Қавлаи таъолӣ : « нҳни нақси алейк » мо бар ту хонем , « нбأҳми болҳқ » қиссаи эшону хабари эшон баростӣ , « إнҳми Фтиаҳ » эшон ҷавонӣ чанд буданд , « омнўои брбҳм » бгрўиднди бхдоўнди хеш , «у здноҳми ҳудо ( 13 ) » ва эшонро рост роҳӣ фузудем .

قوله تعالی: «نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ» ما بر تو خوانیم، «نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ» قصّه ایشان و خبر ایشان براستی، «إِنَّهُمْ فِتْیَةٌ» ایشان جوانی چند بودند، «آمَنُوا بِرَبِّهِمْ» بگرویدند بخداوند خویش، «وَ زِدْناهُمْ هُدیً (۱۳)» و ایشان را راست راهی فزودیم.

«у рбтнои алии қлўбҳм » ва бар дили эшон рабтаи таъриф ва исмат ниҳодему болҳоми имон банд бастем , « إзи қомўо » он гуҳ ки бар хостнд , « Фқолўои рбнои раби алсмоўоту алأрз » ва гуфтанд худованди мо худованди осмон ва заминаст , « лн надаъво ман дунаи إлҳо » нахонем ҷузи азуи худоӣ , « лақади қлнои إзои штто ( 14 ) » ки агар хонем , кажу носазо ва дурӯғ гуфта бошем .

«وَ رَبَطْنا عَلی‌ قُلُوبِهِمْ» و بر دل ایشان ربطه تعریف و عصمت نهادیم و بالهام ایمان بند بستیم، «إِذْ قامُوا» آن گه که بر خاستند، «فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و گفتند خداوند ما خداوند آسمان و زمینست، «لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً» نخوانیم جز ازو خدایی، «لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً (۱۴)» که اگر خوانیم، کژ و ناسزا و دروغ گفته باشیم.

« ҳؤлоءи қўмно » ӣнон ки касон моанд , « атхзўои ман дунаи ?алаа » ҷуз аз аллоҳ худоён гирифтанд « луи лои иأтўни алайҳими бслтони байн » чаро бар худои ин худои хондагони хеши ҳуҷҷатӣ ва узрӣ наёваранд , « Фмни أзлми ммни аФтрии алии аллоҳи кзбо ( 15 ) » кист ситамкортар аз он кас ки бар аллоҳи таъолӣ дурӯғ созад .

«هؤُلاءِ قَوْمُنَا» اینان که کسان مااند، «اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً» جز از اللَّه خدایان گرفتند «لَوْ لا یَأْتُونَ عَلَیْهِمْ بِسُلْطانٍ بَیِّنٍ» چرا بر خدایی این خدا خواندگان خویش حجّتی و عذری نیاورند، «فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری‌ عَلَی اللَّهِ کَذِباً (۱۵)» کیست ستمکارتر از آن کس که بر اللَّه تعالی دروغ سازد.

«у إзи аътзлтмўҳм » ва ҳар гуҳ ки аз қавми хеш даврӣ ҷустед ва ҷудоӣ гирифтед « ва мо иъбдўни إлои аллоҳ »у онч қавм мепарастанд ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « Фأўўои إлии алкҳФ » бо Каҳф шавед , « иншри лаками рбкми ман раҳмата » то боз густаранд шуморо худованди шумо раҳмати хеш , «у иҳиии лакам » ва боз созад аллоҳи таъолии шуморо , « ман أмркми мрФқо ( 16 ) » аз кори шумо барги коҳӣ .

«وَ إِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ» و هر گه که از قوم خویش دوری جستید و جدایی گرفتید «وَ ما یَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ» و آنچ قوم می‌پرستند جز از اللَّه تعالی، «فَأْوُوا إِلَی الْکَهْفِ» با کهف شوید، «یَنْشُرْ لَکُمْ رَبُّکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ» تا باز گستراند شما را خداوند شما رحمت خویش، «وَ یُهَیِّئْ لَکُمْ» و باز سازد اللَّه تعالی شما را، «مِنْ أَمْرِکُمْ مِرفَقاً (۱۶)» از کار شما برگ کاهی.

« ватарӣ алшмси إзои талъат »у офтобро бинии он гуҳ ки барояд , « ттзоўри ани кҳФҳм » ки дар гардад аз теғи ғори эшон , « зоти алимин » аз рости сӯй , «у إзои ғурбат » ва он гуҳ ки офтоб фурӯ шавад , « тқрзҳми зоти алшмол » вои барад аз эшон ва дар гардад аз сӯии чапи даст , « ва ҳам фӣ Фҷўаҳ манеҳ » ва эшон дар кушодӣ дар ғоранд , « злки ман оёти аллоҳ » он аз шигифтӣҳои худост , « ман иҳди аллоҳи Фҳўи алмҳтд » ҳар ки аллоҳи таъолии роҳи намояд ӯро роҳ ёфта ӯст , « ва ман излл » ва ҳар кро бероҳ кард аллоҳи таъолӣ ӯро , « Флни тҷди ?лаи влёи мршдо ( 17 ) » наёбӣ ӯро ёрии диҳӣ роҳ намой .

