Қавлаи таъолӣ : «у лақади отинои إброҳими рушдаи ман қабл »у додеми иброҳӣмро роҳи шиносӣ ӯ ва баӣ донистан аз пеш , «у кно ба оламин » ( 51 ) ва донистем мо ки кӣ бояд дод ӯро он .

قوله تعالی: «وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهِیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ» و دادیم ابراهیم را راه شناسی او و بهی دانستن از پیش، «وَ کُنَّا بِهِ عالِمِینَ» (۵۱) و دانستیم ما که کی باید داد او را آن.

« إзи қоли лأбиаҳу қавма » падари хешро гуфту қавми хешро « мо ҳзаҳи алтмосил » ин чаҳ тндисҳост , « алтии أнтми лҳои ъокФўн » ( 52 ) ки шумо онро прстгоронид ?

«إِذْ قالَ لِأَبِیهِ وَ قَوْمِهِ» پدر خویش را گفت و قوم خویش را «ما هذِهِ التَّماثِیلُ» این چه تندیسهاست، «الَّتِی أَنْتُمْ لَها عاکِفُونَ» (۵۲) که شما آن را پرستگارانید؟

« қолўои вҷднои обоءнои лҳои обидин » ( 53 ) гуфтанд падарони хешро прстгорон он ёфтем .

«قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِینَ» (۵۳) گفتند پدران خویش را پرستگاران آن یافتیم.

« қоли лақади кантами أнтму обоؤкм » гуфт то будед шумоу падарони шумо ҳама , « фии залоли мубин » ( 54 ) дар гумроҳӣ ошкоро будед .

«قالَ لَقَدْ کُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ» گفت تا بودید شما و پدران شما همه، «فِی ضَلالٍ مُبِینٍ» (۵۴) در گمراهی آشکارا بودید.

« қолўои أи ҷӣтнои болҳқи أми أнти ман аллоъбин » ( 55 ) гуфтанд ин ростаст ки бмо оварадӣ ё ту аз бозигароне .

«قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِینَ» (۵۵) گفتند این راستست که بما آوردی یا تو از بازیگرانی.

« қоли бали рбкми раби алсмоўоту алأрз » гуфт ки худованди шумо худованди осмон ва заминаст , « алзии Фтрҳн » ӯ ки батон шуморо ӯ офарид , «у أнои алии злкми ман алшоҳдин » ( 56 ) ва ман бар он шуморо аз гувоҳии даҳонам .

«قالَ بَلْ رَبُّکُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» گفت که خداوند شما خداوند آسمان و زمینست، «الَّذِی فَطَرَهُنَّ» او که بتان شما را او آفرید، «وَ أَنَا عَلی‌ ذلِکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ» (۵۶) و من بر آن شما را از گواهی دهانم.

«у толлаҳи лأкидни أсномкм »у бхдоӣ ки мансозӣ созами барин батон шумо , « баъди أни тўлўои мудаббирин » ( 57 ) пас ҳангомӣ ки шумо шавед ҷое пушт бар эшон .

«وَ تَاللَّهِ لَأَکِیدَنَّ أَصْنامَکُمْ» و بخدای که من سازی سازم برین بتان شما، «بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِینَ» (۵۷) پس هنگامی که شما شوید جایی پشت بر ایشان.

« Фҷълҳми ҷзозо » он батон эшонро реза реза кард , « إлои кбирои ?лаам » магари он бузургтар бутӣ ки эшонро буд , « лълҳми إлиаҳи ирҷъўн » ( 58 ) магар бо иброҳӣм гараванд .

«فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً» آن بتان ایشان را ریزه ریزه کرد، «إِلَّا کَبِیراً لَهُمْ» مگر آن بزرگتر بتی که ایشان را بود، «لَعَلَّهُمْ إِلَیْهِ یَرْجِعُونَ» (۵۸) مگر با ابراهیم گروند.

« қолўои ман феъли ҳозои болҳтно » гуфтанд ин бо худоёни мо ки кард , « إнаҳи лмни алзолмин » ( 59 ) ки ӯ аз стмкоронст .

«قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا» گفتند این با خدایان ما که کرد، «إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِینَ» (۵۹) که او از ستمکارانست.

« қолўои смънои Фтии изкрҳм » гуфтанд мешунидем аз ҷавонӣ ки эшонро бад мегуфт , « иқоли ?лаи إброҳим ( 60 ) » иброҳӣм гӯйанд ӯро .

«قالُوا سَمِعْنا فَتًی یَذْکُرُهُمْ» گفتند میشنیدیم از جوانی که ایشان را بد میگفت، «یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ (۶۰)» ابراهیم گویند او را.

