«у қили ллзини атқўо » гуфтанд муттақеонро ки аз ширки бпрҳизиднд , « мо зои أнзли рбкм » чаҳ чизаст ки фурӯ фиристод худованди шумо , « қолўои хиро » ҳама нек гуфтанд , « ллзини أҳснўои фии ҳзаҳи алднёи ҳасана » аишонрост ки некуӣ карданд дар ин ҷаҳони некӯӣ , «у лдори алохраҳи хайр »у сарои он ҷаҳони боз ба , «у лнъми дор аламтқин ( 30 ) ҷиноти адан » ва нек саройаст прҳизкорон ро

«وَ قِیلَ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا» گفتند متّقیان را که از شرک بپرهیزیدند، «ما ذا أَنْزَلَ رَبُّکُمْ» چه چیزست که فرو فرستاد خداوند شما، «قالُوا خَیْراً» همه نیک گفتند، «لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ» ایشانراست که نیکویی کردند در این جهان نیکوی، «وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ» و سرای آن جهان باز به، «وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِینَ (۳۰) جَنَّاتُ عَدْنٍ» و نیک سرایست پرهیزکاران را

Биҳиштҳои ҳамешае , « идхлўнҳо » май раванд дар он , « тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор » зери дарахтони он ҷӯйҳо равон , « ?лаами фӣҳо мо ишоؤн » аишонрост дар он ҳар чаҳ эшон хоҳанд , « кзлки иҷзии аллоҳ аламтқин ( 31 ) » чунон подош диҳад аллоҳи прҳизкоронро .

بهشتهای همیشه‌ای، «یَدْخُلُونَها» می‌روند در آن، «تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» زیر درختان آن جویها روان، «لَهُمْ فِیها ما یَشاؤُنَ» ایشانراست در آن هر چه ایشان خواهند، «کَذلِکَ یَجْزِی اللَّهُ الْمُتَّقِینَ (۳۱)» چنان پاداش دهد اللَّه پرهیزکاران را.

« аллазӣнаи ттўФоҳми алмлоӣкаҳ » эшон ки мемеронад эшонро Фриштгон , « таййибин » ва эшон аз куфри пок , « иқўлўни саломи алайкум » мегӯйанд эшонро салом бар шумо , « адхлўои алҷнаҳи бмои кантами тъмлўн ( 32 ) » дар биҳишти раведи бони кирдори некӯ ки мекардед .

«الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ» ایشان که می‌میراند ایشان را فریشتگان، «طَیِّبِینَ» و ایشان از کفر پاک، «یَقُولُونَ سَلامٌ عَلَیْکُمْ» می‌گویند ایشان را سلام بر شما، «ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۳۲)» در بهشت روید بآن کردار نیکو که می‌کردید.

« инзрўн » чашм медоранд , « أни тأтиҳми алмлоӣкаҳ » магари онч боишон ояд Фриштгон меронанда « иأтии أмри рбк » ё ояд кори худованди ту ногоҳ , « лаки феъли аллазӣнаи ман қиблаам » ҳам чунон чашм медоштанд эшон ки пеш аз эшон буданд , « мо злмҳми аллоҳ »у аллоҳ бар эшон ситам накард , « локини конўои أнФсҳми излмўн ( 33 ) » локини эшон бар хештан ситам карданд .

«ْ یَنْظُرُونَ» چشم می‌دارند، «َّ أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ» مگر آنچ بایشان آید فریشتگان میراننده «ْ یَأْتِیَ أَمْرُ رَبِّکَ» یا آید کار خداوند تو ناگاه، «لِکَ فَعَلَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» هم چنان چشم می‌داشتند ایشان که پیش از ایشان بودند، «ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ» و اللَّه بر ایشان ستم نکرد، «لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ (۳۳)» لکن ایشان بر خویشتن ستم کردند.

« Фأсобҳми сиӣоти мо ъмлўо » боишон расед бадҳои кирдори эшон ки карданд , «у ҳоқи баҳам »у фарои сар эшон нишаст , « мо конўо ба истҳзؤн ( 34 ) » онч бар он механдиданд ва афсӯс мекарданд .

«فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما عَمِلُوا» بایشان رسید بدهای کردار ایشان که کردند، «وَ حاقَ بِهِمْ» و فرا سر ایشان نشست، «ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۳۴)» آنچ بر آن می‌خندیدند و افسوس می‌کردند.

«у қоли аллазӣнаи أшркўо » мушрикон гуфтанд , « луи шоءи аллоҳ » агар худои хостӣ , « мо ъбднои ман дунаи ман шайъи ء » мо нпрстидимии ҷуз аз ӯ ҳичиз , « нҳну лои обоؤно » на мо ва на падарони мо , «у лои ҳрмнои ман дунаи ман шайъи ء » ва на мо ҳичиз ҳаром кардему ҷуз аз он , « кзлки феъли аллазӣнаи ман қиблаам » пешинён ҳамин карданд , « Фҳли алии алрсли إлои алблоғи улмубин ( 35 ) » ҳаст бар пайғомбарони магари пайғоми расонӣдани ошкоро .

