Қавлаи таъолӣ : «у лақади хлқнои Фўқкми сабъи троӣқ » бёФридими зибри шумо ҳафт тибқи осмон , « ва мо кнои ани алхлқи ғофилин » ( 17 ) ва аз офарӣдаи хеши ҳаргизи ноогоҳ набӯдаем .
قوله تعالی: «وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَکُمْ سَبْعَ طَرائِقَ» بیافریدیم زبر شما هفت طبق آسمان، «وَ ما کُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِینَ» (۱۷) و از آفریده خویش هرگز ناآگاه نبودهایم.
«у أнзлнои ман алсмоءи моء бақадр » ва фурӯ фиристодем аз осмони обии бондозаҳи ҳоҷати халқи бадв , « Фأскноаҳи фии алأрз » онро дар замини ҷои додем , «у إнои алии зҳоб ба лқодрўн » ( 18 ) ва мо бар бурдани он оби тавоноӣам , « Фأншأнои лакам ба ҷинот » бёФридими шуморо бони оби биҳиштҳое , « ман нахайлу أъноб » аз хурмои бенон ва ангурҳо , « лаками фӣҳо Фўокаҳи касӣра » шуморо дар он миваҳои фаровон , «у минҳои тأклўн » ( 19 ) ва аз он мехуред .
«وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ» و فرو فرستادیم از آسمان آبی باندازه حاجت خلق بدو، «فَأَسْکَنَّاهُ فِی الْأَرْضِ» آن را در زمین جای دادیم، «وَ إِنَّا عَلی ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ» (۱۸) و ما بر بردن آن آب تواناییم، «فَأَنْشَأْنا لَکُمْ بِهِ جَنَّاتٍ» بیافریدیم شما را بآن آب بهشتهایی، «مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ» از خرما بنان و انگورها، «لَکُمْ فِیها فَواکِهُ کَثِیرَةٌ» شما را در آن میوههای فراوان، «وَ مِنْها تَأْکُلُونَ» (۱۹) و از آن میخورید.
«у шаҷараи тхрҷи ман таври синоء »у бёФридими дарахтӣ ки берун ояд аз санги кӯҳ , он кӯҳи некӯ , « тунбати болдҳн » берун ояд ва бо худ равған май орад , «у сбғи ллоклин » ( 20 )у нони хоронро нон хӯриш меорад .
«وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَیْناءَ» و بیافریدیم درختی که بیرون آید از سنگ کوه، آن کوه نیکو، «تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ» بیرون آید و با خود روغن میآرد، «وَ صِبْغٍ لِلْآکِلِینَ» (۲۰) و نان خواران را نان خورش میآرد.
«у إни лаками фии алأнъоми лъбраҳ » ва шуморо дарин чаҳорпоён ибратӣаст , , « нсқикми ммои фии бутунҳо » миошомоними шуморо аз он шер ки дар шикамҳои эшонаст , «у лаками фӣҳо манофеи касӣра » ва шуморо дар он судҳоу бакор омадҳои фаровонаст , «у минҳои тأклўн » ( 21 ) ва аз он мехуред .
«وَ إِنَّ لَکُمْ فِی الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً» و شما را درین چهارپایان عبرتی است،، «نُسْقِیکُمْ مِمَّا فِی بُطُونِها» میآشامانیم شما را از آن شیر که در شکمهای ایشانست، «وَ لَکُمْ فِیها مَنافِعُ کَثِیرَةٌ» و شما را در آن سودها و بکار آمدهای فراوانست، «وَ مِنْها تَأْکُلُونَ» (۲۱) و از آن میخورید.
« алайҳоу алии алФлки тҳмлўн »
«عَلَیْها وَ عَلَی الْفُلْکِ تُحْمَلُونَ»
( 22 ) ва шуморо бар пуштҳои эшон ва бар киштӣҳо бурдоранд .
(۲۲) و شما را بر پشتهای ایشان و بر کشتیها بردارند.
