Қавлаи таъолӣ : « қоли раби ашрҳи лии садрӣ » ( 5 ) гуфт худованди ман фарох бигушоӣ дили ман .

قوله تعالی: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشای دل من.

«у исри лии أмрӣ » ( 26 ) ва осон кун марои кори ман .

«وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی» (۲۶) و آسان کن مرا کار من.

«у аҳлли уқдаи ман лисонӣ » ( 27 ) ва бигушоӣ гиреҳ аз забони ман .

«وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی» (۲۷) و بگشای گره از زبان من.

« иФқҳўои қавлӣ » ( 28 ) то дар биёбанд сухани ман .

«یَفْقَهُوا قَوْلِی» (۲۸) تا در بیابند سخن من.

«у аҷъли лии взирои ман أҳлӣ » ( 29 )у маро аз касони ман мардии бори каши даҳ .

«وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی» (۲۹) و مرا از کسان من مردی بار کش ده.

«у أшркаҳи фии أмрӣ » ( 32 ) ва ӯро дар кори анбоз ман кун .

«وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی» (۳۲) و او را در کار انباز من کن.

« кӣ нсбҳки ксиро » ( 33 ) то бпокии туро ёд кунем .

«کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیراً» (۳۳) تا بپاکی ترا یاد کنیم.

«у нзкрки ксиро » ( 34 )у туро дар ёд дорем биёади фаровон .

«وَ نَذْکُرَکَ کَثِیراً» (۳۴) و ترا در یاد داریم بیاد فراوان.

« إнки канти баннои бсиро » ( 35 ) ту бмои бенаӣ .

«إِنَّکَ کُنْتَ بِنا بَصِیراً» (۳۵) تو بما بینایی.

« қоли қади أўтити сؤлк ё Мӯсо » ( 36 ) фармуд ончии хостии турои додем эй Мӯсо .

«قالَ قَدْ أُوتِیتَ سُؤْلَکَ یا مُوسی‌» (۳۶) فرمود آنچه خواستی ترا دادیم ای موسی.

«у лақади мннои алейк мараи أхрӣ » ( 37 ) ва бар ту сипос ниҳодем бории дигар .

«وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَیْکَ مَرَّةً أُخْری‌» (۳۷) و بر تو سپاس نهادیم باری دیگر.

« إзи أўҳинои إлии أмк » он гуҳ ки огоҳӣ афкандем ба модари ту . « мо иўҳӣ » ( 38 ) он огоҳӣ ки афканда омад ба ӯ .

«إِذْ أَوْحَیْنا إِلی‌ أُمِّکَ» آن گه که آگاهی افکندیم به مادر تو. «ما یُوحی‌» (۳۸) آن آگاهی که افکنده آمد به او.

« أни ақзФиаҳи фии алтобўт » ки Мӯсоро дар тобут кун , « ФоқзФиаҳ фӣ ?илем » ва он тобут дар дарёи афкан . « Флилқаҳ ?илем болсоҳл » то дарё ӯро бо карони афканд .

«أَنِ اقْذِفِیهِ فِی التَّابُوتِ» که موسی را در تابوت کن، «فَاقْذِفِیهِ فِی الْیَمِّ» و آن تابوت در دریا افکن. «فَلْیُلْقِهِ الْیَمُّ بِالسَّاحِلِ» تا دریا او را با کران افکند.

« иأхзаҳи адуи лӣу адуи ?ла » то бигирад ӯро касе душманаст маро ва душманаст ӯро .

«یَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِی وَ عَدُوٌّ لَهُ» تا بگیرد او را کسی دشمنست مرا و دشمنست او را.

«у أлқити алейк муҳибаи манӣ » ва бар ту афкандами дӯстӣ аз хештан .

«وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی» و بر تو افکندم دوستی از خویشتن.

«у лтснъи алии Айнӣ » ( 39 ) ва мепарваранд туро бар дидори чашми ман .

«وَ لِتُصْنَعَ عَلی‌ عَیْنِی» (۳۹) و می‌پرورند ترا بر دیدار چشم من.