«وَ قالَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا» مشرکان گفتند، «لَوْ شاءَ اللَّهُ» اگر خدا خواستی، «ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ» ما نپرستیدیمی جز از او هیچیز، «نَحْنُ وَ لا آباؤُنا» نه ما و نه پدران ما، «وَ لا حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ» و نه ما هیچیز حرام کردیم و جز از آن، «کَذلِکَ فَعَلَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» پیشینیان همین کردند، «فَهَلْ عَلَی الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِینُ (۳۵)» هست بر پیغامبران مگر پیغام رسانیدن آشکارا.

«у лақади бъснои фии кули أмаҳи рсўло »у ангизонидим дар ҳар умматӣу аҳли рӯзгории фиристодае , « أни аъбдўои аллоҳ » ки худоиро парастанд , «у аҷтнбўои алтоғўт » ва аз носазоҳо ва аз кажҳо бипарҳезанд , « Фмнҳми ман ҳудои аллоҳ » буд аз эшон касе ки аллоҳи вайро роҳ намӯд , « ва манеҳам ман ҳақати алайҳи алзлолаҳ » ва буд аз эшон касе ки бар ваии гумроҳӣ аз ҳукми худоӣ беш шуда буд , « Фсирўои фии алأрз » бирӯяд дар замин , « Фонзрўои Киеви кони оқибаи алмкзбин ( 36 ) » бингаред ки чун буд саранҷом устувор нагирандагон пайғомбарон .

«وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا» و انگیزانیدیم در هر امتی و اهل روزگاری فرستاده‌ای، «أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ» که خدای را پرستند، «وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ» و از ناسزاها و از کژها بپرهیزند، «فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَی اللَّهُ» بود از ایشان کسی که اللَّه وی را راه نمود، «وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ الضَّلالَةُ» و بود از ایشان کسی که بر وی گمراهی از حکم خدای بیش شده بود، «فَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ» بروید در زمین، «فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُکَذِّبِینَ (۳۶)» بنگرید که چون بود سرانجام استوار نگیرندگان پیغامبران.

« إни тҳрси алии ҳдоҳм » агар чаҳ ҳарис бошӣу сахти воиндаҳ бар роҳ ёфтан мушрикон , « Фإни аллоҳи лои иҳдии ман изл » роҳ нанамояд аллоҳ касе ки худ вайро бероҳ кард , « ва мо ?лаами ман Носирин ( 37 ) » ва эшонро на ёрии даҳ буд ва на корсоз .

«إِنْ تَحْرِصْ عَلی‌ هُداهُمْ» اگر چه حریص باشی و سخت واینده بر راه یافتن مشرکان، «فَإِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی مَنْ یُضِلُّ» راه ننماید اللَّه کسی‌ که خود وی را بی راه کرد، «وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ (۳۷)» و ایشان را نه یاری ده بود و نه کارساز.

«у أқсмўои биллоҳ » ва савгандон хӯрданд , « ҷаҳди أимонҳм » чндонк донистанду тавонистанд , « лои ибъси аллоҳи ман имўт » ки аллоҳи ҳаргизи мурдаи нингизонд « балии въдои алайҳи ҳқо » балӣ ангезанд ва ин азуи ваъдаи исти рост кардан он биравӣ ҳақ , «у локини أксри анноси лои иълмўн ( 38 ) » локини бештар мардумон намедонанд .

«وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ» و سوگندان خوردند، «جَهْدَ أَیْمانِهِمْ» چندانک دانستند و توانستند، «لا یَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ یَمُوتُ» که اللَّه هرگز مرده نینگیزاند «بَلی‌ وَعْداً عَلَیْهِ حَقًّا» بلی انگیزاند و این ازو وعده ایست راست کردن آن بروی حق، «وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ (۳۸)» لکن بیشتر مردمان نمی‌دانند.

« либини ?лаам » то эшонро бози намояд , « алзии ихтлФўни фӣа » он рӯз ва он кор ки дар он мухталиф буданд , «у лиълми аллазӣнаи кФрўо » ва то бидонанд он рӯзи кофарон , « أнҳми конўои козибин ( 39 ) » ки эшон дурӯғ мегуфтанд .

«لِیُبَیِّنَ لَهُمُ» تا ایشان را باز نماید، «الَّذِی یَخْتَلِفُونَ فِیهِ» آن روز و آن کار که در آن مختلف بودند، «وَ لِیَعْلَمَ الَّذِینَ کَفَرُوا» و تا بدانند آن روز کافران، «أَنَّهُمْ کانُوا کاذِبِینَ (۳۹)» که ایشان دروغ می گفتند.

« إнмои қўлнои лшии ءи إзои أрдноаҳ » гуфтори мо чизеро ки хоҳем ки буд , « أн нақавл ?ла кун Фикўн ( 40 ) » онаст ки онро гўӣим ки бош то буд .

«إِنَّما قَوْلُنا لِشَیْ‌ءٍ إِذا أَرَدْناهُ» گفتار ما چیزی را که خواهیم که بود، «أَنْ نَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (۴۰)» آنست که آن را گوئیم که باش تا بود.