«у лақади أрслнои нўҳои إлии қавма » ба пайғом фиристодем Нӯҳро бқўм ӯ , « Фқол ё қавми аъбдўои аллоҳ » то гуфт эй қавми аллоҳро парастед , « мо лаками ман إлаҳи ғайра » нест шуморо худои ҷузи азу , « أи Флои ттқўн » ( 23 ) ба нпрҳизид аз ҷузи азу « Фқоли алмлأи аллазӣнаи кФрўои ман қавма » пешвоёни қавм ӯ гуфтанд , « мо ҳозои إлои башари мслкм » нест ин марди магари мардумӣ чун шумо , « ириди أни итФзли алайкум » мехоҳад ки афзӯнӣ ёбад бар шумо , «у луи шоءи аллоҳи лأнзли малоика » ва агар аллоҳи хостӣ ба пайғом аз Фариштагон фурӯ фиристодӣ , « мо смънои бҳзо » ҳаргиз нашунидем ин , « фии обоӣнои алأўлин » ( 24 ) дар рӯзгори падарони пешинёни мо .
«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ» به پیغام فرستادیم نوح را بقوم او، «فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ» تا گفت ای قوم اللَّه را پرستید، «ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ» نیست شما را خدایی جز ازو، «أَ فَلا تَتَّقُونَ» (۲۳) به نپرهیزید از جز ازو «فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ» پیشوایان قوم او گفتند، «ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ» نیست این مرد مگر مردمی چون شما، «یُرِیدُ أَنْ یَتَفَضَّلَ عَلَیْکُمْ» میخواهد که افزونی یابد بر شما، «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلائِکَةً» و اگر اللَّه خواستی به پیغام از فرشتگان فرو فرستادی، «ما سَمِعْنا بِهذا» هرگز نشنیدیم این، «فِی آبائِنَا الْأَوَّلِینَ» (۲۴) در روزگار پدران پیشینیان ما.
« إни ҳўи إлои раҷул ба ҷина » нест ин магари мардӣ ки дар ӯ девонагӣаст , « Фтрбсўо ба ҳатто ҳайн » ( 25 ) дрнк медоред ӯро як чанде .
«إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ» نیست این مگر مردی که در او دیوانگیست، «فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّی حِینٍ» (۲۵) درنک میدارید او را یک چندی.
« қоли раби ансрнии бмои кзбўн » ( 26 ) гуфт худованди ман ёрии даҳ марои бончаҳи эшон маро дрўғзн гирифтанд .
«قالَ رَبِّ انْصُرْنِی بِما کَذَّبُونِ» (۲۶) گفت خداوند من یاری ده مرا بآنچه ایشان مرا دروغزن گرفتند.
« Фأўҳинои إлиаҳ » пайғоми додем бова , « أни аснъи алФлки бأъинно » ки киштӣ кун бар дидори чашмҳои мо , «у вҳино »у пайғому фармони мо , « Фإзои ҷоءи أмрно » чун фармон мо ояд , «у Фори алтнўр » ва аз миёни танури тофтаи об бар ояд , « Фослки фӣҳо » даровар дар он киштӣ , « ман кули завҷайни аснин » аз ҳар ҷуфтӣ ва аз ҳар ҷинсӣ , ҷуфти ҷуфт , «у أҳлк »у касони хешро дар ор , « إлои ман сабақи алайҳ алқўл манеҳам » магар касе ки пешӣ кард бирав сухани аллоҳи ббдбхтӣ , «у лои тхотбнии фии аллазӣнаи злмўо » ва бо ман сухан магӯ дар он ситамкорон , « إнҳми мғрқўн » ( 27 ) ки эшон куштанӣанд боб .
«فَأَوْحَیْنا إِلَیْهِ» پیغام دادیم باو، «أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْیُنِنا» که کشتی کن بر دیدار چشمهای ما، «وَ وَحْیِنا» و پیغام و فرمان ما، «فَإِذا جاءَ أَمْرُنا» چون فرمان ما آید، «وَ فارَ التَّنُّورُ» و از میان تنور تافته آب بر آید، «فَاسْلُکْ فِیها» درآور در آن کشتی، «مِنْ کُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ» از هر جفتی و از هر جنسی، جفت جفت، «وَ أَهْلَکَ» و کسان خویش را در آر، «إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ» مگر کسی که پیشی کرد برو سخن اللَّه ببدبختی، «وَ لا تُخاطِبْنِی فِی الَّذِینَ ظَلَمُوا» و با من سخن مگو در آن ستمکاران، «إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ» (۲۷) که ایشان کشتنیاند بآب.
