Қавлаи таъолӣ : «у зои алнўн » ёд кун он марди моҳиро , « إзи зҳби мғозбо » ки хашмгин бирафт , « Фзни أн лн нақадар алайҳ » пиндошт ва надонист ки мо бар ӯ чаҳ чиз тақдир кардаем . « Фнодии фии алзлмот » то бонг дар гирифт дар торикии шаб , « أни лои إлаҳи إлои أнт » ки нест худои ҷузи ту , « сбҳонк » покии туро , « إнии канти ман алзолмин » ( 87 ) ман аз стмкоронм .

قوله تعالی: «وَ ذَا النُّونِ» یاد کن آن مرد ماهی را، «إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً» که خشمگین برفت، «فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ» پنداشت و ندانست که ما بر او چه چیز تقدیر کرده‌ایم. «فَنادی‌ فِی الظُّلُماتِ» تا بانگ در گرفت در تاریکی شب، «أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ» که نیست خدایی جز تو، «سُبْحانَکَ» پاکی‌ ترا، «إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» (۸۷) من از ستمکارانم.

« Фостҷбнои ?ла » овоз додан ӯро посух кардем , «у нҷиноаҳи ман Улуғам »у брҳонидим ӯро аз он танагӣу душворӣ . «у кзлки ннҷии алмؤмнин » ( 88 ) ва ҳам чунон гиравидагонро Раҳонем .

«فَاسْتَجَبْنا لَهُ» آواز دادن او را پاسخ کردیم، «وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ» و برهانیدیم او را از آن تنگی و دشواری. «وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ» (۸۸) و هم چنان گرویدگان را رهانیم.

«у закариёи إзи нодаии раба » ёд кун закариёро ки овоз дод худованди хешро , « раби лои тзрнии фардо » гуфт худованди ман маро танҳо ва бефарзанд магузор , «у أнти хайри алўорсин » ( 89 ) беҳтар касе ки боз монда дорад он туе .

«وَ زَکَرِیَّا إِذْ نادی‌ رَبَّهُ» یاد کن زکریا را که آواز داد خداوند خویش را، «رَبِّ لا تَذَرْنِی فَرْداً» گفت خداوند من مرا تنها و بی فرزند مگذار، «وَ أَنْتَ خَیْرُ الْوارِثِینَ» (۸۹) بهتر کسی که باز مانده دارد آن تویی.

« Фостҷбнои ?ла » посух кардем ӯро , «у вҳбнои ?лаи яҳё » ва ӯро яҳёи додем «у أслҳнои ?лаи завҷа »у ҷуфт ӯро зоянда кардем , « إнҳми конўои исоръўни фии алхирот » дар некӣҳо шитобандагон буданд , «у идъўннои рғбоу рҳбо » ва моро май хонданд ба ниёзу бим , «у конўои лнои хошиъин » ( 90 ) ва моро фурӯ танон буданду фармонпазиру ҳукми писанд , «у алтии أҳснти фараҷҳо » ва ёд кун он зан ки пок дошт фараҷи хеш , « ФнФхнои фӣҳо ман рўҳно » то дарав дамидем ҷони хеш , «у ҷълноҳо ва ибнҳо ояи ллъолмин » ( 91 ) ва ӯроу писар ӯро шигифтӣ кардем ҷаҳонёнро .

«فَاسْتَجَبْنا لَهُ» پاسخ کردیم او را، «وَ وَهَبْنا لَهُ یَحْیی‌» و او را یحیی دادیم «وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ» و جفت او را زاینده کردیم، «إِنَّهُمْ کانُوا یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ» در نیکیها شتابندگان بودند، «وَ یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً» و ما را می‌خواندند به نیاز و بیم، «وَ کانُوا لَنا خاشِعِینَ» (۹۰) و ما را فرو تنان بودند و فرمان پذیر و حکم پسند، «وَ الَّتِی أَحْصَنَتْ فَرْجَها» و یاد کن آن زن که پاک داشت فرج خویش، «فَنَفَخْنا فِیها مِنْ رُوحِنا» تا درو دمیدیم جان خویش، «وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آیَةً لِلْعالَمِینَ» (۹۱) و او را و پسر او را شگفتی کردیم جهانیان را.

« إни ҳзаҳи أмткми أмаҳи воҳида » ин гуруҳи шумо то бар як дайн бошанд , уммат инаст , «у أнои рбкми Фоъбдўн » ( 92 ) ва ман худованд шумоем маро парастед .

«إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً» این گروه شما تا بر یک دین باشند، امّت اینست، «وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ» (۹۲) و من خداوند شمایم مرا پرستید.