« қолўои Фأтўо ба алии أъини аннос » гуфтанд ӯро бар дидори чашмҳои мардумон ореду бози нмоӣид , « лълҳми ишҳдўн » ( 61 ) то гувоҳӣ диҳанд , .

«قالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلی‌ أَعْیُنِ النَّاسِ» گفتند او را بر دیدار چشمهای مردمان آرید و باز نمائید، «لَعَلَّهُمْ یَشْهَدُونَ» (۶۱) تا گواهی دهند،.

« қолўои أи أнти феълати ҳозои болҳтно ё إброҳим » ( 62 ) гуфтанд анӣ ту кардӣ бхдоўндони мо эй иброҳӣм ?

«قالُوا أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا یا إِبْراهِیمُ» (۶۲) گفتند انی تو کردی بخداوندان ما ای ابراهیم؟

« қоли бали фаълаи кбирҳми ҳозо » гуфт ин бузург эшон кард онк , « Фсӣлўҳми إни конўои интқўн » ( 63 ) бипурсед аз эшон агар сухан гӯйанд .

«قالَ بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا» گفت این بزرگ ایشان کرد آنک، «فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ» (۶۳) بپرسید از ایشان اگر سخن گویند.

« Фрҷъўои إлии أнФсҳм » бо якдигари гаштанд . « Фқолўои إнкми أнтми алзолмўн » ( 64 )у якдигарро гуфтанд шмоӣид ки ситамкоред .

«فَرَجَعُوا إِلی‌ أَنْفُسِهِمْ» با یکدیگر گشتند. «فَقالُوا إِنَّکُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ» (۶۴) و یکدیگر را گفتند شمائید که ستمکارید.

« сами нксўои алии рؤсҳм » пас баргардонади эшонро ва бар сар афканданд , « лақади илмати мо ҳؤлоءи интқўн » ( 65 ) иброҳӣмро гуфтанд донистае ту ки батон он нестанд ки сухан гӯйанд .

«ثُمَّ نُکِسُوا عَلی‌ رُؤُسِهِمْ» پس برگرداند ایشان را و بر سر افکندند، «لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ یَنْطِقُونَ» (۶۵) ابراهیم را گفتند دانسته‌ای تو که بتان آن نیستند که سخن گویند.

« қоли أи Фтъбдўни ман дуни аллоҳ » иброҳӣм гуфт мепарастед ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « мо лои инФъкми шиӣоу лои изркм » ( 66 ) чизе ки суд надорад ва бакор наёяд шуморо ҳеҷ ва газандӣ накунад шуморо .

«قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» ابراهیم گفت می‌پرستید جز از اللَّه تعالی، «ما لا یَنْفَعُکُمْ شَیْئاً وَ لا یَضُرُّکُمْ» (۶۶) چیزی که سود ندارد و بکار نیاید شما را هیچ و گزندی نکند شما را.

« أФи лакаму лмои тъбдўни ман дуни аллоҳ »ов шуморо ва онро ки мепарастед ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « أи Флои тъқлўн » ( 67 ) ки хорӣу нотавонӣ эшон бидиданд носазоеи эшон дар намеёбанд .

«أُفٍّ لَکُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» اف شما را و آن را که می‌پرستید جز از اللَّه تعالی، «أَ فَلا تَعْقِلُونَ» (۶۷) که خواری و ناتوانی ایشان بدیدند ناسزایی ایشان در نمی‌یابند.

« қолўои ҳрқўаҳ » гуфтанд ботш бисӯзед иброҳӣмро , «у ансрўои олҳткм »у худоёни хешро бакор ойед ва ёрӣ диҳед , « إни кантами фоилин » ( 68 ) агар ҳичиз хоҳед кард .

«قالُوا حَرِّقُوهُ» گفتند بآتش بسوزید ابراهیم را، «وَ انْصُرُوا آلِهَتَکُمْ» و خدایان خویش را بکار آیید و یاری دهید، «إِنْ کُنْتُمْ فاعِلِینَ» (۶۸) اگر هیچیز خواهید کرد.

« қлно ё нор » гуфтем эй оташ , « кунии брдоу сломои алии إброҳим » ( 69 ) сарди гирду саломат бар иброҳӣм .

«قُلْنا یا نارُ» گفتیم ای آتش، «کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلی‌ إِبْراهِیمَ» (۶۹) سرد گرد و سلامت بر ابراهیم.

«у أродўо ба кидо » ва созӣ хостанд иброҳӣмро , « Фҷълноҳми алأхсрин » ( 70 ) ва мо эшонро зиёни Картер ва навмедтар ҳамаи зиёни корон ва навмедон кардем .

«وَ أَرادُوا بِهِ کَیْداً» و سازی خواستند ابراهیم را، «فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِینَ» (۷۰) و ما ایشان را زیان کارتر و نومیدتر همه زیان کاران و نومیدان کردیم.

