Қавлаи таъолӣ : « ҳўи алзии أнзли ман алсмоءи моء » ӯст ки фурӯ фиристод аз осмони обӣ , « лакам манеҳ шароб » шумо аз он меошомед , « ва манеҳ шаҷар »у бони набот ва дарахт мепарваред , « фӣаи тсимўн ( 10 ) » ва дар он чаҳор поён мечаронед .
قوله تعالی: «هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً» اوست که فرو فرستاد از آسمان آبی، «لَکُمْ مِنْهُ شَرابٌ» شما از آن میآشامید، «وَ مِنْهُ شَجَرٌ» و بآن نبات و درخت میپرورید، «فِیهِ تُسِیمُونَ (۱۰)» و در آن چهار پایان می چرانید.
« инбти лакам ба алзръ » мерӯйонем шуморо бо он оби кишти зор , «у алзитўну алнхилу алأъноб »у зайтӯну хурмоу ангур , « ва ман кули алсмрот » ва аз ҳар мивае , « إни фии злки лоиаҳ » дар он нишонеаст яктоеи офаридагорро , « лқўми итФкрўн ( 11 ) » қавмиро ки дар андешанд .
«یُنْبِتُ لَکُمْ بِهِ الزَّرْعَ» میرویانیم شما را با آن آب کشت زار، «وَ الزَّیْتُونَ وَ النَّخِیلَ وَ الْأَعْنابَ» و زیتون و خرما و انگور، «وَ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ» و از هر میوهای، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً» در آن نشانیست یکتایی آفریدگار را، «لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (۱۱)» قومی را که در اندیشند.
«у схри лаками аллилу алнҳор » ва шуморо равон кард омад шуд он шабу рӯз , «у алшмсу алқмр »у офтобу моҳ , «у алнҷўми мусаххароти бأмраҳ »у ситорагон равон кард бФрмон ӯ , « إни фии злки лоёт » дар он нишонҳоеаст ошкорои яктоеи офаридагорро , « лқўми иъқлўн ( 12 ) » қавмиро ки дарёбанд .
«وَ سَخَّرَ لَکُمُ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ» و شما را روان کرد آمد شد آن شب و روز، «وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ» و آفتاب و ماه، «وَ النُّجُومُ مُسَخَّراتٌ بِأَمْرِهِ» و ستارگان روان کرد بفرمان او، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» در آن نشانهایی است آشکارا یکتایی آفریدگار را، «لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ (۱۲)» قومی را که دریابند.
« ва мо зрأи лаками фии алأрз » ва ҳар чиз ки бёФриди шуморо дар замин , « мхтлФои أлўонаҳ » ҷудои ҷудои рангҳои он , « إни фии злки лоиаҳ » дар он нишонеаст яктоеи офаридагорро , « лқўми изкрўн ( 13 ) » қавмиро ки дарёбанд ва панд пазиранд .
«وَ ما ذَرَأَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ» و هر چیز که بیافرید شما را در زمین، «مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ» جدا جدا رنگهای آن، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً» در آن نشانی است یکتایی آفریدگار را، «لِقَوْمٍ یَذَّکَّرُونَ (۱۳)» قومی را که دریابند و پند پذیرند.
«у ҳўи алзии схри албҳр » ва ӯ онаст ки дарёро нарм кард , « лтأклўо манеҳ лҳмои трё » то аз он мехуред гӯштии тоза , « ва тстхрҷўо манеҳ ҳиллӣа » ва берун оред аз он марворид , « тлбсўнҳо » то май пӯшеди онро , « ватарӣ алФлки мўохри фӣа » ва киштӣҳо мебайнед дар он равон ва об барон , «у лтбтғўои ман фазла » ва то аз иқлӣми боқлим аз фазл май ҷўӣид , «у лълкми тшкрўн ( 14 ) » то магар сипос доред ва озодӣ кунед .
«وَ هُوَ الَّذِی سَخَّرَ الْبَحْرَ» و او آنست که دریا را نرم کرد، «لِتَأْکُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِیًّا» تا از آن میخورید گوشتی تازه، «وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْیَةً» و بیرون آرید از آن مروارید، «تَلْبَسُونَها» تا میپوشید آن را، «وَ تَرَی الْفُلْکَ مَواخِرَ فِیهِ» و کشتیها میبینید در آن روان و آب بران، «وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ» و تا از اقلیم باقلیم از فضل میجوئید، «وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۴)» تا مگر سپاس دارید و آزادی کنید.
«у أлқии фии алأрзи рўосӣ » ва дар афканд дар замини кӯҳҳои баланд , « أн темед бкм » то бнгрдонди шумороу бнҷнбди замин ва шумо бар он , «у أнҳороу сбло » ва ҷӯйҳо равон кард ва роҳҳо сохт шуморо , « лълкми тҳтдўн ( 15 ) » то шумо роҳ мебурид .
