Қавлаи таъолӣ : «у отинои Мӯсои алкитоб » Мӯсоро номаи додем , «у ҷълноаҳи ҳудои лабании إсроӣил » ва онро раҳнамӯнӣ кардем банӣ Исроилро , « أлои ттхзўои ман дунии вкило ( 2 ) » ки ҷуз аз ман вакили мгирид .
قوله تعالی: «وَ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ» موسی را نامه دادیم، «وَ جَعَلْناهُ هُدیً لِبَنِی إِسْرائِیلَ» و آن را رهنمونی کردیم بنی اسرائیل را، «أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِی وَکِیلًا (۲)» که جز از من وکیل مگیرید.
« зуррияи ман ҳмлнои маъаи Нӯҳ » эй фарзандони фарзандони Нӯҳ ки бардоштем бо ӯ « إнаҳи кони ъбдои шкўро ( 3 ) » Нӯҳи моро бандае сипоси дор буд .
«ذُرِّیَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ» ای فرزندان فرزندان نوح که برداشتیم با او «إِنَّهُ کانَ عَبْداً شَکُوراً (۳)» نوح ما را بندهای سپاس دار بود.
«у қзино »у пайғоми додему сухани расонидему панди додем , « إлӣ банӣ إсроӣили фии алкитоб » банӣ Исроилро дар номау пайғоми хеш , « лтФсдни фии алأрзи мртин » ки ночор фасод хоҳед кард дар замини муқаддаси ду бор , «у лтълни ълўои кбиро ( 4 ) » ва пас берун хоҳед шуд беруни шудании нҳмор ва бар хоҳед шуд аз мақоми тоъат бар шудании бузург .
«وَ قَضَیْنا» و پیغام دادیم و سخن رسانیدیم و پند دادیم، «إِلی بَنِی إِسْرائِیلَ فِی الْکِتابِ» بنی اسرائیل را در نامه و پیغام خویش، «لَتُفْسِدُنَّ فِی الْأَرْضِ مَرَّتَیْنِ» که ناچار فساد خواهید کرد در زمین مقدس دو بار، «وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبِیراً (۴)» و پس بیرون خواهید شد بیرون شدنی نهمار و بر خواهید شد از مقام طاعت بر شدنی بزرگ.
« Фإзои ҷоءи въди أўлоҳмо » чун ҳангоми пешин мара ояд аз он ду , « бъснои алайкуми ъбодои лно » бингизим бар шумо бандагонӣ аз он мо , « أўлии бأси шадид » бо зӯри сахт , « Фҷосўои хилоли алдёр » то биҷусту ҷӯй дар оянд дар саройҳо «у кони въдои мФъўло ( 5 ) » ва ин въидист карданӣ .
«فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما» چون هنگام پیشین مرّة آید از آن دو، «بَعَثْنا عَلَیْکُمْ عِباداً لَنا» بینگیزیم بر شما بندگانی از آن ما، «أُولِی بَأْسٍ شَدِیدٍ» با زور سخت، «فَجاسُوا خِلالَ الدِّیارِ» تا بجست و جوی در آیند در سرایها «وَ کانَ وَعْداً مَفْعُولًا (۵)» و این وعیدیست کردنی.
« сами рдднои лаками алкраҳи алайҳим » он гуҳи шуморо ғалабаи диҳем бар эшон , «у أмдднокми бأмўолу Бенин » ва шуморо пас он молҳо аФзоӣиму писарон , «у ҷълнокми أксри нФиро ( 6 ) » ва шуморо анбӯҳи сипоҳ тар кунем аз онч будед .
«ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیْهِمْ» آن گه شما را غلبه دهیم بر ایشان، «وَ أَمْدَدْناکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِینَ» و شما را پس آن مالها افزائیم و پسران، «وَ جَعَلْناکُمْ أَکْثَرَ نَفِیراً (۶)» و شما را انبوه سپاه تر کنیم از آنچ بودید.
« إни أҳснтм » агар некуӣ кунед , « أҳснтми лأнФскм » некуии худро кунед , «у إни أсأтми Флҳо » ва агар бад кунед худро мекунед , « Фإзои ҷоءи въди алохраҳ » чун ҳангоми уқубати фасод кардан пасина ояд , « лисўؤои вҷўҳкм » то дар рӯйҳои шумо андӯҳ пайдо кунанд , «у лидхлўои алмсҷд » ва то дар масҷиди байт муқаддас оянд , « комаи дхлўаҳи أўли мара » чунонк бовели бор даромада буданд , «у литбрўои мо ълўои ттбиро ( 7 ) » ва то ҳалок кунанд ва нест оранд чндонк тавонанд ва бар он ғалаба кунанд .
