Қавлаи таъолӣ : « минҳои хлқнокм » аз он офаридем шуморо « ва фӣҳо нъидкм »у бози шуморо барем , «у минҳои нхрҷкм »у боз аз он беруни ореми шуморо , « тораи أхрӣ » ( 55 ) бории дигар .
قوله تعالی: «مِنْها خَلَقْناکُمْ» از آن آفریدیم شما را «وَ فِیها نُعِیدُکُمْ» و باز شما را بریم، «وَ مِنْها نُخْرِجُکُمْ» و باز از آن بیرون آریم شما را، «تارَةً أُخْری» (۵۵) باری دیگر.
«у лақади أриноаҳи оётнои кулҳо » намудем нишонҳои хеши ҳама , « Фкзбу أбӣ » ( 56 ) дурӯғ зан гирифт ӯроу сар боз зад .
«وَ لَقَدْ أَرَیْناهُ آیاتِنا کُلَّها» نمودیم نشانهای خویش همه، «فَکَذَّبَ وَ أَبی» (۵۶) دروغ زن گرفت او را و سر باز زد.
« қоли أи ҷӣтно » гуфт бмо омадӣ , « лтхрҷнои ман أрзно » то ин замин мо бигирӣ ва моро аз он берун кунӣ . « бсҳрк ё Мӯсо » ( 57 ) бҷодўиии хеш эй Мӯсо .
«قالَ أَ جِئْتَنا» گفت بما آمدی، «لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا» تا این زمین ما بگیری و ما را از آن بیرون کنی. «بِسِحْرِکَ یا مُوسی» (۵۷) بجادویی خویش ای موسی.
« Флнأтинки бсҳр мислаи » мо бтўи ҷодуии ореми ҳам чунон ки ту оварадӣ , « Фоҷъли бинноу бинки мўъдо » миёни моу миёни хеши ҳангомии номзади соз , « лои нхлФаҳи нҳну лои أнт » ки мо онро хилоф накунем ва на ту , « мконои сӯй » ( 58 ) ҷое миёни мо ва ту .
«فَلَنَأْتِیَنَّکَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ» ما بتو جادویی آریم هم چنان که تو آوردی، «فَاجْعَلْ بَیْنَنا وَ بَیْنَکَ مَوْعِداً» میان ما و میان خویش هنگامی نامزد ساز، «لا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَ لا أَنْتَ» که ما آن را خلاف نکنیم و نه تو، «مَکاناً سُویً» (۵۸) جایی میان ما و تو.
« қоли мўъдкми явми алзинаҳ » Мӯсо гуфт ҳангом номзад карда маро бо шумо рӯз ороишаст , «у أни иҳшри анноси зҳӣ » ( 59 ) он гуҳ ки мардумон бо ҳам оянд чоштгоҳ .
«قالَ مَوْعِدُکُمْ یَوْمُ الزِّینَةِ» موسی گفت هنگام نامزد کرده مرا با شما روز آرایشست، «وَ أَنْ یُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًی» (۵۹) آن گه که مردمان با هم آیند چاشتگاه.
« Фтўлии фиръавн » баргашти фиръавн , « Фҷмъи кидаҳи сами أтӣ » ( 60 ) ва гирд кард ёри хеш ва он гуҳ омад .
«فَتَوَلَّی فِرْعَوْنُ» برگشت فرعون، «فَجَمَعَ کَیْدَهُ ثُمَّ أَتی» (۶۰) و گرد کرد یار خویش و آن گه آمد.
« қоли ?лаами Мӯсо » эшонро гуфт Мӯсо : « вилкми лои тФтрўои алии аллоҳи кзбо » ?вил бар шумо бар худои таъолии дурӯғи мсозид , « Фисҳткми бъзоб » ки бех шумо кунад бъзоб , «у қади хоби ман аФтрӣ » ( 61 ) ва ҳар ки дурӯғ созад навмед монад .
«قالَ لَهُمْ مُوسی» ایشان را گفت موسی: «وَیْلَکُمْ لا تَفْتَرُوا عَلَی اللَّهِ کَذِباً» ویل بر شما بر خدای تعالی دروغ مسازید، «فَیُسْحِتَکُمْ بِعَذابٍ» که بیخ شما کند بعذاب، «وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَری» (۶۱) و هر که دروغ سازد نومید ماند.
