Қавлаи таъолӣ : « ва ман أързи ани зикрӣ » ҳар ки рӯй гирданд аз боду сухани ман , « Фإни ?лаи мъишаҳи знко » ӯ рости зистии бтнгӣу сахтӣ , « ва наҳашара явми алқёмаҳи أъмӣ » ( 124 )у бингизими фардо ӯро чунон ки на ҳуҷҷат бинад худро на узр .

قوله تعالی: «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی» هر که روی گرداند از باد و سخن من، «فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکاً» او راست زیستی بتنگی و سختی، «وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَعْمی‌» (۱۲۴) و بینگیزیم فردا او را چنان که نه حجّت بیند خود را نه عذر.

« қоли раби лами ҳшртнии أъмӣ » гуяд худованди ман чаро маро чунин ангехтӣ ?

«قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِی أَعْمی‌» گوید خداوند من چرا مرا چنین انگیختی؟

«у қади канти бсиро » ( 125 ) ва ман чораи хешу ҳуҷҷату дастрас хеш дидамӣ .

«وَ قَدْ کُنْتُ بَصِیراً» (۱۲۵) و من چاره خویش و حجت و دسترس خویش دیدمی.

« қоли кзлки أттк » аллоҳ гуяд ӯро ҳам чунон ки бтў омад , « оётнои Фнситҳо » пайғомҳоу бгзоштии онро , «у кзлки алиўми Теннессӣ » ( 126 ) имрӯзи ҳам чунон туро бигзорем .

«قالَ کَذلِکَ أَتَتْکَ» اللَّه گوید او را هم چنان که بتو آمد، «آیاتُنا فَنَسِیتَها» پیغامها و بگذاشتی آن را، «وَ کَذلِکَ الْیَوْمَ تُنْسی‌» (۱۲۶) امروز هم چنان ترا بگذاریم.

«у кзлки нҷзии ман أсрФ » ва ҳам чунон подоши диҳеми он касро ки бгзоФ равад , «у лами иؤмни боёти раба »у бнгрўди бсхнони худованди хеш , «у лъзоби алохраҳи أшду أбқӣ » ( 127 )у азоби он ҷаҳони сахттар пояндатар аз азоби ин ҷаҳон .

«وَ کَذلِکَ نَجْزِی مَنْ أَسْرَفَ» و هم چنان پاداش دهیم آن کس را که بگزاف رود، «وَ لَمْ یُؤْمِنْ بِآیاتِ رَبِّهِ» و بنگرود بسخنان خداوند خویش، «وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقی‌» (۱۲۷) و عذاب آن جهان سخت‌تر پاینده‌تر از عذاب این جهان.

« أи Флми иҳди ?лаам » боз нанамуд боишон , « кам أҳлкнои қиблаами ман алқрўн » ки чанд ҳалок кардем пеш аз эшон аз гуруҳи гуруҳ , « имшўни фии мсокнҳм » май раванд дар ҷойгоҳ ҳои гузошта пас эшон . « إни фии злки лоёти лأўлии алнҳӣ » ( 128 ) дарин ки намудем ншонҳости зираконроу хирадмандонро . «у луи лои калимаи сабқати ман рбк » гарна суханӣ будӣ пеши рафта аз худованди ту « ?лаккони лзомо » дар пичидндӣ дар эшон ва дар расидандӣ ва фурӯ гирифтандӣ , азоби худованди ту , «у أҷли мсмӣ » ( 129 ) ва агар на рӯзҳои пасин ном зад карда будӣ .

«أَ فَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ» باز ننمود بایشان، «کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ» که چند هلاک کردیم پیش از ایشان از گروه گروه، «یَمْشُونَ فِی مَساکِنِهِمْ» می‌روند در جایگاه های گذاشته پس ایشان. «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِأُولِی النُّهی‌» (۱۲۸) درین که نمودیم نشانهاست زیرکان را و خردمندان را. «وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ» گرنه سخنی بودی پیش رفته از خداوند تو «لَکانَ لِزاماً» در پیچیدندی در ایشان و در رسیدندی و فرو گرفتندی، عذاب خداوند تو، «وَ أَجَلٌ مُسَمًّی» (۱۲۹) و اگر نه روزهای پسین نام زد کرده بودی.

« Фосбри алии мо иқўлўн » шикебе кун бар ончии турои мигўинд , «у сбҳи бҳмди рбк » бпокӣ биситойу бсзоўорӣ ёд куну поки дони худованди хешро , « қабл тулӯъи алшмс ва қабл ғурубҳо » пеш аз бар омадани офтобу пеш аз фурӯ шудан он , « ва ман оноءи аллили Фсбҳ » ва аз соъатҳои шаб ҳам биситой ӯро ва намоз кун , «у أтроФи алнҳор » ва бар гӯшаҳои рӯз , « лълки трзӣ » ( 130 ) то магари туро хушнӯд кунад то хушнӯди шӯй .

