Қавлаи таъолӣ : « إнаҳи ман иأти рабаи мҷрмо » ҳар ки бхдоўнд хеш ояд ва кофар ояд , « Фإни ?лаи ҷаҳаннам » ӯро дӯзахаст , « лои имўти фӣҳо » намирад дар ани дӯзах «у лои яҳё » ( 74 ) ва на зиндагонии хуши зайд .

قوله تعالی: «إِنَّهُ مَنْ یَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً» هر که بخداوند خویش آید و کافر آید، «فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ» او را دوزخست، «لا یَمُوتُ فِیها» نمیرد در ان دوزخ «وَ لا یَحْیی‌» (۷۴) و نه زندگانی خوش زید.

« ва ман иأтаҳи мؤмно » ва ҳар ки биллоҳ таъолӣ ояд ва гиравида ояд « қади амали алсолҳот » некӣҳо карда , « Фأўлӣки ?лаами алдрҷоти алълӣ » ( 75 ) эшон рост ӯ розҳои баланд

«وَ مَنْ یَأْتِهِ مُؤْمِناً» و هر که باللّه تعالی آید و گرویده آید «قَدْ عَمِلَ الصَّالِحاتِ» نیکیها کرده، «فَأُولئِکَ لَهُمُ الدَّرَجاتُ الْعُلی‌» (۷۵) ایشان راست او راز های بلند

« ҷиноти адан » биҳиштҳои ҳмишӣ , « тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор » меравад зери он ҷӯйҳо , « холидин фӣҳо » ҷовидон дар он , «у злки ҷзоءи ман тзкӣ » ( 76 ) ва онаст подоши он кас ки пок омад .

«جَنَّاتُ عَدْنٍ» بهشتهای همیشی، «تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» می‌رود زیر آن جویها، «خالِدِینَ فِیها» جاویدان در آن، «وَ ذلِکَ جَزاءُ مَنْ تَزَکَّی» (۷۶) و آنست پاداش آن کس که پاک آمد.

«у лақади أўҳинои إлии Мӯсо » пайғоми додеми бмўсӣ , « أни أсри бъбодӣ » ки бшб бар , рҳигони маро « Фозрби ?лаами триқои фии албҳр » эшонро роҳии зан дар дарё « ибсо » хушк , « лои тхоФи дрко » . Натарсӣ аз дар расӣдан «у лои тхшӣ » ( 77 ) ва на бими дорӣ .

«وَ لَقَدْ أَوْحَیْنا إِلی‌ مُوسی‌» پیغام دادیم بموسی، «أَنْ أَسْرِ بِعِبادِی» که بشب بر، رهیگان مرا «فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِیقاً فِی الْبَحْرِ» ایشان را راهی زن در دریا «یَبَساً» خشک، «لا تَخافُ دَرَکاً». نترسی از در رسیدن «وَ لا تَخْشی‌» (۷۷) و نه بیم داری.

« Фأтбъҳми фиръавни бҷнўдаҳ » фиръавни эшонро ҷуст бо сипоҳи хеш , « Фғшиҳм ман ?илем мо ғшиҳм ( 78 ) » дар бар эшон омад аз дарё ончӣ омад .

«فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ» فرعون ایشان را جست با سپاه خویش، «فَغَشِیَهُمْ مِنَ الْیَمِّ ما غَشِیَهُمْ (۷۸)» در بر ایشان آمد از دریا آنچه آمد.

«у أзли фиръавни қавма »у фиръавни қавми худро дар оби барад , « ва мо ҳудо » ( 79 ) ва берун наёвард .

«وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ» و فرعون قوم خود را در آب برد، «وَ ما هَدی‌» (۷۹) و بیرون نیاورد.

« ё банӣ إсроӣил » эй фарзандони ёқӯб ! « қади أнҷинокми ман ъдўкм » , рҳонидими шуморо аз душман , «у воъднокм » ва шуморо ваъдаи додем , « ҷониби алтўри алأимн » , бони сӯии кӯҳи тавр . «у нзлнои алайкуми алмну алслўӣ » ( 80 ) ва фурӯ фиристодем бар шумо , таранҷибину мурғи селоӣ .

«یا بَنِی إِسْرائِیلَ» ای فرزندان یعقوب! «قَدْ أَنْجَیْناکُمْ مِنْ عَدُوِّکُمْ»، رهانیدیم شما را از دشمن، «وَ واعَدْناکُمْ» و شما را وعده دادیم، «جانِبَ الطُّورِ الْأَیْمَنَ»، بآن سوی کوه طور. «وَ نَزَّلْنا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوی‌» (۸۰) و فرو فرستادیم بر شما، ترنجبین و مرغ سلوی.