« إзи тмшии أхтк » мерафт хоҳари ту . « Фтқўли ҳилли أдлкм » мегуфт хоҳед шуморо нишонеи даҳум . « алии ман икФлаҳ » бар касе ки ӯро бдоигӣ бидорад , « Фрҷъноки إлии أмк » додеми туро бо модари ту , « кӣ тқри айнҳо » то равшан гардад чашм ӯ . «у лои тҳзн »у андўҳгни мабодо « ва қатлат наФасо » ва касеро бикуштӣ , « Фнҷиноки ман Улуғам » брҳонидими туро аз андӯҳ , «у Фтноки Фтўно »у турои бёзмўдим озмуданӣ , « Флбсти синӣни фии أҳли мадин » солҳо диранг кардӣ ва будӣ дар мадин . « сами ҷӣти алии қадар ё Мӯсо » ( 40 ) ва он гуҳ омадӣ эй Мӯсо бар ҳангомӣу андозае .

«إِذْ تَمْشِی أُخْتُکَ» میرفت خواهر تو. «فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّکُمْ» میگفت خواهید شما را نشانی دهم. «عَلی‌ مَنْ یَکْفُلُهُ» بر کسی که او را بدایگی بدارد، «فَرَجَعْناکَ إِلی‌ أُمِّکَ» دادیم ترا با مادر تو، «کَیْ تَقَرَّ عَیْنُها» تا روشن گردد چشم او. «وَ لا تَحْزَنَ» و اندوهگن مبادا «وَ قَتَلْتَ نَفْساً» و کسی را بکشتی، «فَنَجَّیْناکَ مِنَ الْغَمِّ» برهانیدیم ترا از اندوه، «وَ فَتَنَّاکَ فُتُوناً» و ترا بیازمودیم آزمودنی، «فَلَبِثْتَ سِنِینَ فِی أَهْلِ مَدْیَنَ» سالها درنگ کردی و بودی در مدین. «ثُمَّ جِئْتَ عَلی‌ قَدَرٍ یا مُوسی‌» (۴۰) و آن گه آمدی ای موسی بر هنگامی و اندازه‌ای.

«у астнътки лнФсӣ » ( 41 )у турои бгзидми хештанро .

«وَ اصْطَنَعْتُکَ لِنَفْسِی» (۴۱) و ترا بگزیدم خویشتن را.

« азҳби أнту أхўки боётӣ » шӯи туу бародари ту бинишонҳои ман . «у лои тнёи фии зикрӣ » ( 42 ) ва ҳеҷ суст машавед дар ёди ман .

«اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوکَ بِآیاتِی» شو تو و برادر تو بنشانهای من. «وَ لا تَنِیا فِی ذِکْرِی» (۴۲) و هیچ سست مشوید در یاد من.

« азҳбои إлии фиръавн » бирӯяд ҳар ду бФръўн « إнаҳи тғӣ » ( 43 ) ки ӯ бас шӯх шуд .

«اذْهَبا إِلی‌ فِرْعَوْنَ» بروید هر دو بفرعون «إِنَّهُ طَغی‌» (۴۳) که او بس شوخ شد.

« Фқўлои ?лаи қўлои лино » гўӣид ӯро сухании нарми бмдоро .

«فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَیِّناً» گوئید او را سخنی نرم بمدارا.

« лаълаи итзкри أўи ихшӣ » ( 44 ) . То магар ӯ панди пазирад ва битарсад .

«لَعَلَّهُ یَتَذَکَّرُ أَوْ یَخْشی‌» (۴۴). تا مگر او پند پذیرد و بترسد.

« қолои рбно » гуфтанд худованди мо , « إннои нхоФи أни иФрти ълино » мо май тарсим ки фиръавн бар мо басар дар уфтад , « أўи أни итғӣ » ( 45 ) ё газофу шухӣ дар гирад ва бар ҳоли бикашад .

«قالا رَبَّنا» گفتند خداوند ما، «إِنَّنا نَخافُ أَنْ یَفْرُطَ عَلَیْنا» ما می‌ترسیم که فرعون بر ما بسر در افتد، «أَوْ أَنْ یَطْغی‌» (۴۵) یا گزاف و شوخی در گیرد و بر حال بکشد.

« қоли лои тхоФои إннии мъкмо » гуфт матарсед ки ман бо шумоам . « أсмъу أрӣ » ( 46 ) май шинавам ва май байнам .

«قالَ لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما» گفت مترسید که من با شما ام. «أَسْمَعُ وَ أَری‌» (۴۶) می‌شنوم و می‌بینم.

« Фأтёҳи Фқўло » бова раведу гўӣид , « إнои рсўлои рбк » мо фиристодагони худои тўоим , « Фأрсли маъно банӣ إсроӣилу лои тъзбҳм » ва банӣ Исроилро бмои даҳ ва азоб макун . « қади ҷӣноки боиаҳи ман рбк » нишоне овардаем бтў аз худованди ту , «у ассаломи алии ман атбъи алҳдӣ » ( 47 ) дуруду салом бар он кас ки бароаи рости паии барад .