« Фтнозъўои أмрҳми бинҳм » ҷовдон дар кори хеш бо якдигар машварат карданд , «у أсрўои алнҷўӣ » ( 62 )у роз дар гирифтанд бо якдигар .
«فَتَنازَعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ» جاودان در کار خویش با یکدیگر مشورت کردند، «وَ أَسَرُّوا النَّجْوی» (۶۲) و راز در گرفتند با یکدیگر.
« қолўои إни ҳзони лсоҳрон » гуфтанд ин ду мард ду ҷодӯанд , « иридон » мехоҳанд « أни ихрҷокми ман أрзкми бсҳрҳмо » ки беруни оранди шуморо аз замини шумо бҷодўиии хеш , «у изҳбои бтриқткми алмислӣ » ( 63 )у перону меҳтарони шумо бибаранд
«قالُوا إِنْ هذانِ لَساحِرانِ» گفتند این دو مرد دو جادواند، «یُرِیدانِ» میخواهند «أَنْ یُخْرِجاکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِما» که بیرون آرند شما را از زمین شما بجادویی خویش، «وَ یَذْهَبا بِطَرِیقَتِکُمُ الْمُثْلی» (۶۳) و پیران و مهتران شما ببرند
« Фأҷмъўои кидкм » ҳам сухану ҳамдил ва ҳам оҳанг бошед дар сози хеш .
«فَأَجْمِعُوا کَیْدَکُمْ» هم سخن و همدل و هم آهنگ باشید در ساز خویش.
« сами аӣтўои сафо » он гуҳи ҳама бо ҳам бҳомўни оӣид , бар канор , «у қади أФлҳи алиўми ман астълӣ » ( 64 ) ва пирӯз омад имрӯз ӯ ки ба омад .
«ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا» آن گه همه با هم بهامون آئید، بر کنار، «وَ قَدْ أَفْلَحَ الْیَوْمَ مَنِ اسْتَعْلی» (۶۴) و پیروز آمد امروز او که به آمد.
« қолўо ё Мӯсо » гуфтанд эй Мӯсо : « إмои أни талаққӣ » ту Асоӣ хеш бияфканӣ пеш , «у إмо أн накун أўли ман أлқӣ » ( 65 ) ё мо он худ бияфканем пеш .
«قالُوا یا مُوسی» گفتند ای موسی: «إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ» تو عصای خویش بیفکنی پیش، «وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقی» (۶۵) یا ما آن خود بیفکنیم پیش.
« қоли бали أлқўо » гуфт на шумо бияфканед . « Фإзои ҳболҳму ъсиҳм » он расанҳо ва чӯбҳои эшон « ихили إлиаҳи ман сҳрҳм » менамуданд бмўсӣ аз ҷодуии эшон « أнҳои тсъӣ » ( 66 ) ки он ҳама зиндаанд наҳиф бова меоваранд .
«قالَ بَلْ أَلْقُوا» گفت نه شما بیفکنید. «فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِیُّهُمْ» آن رسنها و چوبهای ایشان «یُخَیَّلُ إِلَیْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ» مینمودند بموسی از جادویی ایشان «أَنَّها تَسْعی» (۶۶) که آن همه زندهاند نهیب باو میآورند.
« Фأўҷси фӣ нафса хиФаҳи Мӯсо » ( 67 ) Мӯсо дар дили хеш аз ҷодуии эшон бим ёфт ва ниҳон дошт .
«فَأَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَةً مُوسی» (۶۷) موسی در دل خویش از جادویی ایشان بیم یافت و نهان داشت.
« қлнои лои тхФ » гуфтем , матарс , « إнки أнти алأълӣ » ( 68 ) ки дасти туроу нусрату ғалабаи туро .
«قُلْنا لا تَخَفْ» گفتیم، مترس، «إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی» (۶۸) که دست ترا و نصرت و غلبه ترا.
«у أлқи мо фии иминк » бияфкан ончӣ дар дасти рости дорӣ , « тлқФи мо снъўо » то Фрўбрди ончии эшон сохтаанд , « إнмо снъўо кед соҳир » ончӣ эшон карданд сози пар деваст «у лои иФлҳи алсоҳри ҳайси أтӣ » ( 69 )у пар дев кун ба намонад ҳар ҷо ки падед ояд .