«وَ أَلْقی فِی الْأَرْضِ رَواسِیَ» و در افکند در زمین کوههای بلند، «أَنْ تَمِیدَ بِکُمْ» تا بنگرداند شما را و بنجنبد زمین و شما بر آن، «وَ أَنْهاراً وَ سُبُلًا» و جویها روان کرد و راهها ساخت شما را، «لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ (۱۵)» تا شما راه میبرید.
«у ъломот » ва шуморо нишонҳо сохт , «у болнҷми ҳам иҳтдўн ( 16 ) » май дрнёбид .
«وَ عَلاماتٍ» و شما را نشانها ساخت، «وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ (۱۶)» میدرنیابید.
« أи Фмни ихлқи кмни лои ихлқ » он кас ки офаринади чуну буд ки на офаринад ?
«أَ فَمَنْ یَخْلُقُ کَمَنْ لا یَخْلُقُ» آن کس که آفریند چنو بود که نه آفریند؟
« أи Флои тзкрўн ( 17 ) » ми дрнёбид .
«أَ فَلا تَذَکَّرُونَ (۱۷)» م درنیابید.
«у إн тъдўо наамма аллоҳ » ва агар дар шумор гиред некӯи доштҳои худои таъолӣ , « лои тҳсўҳо » натавонед ки шумориди онро , « إни аллоҳи лғФўри раҳим ( 18 ) » худоӣ омрзгор меҳрбонаст баростӣ .
«وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ» و اگر در شمار گیرید نیکو داشتهای خدای تعالی، «لا تُحْصُوها» نتوانید که شمارید آن را، «إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۸)» خدای آمرزگار مهربانست براستی.
«у аллоҳи иълм » ва аллоҳ медонад , « мо тсрўн ва мо тълнўн ( 19 ) » онч ниҳон медореду онч ошкоро мекунед .
«وَ اللَّهُ یَعْلَمُ» و اللَّه میداند، «ما تُسِرُّونَ وَ ما تُعْلِنُونَ (۱۹)» آنچ نهان میدارید و آنچ آشکارا میکنید.
«у аллазӣнаи идъўни ман дуни аллоҳ » ва эшон ки мушрикони эшонро худои михўоннди фурӯд аз аллоҳ « лои ихлқўни шиӣо » ҳичизи нёФриннд , « ва ҳам ихлқўн ( 20 ) » ва эшон худ офарӣдаанд .
«وَ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» و ایشان که مشرکان ایشان را خدای میخوانند فرود از اللَّه «لا یَخْلُقُونَ شَیْئاً» هیچیز نیافرینند، «وَ هُمْ یُخْلَقُونَ (۲۰)» و ایشان خود آفریدهاند.
« أмўоти ғайри أҳёء » ва эшон худ мурдагонанд на зиндагон , « ва мо ишърўни أёни ибъсўн ( 21 ) » ва ндонанд ки эшонро кӣ бронгизоннд ва кӣ брхизоннд .
«أَمْواتٌ غَیْرُ أَحْیاءٍ» و ایشان خود مردگانند نه زندگان، «وَ ما یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ (۲۱)» و ندانند که ایشان را کی برانگیزانند و کی برخیزانند.
« إлҳкми إлаҳи воҳид » худои шумо худоӣ яктост , « Фолзини лои иؤмнўни болохраҳ » эшон ки буна мегараванд бурузи растохез , « қлўбҳми мункира » дилҳои эшон ростиро нопазирндааст бо он бегона , « ва ҳам мсткбрўн ( 22 » ва эшон аз он гарданкаш .
«إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ» خدای شما خدای یکتاست، «فَالَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» ایشان که بنه میگروند بروز رستاخیز، «قُلُوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ» دلهای ایشان راستی را ناپذیرنده است با آن بیگانه، «وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ (۲۲» و ایشان از آن گردنکش.
« лои ҷурми أни аллоҳи иълм » баростӣ ки аллоҳ медонад , « мо исрўн ва мо иълнўн » онч ниҳон медоранду онч ошкоро мекунанд « إнаҳи лои иҳби алмсткбрин ( 23 ) » ки аллоҳи гарданкашонро дӯст надорад .
«لا جَرَمَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ» براستی که اللَّه میداند، «ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ» آنچ نهان میدارند و آنچ آشکارا میکنند «إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ (۲۳)» که اللَّه گردنکشان را دوست ندارد.
«у إзои қили ?лаами мо зои أнзли рбкм » ва чун эшонро гӯйанд чаҳ чизаст ки фурӯ фиристод худованди шумо , « қолўои أсотири алأўлин ( 24 ) » гӯйанд афсонаи пешинён .
«وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ» و چون ایشان را گویند چه چیزست که فرو فرستاد خداوند شما، «قالُوا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ (۲۴)» گویند افسانه پیشینیان.