« клўои ман таййиботи мо рзқнокм » , михўриди азин покҳо ки шуморо рӯзии додем , «у лои ттғўои фӣа » дар ончии додеми шуморо аз неъмати ноозарму нофармон ва нопок мабошед , « Фиҳли алайкуми ғазабӣ » ки бар шумо кушода гардад хашми ман « ва ман иҳлли алайҳи ғазабӣ » ва ҳар ки бирав кушода гардад хашми ман , « Фқди ҳўӣ » ( 81 ) фурӯ шуд ӯ .

«کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ»، میخورید ازین پاکها که شما را روزی دادیم، «وَ لا تَطْغَوْا فِیهِ» در آنچه دادیم شما را از نعمت ناآزرم و نافرمان و ناپاک مباشید، «فَیَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبِی» که بر شما گشاده گردد خشم من «وَ مَنْ یَحْلِلْ عَلَیْهِ غَضَبِی» و هر که برو گشاده گردد خشم من، «فَقَدْ هَوی‌» (۸۱) فرو شد او.

«у إнии лғФор » ман омрзгорм , « лмни тоб » , он касро ки боз гардад , «у омн » ,у бгрўд , «у амали солҳо » . Ва кирдор нек кунад , « сами аҳтдӣ » ( 82 ) , он гуҳи бароа рост равад .

«وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ» من آمرزگارم، «لِمَنْ تابَ»، آن کس را که باز گردد، «وَ آمَنَ»، و بگرود، «وَ عَمِلَ صالِحاً». و کردار نیک کند، «ثُمَّ اهْتَدی‌» (۸۲)، آن گه براه راست رود.

« ва мо أъҷлки ани қўмк ё Мӯсо » ( 83 ) . Чаҳ штобониди туро аз қавми ту эй Мӯсо ?

«وَ ما أَعْجَلَکَ عَنْ قَوْمِکَ یا مُوسی‌» (۸۳). چه شتابانید ترا از قوم تو ای موسی؟

« қоли ҳам أўлоءи алии أсрӣ » гуфт эшон инаканд дар паии ман , «у аҷҷалати إлики раб » ва ман бтў шитобидам худованди ман , « лтрзӣ » ( 84 ) то бипасандӣ ва хушнӯд бошӣ .

«قالَ هُمْ أُولاءِ عَلی‌ أَثَرِی» گفت ایشان اینک‌اند در پی من، «وَ عَجِلْتُ إِلَیْکَ رَبِّ» و من بتو شتابیدم خداوند من، «لِتَرْضی‌» (۸۴) تا بپسندی و خشنود باشی.

« қоли Фإнои қади Фтнои қўмк » гуфт бёзмўдим ва дар фитна афкандем қавми туро , « ман бъдк » аз пас ту , «у أзлҳми алсомрӣ » ( 85 ) ва бероҳ кард сомрии эшонро .

«قالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَکَ» گفت بیازمودیم و در فتنه افکندیم قوم ترا، «مِنْ بَعْدِکَ» از پس تو، «وَ أَضَلَّهُمُ السَّامِرِیُّ» (۸۵) و بی راه کرد سامری ایشان را.

« Фрҷъи Мӯсои إлии қавма » бозгашти Мӯсои бқўми хеш « ғазабони أсФо » хашмгину ғамгин . « қол ё қавм » гуфт эй қавм ! « أи лами иъдкми рбкми въдои ҳусно » на ваъда дод шуморо худованди шумо ваъдаи некӯ ? « أи Фтоли алайкуми алъҳд » дарози гашт бар шумо диранги он ваъда « أми أрдтми أни иҳли алайкуми ғазаби ман рбкм » ё худ хостед ки бар шумо фурӯд ояд хашмӣ аз худованди шумо ? « ФأхлФтми мавъидӣ » ( 86 ) , ки хилоф кардед ваъдаи ман ?

«فَرَجَعَ مُوسی‌ إِلی‌ قَوْمِهِ» بازگشت موسی بقوم خویش «غَضْبانَ أَسِفاً» خشمگین و غمگین. «قالَ یا قَوْمِ» گفت ای قوم! «أَ لَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْداً حَسَناً» نه وعده داد شما را خداوند شما وعده نیکو؟ «أَ فَطالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ» دراز گشت بر شما درنگ آن وعده «أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّکُمْ» یا خود خواستید که بر شما فرود آید خشمی از خداوند شما؟ «فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِی» (۸۶)، که خلاف کردید وعده من؟

« қолўои мо أхлФнои мўъдки бмлкно » гуфтанд хилоф накардем ваъда ту битавон хеш , «у лкнои ҳмлнои أўзоро » локини мо борӣ доштем « ман зинаи алқўм » лухтии бор аз ороиши қавм , « ФқзФноҳо » дар оташ андохтем онро , « Фкзлки أлқии алсомрӣ » ( 87 ) ҳамчунин сомрӣ дар афканд ,

