Қавлаи таъолӣ : « ҷиноти адан » биҳиштҳои ҳмишӣ , « алтии въди арраҳмон » он биҳиштҳо ки рҳмн ваъда дод « ибодаи болғиб » бандагони хешро нодида , « إнаҳи кони ваъдаи мأтё ( 61 ) » ваъдаи аллоҳи таъолӣ омаданӣаст .

قوله تعالی: «جَنَّاتِ عَدْنٍ» بهشتهای همیشی، «الَّتِی وَعَدَ الرَّحْمنُ» آن بهشتها که رحمن وعده داد «عِبادَهُ بِالْغَیْبِ» بندگان خویش را نادیده، «إِنَّهُ کانَ وَعْدُهُ مَأْتِیًّا (۶۱)» وعده اللَّه تعالی آمدنی است.

« лои исмъўни фӣҳо лғўо » нашунаванд дар он ҳеҷ сухани нобакори беҳуда , « إлои сломо » магари сухании бсломт . «у ?лаами рзқҳми фӣҳо »у рӯзии эшон дар он мерасад , « бикрау ъшё » ( 62 ) бомдоду шабонгоҳ .

«لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً» نشنوند در آن هیچ سخن نابکار بیهوده، «إِلَّا سَلاماً» مگر سخنی بسلامت. «وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِیها» و روزی ایشان در آن میرسد، «بُکْرَةً وَ عَشِیًّا» (۶۲) بامداد و شبانگاه.

« тлки алҷнаҳи алтии нўрси ман ъбодно » он биҳишт ки мо мироси расонидем аз бандагони хеш , « ман кони тқё » ( 63 ) ӯро ки парҳезгораст .

«تِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتِی نُورِثُ مِنْ عِبادِنا» آن بهشت که ما میراث رسانیدیم از بندگان خویش، «مَنْ کانَ تَقِیًّا» (۶۳) او را که پرهیزگار است.

« ва мо натаназзул إлои бأмри рбк » фурӯ наме оӣими магари бФрмони худованди ту « ?лаи мо байни أидино » ӯ рости ончии пеши мо , « ва мо хлФно »у ончии пас мо , « ва мо байни злк »у ончии миёни мост « ва мо кон рбк насиё » ( 64 )у худованди ту ҳаргизи фаромӯш кор набӯд ва нест .

«وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّکَ» فرو نمی‌آئیم مگر بفرمان خداوند تو «لَهُ ما بَیْنَ أَیْدِینا» او راست آنچه پیش ما، «وَ ما خَلْفَنا» و آنچه پس ما، «وَ ما بَیْنَ ذلِکَ» و آنچه میان ماست «وَ ما کانَ رَبُّکَ نَسِیًّا» (۶۴) و خداوند تو هرگز فراموش کار نبود و نیست.

« раби алсмоўоту алأрз » худованди осмонҳоу замин , « ва мо бинҳмо » ва ҳар чаҳ миёни осмон ва заминаст , « Фоъбдаҳ » ӯро параст , «у астбри лъбодтаҳ » ва бар парастиши вай шикеб бош . « ҳилли тааллуми ?лаи смё » ( 65 ) ҳеҷ доне ӯро ҳамномӣ ва монандии ?

«رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» خداوند آسمانها و زمین، «وَ ما بَیْنَهُما» و هر چه میان آسمان و زمین است، «فَاعْبُدْهُ» او را پرست، «وَ اصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ» و بر پرستش وی شکیبا باش. «هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا» (۶۵) هیچ دانی او را همنامی و مانندی؟

«у иқўли алإнсон » ва мегуяд мардум , « أи إзои мо мат » бошад ки ман бимирам ?

«وَ یَقُولُ الْإِنْسانُ» و میگوید مردم، «أَ إِذا ما مِتُّ» باشد که من بمیرم؟

« лсўФи أхрҷи ҳаё » ( 66 ) ореи баростии маро аз хоки зиндаи беруни оранд ?

«لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَیًّا» (۶۶) آری براستی مرا از خاک زنده بیرون آرند؟

« أу лои изкри алإнсон » наяндешад мардум ва дар ёд надорад , « أнои хлқноаҳи ман қабл » ки мо аз нахусти бёФридим ӯро «у лами як шиӣо » ( 67 ) ва худ ҳеҷ чиз набӯд ?

