Қавлаи таъолӣ : «у ?лаи ман фии алсмоўоту алأрз » ва ӯ рост ҳар ки дар осмону замин касаст , « ва ман ъндаҳ » ва эшон ки наздик вайанд , « лои исткбрўни ани ибодата » хештанро бузург намедоранд ва аз банда бӯдан ӯро нанг намедоранд ва аз парастиш ӯ сар наме кашанд . «у лои истҳсрўн » ( 19 ) ва аз парастиши ҳеҷ фурӯ наме монанди .

قوله تعالی: «وَ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و او راست هر که در آسمان و زمین کس است، «وَ مَنْ عِنْدَهُ» و ایشان که نزدیک وی‌اند، «لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ» خویشتن را بزرگ نمی‌دارند و از بنده بودن او را ننگ نمی‌دارند و از پرستش او سر نمی‌کشند. «وَ لا یَسْتَحْسِرُونَ» (۱۹) و از پرستش هیچ فرو نمی‌مانند.

« исбҳўни аллилу алнҳор » меситоянд ва мепарастанд ва намоз мекунанд шабу рӯз , « лои иФтрўн » ( 20 ) сусти нмишўнд .

«یُسَبِّحُونَ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ» می‌ستایند و می‌پرستند و نماز میکنند شب و روز، «لا یَفْتُرُونَ» (۲۰) سست نمیشوند.

« أми атхзўои ?алаа » ин худоён ки эшон гирифтанд онанд . « ман алأрзи ҳам иншрўн » ( 21 ) ки мурдагонро аз гӯр . Бронгизоннд .

«أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً» این خدایان که ایشان گرفتند آنند. «مِنَ الْأَرْضِ هُمْ یُنْشِرُونَ» (۲۱) که مردگان را از گور. برانگیزانند.

« луи кони Фиҳмои ?алааи إлои аллоҳ » агар дар осмону замини худоён будӣ ҷуз аз аллоҳи таъолӣ , « лФсдто » ҳам кори осмони табоҳи гаштии ҳам кори замин , « Фсбҳони аллоҳи раби алърш » покии аллоҳи таъолиро худованди арш . « ъмои исФўн » ( 22 ) аз онкии мушрикон сифат мекунанд .

«لَوْ کانَ فِیهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ» اگر در آسمان و زمین خدایان بودی جز از اللَّه تعالی، «لَفَسَدَتا» هم کار آسمان تباه گشتی هم کار زمین، «فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ» پاکی اللَّه تعالی را خداوند عرش. «عَمَّا یَصِفُونَ» (۲۲) از آنکه مشرکان صفت می‌کنند.

« лои исӣли ъмои иФъл » напурсанд аллоҳи таъолиро аз ончӣ мекунад ки чаро кардӣ , « ва ҳам исӣлўн » ( 23 ) ва эшонро пурсанад .

«لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ» نپرسند اللَّه تعالی را از آنچه می‌کند که چرا کردی، «وَ هُمْ یُسْئَلُونَ» (۲۳) و ایشان را پرسند.

« أми атхзўои ман дунаи ?алаа » ҷуз аз ӯ худоён гирифтанд , « қул ҳотўои брҳонкм » бигӯӣ ҳуҷҷату бурҳон худ биёред дар парастиши эшон , « ҳозои зикри ман маъаӣ » дарин нома ёд карду қисса ҳар касаст ки бо мананду сухани аллоҳи таъолӣ бо ин мат , «у зикри ман қаблӣ »у ёду қисса ҳар ки пеш аз ман , « бали أксрҳми лои иълмўн алҳақ » балки бештар эшон онанд ки кори росту сухан рост намедонанд , « фаҳми мързўн » ( 24 ) эшон рӯй гардонида мебошанд .

«أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً» جز از او خدایان گرفتند، «قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ» بگوی حجت و برهان خود بیارید در پرستش ایشان، «هذا ذِکْرُ مَنْ مَعِیَ» درین نامه یاد کرد و قصه هر کس است که با منند و سخن اللَّه تعالی با این مت، «وَ ذِکْرُ مَنْ قَبْلِی» و یاد و قصه هر که پیش از من، «بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ الْحَقَّ» بلکه بیشتر ایشان آنند که کار راست و سخن راست نمی‌دانند، «فَهُمْ مُعْرِضُونَ» (۲۴) ایشان روی گردانیده می‌باشند.

« ва мо أрслнои ман қблки ман расӯл » нФрстодими пеш аз ту ҳеҷ фиристодае , « إло наваҳй إлиаҳ » магари пайғоми додем бова . « أнаҳи лои إлаҳи إлои أнои Фоъбдўн » ( 25 ) ки нест худои магари ман маро парастед .

«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ» نفرستادیم پیش از تو هیچ فرستاده‌ای، «إِلَّا نُوحِی إِلَیْهِ» مگر پیغام دادیم باو. «أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ» (۲۵) که نیست خدای مگر من مرا پرستید.

«у қолўои атхзи арраҳмони влдо » гуфтанд ки рҳмн фарзандӣ гирифт , « субҳона » покӣ ва беайбӣ ӯро , « бали ибоди мкрмўн » ( 26 ) балки бандагонанд навохтагон .

«وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً» گفتند که رحمن فرزندی گرفت، «سُبْحانَهُ» پاکی و بی عیبی او را، «بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ» (۲۶) بلکه بندگانند نواختگان.

« лои исбқўнаҳи болқўл » бедастурӣ ӯ сухани нгўинд , « ва ҳам бأмраҳи иъмлўн » ( 27 )у бФрмон ӯ кор кунанд .

«لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ» بی دستوری او سخن نگویند، «وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ» (۲۷) و بفرمان او کار کنند.

« иълми мо байни أидиҳм » медонад аллоҳ таъолӣ карда эшон « ва мо хлФҳм » ва карда он ки хоҳанд кард , «у лои ишФъўн » ва шафоат накунанд ва омурзиш нахоҳанд , « إлои лмни артзӣ » магари он касро ки аллоҳи таъолии писандад , « ва ҳам ман хшитаҳи мшФқўн » ( 28 ) ва эшон аз бим ӯ трсндгоннд .

«یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ» می‌داند اللَّه تعالی کرده ایشان «وَ ما خَلْفَهُمْ» و کرده آن که خواهند کرد، «وَ لا یَشْفَعُونَ» و شفاعت نکنند و آمرزش نخواهند، «إِلَّا لِمَنِ ارْتَضی‌» مگر آن کس را که اللَّه تعالی پسندد، «وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ» (۲۸) و ایشان از بیم او ترسندگانند.

« ва ман иқл манеҳам » ва ҳар ки аз Фриштгон гуяд , « إнии إлаҳи ман дуна » ман худоем фурӯд аз аллоҳ . « Фзлк наҷузия ҷаҳаннам » ӯ онаст ки ӯро подош кунем дӯзах , « кзлки нҷзии алзолмин » ( 29 ) чунон кунем подоши ситамкорон .

«وَ مَنْ یَقُلْ مِنْهُمْ» و هر که از فریشتگان گوید، «إِنِّی إِلهٌ مِنْ دُونِهِ» من خدایم فرود از اللَّه. «فَذلِکَ نَجْزِیهِ جَهَنَّمَ» او آنست که او را پاداش کنیم دوزخ، «کَذلِکَ نَجْزِی الظَّالِمِینَ» (۲۹) چنان کنیم پاداش ستمکاران.

« أу лами ири аллазӣнаи кФрўо » наме бенанди ногрўидгон , « أни алсмоўоту алأрзи контои ртқо » ки осмонҳоу замин баста буданд , « ФФтқноҳмо » бикшодем онро ҳар ду , «у ҷълнои ман алмоءи кули шайъи ءи ҳӣ »у бёФридим аз об ҳар чизеи зинда , « أи Флои иؤмнўн » ( 30 ) бнгрўнд ки мо тавоноӣам ? «у ҷълнои фии алأрзи рўосӣ » ва дар замини кӯҳҳо баланд кардем , « أн темед баҳам » то замини эшонро бнгрдонд « ҷълнои фӣҳо Фҷоҷои сбло » ва дар замини роҳҳо фарох сохтем , « лълҳми иҳтдўн » ( 31 ) то эшон роҳ донанд ки раванд .

«أَ وَ لَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا» نمی‌بینند ناگرویدگان، «أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً» که آسمانها و زمین بسته بودند، «فَفَتَقْناهُما» بگشادیم آن را هر دو، «وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیْ‌ءٍ حَیٍّ» و بیافریدیم از آب هر چیزی زنده، «أَ فَلا یُؤْمِنُونَ» (۳۰) بنگروند که ما تواناییم؟ «وَ جَعَلْنا فِی الْأَرْضِ رَواسِیَ» و در زمین کوه‌ها بلند کردیم، «أَنْ تَمِیدَ بِهِمْ» تا زمین ایشان را بنگرداند «جَعَلْنا فِیها فِجاجاً سُبُلًا» و در زمین راهها فراخ ساختیم، «لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ» (۳۱) تا ایشان راه دانند که روند.

«у ҷълнои алсмоءи сқФо »у осмон козӣ кардем « мҳФўзо » бесутун нигоҳ дошта « ва ҳам ани оётҳо мързўн » ( 32 ) ва эшон аз чандон нишонҳои тавоноӣ рӯй гардонндагон .

«وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً» و آسمان کازی کردیم «مَحْفُوظاً» بی ستون نگاه داشته «وَ هُمْ عَنْ آیاتِها مُعْرِضُونَ» (۳۲) و ایشان از چندان نشانهای توانایی روی گردانندگان.

«у ҳўи алзии халқи аллилу алнҳор » ӯ онаст ки бёФриди шабу рӯз , «у алшмсу алқмр »у хуршеду моҳро , « кули фии фалаки исбҳўн » ( 33 ) ҳама дар чархи осмони шино ва мебаранд .

«وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ» او آنست که بیافرید شب و روز، «وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ» و خورشید و ماه را، «کُلٌّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ» (۳۳) همه در چرخ آسمان شنا و می‌برند.