«قالُوا ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَکَ بِمَلْکِنا» گفتند خلاف نکردیم وعده تو بتوان خویش، «وَ لکِنَّا حُمِّلْنا أَوْزاراً» لکن ما باری داشتیم «مِنْ زِینَةِ الْقَوْمِ» لختی بار از آرایش قوم، «فَقَذَفْناها» در آتش انداختیم آن را، «فَکَذلِکَ أَلْقَی السَّامِرِیُّ» (۸۷) همچنین سامری در افکند،

« Фأхрҷи ?лаами ъҷло » , ва эшонро аз он гӯсолае берун оварад , « ҷсдои ?лаи хор » колбудии онро бонгии гов , « Фқолўои ҳозои إлҳкму إлаҳи Мӯсо » гуфтанд ин худоӣ шумосту худои Мӯсо , « фансӣ » ( 88 ) ва надонист .

«فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا»، و ایشان را از آن گوساله‌ای بیرون آورد، «جَسَداً لَهُ خُوارٌ» کالبدی آن را بانگی گاو، «فَقالُوا هذا إِلهُکُمْ وَ إِلهُ مُوسی‌» گفتند این خدای شماست و خدای موسی، «فَنَسِیَ» (۸۸) و ندانست.

« أи Флои ирўн » наме бенанд ? « أлои ирҷъи إлиҳми қўло » ки ҳеҷ сухани эшон посух накунад , «у лои имлки ?лаами зроу лои нФъо » ( 89 ) ва эшонро на газанд тавонад ва на суди расонад .

«أَ فَلا یَرَوْنَ» نمی‌بینند؟ «أَلَّا یَرْجِعُ إِلَیْهِمْ قَوْلًا» که هیچ سخن ایشان پاسخ نکند، «وَ لا یَمْلِکُ لَهُمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً» (۸۹) و ایشان را نه گزند تواند و نه سود رساند.

«у лақади қоли ?лаами ҳорӯн » ва гуфта буд эшонро ҳорӯн « ман қабл » пеш , « ё қавми إнмои Фтнтм ба » эй қавм ин онаст ки шуморо бойени бёзмўднд , «у إни рбкми арраҳмон »у худованди шумо рҳмнаст « Фотбъўнӣу أтиъўои أмрӣ » ( 90 ) бар паии ман раведу фармон ман бурид .

«وَ لَقَدْ قالَ لَهُمْ هارُونُ» و گفته بود ایشان را هارون «مِنْ قَبْلُ» پیش، «یا قَوْمِ إِنَّما فُتِنْتُمْ بِهِ» ای قوم این آنست که شما را باین بیازمودند، «وَ إِنَّ رَبَّکُمُ الرَّحْمنُ» و خداوند شما رحمن است «فَاتَّبِعُونِی وَ أَطِیعُوا أَمْرِی» (۹۰) بر پی من روید و فرمان من برید.

« қолўои лни нбрҳи алайҳи ъокФин » гуфтанд бншўим ва барин нишаста мебошем . « ҳатто ирҷъи إлинои Мӯсо » ( 91 ) то он гуҳ ки Мӯсои бмо боз ояд .

«قالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَیْهِ عاکِفِینَ» گفتند بنشویم و برین نشسته می‌باشیم. «حَتَّی یَرْجِعَ إِلَیْنا مُوسی‌» (۹۱) تا آن گه که موسی بما باز آید.

« қол ё ҳорӯн » гуфт эй ҳорӯн , « мо мнък » чаҳ боздошти туро ? « إзи рأитҳми злўо » ( 92 ) чун дидӣ ки эшон бероҳ мешаванд .

«قالَ یا هارُونُ» گفت ای هارون، «ما مَنَعَکَ» چه بازداشت ترا؟ «إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا» (۹۲) چون دیدی که ایشان بی‌راه می‌شوند.

« أлои ттбън » ки бар пай ман рафтӣ ва эшонро боз наздӣ ? « أи Фъсити أмрӣ » ( 93 ) сар кашидӣ аз фармони ман ? « л ё бен أм » гуфт эй писари модари ман , « тأхзи блҳитӣу лои брأсӣ » мгири риши ману сари ман , « ӣ хашяти أни тқўл » ман тарсидам ту гӯйӣ , « қти байн банӣ إсроӣил » ду гуруҳ кардӣ банӣ Исроилро , « лами трқби қавлӣ » ( 94 ) ва дар сухани ман нигаҳ накардӣ .