«أَ وَ لا یَذْکُرُ الْإِنْسانُ» نیندیشد مردم و در یاد ندارد، «أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ» که ما از نخست بیافریدیم او را «وَ لَمْ یَکُ شَیْئاً» (۶۷) و خود هیچ چیز نبود؟

« Фўи рбк » бхдоўнди ту , « лнҳшрнҳм » ки эшонро фароҳами орем «у алшётин »у девон , « сами лнҳзрнҳм » он гуҳи эшонро ҳозири орем « ҳавли ҷаҳаннам » гирд бар гирди дӯзах , « ҷсё » ( 68 ) бзонўҳо дар нишаста .

«فَوَ رَبِّکَ» بخداوند تو، «لَنَحْشُرَنَّهُمْ» که ایشان را فراهم آریم «وَ الشَّیاطِینَ» و دیوان، «ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ» آن گه ایشان را حاضر آریم «حَوْلَ جَهَنَّمَ» گرد بر گرد دوزخ، «جِثِیًّا» (۶۸) بزانوها در نشسته.

« сами лннзъни ман кули шиъа » он гуҳи пас берун ситонем ва ҷудо кунем аз ҳар гуруҳе , « أиҳми أшди алии арраҳмони ътё » ( 69 ) кист аз эшон ки бар рҳмни шӯх тараст ва далертару гардани каштар .

«ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ کُلِّ شِیعَةٍ» آن گه پس بیرون ستانیم و جدا کنیم از هر گروهی، «أَیُّهُمْ أَشَدُّ عَلَی الرَّحْمنِ عِتِیًّا» (۶۹) کیست از ایشان که بر رحمن شوخ‌تر است و دلیرتر و گردن کش‌تر.

« сами лнҳни أълм » он гуҳи мо доноӣим , « болзини ҳам أўлии баҳои слё » ( 70 ) боишон ки сзотрнди бсўхтни бон .

«ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ» آن گه ما دانائیم، «بِالَّذِینَ هُمْ أَوْلی‌ بِها صِلِیًّا» (۷۰) بایشان که سزاترند بسوختن بآن.

«у إни мнкм » ва нест аз шумо ҳечкас « إлои воридҳо » магари бдўзх расӣданӣ , « кони алии рбк ҳатман мқзё » ( 71 ) бар худованди ту бариданӣаст ва дрўох карда « сами ннҷии аллазӣнаи атқўо » Раҳонем эшонро ки аз ширки бпрҳизиднд . «у назри алзолмини фӣҳо ҷсё » ( 72 ) ва фурӯ гузорем кофаронро дар он бар вай дар афтода .

«وَ إِنْ مِنْکُمْ» و نیست از شما هیچکس «إِلَّا وارِدُها» مگر بدوزخ رسیدنی، «کانَ عَلی‌ رَبِّکَ حَتْماً مَقْضِیًّا» (۷۱) بر خداوند تو بریدنی است و درواخ کرده «ثُمَّ نُنَجِّی الَّذِینَ اتَّقَوْا» رهانیم ایشان را که از شرک بپرهیزیدند. «وَ نَذَرُ الظَّالِمِینَ فِیها جِثِیًّا» (۷۲) و فرو گذاریم کافران را در آن بر وی در افتاده.

«у إзои ттлии алайҳим » ва чун бар эшон хонанд , « оётнои байнот » суханони мо чунон равшану пайдо , « қоли аллазӣнаи кФрўои ллзини омнўо » ҷавоб диҳанд кофарони гиравидагонро « أии алФриқин » ки аз мо ду гуруҳ кадомаст ? « хайри мқомо » биҷойгоҳ ба ? «у أҳсни ндё » ( 73 ) ва киро банноу манзили некӯтар ?

«وَ إِذا تُتْلی‌ عَلَیْهِمْ» و چون بر ایشان خوانند، «آیاتُنا بَیِّناتٍ» سخنان ما چنان روشن و پیدا، «قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا» جواب دهند کافران گرویدگان را «أَیُّ الْفَرِیقَیْنِ» که از ما دو گروه کدامست؟ «خَیْرٌ مَقاماً» بجایگاه به؟ «وَ أَحْسَنُ نَدِیًّا» (۷۳) و که را بنا و منزل نیکوتر؟

« ва кам أҳлкнои қиблаами ман қарн » ва чанд ҳалок кардем пеш аз эшон аз гуруҳи гуруҳ , « ҳам أҳсни أсосоу рءё » ( 74 ) ки бо рахт тар буданд ва бо созтар аз эшон .

«وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ» و چند هلاک کردیم پیش از ایشان از گروه گروه، «هُمْ أَحْسَنُ أَثاثاً وَ رِءْیاً» (۷۴) که با رخت تر بودند و با سازتر از ایشان.

« қул ман кони фии алзлолаҳ » гӯй ҳар ки дар бероҳӣаст , « Флимдди ?лаи арраҳмони мдо » рҳмни вайро мадад мекунад ва май пайвандади пайвастанӣ . « ҳатто إзои рأўои мо иўъдўн » то он гуҳ ки бенанди ончии эшонро ҳаме ваъда диҳад « إмои алъзобу إмои алсоъаҳ » ё азоб ё растхези бмрг . « Фсиълмўн » оре огоҳ шаванд ва бидонанд « ман ҳўи шари мконо » ки он кист ки ҷойгоҳ ӯ бтар , «у أзъФи ҷндо » ( 75 )у сипоҳ ӯ сусттар ва фурӯтар .

«قُلْ مَنْ کانَ فِی الضَّلالَةِ» گوی هر که در بی راهی است، «فَلْیَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا» رحمن وی را مدد می‌کند و می‌پیوندد پیوستنی. «حَتَّی إِذا رَأَوْا ما یُوعَدُونَ» تا آن گه که بینند آنچه ایشان را همی وعده دهد «إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ» یا عذاب یا رستخیز بمرگ. «فَسَیَعْلَمُونَ» آری آگاه شوند و بدانند «مَنْ هُوَ شَرٌّ مَکاناً» که آن کیست که جایگاه او بتر، «وَ أَضْعَفُ جُنْداً» (۷۵) و سپاه او سست‌تر و فروتر.

«у язиди аллоҳи аллазӣнаи аҳтдўои ҳудо »у аллоҳи таъолии рости роҳонро роҳнамоӣ мефазояд «у албоқӣоти алсолҳот » ва корҳоу суханони пояндаи нек , « хайр ъанд рбки сўобо » бнздики худованди ту дар подош бааст , «у хайри мрдо » ( 76 )у бозгаштро бааст .

«وَ یَزِیدُ اللَّهُ الَّذِینَ اهْتَدَوْا هُدیً» و اللَّه تعالی راست راهانرا راهنمایی می‌فزاید «وَ الْباقِیاتُ الصَّالِحاتُ» و کارها و سخنان پاینده نیک، «خَیْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً» بنزدیک خداوند تو در پاداش به است، «وَ خَیْرٌ مَرَدًّا» (۷۶) و بازگشت را به است.

« أи Фрأити алзии куфри боётно » дидӣ он мард ки кофар шуд боёти мо ? «у қоли лأўтини молоу влдо » ( 77 ) ва гуфт маро мол диҳанду фарзанд .

«أَ فَرَأَیْتَ الَّذِی کَفَرَ بِآیاتِنا» دیدی آن مرد که کافر شد بآیات ما؟ «وَ قالَ لَأُوتَیَنَّ مالًا وَ وَلَداً» (۷۷) و گفت مرا مال دهند و فرزند.

« أтлъи алғиб » ӯро бар нодида дидор афтод ки пӯшида бидонаст ? « أм атхз ъанд арраҳмони ъҳдо » ( 78 ) ё бнздики рҳмни дасти афканд ки паймони ниҳод ?

«أَطَّلَعَ الْغَیْبَ» او را بر نادیده دیدار افتاد که پوشیده بدانست؟ «أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً» (۷۸) یا بنزدیک رحمن دست افکند که پیمان نهاد؟

« куллан » на чунонаст . « снктби мо иқўл » оре банависем бар вай ончӣ мегуяд , « ва намад ?лаи ман алъзоби мдо » ( 79 ) ва ӯро азоб пайвандем фарои азоби пайвастанӣ .

«کَلَّا» نه چنانست. «سَنَکْتُبُ ما یَقُولُ» آری بنویسیم بر وی آنچه میگوید، «وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا» (۷۹) و او را عذاب پیوندیم فرا عذاب پیوستنی.

