Қавлаи таъолӣ : «у إзи бўأнои лإброҳими макони албит » он гуҳ ки мо ҷой сохтем иброҳӣмро ҷойгоҳи хона , « أни лои тшрк бешиӣо » гуфтем бо ман анбози мгири ҳеҷ чиз , «у тҳри байтӣ »у хонаи ман поки дор « ллтоӣФин » ҳоҷёнро ки гирди он тавоф кунанд , «у алқоӣмин » ва эшонро ки онҷо муқӣманд , «у алркъи алсҷўд » ( 26 )у намозгузоронро .

قوله تعالی: «وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِیمَ مَکانَ الْبَیْتِ» آن گه که ما جای ساختیم ابراهیم را جایگاه خانه، «أَنْ لا تُشْرِکْ بِی شَیْئاً» گفتیم با من انباز مگیر هیچ چیز، «وَ طَهِّرْ بَیْتِیَ» و خانه من پاک دار «لِلطَّائِفِینَ» حاجیان را که گرد آن طواف کنند، «وَ الْقائِمِینَ» و ایشان را که آنجا مقیمند، «وَ الرُّکَّعِ السُّجُودِ» (۲۶) و نمازگزاران را.

«у أзни фии анноси болҳҷ »у бонги зан дар мардумон ва огоҳ кун боҳнги хона кардан , « иأтўки рҷоло » то оянд бтўи пиёдагон , «у алии кули зомр » ва бар ҳар уштурӣ назор борӣк гаштае дар нишаста паҳлавӣ , « иأтини ман кули Фҷи амиқ » ( 27 ) мёинд аз ҳар шоҳроҳии давр , « лишҳдўои манофеи ?лаам » то бмнФътҳо мерасанд ки эшонро равои доштами он , «у изкрўои исми аллоҳ »у худоиро ёд кунанд бтлбиаҳ , « фии أёми маълӯмот » дар шбонрўзҳоиӣ ки донистаи ҷҳонёнст « алии мо рзқҳми ман бҳимаҳи алأнъом » бар ончии эшонро рӯзӣ дод аллоҳи таъолӣ аз бастаи забонон , « Фклўои минҳо » мехуред аз он . «у أтъмўои албоӣси алФқир » ( 28 ) ва хӯронед мустаманди дарвешро .

«وَ أَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ» و بانگ زن در مردمان و آگاه کن بآهنگ خانه کردن، «یَأْتُوکَ رِجالًا» تا آیند بتو پیادگان، «وَ عَلی‌ کُلِّ ضامِرٍ» و بر هر اشتری نزار باریک گشته‌ای در نشسته پهلوی، «یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ» (۲۷) میایند از هر شاهراهی دور، «لِیَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ» تا بمنفعتها می‌رسند که ایشان را روا داشتم آن، «وَ یَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ» و خدای را یاد کنند بتلبیه، «فِی أَیَّامٍ مَعْلُوماتٍ» در شبانروزهایی که دانسته جهانیانست «عَلی‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِیمَةِ الْأَنْعامِ» بر آنچه ایشان را روزی داد اللَّه تعالی از بسته زبانان، «فَکُلُوا مِنْها» می‌خورید از آن. «وَ أَطْعِمُوا الْبائِسَ الْفَقِیرَ» (۲۸) و خورانید مستمند درویش را.

« сами лиқзўои тФсҳм » пас то бгзорнди ончии нишонҳои берун омаданаст аз эҳром , «у лиўФўои нзўрҳм »у бгзорнди корҳои хеш дар ҳаҷ ки он шумурданӣанд , «у литўФўои болбити алътиқ » ( 29 ) ва то тавоф кунанд гирди он хона ки аз даъвии ҷабборон озодаст .

«ثُمَّ لْیَقْضُوا تَفَثَهُمْ» پس تا بگزارند آنچه نشانهای بیرون آمدنست از احرام، «وَ لْیُوفُوا نُذُورَهُمْ» و بگزارند کارهای خویش در حجّ که آن شمردنی‌اند، «وَ لْیَطَّوَّفُوا بِالْبَیْتِ الْعَتِیقِ» (۲۹) و تا طواف کنند گرد آن خانه که از دعوی جباران آزاد است.