«وَ أَلْقِ ما فِی یَمِینِکَ» بیفکن آنچه در دست راست داری، «تَلْقَفْ ما صَنَعُوا» تا فروبرد آنچه ایشان ساختهاند، «إِنَّما صَنَعُوا کَیْدُ ساحِرٍ» آنچه ایشان کردند ساز پر دیو است «وَ لا یُفْلِحُ السَّاحِرُ حَیْثُ أَتی» (۶۹) و پر دیو کن به نماند هر جا که پدید آید.
« Фأлқии алсҳраҳи сҷдо » ҷодӯонро соҷд афканданд ва бФрмон овараданд . « қолўои омнои брби ҳорӯну Мӯсо » ( 70 ) гуфтанд бгрўидими бхдои ҳорӯну Мӯсо .
«فَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ سُجَّداً» جادوان را ساجد افکندند و بفرمان آوردند. «قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هارُونَ وَ مُوسی» (۷۰) گفتند بگرویدیم بخدای هارون و موسی.
« қоли омнтми ?ла » гуфт бгрўидид бова « қабл أни озни лакам » пеш аз онкии шуморо дастурӣ додам , « إнаҳи лкбиркми алзии ълмкми алсҳр » ӯ устод шумоасту маи шумо ки ҷодуии омухт дар шумо , « Флأқтъни أидикму أрҷлкм » бабрами ночораи дастҳои шумо ва пойҳои шумо , « ман хилоф » яке аз рости яке аз чап , «у лأслбнкми фии ҷзўъи алнхл » ва шуморо бар соқи хрмобнони овезам , «у лтълмни أинои أшди ъзобоу أбқӣ » ( 71 ) ва бидонед ки он кист аз мо ки сахти азоб тарасту пояндаи азобтар .
«قالَ آمَنْتُمْ لَهُ» گفت بگرویدید باو «قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ» پیش از آنکه شما را دستوری دادم، «إِنَّهُ لَکَبِیرُکُمُ الَّذِی عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ» او استاد شما است و مه شما که جادویی آموخت در شما، «فَلَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ» ببرم ناچاره دستهای شما و پایهای شما، «مِنْ خِلافٍ» یکی از راست یکی از چپ، «وَ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ فِی جُذُوعِ النَّخْلِ» و شما را بر ساق خرمابنان آویزم، «وَ لَتَعْلَمُنَّ أَیُّنا أَشَدُّ عَذاباً وَ أَبْقی» (۷۱) و بدانید که آن کیست از ما که سخت عذاب تر است و پاینده عذاب تر.
« қолўои лни нؤсрк » гуфтанд туро бар нагузинем « алии мо ҷоءнои ман албинот » бар ин ки бмо омад аз нишонҳои рост , «у алзии Фтрно » бони офаридагор ки моро офарид . « Фоқзи мо أнти қоз » мекун ҳар чаҳ туоне . « إнмои тқзии ҳзаҳи алҳёҳи алднё » ( 72 ) ончӣ кунӣ ва туоне дарин ҷаҳон
«قالُوا لَنْ نُؤْثِرَکَ» گفتند ترا بر نگزینیم «عَلی ما جاءَنا مِنَ الْبَیِّناتِ» بر این که بما آمد از نشانهای راست، «وَ الَّذِی فَطَرَنا» بآن آفریدگار که ما را آفرید. «فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ» میکن هر چه توانی. «إِنَّما تَقْضِی هذِهِ الْحَیاةَ الدُّنْیا» (۷۲) آنچه کنی و توانی درین جهان
« إнои омнои брбно » мо бгрўидими бхдоўнди хеш , « лиғФри лнои хтоёно » то биёмурзад кирдорҳои бади мо « ва мо أкрҳтнои алайҳи ман алсҳр »у ончӣ бар он мидоштии моро аз ҷодуӣ «у аллоҳи хайру أбқӣ » ( 73 ) аллоҳи таъолии худоиро беҳтару пояндатар .
«إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا» ما بگرویدیم بخداوند خویش، «لِیَغْفِرَ لَنا خَطایانا» تا بیامرزد کردارهای بد ما «وَ ما أَکْرَهْتَنا عَلَیْهِ مِنَ السِّحْرِ» و آنچه بر آن میداشتی ما را از جادویی «وَ اللَّهُ خَیْرٌ وَ أَبْقی» (۷۳) اللَّه تعالی خدایی را بهتر و پایندهتر.