Қавлаи таъолӣ : « ё أиҳои алрсли клўои ман алтибот » эй пайғомбарон , пок хуред ва ҳалол хуред , «у аъмлўои солҳо »у кор некӯ кунед , « إнии бмои тъмлўни алӣам » ( 51 ) ки ман бикрдор шумо доноем .
قوله تعالی: «یا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّباتِ» ای پیغامبران، پاک خورید و حلال خورید، «وَ اعْمَلُوا صالِحاً» و کار نیکو کنید، «إِنِّی بِما تَعْمَلُونَ عَلِیمٌ» (۵۱) که من بکردار شما دانایم.
«у إни ҳзаҳи أмткми أмаҳи воҳида » ин дайн шумоаст як дайн ки ҷуз аз он дайн нест , «у أнои рбкм » ва манам худованди шумо « Фотқўн » ( 52 ) бипарҳезед ,
«وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً» این دین شما است یک دین که جز از آن دین نیست، «وَ أَنَا رَبُّکُمْ» و منم خداوند شما «فَاتَّقُونِ» (۵۲) بپرهیزید،
« Фтқтъўои أмрҳми бинҳм » гӯногӯни гуруҳ гуруҳ карданд хештанроу пораи пораи дайни хеш , « збро » қиссаи қиссаи ҷўки ҷўк , « кули ҳизби бмои лдиҳми Фрҳўн » ( 53 ) ҳар ҷўкии бончаҳ дар пеш эшонаст ва бар даст доранд шоданд ва писанд медоранд .
«فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ» گوناگون گروه گروه کردند خویشتن را و پاره پاره دین خویش، «زُبُراً» قصه قصه جوک جوک، «کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ» (۵۳) هر جوکی بآنچه در پیش ایشانست و بر دست دارند شادند و پسند میدارند.
« Фзрҳми фии ғмртҳм ҳатто ҳайн » ( 54 ) гузори эшонро то дар он ғарқоб ки ҳастанд мебошанд то ҳангомӣ , то як чанде .
«فَذَرْهُمْ فِی غَمْرَتِهِمْ حَتَّی حِینٍ» (۵۴) گذار ایشان را تا در آن غرقاب که هستند میباشند تا هنگامی، تا یک چندی.
« أи иҳсбўн » мепиндоранд эшон , « أнмои нмдҳм ба » ки ончӣ фаро мефизойем эшонро , « ман молу Бенин » ( 55 ) аз молу писарон .
«أَ یَحْسَبُونَ» میپندارند ایشان، «أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ» که آنچه فرا میفزاییم ایشان را، «مِنْ مالٍ وَ بَنِینَ» (۵۵) از مال و پسران.
« нсоръи ?лаами фии алхирот » эшонро бон ҳаме шитобем , « бали лои ишърўн » ( 56 ) на ки эшон нодонанд .
«نُسارِعُ لَهُمْ فِی الْخَیْراتِ» ایشان را بآن همی شتابیم، «بَلْ لا یَشْعُرُونَ» (۵۶) نه که ایشان نادانند.
« إни аллазӣнаи ҳам ман хшиаҳи рбҳми мшФқўн » ( 57 ) эшон ки аз тарси худованд худ тарсонанд .
«إِنَّ الَّذِینَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ» (۵۷) ایشان که از ترس خداوند خود ترسانند.
«у аллазӣнаи ҳам боёти рбҳми иؤмнўн » ( 58 ) ва эшон ки бсхнони худованд худ мегараванд .
«وَ الَّذِینَ هُمْ بِآیاتِ رَبِّهِمْ یُؤْمِنُونَ» (۵۸) و ایشان که بسخنان خداوند خود میگروند.
«у аллазӣнаи ҳам брбҳми лои ишркўн » ( 59 ) ва эшон ки бо худованд анбоз наёранд .
«وَ الَّذِینَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا یُشْرِکُونَ» (۵۹) و ایشان که با خداوند انباز نیارند.
«у аллазӣнаи иؤтўни мо отўо » ва эшон ки мёрнд ва менамоянд ва медиҳанд , ончӣ ки доданд менамоянд ва медиҳанд дар кӯшишу парастиш «у қлўбҳми вҷлаҳ » ва дилҳои эшон тарсон « أнҳми إлии рбҳми роҷъўн » ( 60 ) ки охир бо худованд хеш шаванд .
«وَ الَّذِینَ یُؤْتُونَ ما آتَوْا» و ایشان که میارند و مینمایند و میدهند، آنچه که دادند مینمایند و میدهند در کوشش و پرستش «وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ» و دلهای ایشان ترسان «أَنَّهُمْ إِلی رَبِّهِمْ راجِعُونَ» (۶۰) که آخر با خداوند خویش شوند.
