Қавлаи таъолӣ : « аллоҳи нури алсмоўоту алأрз » аллоҳаст равшани дорандаи осмонҳоу замин , « мисли нура » сифати нур ӯ « кмшкоаҳ » чун тула қандиласт , « фӣҳо мисбоҳ » дар сари тулаи он қандили чароғӣ , « алмсбоҳи фии зҷоҷаҳ » он чароғ дар обгинаи қандил , « алзҷоҷаҳи кأнҳои кавкаби дарӣ » он обгинаи рости гӯйӣ ки ситора Эйаст равшан , « иўқд » мефурӯзанд , « ман шаҷараи муборака » аз равғани дарахтӣ баракат карда дар он , « зайтӯнаи лои шарқӣа » дарахти зайтӯн на ҳамаи шарқӣ . «у лои ғарбӣа » ва на ҳамаи ғарбӣ « икоди зитҳои изии ء » комеду наздики бед ки он равғани хона равшан доред , «у луи лами тмссаҳи нор » ва ҳар чанд оташи бон равған нарасед « нури алии нур » равшанои оташи бони равшанои равған , « иҳдии аллоҳи лнўраҳи ман ишоء » роҳ май намояди аллоҳи брўшноиии хеш ӯро ки хоҳад . «у изрби аллоҳи алأмсоли ллнос » ва мисол мезанад аллоҳи мардумонро , «у аллоҳи бакули шайъи ءи алӣам » ( 35 )у аллоҳи баҳама чиз доност .

قوله تعالی: «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» اللَّه است روشن دارنده آسمانها و زمین، «مَثَلُ نُورِهِ» صفت نور او «کَمِشْکاةٍ» چون توله قندیل است، «فِیها مِصْباحٌ» در سر توله آن قندیل چراغی، «الْمِصْباحُ فِی زُجاجَةٍ» آن چراغ در آبگینه قندیل، «الزُّجاجَةُ کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ» آن آبگینه راست گویی که ستاره‌ای است روشن، «یُوقَدُ» می‌فروزند، «مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ» از روغن درختی برکت کرده در آن، «زَیْتُونَةٍ لا شَرْقِیَّةٍ» درخت زیتون نه همه شرقی. «وَ لا غَرْبِیَّةٍ» و نه همه غربی «یَکادُ زَیْتُها یُضِی‌ءُ» کامید و نزدیک بید که آن روغن خانه روشن دارید، «وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ» و هر چند آتش بآن روغن نرسید «نُورٌ عَلی‌ نُورٍ» روشنایی آتش بآن روشنایی روغن، «یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ» راه می‌نماید اللَّه بروشنایی خویش او را که خواهد. «وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ» و مثال میزند اللَّه مردمان را، «وَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ» (۳۵) و اللَّه بهمه چیز داناست.

« фии буют » дар хонаҳоӣ , « أзни аллоҳи أни трФъ » ки фармуд аллоҳ ки онро бузург доранд ,у қадари он баланд доранд , «у изкри фӣҳо исма » ва ӯро дар он ном баранд ва ёд кунанд , « исбҳи ?лаи фӣҳо » намоз мекунад ӯро ва меситояд ӯро дар он масҷидҳо , « болғдўу алосол » ( 36 ) ббомдодҳоу шабонгоҳ .

«فِی بُیُوتٍ» در خانه‌هایی، «أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ» که فرمود اللَّه که آن را بزرگ دارند، و قدر آن بلند دارند، «وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ» و او را در آن نام برند و یاد کنند، «یُسَبِّحُ لَهُ فِیها» نماز میکند او را و می‌ستاید او را در آن مسجدها، «بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ» (۳۶) ببامدادها و شبانگاه.

