Қавлаи таъолӣ : «у лои тқФи мо лӣси лак ба илм » ва пас ҳар заннии Марви бнодонӣ ва онч ндонӣ магӯӣ , « إни алсмъу албсру алФؤод » ки аз ниюшидану нгрстн ва андешидани бадал , « кули أўлӣки кони анҳу мсؤло ( 36 ) » шуморо бихоҳанд пурсед .

قوله تعالی: «وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ» و پس هر ظنّی مرو بنادانی و آنچ ندانی مگوی، «إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ» که از نیوشیدن و نگرستن و اندیشیدن بدل، «کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا (۳۶)» شما را بخواهند پرسید.

«у лои темаши фии алأрзи мрҳо » ва дар замин бикашӣ Марв , « إнки лни тхрқи алأрз » ки на дар замини фурӯ хоҳӣ шуд агар фурӯтанӣ кунӣ , «у лни тблғи алҷболи тўло ( 37 ) » ва на бо кӯҳи ҳам сар хоҳӣ шуд агар бар танӣ кунӣ .

«وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً» و در زمین بکشّی مرو، «إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ» که نه در زمین فرو خواهی شد اگر فروتنی کنی، «وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا (۳۷)» و نه با کوه هم سر خواهی شد اگر بر تنی کنی.

« кули злки кони сиӣаҳ » он ҳама бадаст , « ъанд рбки мкрўҳо ( 38 ) » бнздики худованди ту нописандида .

«کُلُّ ذلِکَ کانَ سَیِّئُهُ» آن همه بد است، «عِنْدَ رَبِّکَ مَکْرُوهاً (۳۸)» بنزدیک خداوند تو ناپسندیده.

« злки ммои أўҳии إлики рбк » он ҳама аз он пайғомаст ки аллоҳ таъолӣ дод бтў , « ман алҳкмаҳ » аз илм , «у лои тҷъли маъаи аллоҳи إлҳои охир » ва бо аллоҳи таъолии худоӣ дигар махон , « Фтлқии фии ҷаҳаннам » ки дар ӯ кунанд туро дар дӯзах , « млўмои мдҳўро ( 39 ) » накӯҳидау ронда .

«ذلِکَ مِمَّا أَوْحی‌ إِلَیْکَ رَبُّکَ» آن همه از آن پیغام است که اللَّه تعالی داد بتو، «مِنَ الْحِکْمَةِ» از علم، «وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ» و با اللَّه تعالی خدایی دیگر مخوان، «فَتُلْقی‌ فِی جَهَنَّمَ» که در او کنند ترا در دوزخ، «مَلُوماً مَدْحُوراً (۳۹)» نکوهیده و رانده.

« أи ФأсФокми рбкми болбнин » бош худованд багазед шуморо писарон , «у атхзи ман алмлоӣкаҳи إносо » ва худро аз Фриштгон духтарон гирифт , « إнкми лтқўлўни қўлои ъзимо ( 40 ) » шумо май гўӣиди сухании бузург .

«أَ فَأَصْفاکُمْ رَبُّکُمْ بِالْبَنِینَ» باش خداوند بگزید شما را پسران، «وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِکَةِ إِناثاً» و خود را از فریشتگان دختران گرفت، «إِنَّکُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِیماً (۴۰)» شما می‌گوئید سخنی بزرگ.

«у лақади срФнои фии ҳозои алқуръон » сухан рӯй бар рӯй гардонидем дарин қуръон , « лизкрўо » то дарёбанд ва панд пазиранд , « мо изидҳм إло нафавран ( 41 ) » ва намефазояд эшонро ин сухани магар рамидан .

«وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِی هذَا الْقُرْآنِ» سخن روی بر روی گردانیدیم درین قرآن، «لِیَذَّکَّرُوا» تا دریابند و پند پذیرند، «ما یَزِیدُهُمْ إِلَّا نُفُوراً (۴۱)» و نمی‌فزاید ایشان را این سخن مگر رمیدن.

« қул луи кони маъааи ?алаа » гӯй агар бо аллоҳи таъолии худоёни дигар будӣ « комаи иқўлўн » чунонк шумо мегуед , « إзои лобтғўои إлии зии алърши сбило ( 42 ) » он гуҳи он худоён агар будандӣ бхдоўнди арши роҳи ҷустандӣ .

«قُلْ لَوْ کانَ مَعَهُ آلِهَةٌ» گوی اگر با اللَّه تعالی خدایان دیگر بودی «کَما یَقُولُونَ» چنانک شما می‌گویید، «إِذاً لَابْتَغَوْا إِلی‌ ذِی الْعَرْشِ سَبِیلًا (۴۲)» آن گه آن خدایان اگر بودندی بخداوند عرش راه جستندی.

« субҳонау таъолии ъмои иқўлўн » чун покасту бартар аз онч мегӯйанд « ълўои кбиро ( 43 ) » бартареи бузург .

«سُبْحانَهُ وَ تَعالی‌ عَمَّا یَقُولُونَ» چون پاکست و برتر از آنچ می‌گویند «عُلُوًّا کَبِیراً (۴۳)» برتریی بزرگ.