« Фإзои астўити أнт ва ман мъки алии алФлк » чун рост нишастӣ бар киштӣ ва ором гирифтӣ ту ва эшон ки бо тавонад , « Фқли алҳмди ллаҳ алзӣ наҷоно ман алқўми алзолмин » ( 28 ) бигӯ ситоиши некӯи он худоиро ки боз раҳанд моро азин қавми ситамкорон .
«فَإِذَا اسْتَوَیْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَکَ عَلَی الْفُلْکِ» چون راست نشستی بر کشتی و آرام گرفتی تو و ایشان که با تواند، «فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ» (۲۸) بگو ستایش نیکو آن خدای را که باز رهاند ما را ازین قوم ستمکاران.
« ва қул раби أнзлнии мнзлои мборко » ва бигӯӣ худованди ман фурӯди ори марои фурӯд оварданӣ бо баракат , «у أнти хайри алмнзлин » ( 29 ) ва ту беҳтари фурӯди оварандагонӣ .
«وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِی مُنْزَلًا مُبارَکاً» و بگوی خداوند من فرود آر مرا فرود آوردنی با برکت، «وَ أَنْتَ خَیْرُ الْمُنْزِلِینَ» (۲۹) و تو بهتر فرود آورندگانی.
« إни фии злки лоёт » дарин қиссаи Нӯҳи нишонҳо ва пандҳои некӯаст .
«إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» درین قصه نوح نشانها و پندهای نیکوست.
«у إни кнои лмбтлин » ( 30 ) ва набудем мо магари озмоиндгон .
«وَ إِنْ کُنَّا لَمُبْتَلِینَ» (۳۰) و نبودیم ما مگر آزمایندگان.
« сами أншأнои ман бъдҳми қрнои охирин » ( 31 ) он гуҳи бёФридими пас эшон гуруҳеи дигар , « Фأрслнои Фиҳм рсўло манеҳам » ба пайғом фиристодем боишон расӯлии ҳам аз эшон , « أни аъбдўои аллоҳи мо лаками ман إлаҳи ғайра » эшонро гуфт аллоҳро парастед нест шуморо худои ҷуз зу , « أи Флои ттқўн » ( 32 ) ба нпрҳизид аз ҷуз ӯ .
«ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِینَ» (۳۱) آن گه بیافریدیم پس ایشان گروهی دیگر، «فَأَرْسَلْنا فِیهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ» به پیغام فرستادیم بایشان رسولی هم از ایشان، «أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ» ایشان را گفت اللَّه را پرستید نیست شما را خدایی جز زو، «أَ فَلا تَتَّقُونَ» (۳۲) به نپرهیزید از جز او.
«у қоли алмлأи ман қавма » рӯй шиносони қавм ӯ гуфтанд , « аллазӣнаи кФрўоу кзбўои блқоءи алохраҳ » эшон ки кофар шуданду дидори растохезро дурӯғ шимурданд , «у أтрФноҳми фии алҳёҳи алднё » ва дарин ҷаҳони эшонро дар фарохӣ ва неъмат доштем , « мо ҳозои إлои башари мслкм » нест ин магари мардумӣ ҳамчун шумо , « иأкли ммо тأклўн манеҳ » мехӯрд аз ончии шумо михўрид , «у ишрби ммои тшрбўн » ( 33 ) ва май ошомад аз ончии шумо миошомид .
«وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ» روی شناسان قوم او گفتند، «الَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ» ایشان که کافر شدند و دیدار رستاخیز را دروغ شمردند، «وَ أَتْرَفْناهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا» و درین جهان ایشان را در فراخی و نعمت داشتیم، «ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ» نیست این مگر مردمی همچون شما، «یَأْکُلُ مِمَّا تَأْکُلُونَ مِنْهُ» میخورد از آنچه شما میخورید، «وَ یَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ» (۳۳) و میآشامد از آنچه شما میآشامید.
«у лӣни أтътми бшрои мслкм » ва агар фармон бурид шумо мардумиро ҳамчун худ , « إнкми إзои лхосрўн » ( 34 ) шумо он гуҳи баростӣ ки зиён коронед .
«وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَکُمْ» و اگر فرمان برید شما مردمی را همچون خود، «إِنَّکُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ» (۳۴) شما آن گه براستی که زیان کارانید.
« أи иъдкм » ин марди шуморо ваъда диҳад , « أнкми إзои мтму кантами тробоу ъзомо » ки шумо он гуҳ ки бимиред ва хок гардиду устихон , « أнкми мхрҷўн » ( 35 ) шумо берун оварданӣед аз замин .
«أَ یَعِدُکُمْ» این مرد شما را وعده دهد، «أَنَّکُمْ إِذا مِتُّمْ وَ کُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً» که شما آن گه که بمیرید و خاک گردید و استخوان، «أَنَّکُمْ مُخْرَجُونَ» (۳۵) شما بیرون آوردنی اید از زمین.
« ҳайҳоти ҳайҳот » чун давраст ва нобӯданӣ чун давраст ва нобӯданӣ , « лмои тўъдўн » ( 36 ) даврии ин ваъдаи рост ки медиҳад шуморо .
«هَیْهاتَ هَیْهاتَ» چون دور است و نابودنی چون دور است و نابودنی، «لِما تُوعَدُونَ» (۳۶) دوری این وعده راست که میدهد شما را.
« إни ҳаии إлои ҳётнои алднё » нест ин магари зиндагонии мо ин ҷаҳонӣ , « нимуват ва наҳаё » ҳам эдар мириим ва ҳам эдар мемизем , « ва мо нҳни бмбъўсин » ( 37 ) ва мо ангехтанӣ нестем .
«إِنْ هِیَ إِلَّا حَیاتُنَا الدُّنْیا» نیست این مگر زندگانی ما این جهانی، «نَمُوتُ وَ نَحْیا» هم ایدر میرییم و هم ایدر میمیزیم، «وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِینَ» (۳۷) و ما انگیختنی نیستیم.
« إни ҳўи إлои раҷули аФтрии алии аллоҳи кзбо » нест ӯ магари мардӣ ки дурӯғ месозад бар аллоҳ аз хештан , « ва мо нҳни ?лаи бмؤмнин » ( 38 ) ва мо ӯро устувор дорандагон нестем , « қоли раби ансрнии бмои кзбўн » ( 39 ) гуфт худованди ман ёрии даҳ марои бончаҳи маро дрўғзн гирифтанд , « қоли ъмои қалили лисбҳни нодмин » ( 40 ) аллоҳ гуфт чанд бештар , бдрнгии андактар аз гуфт хеш пушаймон шаванд .
«إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَری عَلَی اللَّهِ کَذِباً» نیست او مگر مردی که دروغ میسازد بر اللَّه از خویشتن، «وَ ما نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِینَ» (۳۸) و ما او را استوار دارندگان نیستیم، «قالَ رَبِّ انْصُرْنِی بِما کَذَّبُونِ» (۳۹) گفت خداوند من یاری ده مرا بآنچه مرا دروغزن گرفتند، «قالَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ» (۴۰) اللَّه گفت چند بیشتر، بدرنگی اندکتر از گفت خویش پشیمان شوند.
« Фأхзтҳми алсиҳаҳи болҳқ » фаро гирифт эшонро бонг Ҷабраил бидод , « Фҷълноҳми ғсоء » эшонро чун хошоки сар сабк кардем , « Фбъдои ллқўми алзолмин » ( 41 ) даврии бодои гуруҳи ситамкоронроу фурӯтарӣ .
«فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَةُ بِالْحَقِّ» فرا گرفت ایشان را بانگ جبرئیل بداد، «فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً» ایشان را چون خاشاک سر سبک کردیم، «فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ» (۴۱) دوری بادا گروه ستمکاران را و فرو تری.
« сами أншأнои ман бъдҳми қрўнои охирин » ( 42 ) пас он гуҳи бози бёФридими пас эшон қарнҳои дигарон .
«ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِینَ» (۴۲) پس آن گه باز بیافریدیم پس ایشان قرنهای دیگران.