«فَاصْبِرْ عَلی‌ ما یَقُولُونَ» شکیبایی کن بر آنچه ترا میگویند، «وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ» بپاکی بستای و بسزاواری یاد کن و پاک دان خداوند خویش را، «قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها» پیش از بر آمدن آفتاب و پیش از فرو شدن آن، «وَ مِنْ آناءِ اللَّیْلِ فَسَبِّحْ» و از ساعتهای شب هم بستای او را و نماز کن، «وَ أَطْرافَ النَّهارِ» و بر گوشه‌های روز، «لَعَلَّکَ تَرْضی‌» (۱۳۰) تا مگر ترا خشنود کند تا خشنود شوی.

«у лои тамаддуни ъиник »у макаши нгрстни ду чашми хешро , « إлии мо мтъно ба » бончаҳ бар худ дор кардем ва фаро доштем бон , « أзўоҷо манеҳам » мардӣ чанд вазнӣ чанд аз эшон , « Зуҳраи алҳёҳи алднё » шукуфаи ин ҷаҳонӣ ки биФрўзд ва ба напояд , « лнФтнҳми фӣа » то эшонро бон Фнтаҳ мекунем ва май озмоӣим , «у ризқи рбки хайру أбқӣ » ( 131 )у рӯзии худованди ту рӯзи буруз бау баракати он пояндатар .

«وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ» و مکش نگرستن دو چشم خویش را، «إِلی‌ ما مَتَّعْنا بِهِ» بآنچه بر خود دار کردیم و فرا داشتیم بآن، «أَزْواجاً مِنْهُمْ» مردی چند وزنی چند از ایشان، «زَهْرَةَ الْحَیاةِ الدُّنْیا» شکوفه این جهانی که بیفروزد و به نپاید، «لِنَفْتِنَهُمْ فِیهِ» تا ایشان را بآن فنته می‌کنیم و می‌آزمائیم، «وَ رِزْقُ رَبِّکَ خَیْرٌ وَ أَبْقی‌» (۱۳۱) و روزی خداوند تو روز بروز به و برکت آن پاینده‌تر.

«у أмри أҳлки болслоаҳ »у касони хешро бнмози фармой , «у астбри алайҳо » ва худ бар намоз кардан шикебе кун , « лои нсӣлки рзқо » аз ту наме хоҳем ки дошт худсоз ва худро рӯзии даҳ , « нҳни нрзқк » мо худ туро дорему рӯзии расонем , «у алъоқбаҳи ллтқўӣ » ( 132 )у саранҷоми пирӯзӣ бпрҳизгорӣаст .

«وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ» و کسان خویش را بنماز فرمای، «وَ اصْطَبِرْ عَلَیْها» و خود بر نماز کردن شکیبایی کن، «لا نَسْئَلُکَ رِزْقاً» از تو نمی‌خواهیم که داشت خودساز و خود را روزی ده، «نَحْنُ نَرْزُقُکَ» ما خود ترا داریم و روزی رسانیم، «وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوی‌» (۱۳۲) و سرانجام پیروزی بپرهیزگاری است.

«у қолўои луи лои иأтинои боиаҳи ман раба » мигўинд чаро бмои нишонеу муъҷиза Эй наёрад аз худованди хеш , « أу лами тأтҳм » нарасед боишон , « байнаи мо фии алсҳФи алأўлӣ » ( 133 ) хабари дурусти ман аз китобҳои пешин , .

«وَ قالُوا لَوْ لا یَأْتِینا بِآیَةٍ مِنْ رَبِّهِ» میگویند چرا بما نشانی و معجزه‌ای نیارد از خداوند خویش، «أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ» نرسید بایشان، «بَیِّنَةُ ما فِی الصُّحُفِ الْأُولی‌» (۱۳۳) خبر درست من از کتابهای پیشین،.

«у луи أнои أҳлкноҳми бъзоби ман қибла » ва агар мо эшонро ҳалок кардемӣ бъзобии пеш аз пайғом , « лқолўои рбно » эшон гуфтандӣ худованди мо , « луи лои أрслти إлинои рсўло » чаро расӯлии нФрстодии бмо ? « Фнтбъи оётк » то мо пзирФтимӣ ва мтобът кардемӣ суханони ту , « ман қабл أни нзлу нхзӣ » ( 134 ) пеш аз онкии мо хори гштимӣу расво ?

«وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَکْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ» و اگر ما ایشان را هلاک کردیمی بعذابی پیش از پیغام، «لَقالُوا رَبَّنا» ایشان گفتندی خداوند ما، «لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَیْنا رَسُولًا» چرا رسولی نفرستادی بما؟ «فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ» تا ما پذیرفتیمی و متابعت کردیمی سخنان تو، «مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزی‌» (۱۳۴) پیش از آنکه ما خوار گشتیمی و رسوا؟

« қул кули мтрбси Фтрбсўо » бигӯӣ мо чашм дорем ва шумо медоред « Фстълмўн » оре бидонед , « ман أсҳоби алсроти алсўӣ » ки худовандони роҳи рост кианд , « ва ман аҳтдӣ » ( 135 ) ва бидонед ки роҳбарони бсўоб кианд .

«قُلْ کُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا» بگوی ما چشم داریم و شما می‌دارید «فَسَتَعْلَمُونَ» آری بدانید، «مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِیِّ» که خداوندان راه راست که‌اند، «وَ مَنِ اهْتَدی‌» (۱۳۵) و بدانید که راهبران بصواب که‌اند.