«إِنْ أَحْسَنْتُمْ» اگر نیکویی کنید، «أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ» نیکویی خود را کنید، «وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها» و اگر بد کنید خود را میکنید، «فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ» چون هنگام عقوبت فساد کردن پسینه آید، «لِیَسُوؤُا وُجُوهَکُمْ» تا در رویهای شما اندوه پیدا کنند، «وَ لِیَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ» و تا در مسجد بیت مقدس آیند، «کَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ» چنانک باوّل بار درآمده بودند، «وَ لِیُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِیراً (۷)» و تا هلاک کنند و نیست آرند چندانک توانند و بر آن غلبه کنند.
« ъсии рбкми أни ирҳмкм » чунон мехоҳад худованди шумо ки охир бар шумо бибахшоед , «у إни ъдтм » ва агар пас боз гардид , « ъдно » мо боз гирдем , «у ҷълнои ҷаҳаннами ллкоФрини ҳсиро ( 8 ) » ва мо зиндон кофарон сохтем дӯзахроу ҷой эшон кардем .
«عَسی رَبُّکُمْ أَنْ یَرْحَمَکُمْ» چنان میخواهد خداوند شما که آخر بر شما ببخشاید، «وَ إِنْ عُدْتُمْ» و اگر پس باز گردید، «عُدْنا» ما باز گردیم، «وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْکافِرِینَ حَصِیراً (۸)» و ما زندان کافران ساختیم دوزخ را و جای ایشان کردیم.
« إни ҳозои алқуръони иҳдӣ » ин қуръони роҳ май намояд , « ллтии ҳаии أқўм » он роҳро ки он рост тарасту пояндатар , «у ибшри алмؤмнин »у мؤмнонро бишорат медиҳад , « аллазӣнаи иъмлўни алсолҳот » он муъминон ки корҳои некӯ кунанд , « أни ?лаами أҷрои кбиро ( 9 ) » ки аишонрости муздии бузургвор .
«إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی» این قرآن راه مینماید، «لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ» آن راه را که آن راست ترست و پایندهتر، «وَ یُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ» و مؤمنانرا بشارت میدهد، «الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ» آن مؤمنان که کار های نیکو کنند، «أَنَّ لَهُمْ أَجْراً کَبِیراً (۹)» که ایشانراست مزدی بزرگوار.
«у أни аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳ » ва эшон ки бнмӣ гараванд бурузи растохез , « أътднои ?лаами ъзобои أлимо ( 10 ) » сохтем эшонро азобии дрднмоӣ .
«وَ أَنَّ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» و ایشان که بنمیگروند بروز رستاخیز، «أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً (۱۰)» ساختیم ایشان را عذابی دردنمای.
«у идъи алإнсони болшр » мардум бар хештан бад мехоҳанд , « дъоءаҳи болхир » дар нек хостани хештанро , «у кони алإнсони ъҷўло ( 11 ) »у одамии шитоби зи даст то буд .
«وَ یَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ» مردم بر خویشتن بد میخواهند، «دُعاءَهُ بِالْخَیْرِ» در نیک خواستن خویشتن را، «وَ کانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا (۱۱)» و آدمی شتاب ز دست تا بود.
«у ҷълнои аллилу алнҳори оятин » шабу рӯзро ду нишон кардем , « Фмҳўнои ояи аллил » нишони шаби бстрдим , «у ҷълнои ояи алнҳори мубсира »у нишони рӯз равшан кардем бино , « лтбтғўои фузалои ман рбкм » то фазли худованди хеши бҷўӣид , «у лтълмўои адади алснину алҳсоб » ва то бидонед шумори солҳоу рости доштани ҳангомҳо , «у кули шайъи ءи Фслноаҳи тФсило ( 12 ) » ва ҳар чизеро кушода ва боз намӯда аз якдигар пайдо кардем пайдо карданӣ .
«وَ جَعَلْنَا اللَّیْلَ وَ النَّهارَ آیَتَیْنِ» شب و روز را دو نشان کردیم، «فَمَحَوْنا آیَةَ اللَّیْلِ» نشان شب بستردیم، «وَ جَعَلْنا آیَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً» و نشان روز روشن کردیم بینا، «لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ» تا فضل خداوند خویش بجوئید، «وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِینَ وَ الْحِسابَ» و تا بدانید شمار سالها و راست داشتن هنگامها، «وَ کُلَّ شَیْءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِیلًا (۱۲)» و هر چیزی را گشاده و باز نموده از یکدیگر پیدا کردیم پیدا کردنی.