« лиҳмлўои أўзорҳми комилаи явми алқёмаҳ » то бар доранд борҳои гарони хеши ҳамаи рӯзи растохез , « ва ман أўзори аллазӣнаи излўнҳми бғири илм » ва борҳои эшон ки гумроҳ карданд эшонро бнодонӣ , « أлои соءи мо изрўн ( 25 ) » бади борӣ ки май кашанди эшон ки бори куфр май кашанд .
«لِیَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ کامِلَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ» تا بر دارند بارهای گران خویش همه روز رستاخیز، «وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِینَ یُضِلُّونَهُمْ بِغَیْرِ عِلْمٍ» و بارهای ایشان که گمراه کردند ایشان را بنادانی، «أَلا ساءَ ما یَزِرُونَ (۲۵)» بد باری که میکشند ایشان که بار کفر میکشند.
« қади макри аллазӣнаи ман қиблаам » соз сохтанд ва кӯшиданд эшон ки аз пеш буданд , « Фأтии аллоҳи бнёнҳм » фармони худоӣ таъолӣ омад бони банно ки афрошта буданд , « ман алқўоъд » аз зер бар кунад онро , « фахри алайҳими алсқФи ман Фўқҳм то кор аз зибр бар эшон афтод , «у أтоҳми алъзоби ман ҳайси лои ишърўн ( 26 ) » ва боишон омад азоб аз онҷо ки надонистанд .
«قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» ساز ساختند و کوشیدند ایشان که از پیش بودند، «فَأَتَی اللَّهُ بُنْیانَهُمْ» فرمان خدای تعالی آمد بآن بنا که افراشته بودند، «مِنَ الْقَواعِدِ» از زیر بر کند آن را، «فخر علیهم السّقف من فوقهم تا کار از زبر بر ایشان افتاد، «وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَیْثُ لا یَشْعُرُونَ (۲۶)» و بایشان آمد عذاب از آنجا که ندانستند.
« сами явми алқёмаҳи ихзиҳм » пас он гуҳи рӯзи растохези эшонро расво кунад , «у иқўл » ва эшонро гуяд , « أини шркоӣии аллазӣнаи кантами тшоқўни Фиҳм » куҷоанд он анбози хондагони ман ки аз баҳри эшон ва бо эшон хилоф ва ситез мекардед .
«ثُمَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ یُخْزِیهِمْ» پس آن گه روز رستاخیز ایشان را رسوا کند، «وَ یَقُولُ» و ایشان را گوید، «أَیْنَ شُرَکائِیَ الَّذِینَ کُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِیهِمْ» کجااند آن انباز خواندگان من که از بهر ایشان و با ایشان خلاف و ستیز میکردید.
« қоли аллазӣнаи أўтўои алълм » худо шиносон гӯйанд , « إни алхзии алиўм » ки расвои имрӯз , «у алсўءи алии алкоФрин ( 27 ) »у бади азоби имрӯз бар коФронст .
«قالَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ» خدا شناسان گویند، «إِنَّ الْخِزْیَ الْیَوْمَ» که رسوایی امروز، «وَ السُّوءَ عَلَی الْکافِرِینَ (۲۷)» و بد عذاب امروز بر کافرانست.
« аллазӣнаи ттўФоҳми алмлоӣкаҳ » эшон ки Фриштгон мемеронад эшонро , « золимии أнФсҳм » ва эшон ситамкорон бар тани хеш , « Фأлқўои алслм » хештан диҳанд дар дасти Фриштгон ва хештан бияфкананд эшонро , « мо кно наамал ман сӯъ » ва гӯйанд мо ҳаргизи ҳеҷ бад накардем , « балии إни аллоҳи алӣами бмои кантами тъмлўн ( 28 ) » ҷавоб диҳанд эшонро ки балӣ кардед , аллоҳ доност бонч мекардед .
«الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ» ایشان که فریشتگان میمیراند ایشان را، «ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ» و ایشان ستمکاران بر تن خویش، «فَأَلْقَوُا السَّلَمَ» خویشتن دهند در دست فریشتگان و خویشتن بیفکنند ایشان را، «ما کُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ» و گویند ما هرگز هیچ بد نکردیم، «بَلی إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۲۸)» جواب دهند ایشان را که بلی کردید، اللَّه داناست بآنچ میکردید.
« Фодхлўои أбўоби ҷаҳаннам » дар равед аз дарҳои дӯзах , « холидин фӣҳо » ҷовидон дар он , « Флбӣси мсўии алмткбрин ( 29 ) » ва бад ҷойгоҳаст гарданкашонро .
«فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ» در روید از درهای دوزخ، «خالِدِینَ فِیها» جاویدان در آن، «فَلَبِئْسَ مَثْوَی الْمُتَکَبِّرِینَ (۲۹)» و بد جایگاهست گردنکشان را.