« тсбҳи ?лаи алсмоўоти алсбъу алأрз » бпокӣ меситояд ӯро осмонҳо ҳар ҳафт ва заминҳо , « ва ман Фиҳн » ва ҳар ки дар онаст , «у إни ман шайъи ءи إлои исбҳи бҳмдаҳ » ва нест ҳичизи магар ки ӯро меситояду бпокӣ ӯро сухан мегуяд бҳмди аллоҳ , «у локини лои тФқҳўни тсбиҳҳм » локини шумо дар намеёбед сутудан эшон , « إнаҳи кони ҳлимо » ки аллоҳи таъолӣ фаро гузорандааст душманонро ббрдборӣ , « ғФўро ( 44 ) » пўшндаҳаст бар ошноёни бомрзгорӣ .

«تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ» بپاکی می‌ستاید او را آسمان ها هر هفت و زمینها، «وَ مَنْ فِیهِنَّ» و هر که در آنست، «وَ إِنْ مِنْ شَیْ‌ءٍ إِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ» و نیست هیچیز مگر که او را می‌ستاید و بپاکی او را سخن میگوید بحمد اللَّه، «وَ لکِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِیحَهُمْ» لکن شما در نمی‌یابید ستودن ایشان، «إِنَّهُ کانَ حَلِیماً» که اللَّه تعالی فرا گذارنده است دشمنان را ببردباری، «غَفُوراً (۴۴)» پوشنده است بر آشنایان بآمرزگاری.

«у إзои қрأти алқуръон » ва ҳар гуҳ ки қуръон дар хондангарӣ , « ҷълнои бинку байни аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳи ҳҷобои мстўро ( 45 ) » мо миёни туу миёни эшон ки бнхўоҳнд гаравид брстохизи пардае фурӯ гузорем пӯшида .

«وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ» و هر گه که قرآن در خواندن گری، «جَعَلْنا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً (۴۵)» ما میان تو و میان ایشان که بنخواهند گروید برستاخیز پرده‌ای فرو گذاریم پوشیده.

«у ҷълнои алии қлўбҳми أкнаҳ » ва бар дилҳои эшон ғилофҳоу пардаҳо ӯ кунем , « أни иФқҳўаҳ » то дар наёбанд онч май хоҳем , «у фии озонҳми вқро » ва дар гӯшҳои эшон гарон , «у إзои зикрати рбки фии алқуръони вҳдаҳ » ва ҳар гуҳ ки ёд кунӣ худованди хешро дар қуръон ба ягонагӣ , « влўои алӣ أдборҳм нафавран ( 46 ) » май рманди эшон бози пас .

«وَ جَعَلْنا عَلی‌ قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً» و بر دلهای ایشان غلافها و پرده‌ها او کنیم، «أَنْ یَفْقَهُوهُ» تا در نیابند آنچ می‌خواهیم، «وَ فِی آذانِهِمْ وَقْراً» و در گوشهای ایشان گران، «وَ إِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِی الْقُرْآنِ وَحْدَهُ» و هر گه که یاد کنی خداوند خویش را در قرآن به یگانگی، «وَلَّوْا عَلی‌ أَدْبارِهِمْ نُفُوراً (۴۶)» می‌رمند ایشان باز پس.

« нҳни أълми бмои истмъўн ба » мо медонем ки эшон бача май ниўшнд « إзи истмъўни إлик » он гуҳ ки май ниўшнди бтў , «у إз ҳам наҷӯй » ва худо доност боишон бони роз ки мекунанд бо якдигар , « إзи иқўли алзолмўн » ки кофарон мегӯйанд , « إни ттбъўни إлои рҷлои мсҳўро ( 47 ) » пай намебурид магар бамурдӣ ҷодуӣ карда бо ӯ .

«نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَسْتَمِعُونَ بِهِ» ما می‌دانیم که ایشان بچه می‌نیوشند «إِذْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْکَ» آن گه که می‌نیوشند بتو، «وَ إِذْ هُمْ نَجْوی‌» و خدا داناست بایشان بآن راز که میکنند با یکدیگر، «إِذْ یَقُولُ الظَّالِمُونَ» که کافران می‌گویند، «إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً (۴۷)» پی نمی‌برید مگر بمردی جادویی کرده با او.

« анзри Киеви зрбўои лаки алأмсол » дар нигар ки чанд мислҳо туро заданд , « Фзлўо »у гумроҳи гаштанд , « Флои исттиъўни сбило ( 48 ) » наметавонанд ки фарои сомон роҳӣ баранд .

«انْظُرْ کَیْفَ ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ» در نگر که چند مثلها ترا زدند، «فَضَلُّوا» و گمراه گشتند، «فَلا یَسْتَطِیعُونَ سَبِیلًا (۴۸)» نمی‌توانند که فرا سامان راهی برند.

«у қолўои أи إзои кнои ъзомоу рФото » ва гуфтанд бош ки мо устихон гирдему хоки хирад , « أи إнои лмбъўсўн » бош мо барангехтанӣем , « хлқои ҷдидо ( 49 ) » офарӣдае нави боФринши нав .

«وَ قالُوا أَ إِذا کُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً» و گفتند باش که ما استخوان گردیم و خاک خرد، «أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ» باش ما برانگیختنی‌ایم، «خَلْقاً جَدِیداً (۴۹)» آفریده‌ای نو بآفرینش نو.