«أَلَّا تَتَّبِعَنِ» که بر پی من رفتی و ایشان را باز نزدی؟ «أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی» (۹۳) سر کشیدی از فرمان من؟ «قالَ یَا بْنَ أُمَّ» گفت ای پسر مادر من، «لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی» مگیر ریش من و سر من، «اِنِّىۡ خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ» من ترسیدم تو گویی، «فَرَّقۡتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ» دو گروه کردی بنی اسرائیل را، «و لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی» (۹۴) و در سخن من نگه نکردی.

« қоли Фмои хтбк ё сомрӣ » ( 95 ) он гуҳ « Мӯсо ( ъ ) гуфт эй сомрӣ ин чист ки кардӣ ? қоли басарати бмои лами ибсрўо ба » , гуфт он бидидаму бдонстм ки шумо надидед « Фқбзти қабза » муштӣ гирифтам аз хок , « ман أср алрасул » аз паии Ҷабраил , « Фнбзтҳо » , онро дар афкандам , «у кзлки сўлти лии нафасӣ » ( 96 ) чунон бар орост марои тани ман .

«قالَ فَما خَطْبُکَ یا سامِرِیُّ» (۹۵) آن گه «موسی (ع) گفت ای سامری این چیست که کردی؟ قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ یَبْصُرُوا بِهِ»، گفت آن بدیدم و بدانستم که شما ندیدید «فَقَبَضْتُ قَبْضَةً» مشتی گرفتم از خاک، «مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ» از پی جبرئیل، «فَنَبَذْتُها»، آن را در افکندم، «وَ کَذلِکَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی» (۹۶) چنان بر آراست مرا تن من.

« қоли Фозҳб » , гуфт ки бирав « Фإни лаки фии алҳёҳи أни тқўли лои мсос » туро то зинда бошӣ анаст аз мардум давр бошӣ «у إни лаки мўъдои лни тахаллуфа » ,у турои ваъда гоҳе ки он бо ту хилоф накунанд «у анзри إлии إлҳки алзии зиллати алайҳи ъокФо » , ва дарин худои худ ки бова боз нишастӣ май нигар , « лнҳрқнаҳ » , бисӯзем онро , « сами лннсФнаҳ фӣ ?илем нсФо » ( 97 ) , он гуҳи онро дар дарё пароканем пароканданӣ .

«قالَ فَاذْهَبْ»، گفت که برو «فَإِنَّ لَکَ فِی الْحَیاةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ» ترا تا زنده باشی ان است از مردم دور باشی «وَ إِنَّ لَکَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ»، و ترا وعده گاهی که آن با تو خلاف نکنند «وَ انْظُرْ إِلی‌ إِلهِکَ الَّذِی ظَلْتَ عَلَیْهِ عاکِفاً»، و درین خدای خود که باو باز نشستی می‌نگر، «لَنُحَرِّقَنَّهُ»، بسوزیم آن را، «ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِی الْیَمِّ نَسْفاً» (۹۷)، آن گه آن را در دریا پراکنیم پراکندنی.

« إнмои إлҳкми аллоҳи алзии лои إлаҳи إлои ҳў » худованди шумо аллоҳ таъолӣаст , он худо ки нест худои ҷуз ӯ , « вусъи кули шайъи ءи уламо » ( 98 ) расидаи баҳамаи чизи дониш ӯ .

«إِنَّما إِلهُکُمُ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ» خداوند شما اللَّه تعالی است، آن خدا که نیست خدا جز او، «وَسِعَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ عِلْماً» (۹۸) رسیده بهمه چیز دانش او.

« кзлки нақси алейк » ҳамчунин михўоним бар ту , « ман أнбоءи мо қади сабақ » аз хабарҳои ончӣ гузаштааст , «у қади отиноки ман лднои зкро » ( 99 ) додеми туро аз наздики хеши ёдӣ .

«کَذلِکَ نَقُصُّ عَلَیْکَ» همچنین میخوانیم بر تو، «مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ» از خبر های آنچه گذشته است، «وَ قَدْ آتَیْناکَ مِنْ لَدُنَّا ذِکْراً» (۹۹) دادیم ترا از نزدیک خویش یادی.

« ман أързи анҳу » , ҳар ки рӯй гирданд аз он « Фإнаҳи иҳмли явми алқёмаҳи вузаро » ( 100 ) ӯ бардорад рӯзи растохези бории бад .

«مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ»، هر که روی گرداند از آن «فَإِنَّهُ یَحْمِلُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وِزْراً» (۱۰۰) او بردارد روز رستاخیز باری بد.

« холидин фӣа » ҷовид дар он бор бад бошад . «у соءи ?лаами явми алқёмаҳи ҳмло » ( 101 ) ва он рӯзи растохези эшонро бади борӣ .

«خالِدِینَ فِیهِ» جاوید در آن بار بد باشد. «وَ ساءَ لَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ حِمْلًا» (۱۰۱) و آن روز رستاخیز ایشان را بد باری.