«وَ تَرَی الشَّمْسَ إِذا طَلَعَتْ» و آفتاب را بینی آن گه که برآید، «تَتَزاوَرُ عَنْ کَهْفِهِمْ» که در گردد از تیغ غار ایشان، «ذاتَ الْیَمِینِ» از راست سوی، «وَ إِذا غَرَبَتْ» و آن گه که آفتاب فرو شود، «تَقْرِضُهُمْ ذاتَ الشِّمالِ» وا برد از ایشان و در گردد از سوی چپ دست، «وَ هُمْ فِی فَجْوَةٍ مِنْهُ» و ایشان در گشادی در غارند، «ذلِکَ مِنْ آیاتِ اللَّهِ» آن از شگفتیهای خداست، «مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ» هر که اللَّه تعالی راه نماید او را راه یافته اوست، «وَ مَنْ یُضْلِلْ» و هر کرا بی راه کرد اللَّه تعالی او را، «فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِیًّا مُرْشِداً (۱۷)» نیابی او را یاری دهی راه نمای.

«у тҳсбҳми أиқозо » пиндории эшонро ки бидороннд « ва ҳам рқўд » ва эшон дар хобанд , «у нқлбҳм » ва эшонро мегардонем , « зоти алимину зоти алшмол » аз чап бар рост ва аз рост бар чап , «у кулбаами бости зроъиаҳ »у саги эшон ду дасти хеши густаронида , « болўсид » бар даргоҳи ғор , « луи атлъти алайҳим » агар даришон фурӯи нгридии ту , « лўлит манеҳам Фроро » пеши бози гризидӣ аз эшон , « ва лмлӣт манеҳам ръбо ( 18 ) » ва бар гардидӣ ту аз бим азишон .

«وَ تَحْسَبُهُمْ أَیْقاظاً» پنداری ایشان را که بیدارانند «وَ هُمْ رُقُودٌ» و ایشان در خوابند، «وَ نُقَلِّبُهُمْ» و ایشان را می‌گردانیم، «ذاتَ الْیَمِینِ وَ ذاتَ الشِّمالِ» از چپ بر راست و از راست بر چپ، «وَ کَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَیْهِ» و سگ ایشان دو دست خویش گسترانیده، «بِالْوَصِیدِ» بر درگاه غار، «لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَیْهِمْ» اگر دریشان فرو نگریدی تو، «لَوَلَّیْتَ مِنْهُمْ فِراراً» پیش باز گریزیدی‌ از ایشان، «وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً (۱۸)» و بر گردیدی تو از بیم ازیشان.

«у кзлки бъсноҳм » ҳам чунон аз хоби бингизонидими эшонро , « литсоӣлўои бинҳм » онро то якдигари пурсанад , « қол қоил манеҳам » гӯянда Эй гуфт аз эшон , « кам лбстм » чанд будед , « қолўои лбснои иўмои أўи баъзи явм » баъзе гуфтанд аз эшон ки як рӯз ё ним рӯз , « қолўои рбкми أълми бмои лбстм » охир гуфтанд худованд шумо донад ки чандаст то аинҷооид , « Фобъсўои أҳдкми бўрқкми ҳзаҳи إлии алмдинаҳ » якеро аз он хеш бшҳр фиристед ва ин дирам ки доред , « Флинзри أиҳои أзкии тъомо » то бингарад ки куҷост таомии покизатар ва некӯтар , « Флиأткм брзқ манеҳ » то шуморо хӯрдании орад аз он , «у литлтФ » ва то пинҳон равад то озор ва рФқ кунад , «у лои ишърни бкми أҳдо ( 19 ) »у мабодо ки касеро аз ҳоли шумо огоҳ кунод .

«وَ کَذلِکَ بَعَثْناهُمْ» هم چنان از خواب بینگیزانیدیم ایشان را، «لِیَتَسائَلُوا بَیْنَهُمْ» آن را تا یکدیگر پرسند، «قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ» گوینده‌ای گفت از ایشان، «کَمْ لَبِثْتُمْ» چند بودید، «قالُوا لَبِثْنا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ» بعضی گفتند از ایشان که یک روز یا نیم روز، «قالُوا رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِما لَبِثْتُمْ» آخر گفتند خداوند شما داند که چند است تا اینجااید، «فَابْعَثُوا أَحَدَکُمْ بِوَرِقِکُمْ هذِهِ إِلَی الْمَدِینَةِ» یکی را از آن خویش بشهر فرستید و این درم که دارید، «فَلْیَنْظُرْ أَیُّها أَزْکی‌ طَعاماً» تا بنگرد که کجاست طعامی پاکیزه‌تر و نیکوتر، «فَلْیَأْتِکُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ» تا شما را خوردنی آرد از آن، «وَ لْیَتَلَطَّفْ» و تا پنهان رود تا آزار و رفق کند، «وَ لا یُشْعِرَنَّ بِکُمْ أَحَداً (۱۹)» و مبادا که کسی را از حال شما آگاه کناد.

