшидаҳои осмону замин , « ва мо أмри алсоъаҳ » ва нест кори хостни растохез ки ҳангом ояд , « إлои клмҳи албсри أўи ҳўи أқрб » магар чун товаши чашм ва аз он наздиктар , « إни аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 77 ) » аллоҳи таъолӣ бар ҳама чиз тавоносту подшоҳ .
«وَ لِلَّهِ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و خدای تعالی راست دانش پوشیدههای آسمان و زمین، «وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ» و نیست کار خاستن رستاخیز که هنگام آید، «إِلَّا کَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ» مگر چون تاوش چشم و از آن نزدیکتر، «إِنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (۷۷)» اللَّه تعالی بر همه چیز تواناست و پادشاه.