« أўлӣки исоръўни фии алхирот » эшонанд ки ба некӣҳо мешитобанд , « ва ҳам лҳои собқўн » ( 61 ) . Ва онро пишўоённд .
«أُولئِکَ یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ» ایشانند که به نیکیها میشتابند، «وَ هُمْ لَها سابِقُونَ» (۶۱). و آن را پیشوایانند.
«у ло нклФ наФасо إлои вусъҳо » ва бар нанаҳем бар ҳечкас аз бори магари тоқат ва тавон ӯ , «у лдинои китоби интқи болҳқ »у бнздик моаст номае ки баростӣ гувоҳӣ диҳад , « ва ҳам лои излмўн » ( 62 ) ва бар эшон ситам наёяд .
«وَ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها» و بر ننهیم بر هیچکس از بار مگر طاقت و توان او، «وَ لَدَیْنا کِتابٌ یَنْطِقُ بِالْحَقِّ» و بنزدیک ما است نامهای که براستی گواهی دهد، «وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ» (۶۲) و بر ایشان ستم نیاید.
« бали қлўбҳми фии ғмраҳи ман ҳозо » дилҳои эшон дар ғифлатаст азин сухан ки май гўӣим , «у ?лаами أъмоли ман дуни злк » ва эшонро крдҳост нокарда карда он низ ҷузи зон . « ҳам лҳои ъомлўн » ( 63 ) эшон онро кунандагонанд ночор .
«بَلْ قُلُوبُهُمْ فِی غَمْرَةٍ مِنْ هذا» دلهای ایشان در غفلت است ازین سخن که میگوئیم، «وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِکَ» و ایشان را کردهاست ناکرده کرده آن نیز جز زآن. «هُمْ لَها عامِلُونَ» (۶۳) ایشان آن را کنندگانند ناچار.
« ҳатто إзои أхзнои мтрФиҳми болъзоб » то фаро гирем нозанинони эшонро бъзобҳо « إзои ҳам иҷأрўн » ( 64 ) эшон аз он банк даргиранд , « лои тҷأрўои алиўм » имрӯз банк макунед « إнкми мнои лои тнсрўн » ( 65 ) шуморо аз мо каси нрҳонд .
«حَتَّی إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِیهِمْ بِالْعَذابِ» تا فرا گیریم نازنینان ایشان را بعذابها «إِذا هُمْ یَجْأَرُونَ» (۶۴) ایشان از آن بانک درگیرند، «لا تَجْأَرُوا الْیَوْمَ» امروز بانک مکنید «إِنَّکُمْ مِنَّا لا تُنْصَرُونَ» (۶۵) شما را از ما کس نرهاند.
« қади канти оётии ттлии алайкум » суханони мо бар шумо май хонданд , « Фкнтми алии أъқобкми тнксўн » ( 66 ) ва шумо аз пазируфтан он боз гаштед бпс .
«قَدْ کانَتْ آیاتِی تُتْلی عَلَیْکُمْ» سخنان ما بر شما میخواندند، «فَکُنْتُمْ عَلی أَعْقابِکُمْ تَنْکِصُونَ» (۶۶) و شما از پذیرفتن آن باز گشتید بپس.
« мустакбирин ба » сарҳо бгрдни бози ниҳода « сомирои тҳҷрўн » ( 67 ) нобакори гуфтанро баҳам боз менишинед ва .
«مُسْتَکْبِرِینَ بِهِ» سرها بگردن باز نهاده «سامِراً تَهْجُرُونَ» (۶۷) نابکار گفتن را بهم باز مینشینید و.
« أи Флми идбрўои алқўл » дар сухан беҳтар наяндешанду беҳтар дар нанигаранду бондишаҳи пас он фаро нашаванд , « أми ҷоءҳми мо лами иأти обоءҳми алأўлин » ( 68 ) ё боишон хабарӣ омад ки бпдрони пешинён эшон наёмада буд .
«أَ فَلَمْ یَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ» در سخن بهتر نیندیشند و بهتر در ننگرند و باندیشه پس آن فرا نشوند، «أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ یَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِینَ» (۶۸) یا بایشان خبری آمد که بپدران پیشینیان ایشان نیامده بود.
« أми лами иърФўои рсўлҳм » ё боишон пайғамбарӣ омад ки нашнохтанд ӯро , « фаҳми ?лаи мнкрўн » ( 69 ) эшон ӯро бегонаи диданди нашинохта .