« إнҳми إни изҳрўои алайкум » ки эшон агар огоҳӣ ёбанд аз шумо ва даст ёбанд бар шумо , « ирҷмўкм » шуморо азин ғори беруни оранд , « أўи иъидўкми фии млтҳм » ё шуморо бо кеш худ баранд , «у лни тФлҳўои إзои أбдо ( 20 ) » ва агар бо кеш эшон шавед ҳаргиз некӣ наёбед .

«إِنَّهُمْ إِنْ یَظْهَرُوا عَلَیْکُمْ» که ایشان اگر آگاهی یابند از شما و دست یابند بر شما، «یَرْجُمُوکُمْ» شما را ازین غار بیرون آرند، «أَوْ یُعِیدُوکُمْ فِی مِلَّتِهِمْ» یا شما را با کیش خود برند، «وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً (۲۰)» و اگر با کیش ایشان شوید هرگز نیکی نیابید.

«у кзлки أъсрнои алайҳим » ва ҳам чунон огоҳӣ намудем эшонро , « лиълмўои أни въди аллоҳи ҳақ » то бидонанд ки растохез ҳақаст , «у أни алсоъаҳи лои риби фӣҳо » ва дар хост растохез шак нест , « إзи итнозъўни бинҳми أмрҳм » он гуҳ ки сухан дар миёни хеш аз даҳани якдигар фаро меситаданд , « Фқолўои абнўои алайҳими бнёно » гуфтанд ӣнҷо масҷидӣ кунед зоиру мутааббидро , « рбҳми أълми баҳам » худои эшон донотар боишон , « қоли аллазӣнаи ғлбўои алии أмрҳм » он қавм гуфтанд ки бар қиссаи асҳоби алкҳФи афтоданд ва аз эшон огоҳ , « лнтхзни алайҳими мсҷдо ( 21 ) » бар ғори эшон масҷид гирему ҷои парастиш .

«وَ کَذلِکَ أَعْثَرْنا عَلَیْهِمْ» و هم چنان آگاهی نمودیم ایشان را، «لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» تا بدانند که رستاخیز حقّ است، «وَ أَنَّ السَّاعَةَ لا رَیْبَ فِیها» و در خاست رستاخیز شک نیست، «إِذْ یَتَنازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ» آن گه که سخن در میان خویش از دهن یکدیگر فرا می‌ستدند، «فَقالُوا ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً» گفتند اینجا مسجدی کنید زائر و متعبّد را، «رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ» خدای ایشان داناتر بایشان، «قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی‌ أَمْرِهِمْ» آن قوم گفتند که بر قصّه اصحاب الکهف افتادند و از ایشان آگاه، «لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً (۲۱)» بر غار ایشان مسجد گیریم و جای پرستش.

« сиқўлўни салосаи робиъаами кулбаам » мегӯйанд ки эшон се тананд чаҳоруми эшон саги эшон , «у иқўлўни хумсаи содсҳми кулбаам » ва гуруҳе мегӯйанд ки панҷ тананд шашуми эшон саги эшон , « рҷмои болғиб » бпндошт мегӯйанд аз чизеи пӯшида азишон , «у иқўлўни сабъау сомнҳми кулбаам »у гуруҳеи мигўинд ки ҳафт тананду ҳаштуми эшон саги эшон , « қул рабии أълми бъдтҳм » бигӯӣ худованди ман донотар бчндии эшон , « мо иълмҳми إлои қалил » надонад эшонро аз халқи магари андакӣ , « Флои тмори Фиҳми إлои мроء зоҳиран » пайкор макун дар кори эшон магари бончи қуръони туро пайдо кунад , «у лои тстФти Фиҳм » ва фатво мапурсу дониши мҷўӣ дар кори асҳоби Каҳф , « манеҳам أҳдо ( 22 ) » аз ҷуҳудон аз ҳечкас .

«سَیَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ» می‌گویند که ایشان سه تن‌اند چهارم ایشان سگ ایشان، «وَ یَقُولُونَ خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ کَلْبُهُمْ» و گروهی می‌گویند که پنج تن‌اند ششم ایشان سگ ایشان، «رَجْماً بِالْغَیْبِ» بپنداشت می‌گویند از چیزی پوشیده ازیشان، «وَ یَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَ ثامِنُهُمْ کَلْبُهُمْ» و گروهی میگویند که هفت تن‌اند و هشتم ایشان سگ ایشان، «قُلْ رَبِّی أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ» بگوی خداوند من داناتر بچندی ایشان، «ما یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ» نداند ایشان را از خلق مگر اندکی، «فَلا تُمارِ فِیهِمْ إِلَّا مِراءً ظاهِراً» پیکار مکن در کار ایشان مگر بآنچ قرآن ترا پیدا کند، «وَ لا تَسْتَفْتِ فِیهِمْ» و فتوی مپرس و دانش مجوی در کار اصحاب کهف، «مِنْهُمْ أَحَداً (۲۲)» از جهودان از هیچکس.