Қавлаи таъолӣ : «у аллоҳи أхрҷкми ман бутуни أмҳоткм » худои таъолӣ берун оварад шуморо аз шикамҳои модарон , « лои тълмўни шиӣо » ҳичиз намедонистед шумо , «у ҷаъли лаками алсмъу алأбсору алأФӣдаҳ » ва шуморо шунавоӣ ва бенаӣ дод ва дилҳо дод , « лълкми тшкрўн ( 78 ) » то магар озодӣ кунед .

قوله تعالی: «وَ اللَّهُ أَخْرَجَکُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ» خدای تعالی بیرون آورد شما را از شکمهای مادران، «لا تَعْلَمُونَ شَیْئاً» هیچیز نمی‌دانستید شما، «وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ» و شما را شنوایی و بینایی داد و دلها داد، «لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۷۸)» تا مگر آزادی کنید.

« أи лами ирўои إлии алтир » намебайнед мурғон , « мусаххароти фии ҷӯи алсмоء » истода аз пар задан дар осмону бдоштаҳ дар ҳаво , « мо имскҳни إлои аллоҳ » буна медорад онро магари аллоҳи таъолӣ , « إни фии злки лоёт » дар он тавонои худоиро ншонҳост , « лқўми иؤмнўн ( 79 ) » эшонро ки мебибояд гаравид .

«أَ لَمْ یَرَوْا إِلَی الطَّیْرِ» نمی‌بینید مرغان، «مُسَخَّراتٍ فِی جَوِّ السَّماءِ» ایستاده از پر زدن در آسمان و بداشته در هوا، «ما یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ» بنه می‌دارد آن را مگر اللَّه تعالی، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» در آن توانایی خدای را نشانهاست، «لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۷۹)» ایشان را که می‌بباید گروید.

«у аллоҳи ҷаъли лаками ман биўткми скно »у аллоҳи шуморо хонаҳои шумо дил ором кард , «у ҷаъли лаками ман ҷилавади алأнъом » ва шуморо аз пӯстҳои чаҳорпоёни сохт ва кард , « биўто » хаймаҳои адим , « тстхФўнҳо » то онро сабк бо худ мебурид , « явми зънкм » рӯз рафт шумо дар сафарҳо . «у явми إқомткм » рӯзи иқомати шумо , « ва ман أсўоФҳоу أўборҳоу أшъорҳо » ва аз пашми гӯсфандону пашми шутурону мӯии бузон , « أсосо » қумоши хона ва дар боиста кадхудое , «у мтоъои إлии ҳайн ( 80 ) » то бон сохта мебошед тозӣид .

«وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ بُیُوتِکُمْ سَکَناً» و اللَّه شما را خانه‌های شما دل آرام کرد، «وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ» و شما را از پوستهای چهارپایان ساخت و کرد، «بُیُوتاً» خیمه های ادیم، «تَسْتَخِفُّونَها» تا آن را سبک با خود می‌برید، «یَوْمَ ظَعْنِکُمْ» روز رفت شما در سفرها. «وَ یَوْمَ إِقامَتِکُمْ» روز اقامت شما، «وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها» و از پشم گوسفندان و پشم شتران و موی بزان، «أَثاثاً» قماش خانه و در بایسته کدخدایی، «وَ مَتاعاً إِلی‌ حِینٍ (۸۰)» تا بآن ساخته می‌باشید تازئید.

«у аллоҳи ҷаъли лаками ммои халқи злоло »у худоӣ таъолӣ кард шуморо ва дод аз ончи офариди сояҳо , «у ҷаъли лаками ман алҷболи أкноно » ва кард шуморо аз кӯҳҳо ғорҳо ва телҳо , «у ҷаъли лаками сробил » ва кард шуморо ҷомаҳо , « тқикми алҳр » ки гармо аз шумо боз дорад , «у сробили тқикми бأскм » ва шуморо пероҳан ҳо дод аз хуфтону зира ки зӯри захми шумо аз шумо боз дорад , « кзлки итми неъматаи алайкум » неъматҳо бар шумо пайвастау фарохи неки мигстронд , « лълкми тслмўн ( 81 ) » то магар гардан наед .

«وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا» و خدای تعالی کرد شما را و داد از آنچ آفرید سایه‌ها، «وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الْجِبالِ أَکْناناً» و کرد شما را از کوه‌ها غارها و تلها، «وَ جَعَلَ لَکُمْ سَرابِیلَ» و کرد شما را جامه‌ها، «تَقِیکُمُ الْحَرَّ» که گرما از شما باز دارد، «وَ سَرابِیلَ تَقِیکُمْ بَأْسَکُمْ» و شما را پیراهن‌ها داد از خفتان و زره که زور زخم شما از شما باز دارد، «کَذلِکَ یُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ» نعمتها بر شما پیوسته و فراخ نیک میگستراند، «لَعَلَّکُمْ تُسْلِمُونَ (۸۱)» تا مگر گردن نهید.

« Фإни тўлўо » пас агар бар гирданд , « Фإнмои алейк алблоғи улмубин ( 82 ) » бар ту расонӣдан ошкораст .

«فَإِنْ تَوَلَّوْا» پس اگر بر گردند، «فَإِنَّما عَلَیْکَ الْبَلاغُ الْمُبِینُ (۸۲)» بر تو رسانیدن آشکار است.

« иърФўни неъмати аллоҳ » неъматҳои худоӣ таъолӣ мешиносанд , « сами инкрўнҳо » ва аз озодӣ кардани манъамро боз менишинанд , «у أксрҳми алкоФрўн ( 83 ) »у бештар эшон онанд ки носпосоннд .

«یَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ» نعمتهای خدای تعالی می‌شناسند، «ثُمَّ یُنْکِرُونَها» و از آزادی کردن منعم را باز می‌نشینند، «وَ أَکْثَرُهُمُ الْکافِرُونَ (۸۳)» و بیشتر ایشان آنند که ناسپاسانند.

« ва явм набаъс ман кули أмаҳи шҳидо » ва он рӯз ки бингизоним аз ҳар гуруҳеи гувоҳӣ , « сами лои иؤзни ллзини кФрўо » он гуҳ дастурӣ ндиҳанд кофаронро , «у лои ҳам истътбўн ( 84 ) » ва на аз эшон узр пазиранд .

«وَ یَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً» و آن روز که بینگیزانیم از هر گروهی گواهی، «ثُمَّ لا یُؤْذَنُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا» آن گه دستوری ندهند کافران را، «وَ لا هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ (۸۴)» و نه از ایشان عذر پذیرند.

«у إзои раъии аллазӣнаи злмўои алъзоб » ва он гуҳ ки кофарони азоби бенанд , « Флои ихФФи анҳуам » сабк накунанд аз эшон азоб , «у лои ҳам инзрўн ( 85 ) » ва на эшонро дар он муҳлат диҳанд .

«وَ إِذا رَأَی الَّذِینَ ظَلَمُوا الْعَذابَ» و آن گه که کافران عذاب بینند، «فَلا یُخَفَّفُ عَنْهُمْ» سبک نکنند از ایشان عذاب، «وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ (۸۵)» و نه ایشان را در آن مهلت دهند.

«у إзои раъии аллазӣнаи أшркўои шркоءҳм » ва он гуҳ ки мушрикони анбози хондагони худ бенанд , « қолўои рбно » гӯйанд худованди мо , « ҳؤлоءи шркоؤнои аллазӣна кно надаъво ман дўнк » ин он анбозон моанд ки мехондем фурӯд аз ту , « Фأлқўои إлиҳми алқўл » он анбозони ҷавоб бо эшон кунанд , « إнкми лкозбўн ( 86 ) » ки шумо дурӯғ мегуед .

«وَ إِذا رَأَی الَّذِینَ أَشْرَکُوا شُرَکاءَهُمْ» و آن گه که مشرکان انباز خواندگان خود بینند، «قالُوا رَبَّنا» گویند خداوند ما، «هؤُلاءِ شُرَکاؤُنَا الَّذِینَ کُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِکَ» این آن انبازان مااند که می‌خواندیم فرود از تو، «فَأَلْقَوْا إِلَیْهِمُ الْقَوْلَ» آن انبازان جواب با ایشان کنند، «إِنَّکُمْ لَکاذِبُونَ (۸۶)» که شما دروغ می‌گویید.

«у أлқўои إлии аллоҳи иўмӣзи алслм »у хештанро фарои дасти аллоҳ таъолӣ диҳанд ба бандагӣ , «у зли анҳуам мо конўои иФтрўн ( 87 ) » ва гум шуд аз эшон эшон ки бдрўғ май худоёни хонданд .

«وَ أَلْقَوْا إِلَی اللَّهِ یَوْمَئِذٍ السَّلَمَ» و خویشتن را فرا دست اللَّه تعالی دهند به بندگی، «وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ (۸۷)» و گم شد از ایشان ایشان که بدروغ می خدایان خواندند.

« аллазӣнаи кФрўоу сдўои ани сиблати аллоҳ » эшон ки кофар шуданд ва аз роҳи худои таъолии баргаштанд , « здноҳми ъзобои фавқи алъзоб » биФзўдими эшонро азоби он ҷаҳон бар азоби аинҷҳон , « бмои конўои иФсдўн ( 88 ) » бони бдкориҳо ки мекарданд .

«الَّذِینَ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ» ایشان که کافر شدند و از راه خدای تعالی برگشتند، «زِدْناهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ» بیفزودیم ایشان را عذاب آن جهان بر عذاب اینجهان، «بِما کانُوا یُفْسِدُونَ (۸۸)» بآن بدکاریها که می‌کردند.

« ва явм набаъс фии кули أмаҳ » ва он рӯз ки бингизоним дар миён ҳар мардумони рӯзгорӣ , « шҳидои алайҳими ман أнФсҳм » гувоҳии ҳам аз эшон ки гувоҳӣ диҳад бар эшон , «у ҷӣнои бки шҳидои алии ҳؤлоء »у ореми турои гувоҳ бар ӣнон , «у нзлнои алейк алкитоб » ва фурӯ фиристодем бар ту қуръон , « тбёнои лкли шайъи ء » пайдо кардан ҳар чизро , «у ҳудоу раҳма »у роҳи нмўнӣу бахшоишӣ , «у башарии ллмслмин ( 89 ) »у бишоратии гардани ниҳодагонро .

«وَ یَوْمَ نَبْعَثُ فِی کُلِّ أُمَّةٍ» و آن روز که بینگیزانیم در میان هر مردمان روزگاری، «شَهِیداً عَلَیْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» گواهی هم از ایشان که گواهی دهد بر ایشان، «وَ جِئْنا بِکَ شَهِیداً عَلی‌ هؤُلاءِ» و آریم ترا گواه بر اینان، «وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ» و فرو فرستادیم بر تو قرآن، «تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ» پیدا کردن هر چیز را، «وَ هُدیً وَ رَحْمَةً» و راه نمونی و بخشایشی، «وَ بُشْری‌ لِلْمُسْلِمِینَ (۸۹)» و بشارتی گردن نهادگان را.