«أَمْ لَمْ یَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ» یا بایشان پیغمبری آمد که نشناختند او را، «فَهُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ» (۶۹) ایشان او را بیگانه دیدند نشناخته.
« أми иқўлўн ба ҷина » ё мигўинд ки дарав девонагӣаст , « бали ҷоءҳми болҳқ » нест девонае ки боишон омад ва ростӣ оварад , «у أксрҳми ллҳқи корҳўн » ( 70 )у бештар эшон онанд ки ростиро душвор медоранд .
«أَمْ یَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ» یا میگویند که درو دیوانگی است، «بَلْ جاءَهُمْ بِالْحَقِّ» نیست دیوانهای که بایشان آمد و راستی آورد، «وَ أَکْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ کارِهُونَ» (۷۰) و بیشتر ایشان آنند که راستی را دشوار میدارند.
«у луи атбъ алҳақ أҳўоءҳм » ва агар бар паии писанди эшон истад « лФсдти алсмоўоту алأрз ва ман Фиҳн » табоҳ гардад осмону замин ва ҳар чаҳ дар онаст , « бали أтиноҳми бзкрҳм » нест ки мо боишон суханӣ оварадему дайну номае ки дар он номадорӣ эшонасту меҳтарӣу беҳтарӣ , « фаҳми ани зкрҳми мързўн » ( 71 ) ва эшон аз он рӯй мигрдоннд .
«وَ لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ» و اگر بر پی پسند ایشان ایستد «لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِیهِنَّ» تباه گردد آسمان و زمین و هر چه در آن است، «بَلْ أَتَیْناهُمْ بِذِکْرِهِمْ» نیست که ما بایشان سخنی آوردیم و دین و نامهای که در آن نامداری ایشانست و مهتری و بهتری، «فَهُمْ عَنْ ذِکْرِهِمْ مُعْرِضُونَ» (۷۱) و ایشان از آن روی میگردانند.
« أми тсأлҳми хрҷо » ё пиндоранд ки аз эшон ҷаълии хоҳии хосту муздӣ , « Фхроҷи рбки хайр » рӯзии худованди ту ба аз он , «у ҳўи хайри алрозқин » ( 72 ) ва ӯ беҳтари рӯзӣ расононаст .
«أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً» یا پندارند که از ایشان جعلی خواهی خواست و مزدی، «فَخَراجُ رَبِّکَ خَیْرٌ» روزی خداوند تو به از آن، «وَ هُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ» (۷۲) و او بهتر روزی رسانان است.
«у إнки лтдъўҳми إлии сироти мустақӣм » ( 73 ) ва ту эшонро михўонӣ бо роҳии рост .
«وَ إِنَّکَ لَتَدْعُوهُمْ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ» (۷۳) و تو ایشان را میخوانی با راهی راست.
«у إни аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳ » ва эшон ки ногрўидгоннди брстохиз , « ани алсроти лнокбўн » ( 74 ) аз он роҳ мебигарданд .
«وَ إِنَّ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» و ایشان که ناگرویدگانند برستاخیز، «عَنِ الصِّراطِ لَناکِبُونَ» (۷۴) از آن راه میبگردند.
«у луи рҳмноҳму кшФнои мо баҳами ман зр » ва агар мо бар эшон ббхшоӣим ва боз барем газандӣ ки расед боишон , « ллҷўои фии тғёнҳми иъмҳўн » ( 75 ) бстиҳнд дар афсори гусастани хеш , бар нописанд бесомон май раванд .
«وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ کَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ» و اگر ما بر ایشان ببخشائیم و باز بریم گزندی که رسید بایشان، «لَلَجُّوا فِی طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (۷۵) بستیهند در افسار گسستن خویش، بر ناپسند بیسامان میروند.
«у лақади أхзноҳми болъзоб » фарои гирифтеми эшонро бъзоб , « Фмои астконўои лрбҳм ва мо итзръўн » ( 76 ) тан ба надоданду хештанро ба ниўкнднди худованди хешроу дарави нзориднд .
«وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ» فرا گرفتیم ایشان را بعذاب، «فَمَا اسْتَکانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما یَتَضَرَّعُونَ» (۷۶) تن به ندادند و خویشتن را به نیوکندند خداوند خویش را و درو نزاریدند.
« ҳатто إзои Фтҳнои алайҳими бобои зои азоби шадид » то он гуҳ ки бикшодем бар эшон дарӣ аз азоби сахт , « إзои ҳам фӣаи мблсўн » ( 77 ) то эшон дар он фурӯи монданди навмеду андӯҳгину хомӯш .