«у нрсаҳи мо иқўл » он молу фарзанд ки имрӯзи додему ончӣ бадв расед фардо боз ситонем , «у иأтинои фардо » ( 80 ) то ояд бемол ва бефарзанд танҳо .

«وَ نَرِثُهُ ما یَقُولُ» آن مال و فرزند که امروز دادیم و آنچه بدو رسید فردا باز ستانیم، «وَ یَأْتِینا فَرْداً» (۸۰) تا آید بی مال و بی فرزند تنها.

«у атхзўои ман дуни аллоҳи ?алаа »у фурӯд аз аллоҳи таъолӣ худоён гирифтанд , « ликўнўои ?лаами азо » ( 81 ) то эшонро анбӯҳӣ бошанду ёр .

«وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً» و فرود از اللَّه تعالی خدایان گرفتند، «لِیَکُونُوا لَهُمْ عِزًّا» (۸۱) تا ایشان را انبوهی باشند و یار.

« куллан » на ъз бошанд эшонро на ёр . « сикФрўни бъбодтҳм » оре кофар шаванд фардо ба прстгории эшон , «у икўнўни алайҳими здо » ( 82 )у фардо бар эшон ҷуз зон бошад ки биўснд .

«کَلَّا» نه عزّ باشند ایشان را نه یار. «سَیَکْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ» آری کافر شوند فردا به پرستگاری ایشان، «وَ یَکُونُونَ عَلَیْهِمْ ضِدًّا» (۸۲) و فردا بر ایشان جز زآن باشد که بیوسند.

« أи ламтар » наме бинӣ , « أнои أрслнои алшётини алии алкоФрин » ки бар гумоштем шаётинро бар кофарон , « тؤзҳми أзо » ( 83 ) то эшонро михизоннди ббдкории хизоинднӣ .

«أَ لَمْ تَرَ» نمی‌بینی، «أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّیاطِینَ عَلَی الْکافِرِینَ» که بر گماشتیم شیاطین را بر کافران، «تَؤُزُّهُمْ أَزًّا» (۸۳) تا ایشان را میخیزانند ببدکاری خیزایندنی.

« Флои тъҷли алайҳим » мштоб бар эшон , « إнмои нъди ?лаами ъдо » ( 84 ) ки мо рӯзгори умри эшон мишморим шумурданӣ .

«فَلا تَعْجَلْ عَلَیْهِمْ» مشتاب بر ایشان، «إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا» (۸۴) که ما روزگار عمر ایشان میشماریم شمردنی.

« явм наҳашар аламтқин » он рӯз ки фароҳами ореми парҳезгоронро , « إлии арраҳмони вФдо » ( 85 ) то бо рҳмн баранд эшонро , саворон , эмину шод .

«یَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِینَ» آن روز که فراهم آریم پرهیزگاران را، «إِلَی الرَّحْمنِ وَفْداً» (۸۵) تا با رحمن برند ایشان را، سواران، ایمن و شاد.

« ва насӯқ алмҷрмин » ва ронем ногрўидгони бадкорро « إлии ҷаҳаннами врдо » ( 86 ) басӯии дӯзах , пиёдагон , ташнагон .

«وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِینَ» و رانیم ناگرویدگان بدکار را «إِلی‌ جَهَنَّمَ وِرْداً» (۸۶) بسوی دوزخ، پیادگان، تشنگان.

« лои имлкўни алшФоъаҳ » натавонанд ва надоранду нёўнди шафоат , « إлои ман атхз ъанд арраҳмони ъҳдо »

«لا یَمْلِکُونَ الشَّفاعَةَ» نتوانند و ندارند و نیاوند شفاعت، «إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً»

( 87 ) магар ӯ ки наздики рҳмн паймон гирифт .

(۸۷) مگر او که نزدیک رحمن پیمان گرفت.

«у қолўои атхзи арраҳмони влдо » ( 88 ) гуфтанд ки рҳмн фарзанд гирифт .

«وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً» (۸۸) گفتند که رحمن فرزند گرفت.

« лақади ҷӣтми шиӣои إдо » ( 89 ) чизеи овардеди сахти бегонау бузург .

«لَقَدْ جِئْتُمْ شَیْئاً إِدًّا» (۸۹) چیزی آوردید سخت بیگانه و بزرگ.