«فَأْتِیاهُ فَقُولا» باو روید و گوئید، «إِنَّا رَسُولا رَبِّکَ» ما فرستادگان خدای توایم، «فَأَرْسِلْ مَعَنا بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لا تُعَذِّبْهُمْ» و بنی اسرائیل را بما ده و عذاب مکن. «قَدْ جِئْناکَ بِآیَةٍ مِنْ رَبِّکَ» نشانی آورده‌ایم بتو از خداوند تو، «وَ السَّلامُ عَلی‌ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدی‌» (۴۷) درود و سلام بر آن کس که براه راست پی برد.

« إнои қади أўҳии إлино » моро гуфтаанду бмои расонида , « أни алъзоби алии ман кизбу тўлӣ » ( 48 ) ки азоб бар он касаст ки ростиро дурӯғи шимурд ва аз пазируфтан он бар гардад .

«إِنَّا قَدْ أُوحِیَ إِلَیْنا» ما را گفته‌اند و بما رسانیده، «أَنَّ الْعَذابَ عَلی‌ مَنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّی» (۴۸) که عذاب بر آن کس است که راستی را دروغ شمرد و از پذیرفتن آن بر گردد.

« қоли Фмни рбкмо ё Мӯсо » ( 49 ) гуфт кист худованди шумо эй Мӯсо ?

«قالَ فَمَنْ رَبُّکُما یا مُوسی‌» (۴۹) گفت کیست خداوند شما ای موسی؟

« қоли рбнои алзии أътии кули шайъи ءи халқа » гуфт худованд мо ӯст ки ҳар чизеро офариниш ӯ бидод . « сами ҳудо » ( 50 ) ва он чизро дар дили афканд ки қӯт аз куҷо ҷӯяд ва аз душман чун парҳезаду бмодр чун расад .

«قالَ رَبُّنَا الَّذِی أَعْطی‌ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلْقَهُ» گفت خداوند ما اوست که هر چیزی را آفرینش او بداد. «ثُمَّ هَدی‌» (۵۰) و آن چیز را در دل افکند که قوت از کجا جوید و از دشمن چون پرهیزد و بمادر چون رسد.

« қоли Фмои боли алқрўни алأўлӣ » ( 51 ) гуфт кору бори гуруҳон пеш чист ?

«قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولی‌» (۵۱) گفت کار و بار گروهان پیش چیست؟

« қол илмҳо ъанд рабии фии китоб » гуфт дониши он бнздик худованд манаст дар насахтӣ , « лои изли рабӣу лои инсӣ » ( 52 ) худованди ман фурӯ нагузорад на фаромӯш кунад .

«قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی فِی کِتابٍ» گفت دانش آن بنزدیک خداوند منست در نسختی، «لا یَضِلُّ رَبِّی وَ لا یَنْسی‌» (۵۲) خداوند من فرو نگذارد نه فراموش کند.

« алзии ҷаъли лаками алأрзи мҳдо » ӯ ки шуморо аз замини оромгоҳ ва бунгоҳ кард , «у силки лаками фӣҳо сбло » ва шуморо дар он роҳҳо сохт «у أнзли ман алсмоءи моء »у фурӯи фиристода аз осмони обӣ « Фأхрҷно ба أзўоҷо » то беруни овареми бони оби ҳамтоҳо , « ман наботи штӣ » ( 53 ) аз рстҳо аз замини пароканда

«الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ مَهْداً» او که شما را از زمین آرامگاه و بنگاه کرد، «وَ سَلَکَ لَکُمْ فِیها سُبُلًا» و شما را در آن راهها ساخت «وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً» و فرو فرستاده از آسمان آبی «فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً» تا بیرون آوریم بآن آب همتاها، «مِنْ نَباتٍ شَتَّی» (۵۳) از رستها از زمین پراکنده

« клўоу аръўои أнъомкм » мехуреду сутурони хешро мехӯронед , « إни фии злки лоёт » дарин кардҳо ншонҳост « лأўлии алнҳӣ » ( 54 ) зиракону худовандони хирадро .

«کُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَکُمْ» می‌خورید و ستوران خویش را می‌خورانید، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» درین کردها نشانهاست «لِأُولِی النُّهی‌» (۵۴) زیرکان و خداوندان خرد را.