Қавлаи таъолӣ : «у лақади отинои Мӯсои тсъи оёт » додеми Мӯсоро на оят , « байнот » пайғомҳои равшан , « Фсӣл банӣ إсроӣил » пресс аз уламои ҷуҳудон , « إзи ҷоءҳм » он гуҳ ки боишон омад , « Фқоли ?лаи фиръавн » ва фиръавн гуфт ӯро , « إнии лأзнк ё Мӯсои мсҳўро ( 101 ) » ман чунин медонам эй Мӯсо ки бо ту ҷодуӣ кардаанд .
قوله تعالی: «وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسی تِسْعَ آیاتٍ» دادیم موسی را نه آیت، «بَیِّناتٍ» پیغامهای روشن، «فَسْئَلْ بَنِی إِسْرائِیلَ» پرس از علماء جهودان،«إِذْ جاءَهُمْ» آن گه که بایشان آمد، «فَقالَ لَهُ فِرْعَوْنُ» و فرعون گفت او را، «إِنِّی لَأَظُنُّکَ یا مُوسی مَسْحُوراً (۱۰۱)» من چنین میدانم ای موسی که با تو جادویی کردهاند.
« қоли лақади илмат » гуфт неки доне , « мо أнзли ҳؤлоء » ки нафиристод ин пайғомҳоро , « إлои раби алсмоўоту алأрз » магари худованди осмону замин , « бсоӣр » пайғомҳои равшани ҳувайдо , «у إнии лأзнк ё фиръавни мсбўро ( 102 » ва ман май пиндорам эй фиръавн ки турои табоҳӣ ва нестӣ додаанду ҳалок аз ту бар оварда .
«قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ» گفت نیک دانی، «ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ» که نفرستاد این پیغامها را، «إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» مگر خداوند آسمان و زمین، «بَصائِرَ» پیغامهای روشن هویدا، «وَ إِنِّی لَأَظُنُّکَ یا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً (۱۰۲» و من میپندارم ای فرعون که ترا تباهی و نیستی دادهاند و هلاک از تو بر آورده.
« Фأроди أни истФзҳми ман алأрз » хости фиръавн ки эшонро аз замини Мисри бшкизонд , « Фأғрқноаҳ » боб бикуштем ӯро , « ва ман маъааи ҷмиъо ( 103 ) » ва ҳар ки бо вай буд бикбор .
«فَأَرادَ أَنْ یَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ» خواست فرعون که ایشان را از زمین مصر بشکیزاند، «فَأَغْرَقْناهُ» بآب بکشتیم او را، «وَ مَنْ مَعَهُ جَمِیعاً (۱۰۳)» و هر که با وی بود بیکبار.
«у қлнои ман баъдаи лабании إсроӣил » ва пас ғарқи фиръавн , банӣ Исроилро гуфтем , « аскнўои алأрз » акнӯн дар замини эшон дар Миср биншинед , « Фإзои ҷоءи въди алохраҳ » чун ҳангом растохез ояд , « ҷӣнои бкми лФиФо ( 104 ) » ореми шуморо бо эшон баҳам .
«وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِی إِسْرائِیلَ» و پس غرق فرعون، بنی اسرائیل را گفتیم، «اسْکُنُوا الْأَرْضَ» اکنون در زمین ایشان در مصر بنشینید، «فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ» چون هنگام رستاخیز آید، «جِئْنا بِکُمْ لَفِیفاً (۱۰۴)» آریم شما را با ایشان بهم.
«у болҳқи أнзлноаҳ » ва баростӣ фиристодем ин суханро , « ва болҳқ назул »у баростӣ фурӯ омад , « ва мо أрслноки إлои мбшроу нзиро ( 105 ) »у нФрстодими турои магари шодии расон ва бим намой .
«وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ» و براستی فرستادیم این سخن را، «وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ» و براستی فرو آمد، «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِیراً (۱۰۵)» و نفرستادیم ترا مگر شادی رسان و بیم نمای.
«у қронои Фрқноаҳ »у қуръонӣ ки онро пароканда фиристодем , « лтқрأаҳи алии аннос » то бар мардумонеи хуонеи онро , « алии макс » бар дирангӣ , «у нзлноаҳи тнзило ( 106 ) » ва фурӯ фиристодем онро фурӯ фиристоданӣ .
«وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ» و قرآنی که آن را پراکنده فرستادیم، «لِتَقْرَأَهُ عَلَی النَّاسِ» تا بر مردمانی خوانی آن را، «عَلی مُکْثٍ» بر درنگی، «وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِیلًا (۱۰۶)» و فرو فرستادیم آن را فرو فرستادنی.
« қул омнўо ба أўи лои тؤмнўо » бигӯ эй Муҳамади бгрўиди бойени нома ё мгрўид , « إни аллазӣнаи أўтўои алълм » эшон ки эшонро илм доданд , « ман қибла » пеш аз омадан ин нома , « إзои итлии алайҳим » ҳар гуҳ ки бар эшон хонанд ин нома , « ихрўни ллأзқони сҷдо ( 107 ) » бар рӯй меуфтанд бсҷўд .
«قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا» بگو ای محمّد بگروید باین نامه یا مگروید، «إِنَّ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ» ایشان که ایشان را علم دادند، «مِنْ قَبْلِهِ» پیش از آمدن این نامه، «إِذا یُتْلی عَلَیْهِمْ» هر گه که بر ایشان خوانند این نامه، «یَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً (۱۰۷)» بر روی میافتند بسجود.
«у иқўлўни субҳони рбно »у мигўинди покӣ ва бе айбии худованди моро , « إни кони въди рбнои лмФъўло ( 108 ) » нест въдҳои худованди мо магар карданӣ ва бӯданӣ .
«وَ یَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا» و میگویند پاکی و بی عیبی خداوند ما را، «إِنْ کانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا (۱۰۸)» نیست وعدهای خداوند ما مگر کردنی و بودنی.
«у ихрўни ллأзқони ибкўн » ва бар рӯй меуфтанд гирён , «у изидҳми хшўъо ( 109 ) » ва эшонро хушўъ меафзоеду нармии дил .
«وَ یَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ یَبْکُونَ» و بر روی میافتند گریان، «وَ یَزِیدُهُمْ خُشُوعاً (۱۰۹)» و ایشان را خشوع میافزاید و نرمی دل.
« қул » бигӯӣ , « адъўои аллоҳ » ӯро аллоҳ хонед , « أўи адъўои арраҳмон » ва агар хоҳед ӯро рҳмн хонед , « أёи мо тдъўо » баҳри кадом ки хонед , « фалаи алأсмоءи алҳснӣ » ӯ рости номҳои некӯ , «у лои тҷҳри бслотк »у дуо на ҳама ббонг кун , «у лои тхоФти баҳо » ва на ҳамаи ниҳон « 1 » кун , «у абтғи байни злки сбило ( 110 ) »у миёни он ва ин роҳии гири миёна .
«قُلِ» بگوی، «ادْعُوا اللَّهَ» او را اللَّه خوانید، «أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ» و اگر خواهید او را رحمن خوانید، «أَیًّا ما تَدْعُوا» بهر کدام که خوانید، «فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنی» او راست نامهای نیکو، «وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِکَ» و دعا نه همه ببانگ کن، «وَ لا تُخافِتْ بِها» و نه همه نهان «۱» کن، «وَ ابْتَغِ بَیْنَ ذلِکَ سَبِیلًا (۱۱۰)» و میان آن و این راهی گیر میانه.
« ва қул алҳмди ллаҳ » ва бигӯӣ ситоишу сазовории бхдоиии аллоҳи рост , « алзии лами итхзи влдо » он кас ки фарзанд нагирифт , , «у лами икни ?лаи шарики фии алмалик » ва ӯро анбоз набӯд дар подшоҳӣ , «у лами икни ?ла вале ман алзл » ва ӯро ҳаргиз заъф набӯду сустӣ ки ёрӣ боистӣ , «у кибраи ткбиро ( 111 ) » ва ббзргӣ биситой ӯроу бузурги дору бузурги дон ӯро бузурги доштанӣ .
«وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ» و بگوی ستایش و سزاواری بخدایی اللَّه راست، «الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً» آن کس که فرزند نگرفت،، «وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ» و او را انباز نبود در پادشاهی، «وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ» و او را هرگز ضعف نبود و سستی که یاری بایستی، «وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً (۱۱۱)» و ببزرگی بستای او را و بزرگ دار و بزرگ دان او را بزرگ داشتنی.