« ткоди алсмоўот » наздик бошед ва комед осмонҳо « итФтрн манеҳ » ки бишкофад ва пора шавад . «у тншқи алأрз »у замини бошкоФид , «у тхри алҷболи ҳдо » ( 90 )у кӯҳҳо шикастау пораи пораи дарҳами аўФтнд .

«تَکادُ السَّماواتُ» نزدیک باشید و کامید آسمانها «یَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ» که بشکافد و پاره شود. «وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ» و زمین باشکافید، «وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا» (۹۰) و کوه‌ها شکسته و پاره پاره درهم اوفتند.

« أни даъвои ллрҳмни влдо » ( 91 ) ки эшон худои таъолиро фарзанд гуфтанд .

«أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً» (۹۱) که ایشان خدای تعالی را فرزند گفتند.

« ва мо инбғии ллрҳмни أни итхзи влдо » ( 92 ) ва насазад рҳмнро ки фарзанд гирад .

«وَ ما یَنْبَغِی لِلرَّحْمنِ أَنْ یَتَّخِذَ وَلَداً» (۹۲) و نسزد رحمن را که فرزند گیرد.

« إни кули ман фии алсмоўот » нест ҳар ки дар осмон ва замин касаст , « إлои отии арраҳмони ъбдо » ( 93 ) магар омадании фардои брҳмн бар бандагӣ .

«إِنْ کُلُّ مَنْ فِی السَّماواتِ» نیست هر که در آسمان و زمین کسست، «إِلَّا آتِی الرَّحْمنِ عَبْداً» (۹۳) مگر آمدنی فردا برحمن بر بندگی.

« лақади أҳсоҳм » ҳамаро донистааст ва бо ҳамаи тоўстаҳ , «у иддаами ъдо » ( 94 )у ҳамаро шимурдааст шумурданӣ .

«لَقَدْ أَحْصاهُمْ» همه را دانسته است و با همه تاوسته، «وَ عَدَّهُمْ عَدًّا» (۹۴) و همه را شمرده است شمردنی.

«у каллаами отӣа »у ҳамагон омаданӣанд бова , « явми алқёмаҳи фардо » ( 95 ) рӯзи растхез танҳо .

«وَ کُلُّهُمْ آتِیهِ» و همگان آمدنی‌اند باو، «یَوْمَ الْقِیامَةِ فَرْداً» (۹۵) روز رستخیز تنها.

« إни аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот » эшон ки бгрўиднд ва корҳои нек карданд « сиҷъли ?лаами арраҳмони вдо » ( 96 ) дӯст дорад рҳмни эшонро бадалҳо .

«إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» ایشان که بگرویدند و کارهای نیک کردند «سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» (۹۶) دوست دارد رحمن ایشان را بدلها.

« Фإнмои исрноаҳи блсонк » ин қуръон осон кардем хондани он бар забони ту , « лтбшр ба аламтқин » то бишорати диҳии бони парҳезгоронро , ва «у тнзр ба қўмои лдо » ( 97 ) ва огоҳ кунӣу бими намоеи бойени қуръони гуруҳеи пичндгону ситезаи гардани кашонро .

«فَإِنَّما یَسَّرْناهُ بِلِسانِکَ» این قرآن آسان کردیم خواندن آن بر زبان تو، «لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِینَ» تا بشارت دهی بآن پرهیزگاران را، و «وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا» (۹۷) و آگاه کنی و بیم نمایی باین قرآن گروهی پیچندگان و ستیزه گردن‌کشان را.

« ва кам أҳлкнои қиблаами ман қарн » ва чанд кунадем ва табоҳ кардем пеш аз эшон аз гуруҳи гуруҳ . « ҳилл тҳс манеҳам ман أҳд » ҳечкас май бинӣ аз эшон « أўи тсмъи ?лаами ркзо » ( 98 ) ё ҳеҷ овозӣу ҳиссӣу ҳаракатӣ аз эшон мишнўӣ .

«وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ» و چند کندیم و تباه کردیم پیش از ایشان از گروه گروه. «هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ» هیچکس می‌بینی از ایشان «أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِکْزاً» (۹۸) یا هیچ آوازی و حسی و حرکتی از ایشان میشنوی.