Қавлаи таъолӣ : «у лақади крмно банӣ одам » гиромӣ кардем мо фарзандони одамро , «у ҳмлноҳми фии албру албҳр » ва бардоштем эшонро дар дашту дарё , «у рзқноҳми ман алтибот »у рӯзии додеми эшонро аз покҳо ва хушҳо , «у Фзлноҳм » ва эшонро афзӯнии додем , « алии касӣри ммни хлқно » бар фаровонӣ аз онч офаридем , « тФзило ( 70 ) » афзӯнӣ доданӣ .

قوله تعالی: «وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ» گرامی کردیم ما فرزندان آدم را، «وَ حَمَلْناهُمْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ» و برداشتیم ایشان را در دشت و دریا، «وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ» و روزی دادیم ایشان را از پاکها و خوشها، «وَ فَضَّلْناهُمْ» و ایشان را افزونی دادیم، «عَلی‌ کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا» بر فراوانی از آنچ آفریدیم، «تَفْضِیلًا (۷۰)» افزونی دادنی.

« явм надаъво кули أнос » он рӯз ки хонем ҳар гуруҳеро аз мардумон , « бإмомҳм » бо пешвоеи эшон , « Фмни أўтии китобаи биминаҳ » ҳар кас ки нома ӯ дар даст рост диҳанд , « Фأўлӣки иқрؤни ктобҳм » эшон онанд ки номаи хеши михўоннд , «у лои излмўни Фтило ( 71 ) »у музди як Фтил аз кирдор эшон накоҳанд .

«یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ» آن روز که خوانیم هر گروهی را از مردمان، «بِإِمامِهِمْ» با پیشوایی ایشان، «فَمَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ» هر کس که نامه او در دست راست دهند، «فَأُولئِکَ یَقْرَؤُنَ کِتابَهُمْ» ایشان آنند که نامه خویش میخوانند، «وَ لا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا (۷۱)» و مزد یک فتیل از کردار ایشان نکاهند.

« ва ман кони фии ҳзаҳи أъмӣ » ва ҳар ки дарин ҷаҳон аз ҳақ бдидн нобӣност , « Фҳўи фии алохраҳи أъмӣ » ӯ дар он ҷаҳон нобӣност , «у أзли сбило ( 72 ) » ва аз нобӣнои гумроҳтар .

«وَ مَنْ کانَ فِی هذِهِ أَعْمی‌» و هر که درین جهان از حق بدیدن نابیناست، «فَهُوَ فِی الْآخِرَةِ أَعْمی‌» او در آن جهان نابیناست، «وَ أَضَلُّ سَبِیلًا (۷۲)» و از نابینا گمراه‌تر.

«у إни кодўои лиФтнўнк » хостандӣу наздик будӣ ки бар ту табоҳ кардандӣу бози грдонидндӣ , « ани алзии أўҳинои إлик » аз онч бар ту фурӯ фиристодем аз пайғом , « лтФтрии ълинои ғайра » то ту бар мо он гуфтӣ ки мо нагуфтем , «у إзои лотхзўки хлило ( 73 ) » вагар будӣ инчунин туро дӯст гирифтандӣ .

«وَ إِنْ کادُوا لَیَفْتِنُونَکَ» خواستندی و نزدیک بودی که بر تو تباه کردندی و باز گردانیدندی، «عَنِ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ» از آنچ بر تو فرو فرستادیم از پیغام، «لِتَفْتَرِیَ عَلَیْنا غَیْرَهُ» تا تو بر ما آن گفتی که ما نگفتیم، «وَ إِذاً لَاتَّخَذُوکَ خَلِیلًا (۷۳)» و گر بودی اینچنین ترا دوست گرفتندی.

«у луи лои أни сбтнок » ва агар на он будӣ ки мо туро бар ҷои бдоштимӣ , « лақади кодат » наздик будӣ туу хостӣ , « тркни إлиҳм » ки боишон гроӣидӣ ва бо эшон орамидӣ , « шиӣои қлило ( 74 ) » гроӣиднии андак .

«وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناکَ» و اگر نه آن بودی که ما ترا بر جای بداشتیمی، «لَقَدْ کِدْتَ» نزدیک بودی تو و خواستی، «تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ» که بایشان گرائیدی و با ایشان آرمیدی، «شَیْئاً قَلِیلًا (۷۴)» گرائیدنی اندک.

« إзои лأзқнок » он гуҳи бчшонидимии мо туро , « заъфи алҳёҳ » тӯй аз азоби ин ҷаҳонӣ «у заъфи алммот »у тӯй аз азоби он ҷаҳонӣ , « сами лои тҷди лаки ълинои нсиро ( 75 ) » он гуҳи ту бар мо ёрӣ наёфтӣ .

«إِذاً لَأَذَقْناکَ» آن گه بچشانیدیمی ما ترا، «ضِعْفَ الْحَیاةِ» توی از عذاب این جهانی «وَ ضِعْفَ الْمَماتِ» و توی از عذاب آن جهانی، «ثُمَّ لا تَجِدُ لَکَ عَلَیْنا نَصِیراً (۷۵)» آن گه تو بر ما یاری نیافتی.

«у إни кодўои листФзўнк » ва хостандӣ ки бшкизонндии туро , « ман алأрз » аз замин , « лихрҷўки минҳо » то туро берун кунандӣ аз он , «у إзои лои илбсўни хлоФк » ва он гуҳи диранги нёбндии эшон дар он пас берун шуд ту , « إлои қлило ( 76 ) » магари андакӣ .

«وَ إِنْ کادُوا لَیَسْتَفِزُّونَکَ» و خواستندی که بشکیزانندی ترا، «مِنَ الْأَرْضِ» از زمین، «لِیُخْرِجُوکَ مِنْها» تا ترا بیرون کنندی از آن، «وَ إِذاً لا یَلْبَثُونَ خِلافَکَ» و آن گه درنگ نیابندی ایشان در آن پس بیرون شد تو، «إِلَّا قَلِیلًا (۷۶)» مگر اندکی.

« санаи ман қади أрслнои қблки ман рслно » ниҳод худост дар кори пайғомбарон ки пеш аз ту буданд , «у лои тҷди лснтнои тҳўило ( 77 ) » ва натавонӣ ту ки расӯли мое ки суннати моро аз ҷой бигардоне .

«سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنْ رُسُلِنا» نهاد خداست در کار پیغامبران که پیش از تو بودند، «وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِیلًا (۷۷)» و نتوانی تو که رسول مایی که سنّت ما را از جای بگردانی.

« أқми алслоаҳ » бпои дори намоз , « лдлўки алшмс » аз ҳангом дар гаштани хуршед , « إлии ғсқи аллил » то торикии шаб , «у қуръони алФҷр »у бпои дори ту намози бомдод , « إни қуръони алФҷр » ки намози бомдод , « кони мшҳўдо ( 78 ) » Фриштгони рӯзу Фриштгони шаби андари он бомдод ҳозиранд бтў

«أَقِمِ الصَّلاةَ» بپای دار نماز، «لِدُلُوکِ الشَّمْسِ» از هنگام در گشتن خورشید، «إِلی‌ غَسَقِ اللَّیْلِ» تا تاریکی شب، «وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ» و بپای دار تو نماز بامداد، «إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ» که نماز بامداد، «کانَ مَشْهُوداً (۷۸)» فریشتگان روز و فریشتگان شب اندر آن بامداد حاضراند بتو