«حَتَّی إِذا فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باباً ذا عَذابٍ شَدِیدٍ» تا آن گه که بگشادیم بر ایشان دری از عذاب سخت، «إِذا هُمْ فِیهِ مُبْلِسُونَ» (۷۷) تا ایشان در آن فرو ماندند نومید و اندوهگین و خاموش.
«у ҳўи алзии أншأи лаками алсмъу алأбсору алأФӣдаҳ » ӯст ки шуморо офарид ва сохт шнўоӣиҳоу биноӣиҳо ва дилҳо . « қлилои мо тшкрўн » ( 78 ) чун андак спосдорӣ мекунед .
«وَ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ» اوست که شما را آفرید و ساخت شنوائیها و بینائیها و دلها. «قَلِیلًا ما تَشْکُرُونَ» (۷۸) چون اندک سپاسداری میکنید.
«у ҳўи алзии зрأкми фии алأрз » ва ӯ онаст ки бёФриди шуморо дар замин аз замин , «у إлиаҳи тҳшрўн » ( 79 )у охири шуморо бар хоҳанд ангехт ва бо ӯ хоҳанд барад .
«وَ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ» و او آنست که بیافرید شما را در زمین از زمین، «وَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ» (۷۹) و آخر شما را بر خواهند انگیخت و با او خواهند برد.
« ҳўи алзии яҳёу имит » ва ӯ онаст ки мурда зинда кунад ва зинда мемеронад , «у ?лаи ихтилофи аллилу алнҳор » ва ӯ рост шуд омад шабу рӯз , « أи Флои тъқлўн » ( 80 ) дар намеёбед .
«هُوَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ» و او آنست که مرده زنده کند و زنده میمیراند، «وَ لَهُ اخْتِلافُ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ» و او راست شد آمد شب و روز، «أَ فَلا تَعْقِلُونَ» (۸۰) در نمییابید.
« бали қолўо мисли мо қоли алأўлўн » ( 81 ) бал ки гуфтанд ҳам чунон ки падарони пешинён эшон гуфтанд .
«بَلْ قالُوا مِثْلَ ما قالَ الْأَوَّلُونَ» (۸۱) بل که گفتند هم چنان که پدران پیشینیان ایشان گفتند.
« қолўои أи إзои мтноу кнои тробоу ъзомо » гуфтанд он гуҳ ки мо бимирем ва хок гирдем ва ва устихонҳо бпўсд , « أи إнои лмбъўсўн » ( 82 ) мо аз замин ангехтанӣем .
«قالُوا أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً» گفتند آن گه که ما بمیریم و خاک گردیم و و استخوانها بپوسد، «أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ» (۸۲) ما از زمین انگیختنیایم.
« лақади въднои нҳну обоؤнои ҳозои ман қабл » ваъда доданд моро ин , ҳам моро ва ҳам падарони моро пеш , « إни ҳозои إлои أсотири алأўлин » ( 83 ) нест ин магари афсонаи пешинён .
«لَقَدْ وُعِدْنا نَحْنُ وَ آباؤُنا هذا مِنْ قَبْلُ» وعده دادند ما را این، هم ما را و هم پدران ما را پیش، «إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ» (۸۳) نیست این مگر افسانه پیشینیان.
« қул лмни алأрз ва ман фӣҳо » бигӯ крости замин ва ҳар ки дар он , « إни кантами тълмўн » ( 84 ) агар донед .
«قُلْ لِمَنِ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِیها» بگو کراست زمین و هر که در آن، «إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (۸۴) اگر دانید.
« сиқўлўни ллаҳ » гӯйанд аллоҳи таъолиро , « қул أи Флои тзкрўн » ( 85 ) бигӯӣ пас панд напазиреду дрнёбид .
«سَیَقُولُونَ لِلَّهِ» گویند اللَّه تعالی را، «قُلْ أَ فَلا تَذَکَّرُونَ» (۸۵) بگوی پس پند نپذیرید و درنیابید.
« қул ман раби алсмоўоти алсбъ » бигӯӣ кист худованди ҳафт осмон , «у раби алърши алъзим » ( 86 )у худованди арши бузургвор .
«قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ» بگوی کیست خداوند هفت آسمان، «وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ» (۸۶) و خداوند عرش بزرگوار.
« сиқўлўни ллаҳ » гӯйанд аллоҳ , « қул أи Флои ттқўн » ( 87 ) бигӯӣ пас бнпрҳизид аз дигари гуфтан бо ӯ .