« мо тсбқи ман أмаҳи أҷлҳо ва мо истأхрўн » ( 43 ) ҳеҷ гуруҳ аз ҳангоми хеш пеш нашуд ва на бо пас монданд , « сами أрслнои рслнои ттро » пас расӯлони хешро фиристодем дамодам , « кули мо ҷоءи أмаҳи расӯлҳо кзбўаҳ » ҳар гуҳ ки бгрўҳии расӯл мо омад дрўғзн гирифтанд ӯро , « Фأтбънои бъзҳм баъзан » дар пай якдигар пайвастем пайғомбарони хешро , «у ҷълноҳми أҳодис »у душманонро смрӣ кардем , « Фбъдои лқўми лои иؤмнўн » ( 44 ) дўртрии бодои гуруҳи ногрўидгонро .
«ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما یَسْتَأْخِرُونَ» (۴۳) هیچ گروه از هنگام خویش پیش نشد و نه با پس ماندند، «ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا» پس رسولان خویش را فرستادیم دمادم، «کُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها کَذَّبُوهُ» هر گه که بگروهی رسول ما آمد دروغزن گرفتند او را، «فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً» در پی یکدیگر پیوستیم پیغامبران خویش را، «وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِیثَ» و دشمنان را سمری کردیم، «فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا یُؤْمِنُونَ» (۴۴) دورتری بادا گروه ناگرویدگان را.
« сами أрслнои Мӯсоу أхоаҳи ҳорӯн » пас эшон фиристодем Мӯсороу бародари ваии ҳорӯн , « боётноу султони мубин » ( 45 ) ба пайғомҳо ва нишонҳои моу ҳуҷҷати ошкоро , « إлии фиръавну млоӣаҳ » бФръўну касон ӯ , « Фосткбрўоу конўои қўмои ъолин » ( 46 ) гардан кашиданд ва қавмӣ буданд дар хештан бар аФроштгон .
«ثُمَّ أَرْسَلْنا مُوسی وَ أَخاهُ هارُونَ» پس ایشان فرستادیم موسی را و برادر وی هارون، «بِآیاتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِینٍ» (۴۵) به پیغامها و نشانهای ما و حجّت آشکارا، «إِلی فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ» بفرعون و کسان او، «فَاسْتَکْبَرُوا وَ کانُوا قَوْماً عالِینَ» (۴۶) گردن کشیدند و قومی بودند در خویشتن بر افراشتگان.
« Фқолўои أи нؤмни лбшрини мслно » гуфтанд мо бгрўими ду мардумро ҳамчун мо , «у қўмҳмои лнои ъобдўн » ( 47 )у қавми эшон ҳар ду моро прстгорон .
«فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَیْنِ مِثْلِنا» گفتند ما بگرویم دو مردم را همچون ما، «وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ» (۴۷) و قوم ایشان هر دو ما را پرستگاران.
« Фкзбўҳмои Фконўои ман алмҳлкин » ( 48 ) дрўғзн гирифтанд эшонро ҳар ду , то аз ҳалоки кардагони гаштанд .
«فَکَذَّبُوهُما فَکانُوا مِنَ الْمُهْلَکِینَ» (۴۸) دروغزن گرفتند ایشان را هر دو، تا از هلاک کردگان گشتند.
«у лақади отинои Мӯсои алкитоб »у Мӯсоро номаи додем , « лълҳми иҳтдўн » ( 49 ) то ӯу қавм ӯ бон роҳ баранд , «у ҷълнои ибни Маряму أмаҳи оя »у писари Марямроу модар ӯро шигифт ҷаҳон кардем , «у оўиноҳмо » ва боз оварадем эшонро « إлии рбўаҳ » бар болоӣ « зоти қарору муайян » ( 50 ) оромгоҳу оби равон .
«وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ» و موسی را نامه دادیم، «لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ» (۴۹) تا او و قوم او بآن راه برند، «وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْیَمَ وَ أُمَّهُ آیَةً» و پسر مریم را و مادر او را شگفت جهان کردیم، «وَ آوَیْناهُما» و باز آوردیم ایشان را «إِلی رَبْوَةٍ» بر بالایی «ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِینٍ» (۵۰) آرامگاه و آب روان.