« злк » ончии гуфтем аз аъмолу аҳкоми ҳаҷ дайн худост . « ва ман иъзм , ҳарамоти аллоҳ »

«ذلِکَ» آنچه گفتیم از اعمال و احکام حجّ دین خداست. «وَ مَنْ یُعَظِّمْ، حُرُماتِ اللَّهِ»

Ва ҳар ки бузург дорад озармҳои худои худ , « Фҳўи хайр ?ла ъанд раба » он бааст ӯро бнздики худованд ӯ , «у أҳлти лаками алأнъом » ва шуморо кушода ва ҳалол карда омад хӯрдан чаҳор поён , « إлои мо итлии алайкум » магар ончӣ мехонанд бар шумо « Фоҷтнбўои алрҷси ман алأўсон » давр шавед ва бипарҳезед азин батон палид , «у аҷтнбўои қавли алзўр » ( 30 ) ва давр шавед ва бипарҳезед аз сухани дурӯғи сохтау кажи ниҳода .

و هر که بزرگ دارد آزرمهای خدای خود، «فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ» آن بهست او را بنزدیک خداوند او، «وَ أُحِلَّتْ لَکُمُ الْأَنْعامُ» و شما را گشاده و حلال کرده آمد خوردن چهار پایان، «إِلَّا ما یُتْلی‌ عَلَیْکُمْ» مگر آنچه می‌خوانند بر شما «فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ» دور شوید و بپرهیزید ازین بتان پلید، «وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» (۳۰) و دور شوید و بپرهیزید از سخن دروغ ساخته و کژ نهاده.

« ҳнФоءи ллаҳи ғайри мушрикин ба » худоиро мухлисон на бо ваии анбози гирандагон , « ва ман ишрки биллоҳ » ва ҳар ки анбоз гирад бо аллоҳи таъолӣ , « Фкأнмои хари ман алсмоء » ҳамчунонаст ки дар афтод аз осмон , « ФтхтФаҳи алтир » то мурғ рибоед ӯро дар ҳаво , « أўи тҳўӣ ба алриҳи фии макони сҳиқ » ( 31 ) ё бод ӯро бабрад ва ҷое давр андозад .

«حُنَفاءَ لِلَّهِ غَیْرَ مُشْرِکِینَ بِهِ» خدای را مخلصان نه با وی انباز گیرندگان، «وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ» و هر که انباز گیرد با اللَّه تعالی، «فَکَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ» همچنانست که در افتاد از آسمان، «فَتَخْطَفُهُ الطَّیْرُ» تا مرغ رباید او را در هوا، «أَوْ تَهْوِی بِهِ الرِّیحُ فِی مَکانٍ سَحِیقٍ» (۳۱) یا باد او را ببرد و جایی دور اندازد.

« злк » он прҳизидн аз рҷсу сухани дурӯғ , « ва ман иъзми шаъоъири аллоҳ » ва ҳар ки бузург дорад нишонҳои худоӣ , « Фإнҳои ман тақвои улқулуб » ( 32 ) он ҳамаи озарми дории длҳост .

«ذلِکَ» آن پرهیزیدن از رجس و سخن دروغ، «وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ» و هر که بزرگ دارد نشانهای خدای، «فَإِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوبِ» (۳۲) آن همه آزرم داری دلهاست.

« лаками фӣҳо манофе » шуморо дар он мнФътҳост , « إлии أҷли мсмӣ » то замонӣ номзад карда , « сами маҳалҳо إлии албити алътиқ » ( 33 ) он гуҳи ҷои куштан ва хӯрдан он он гуҳ буд ки бони хона озод расед .

«لَکُمْ فِیها مَنافِعُ» شما را در آن منفعتهاست، «إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی» تا زمانی نامزد کرده، «ثُمَّ مَحِلُّها إِلَی الْبَیْتِ الْعَتِیقِ» (۳۳) آن گه جای کشتن و خوردن آن آن گه بود که بآن خانه آزاد رسید.

«у лкли أмаҳи ҷълнои мнско » ва ҳар гуруҳеро қурбонии додему ҷой қурбон сохтем , « лизкрўои исми аллоҳ » то ёд кунанд номи худоӣ , « мо рзқҳми ман бҳимаҳи алأнъом » бар ончӣ рӯзӣ дод аллоҳи таъолии эшонро азин чаҳорпоёни бастаи забонон « Фإлҳкми إлаҳи воҳид » худованди шумо хдоӣисти якто , « фалаи أслмўо » мусулмон бошед ва ӯро гардан наед , «у башари алмхбтин » ( 34 ) ва шод кун фурӯтанонро .

«وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَکاً» و هر گروهی را قربانی دادیم و جای قربان ساختیم، «لِیَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ» تا یاد کنند نام خدای، «ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِیمَةِ الْأَنْعامِ» بر آنچه روزی داد اللَّه تعالی ایشان را ازین چهارپایان بسته زبانان «فَإِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ» خداوند شما خدائیست یکتا، «فَلَهُ أَسْلِمُوا» مسلمان باشید و او را گردن نهید، «وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِینَ» (۳۴) و شاد کن فروتنان را.

« аллазӣнаи إзои зикри аллоҳ » эшон ки он гуҳ ки ёд кунанд аллоҳи таъолиро пеши эшон , « вҷлти қлўбҳм » битарсад дилҳои эшон , «у алсобрини алии мо أсобҳм »у шкибоённд бар ончӣ боишон расад аз нохўшиҳо ва душворӣҳо . «у алмқимии алслоаҳ »у бпои дорандагони намоз , «у ммои рзқноҳми инФқўн » ( 35 ) ва аз ончии эшонро рӯзии додем нафақа мекунанд .

«الَّذِینَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ» ایشان که آن گه که یاد کنند اللَّه تعالی را پیش ایشان، «وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ» بترسد دلهای ایشان، «وَ الصَّابِرِینَ عَلی‌ ما أَصابَهُمْ» و شکیبایانند بر آنچه بایشان رسد از ناخوشیها و دشواریها. «وَ الْمُقِیمِی الصَّلاةِ» و بپای دارندگان نماز، «وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ» (۳۵) و از آنچه ایشان را روزی دادیم نفقه میکنند.

«у албдн » он шутурони куштании бмно , « ҷълноҳои лаками ман шаъоъири аллоҳ » он шуморо аз нишонҳои дайн кардем , « лаками фӣҳо хайр » шуморо дар он никномӣ ва подошаст , « Фозкрўои исми аллоҳи алайҳо » ном бурид аллоҳи таъолиро бар он ки мекашид , « сўоФ » ва он шутури истода бар пой , « Фإзои ваҷабати ҷанубҳо » он гуҳ ки базмин уфтад паҳлуҳои он , « Фклўои минҳо » михўрид аз он , «у أтъмўои алқонъу алмътр » ва хоҳандаро диҳед ҳам онкӣ бтсриҳ хоҳад ва ҳам онкии бтъриз , « кзлки схрноҳои лакам » чунон нарм кардем шумороу бсохтим , « лълкми тшкрўн » ( 36 ) то магар озодӣ кунед , « лни иноли аллоҳи лҳўмҳоу лои дмоؤҳо » нарасад биллоҳи гӯштҳои он ва хӯнҳои он ,у локини инолаҳи алтқўии мнкм » локин бова ростӣу покӣ дил расад аз шумо , « кзлки схрҳои лакам » чунонаст шуморо нарм кардау сохтаи вазири даст « лткбрўои аллоҳи алии мо ҳдокм » то аллоҳи таъолиро ббзргӣ ёд кунед бар ончии шуморо роҳ намӯд , «у башари алмҳснин » ( 37 ) ва шод кун некӯкоронро .

«وَ الْبُدْنَ» آن شتران کشتنی بمنا، «جَعَلْناها لَکُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ» آن شما را از نشانهای دین کردیم، «لَکُمْ فِیها خَیْرٌ» شما را در آن نیکنامی و پاداش است، «فَاذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْها» نام برید اللَّه تعالی را بر آن که میکشید، «صَوافَّ» و آن شتر ایستاده بر پای، «فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها» آن گه که بزمین افتد پهلوهای آن، «فَکُلُوا مِنْها» میخورید از آن، «وَ أَطْعِمُوا الْقانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ» و خواهنده را دهید هم آنکه بتصریح خواهد و هم آنکه بتعریض، «کَذلِکَ سَخَّرْناها لَکُمْ» چنان نرم کردیم شما را و بساختیم، «لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ» (۳۶) تا مگر آزادی کنید، «لَنْ یَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها» نرسد باللّه گوشتهای آن و خونهای آن، وَ لکِنْ یَنالُهُ التَّقْوی‌ مِنْکُمْ» لکن باو راستی و پاکی دل رسد از شما، «کَذلِکَ سَخَّرَها لَکُمْ» چنان است شما را نرم کرده و ساخته و زیر دست «لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلی‌ ما هَداکُمْ» تا اللَّه تعالی را ببزرگی یاد کنید بر آنچه شما را راه نمود، «وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِینَ» (۳۷) و شاد کن نیکوکاران را.