«سَیَقُولُونَ لِلَّهِ» گویند اللَّه، «قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ» (۸۷) بگوی پس بنپرهیزید از دیگر گفتن با او.
« қул ман бедаи малакӯти кули шайъи ء » бигӯӣ он кист ки бадаст ӯст дошту подшоҳӣ ҳар чиз , «у ҳўи иҷиру лои иҷори алайҳ » ва бар ҳама зинҳор дорад ва кас бирав зинҳор надорад , « إни кантами тълмўн » ( 88 ) агар майдонед ,
«قُلْ مَنْ بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ» بگوی آن کیست که بدست اوست داشت و پادشاهی هر چیز، «وَ هُوَ یُجِیرُ وَ لا یُجارُ عَلَیْهِ» و بر همه زینهار دارد و کس برو زینهار ندارد، «إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (۸۸) اگر میدانید،
« сиқўлўни ллаҳ » гӯйанд эшон ки аллоҳаст он , « қул Фأнии тсҳрўн » ( 89 ) бигӯӣ пас шуморо чаҳ пар дев мекунанд ва бача фиребанд ва чаҳ ботил бар шумо раво мекунанд .
«سَیَقُولُونَ لِلَّهِ» گویند ایشان که اللَّه است آن، «قُلْ فَأَنَّی تُسْحَرُونَ» (۸۹) بگوی پس شما را چه پر دیو میکنند و بچه فریبند و چه باطل بر شما روا میکنند.
« бали أтиноҳми болҳқ »у пар дев несту ботил ки боишон ростӣ оварадем , «у إнҳми лкозбўн » ( 90 ) ва эшон дрўғзноннд .
«بَلْ أَتَیْناهُمْ بِالْحَقِّ» و پر دیو نیست و باطل که بایشان راستی آوردیم، «وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ» (۹۰) و ایشان دروغزنانند.
« мо атхзи аллоҳи ман валад » ҳаргиз фарзанд нагирифт аллоҳи таъолӣ , « ва мо кони маъааи ман إлаҳ » ва бо ӯ ҳаргизи худоӣ дигар набӯд , « إзои лзҳби кули إлаҳи бмои халқ » ки агар азин ҳар ду чизе будӣ бар якдигари хостндӣ ва ҳар як бо сипоҳи худ бо як сӯ ҷустед . «у лълои бъзҳми алии баъз » ва бар якдигари бартарии ҷустандӣ , « субҳони аллоҳи ъмои исФўн » ( 91 ) покӣ ва бе айбии аллоҳро аз ончии эшон ӯро бон сифат мекунанд .
«مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ» هرگز فرزند نگرفت اللَّه تعالی، «وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ» و با او هرگز خدایی دگر نبود، «إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ» که اگر ازین هر دو چیزی بودی بر یکدیگر خاستندی و هر یک با سپاه خود با یک سو جستید. «وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ» و بر یکدیگر برتری جستندی، «سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ» (۹۱) پاکی و بی عیبی اللَّه را از آنچه ایشان او را بآن صفت میکنند.
« олами алғибу алшҳодаҳ » донои ниҳон ошкораст , « Фтъолии ъмои ишркўн » ( 92 ) бартар аз онасту поктар аз он ки бо ӯ анбоз буд , .
«عالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ» دانای نهان آشکار است، «فَتَعالی عَمَّا یُشْرِکُونَ» (۹۲) برتر از آنست و پاکتر از آن که با او انباز بود،.
« қул раб » бигӯ худованди ман , « إмотаринӣ мо иўъдўн » ( 93 ) агар бо ман намое чун намоеи ҳангоми ончии эшонро баҳами афкании бон . « раби Флои тҷълнии фии алқўми алзолмин » ( 94 ) худованди ман пас марои он рӯз дар ҷумлаи қавм ситамкорон макун .
«قُلْ رَبِّ» بگو خداوند من، «إِمَّا تُرِیَنِّی ما یُوعَدُونَ» (۹۳) اگر با من نمایی چون نمایی هنگام آنچه ایشان را بهم افکنی بآن. «رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِی فِی الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ» (۹۴) خداوند من پس مرا آن روز در جمله قوم ستمکاران مکن.
«у إнои алии أни нрики мо нъдҳми лқодрўн » ( 95 ) ва мо бар бози намӯдан бо ту ки боишон чаҳ хоҳад буд аз азоби тавоноӣам .
«وَ إِنَّا عَلی أَنْ نُرِیَکَ ما نَعِدُهُمْ لَقادِرُونَ» (۹۵) و ما بر باز نمودن با تو که بایشان چه خواهد بود از عذاب تواناییم.