«у тқтъўои أмрҳми бинҳм » кори дайни хеши пора пора бибареданд , « кули إлинои роҷъўн » ( 93 )у ҳама бо мо оянд .

«وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ» کار دین خویش پاره پاره ببریدند، «کُلٌّ إِلَیْنا راجِعُونَ» (۹۳) و همه با ما آیند.

« Фмни иъмли ман алсолҳот » пас ҳар кас ки некӣҳо кард , «у ҳўи муъмин »у биллоҳи таъолии гиравида буд . « Флои куфрони лсъиаҳ » кирдор ӯро носипосӣ нест , «у إнои ?лаи котбўн » ( 94 ) ва мо кирдор ӯро нависандагонем .

«فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ» پس هر کس که نیکیها کرد، «وَ هُوَ مُؤْمِنٌ» و باللّه تعالی گرویده بود. «فَلا کُفْرانَ لِسَعْیِهِ» کردار او را ناسپاسی نیست، «وَ إِنَّا لَهُ کاتِبُونَ» (۹۴) و ما کردار او را نویسندگانیم.

«у ҳароми алии қарияи أҳлкноҳо » ва ҳаромаст бар ҳар шаҳрӣ ки мо онро ҳалок хоҳем кард , « أнҳми лои ирҷъўн » ( 95 ) ки ҳаргизи эшон бо имон оянд ва аз куфри хеш тавба кунанд .

«وَ حَرامٌ عَلی‌ قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها» و حرام است بر هر شهری که ما آن را هلاک خواهیم کرد، «أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ» (۹۵) که هرگز ایشان با ایمان آیند و از کفر خویش توبه کنند.

« ҳатто إзои фатҳати иأҷўҷу мأҷўҷ » то он гуҳ ки боз гушойанд иأҷўҷу мأҷўҷ . « ва ҳам ман кули ҳдби инслўн » ( 96 ) ва эшон аз ҳар телӣ ва болоӣ медуанд .

«حَتَّی إِذا فُتِحَتْ یَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ» تا آن گه که باز گشایند یأجوج و مأجوج. «وَ هُمْ مِنْ کُلِّ حَدَبٍ یَنْسِلُونَ» (۹۶) و ایشان از هر تلی و بالایی می‌دوند.

«у ақтрби алўъд алҳақ » ва бнздик омад ҳангоми он ваъдаи рост , « Фإзои ҳаии шохисаи أбсори аллазӣнаи кФрўо » он он гуҳ онаст ки чашмҳои кофарони кушодаи монда , . « ё вилно » эй ?вили ҳалок бар мо , « қади кнои фии ғФлаҳи ман ҳозо » мо дар ноогоҳӣ будем аз ин рӯзгор , « бали кнои золимин » ( 97 ) бал ноогоҳ набудем ки ситамкорон будем .

«وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ» و بنزدیک آمد هنگام آن وعده راست، «فَإِذا هِیَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِینَ کَفَرُوا» آن آن گه آنست که چشمهای کافران گشاده مانده،. «یا وَیْلَنا» ای ویل هلاک بر ما، «قَدْ کُنَّا فِی غَفْلَةٍ مِنْ هذا» ما در ناآگاهی بودیم از این روزگار، «بَلْ کُنَّا ظالِمِینَ» (۹۷) بل ناآگاه نبودیم که ستمکاران بودیم.

« إнкм ва мо тъбдўни ман дуни аллоҳ » шумо ва ин батон ки мепарастед ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « ҳсби ҷаҳаннам » ҳама дар оташ андохтанӣанд , « أнтми лҳои вордўн » ( 98 ) ки ҳама бон хоҳед расед .

«إِنَّکُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» شما و این بتان که می‌پرستید جز از اللَّه تعالی، «حَصَبُ جَهَنَّمَ» همه در آتش انداختنی‌اند، «أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ» (۹۸) که همه بآن خواهید رسید.

« луи кони ҳؤлоءи ?алааи мо врдўҳо » агар батон худоён буданд ботши ншдндӣ «у кули фӣҳо холдўн » ( 99 ) ва шумо ва эшон ҳама дар оташед .

«لَوْ کانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها» اگر بتان خدایان بودند بآتش نشدندی «وَ کُلٌّ فِیها خالِدُونَ» (۹۹) و شما و ایشان همه در آتشید.

« ?лаами фӣҳо зФир » эшонроаст дар он нолае зор , « ва ҳам фӣҳо лои исмъўн » ( 100 ) ва дар он ҳеҷ сухан хеш нашунаванд .

«لَهُمْ فِیها زَفِیرٌ» ایشان را است در آن ناله‌ای زار، «وَ هُمْ فِیها لا یَسْمَعُونَ» (۱۰۰) و در آن هیچ سخن خویش نشنوند.