«у нҷиноаҳу лўто » рҳонидими иброҳӣму лутро , « إлии алأрзи алтии боркнои фӣҳо ллъолмин » ( 71 ) ва барадем эшонро бони замин ки баракат кардем дар он ҷаҳонёнро .

«وَ نَجَّیْناهُ وَ لُوطاً» رهانیدیم ابراهیم و لوط را، «إِلَی الْأَرْضِ الَّتِی بارَکْنا فِیها لِلْعالَمِینَ» (۷۱) و بردیم ایشان را بآن زمین که برکت کردیم در آن جهانیان را.

«у вҳбнои ?лаи إсҳоқ »у иброҳӣмро исҳоқи бахшидем , «у ёқӯби нофила »у ёқӯби бофузӯнӣ , « ва куллан ҷълнои солеҳин » ( 72 )у ҳамаро некон кардем .

«وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ» و ابراهیم را اسحاق بخشیدیم، «وَ یَعْقُوبَ نافِلَةً» و یعقوب بافزونی، «وَ کُلًّا جَعَلْنا صالِحِینَ» (۷۲) و همه را نیکان کردیم.

«у ҷълноҳми أӣмаҳ » ва эшонро пешвоён кардем , « иҳдўни бأмрно » то роҳ менамуданд халқро бФрмону пайғоми мо , «у أўҳинои إлиҳми феъли алхирот »у фармони додему пайғом боишон некӣҳо кардан , «у إқоми алслоаҳ »у намози бпои доштан «у إитоءи алзкоаҳ »у зкоаҳ додан , «у конўои лнои обидин » ( 73 ) ва моро прстгорон буданд .

«وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً» و ایشان را پیشوایان کردیم، «یَهْدُونَ بِأَمْرِنا» تا راه می‌نمودند خلق را بفرمان و پیغام ما، «وَ أَوْحَیْنا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْراتِ» و فرمان دادیم و پیغام بایشان نیکیها کردن، «وَ إِقامَ الصَّلاةِ» و نماز بپای داشتن «وَ إِیتاءَ الزَّکاةِ» و زکاة دادن، «وَ کانُوا لَنا عابِدِینَ» (۷۳) و ما را پرستگاران بودند.

«у лўтои отиноаҳи ҳукамоу уламо »у додеми лутро рости донеу борӣки донеу дониш , «у нҷиноаҳи ман алқриаҳ »у брҳонидим ӯро аз он шаҳр , « алтии канти тъмли алхбоӣс » ки мардумони он бадҳо мекарданд , « إнҳми конўои қавми сӯъ » ки эшон гуруҳе бад буданд , « фосиқин » ( 74 ) аз фармон бурдорӣ берун .

«وَ لُوطاً آتَیْناهُ حُکْماً وَ عِلْماً» و دادیم لوط را راست دانی و باریک دانی و دانش، «وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْقَرْیَةِ» و برهانیدیم او را از آن شهر، «الَّتِی کانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ» که مردمان آن بدها میکردند، «إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ» که ایشان گروهی بد بودند، «فاسِقِینَ» (۷۴) از فرمان برداری بیرون.

«у أдхлноаҳи фии рҳмтно » ва ӯро дар оварадем дар бахшоиши хеш , « إнаҳи ман алсолҳин » ( 75 ) «у нўҳои إзи нодаии ман қабл » ва ёд кун Нӯҳро ки овоз дод пеш аз иброҳӣм , « Фостҷбнои ?ла » посух кардем ӯро , « Фнҷиноаҳу أҳлаҳи ман алкрби алъзим » ( 76 ) брҳонидим ӯроу касон ӯро аз он андӯҳи бузург .

«وَ أَدْخَلْناهُ فِی رَحْمَتِنا» و او را در آوردیم در بخشایش خویش، «إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ» (۷۵) «وَ نُوحاً إِذْ نادی‌ مِنْ قَبْلُ» و یاد کن نوح را که آواز داد پیش از ابراهیم، «فَاسْتَجَبْنا لَهُ» پاسخ کردیم او را، «فَنَجَّیْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ» (۷۶) برهانیدیم او را و کسان او را از آن اندوه بزرگ.

«у нсрноаҳи ман алқўми аллазӣнаи кзбўои боётно »у ёрии додем ӯро бар он қавм ки дурӯғ мешимурданд суханони моро , « إнҳми конўои қавми сӯъ » эшон қавмӣ бад буданд , « Фأғрқноҳми أҷмъин » ( 77 ) боб бикуштем эшонро ҳама .

«وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا» و یاری دادیم او را بر آن قوم که دروغ می‌شمردند سخنان ما را، «إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ» ایشان قومی بد بودند، «فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِینَ» (۷۷) بآب بکشتیم ایشان را همه.