« риҷоли лои тлҳиҳми туҷҷора » мардоне ки машғӯл надорад эшонро бозаргонӣ , «у лои байъи ани зикри аллоҳ » ва на ситад ва додӣ аз ёди худо , «у إқоми алслоаҳу إитоءи алзкоаҳ » ва аз бпои доштани намоз ва додани зкоаҳ , « ихоФўни иўмо » метарсанд аз рӯзӣ « ттқлби фӣаи улқулубу алأбсор » ( 37 ) ки дилҳоу дидаҳо дар он мегардад , « лиҷзиҳми аллоҳ » онро то подош диҳад аллоҳи эшонро . « أҳсни мо ъмлўо » ба некӯтар кирдор ки карданд , «у изидҳми ман фазла »у биафзояди эшонро афзӯнӣ аз фазли хеш , «у аллоҳи ирзқи ман ишоءи бғири ҳисоб » ( 38 )у аллоҳ рӯзӣ диҳад ӯро ки хоҳад беандоза .

«رِجالٌ لا تُلْهِیهِمْ تِجارَةٌ» مردانی که مشغول ندارد ایشان را بازرگانی، «وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ» و نه ستد و دادی از یاد خدا، «وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِیتاءِ الزَّکاةِ» و از بپای داشتن نماز و دادن زکاة، «یَخافُونَ یَوْماً» می‌ترسند از روزی «تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ» (۳۷) که دلها و دیده‌ها در آن می‌گردد، «لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ» آن را تا پاداش دهد اللَّه ایشان را. «أَحْسَنَ ما عَمِلُوا» به نیکوتر کردار که کردند، «وَ یَزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ» و بیفزاید ایشان را افزونی از فضل خویش، «وَ اللَّهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ» (۳۸) و اللَّه روزی دهد او را که خواهد بی‌اندازه.

«у аллазӣнаи кФрўо » ва эшон ки кофар шуданд , « أъмолҳми ксроби бақиъа » кирдорҳои эшон ки мекунанд рост чун гўробӣаст бҳомўн , « иҳсбаҳи алзмони моء » ки ташнаи онро оби пиндорад , « ҳатто إзои ҷоءаҳ » то он гуҳ ки ояд бон . « лами иҷдаҳи шиӣо » онро ҳеҷ чизи наёбад аз ончӣ май биўсд , «у ваҷди аллоҳи ъндаҳ »у аллоҳро довар ёфт наздики кирдори хеш , « ФўФоаҳи ҳисоба » бова гузоради аллоҳи шумо р ӯу подош ӯ тамом , «у аллоҳи сариъи алҳсоб » ( 39 )у аллоҳ осон кораст зуди тавон .

«وَ الَّذِینَ کَفَرُوا» و ایشان که کافر شدند، «أَعْمالُهُمْ کَسَرابٍ بِقِیعَةٍ» کردارهای ایشان که میکنند راست چون گورابی است بهامون، «یَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً» که تشنه آن را آب پندارد، «حَتَّی إِذا جاءَهُ» تا آن گه که آید بآن. «لَمْ یَجِدْهُ شَیْئاً» آن را هیچ چیز نیابد از آنچه می‌بیوسد، «وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ» و اللَّه را داور یافت نزدیک کردار خویش، «فَوَفَّاهُ حِسابَهُ» باو گزارد اللَّه شما ر او و پاداش او تمام، «وَ اللَّهُ سَرِیعُ الْحِسابِ» (۳۹) و اللَّه آسان کارست زود توان.

« أўи кзлмот » ё чун торикӣҳоеаст , « фии баҳри лаҷӣ » дар дарёии жарфи даври қаъри пари об , « иғшоаҳи мавҷ » печида дар сари он мавҷӣ , « ман фавқаи мавҷ » бар зибри он мавҷи мавҷии дигар , « ман фавқаи саҳоб » аз бар он мавҷи меғӣ , « зулмоти баъзҳо фавқи баъз » торикӣҳое бар зибри якдигар , « إзои أхрҷи яда » агар дасти худ аз ҷомаи худ берун оред « лами якад ироҳо » на комед ки фарои даст хеш бинад аз торикӣ . « ва ман лами иҷъли аллоҳи ?лаи нуро » ва ҳар ки аллоҳ ӯро равшаноӣ наниҳод , « Фмои ?лаи ман нур » ( 40 ) ӯро равшаноӣ нест .

«أَوْ کَظُلُماتٍ» یا چون تاریکیهایی است، «فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» در دریایی ژرف دور قعر پر آب، «یَغْشاهُ مَوْجٌ» پیچیده در سر آن موجی، «مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ» بر زبر آن موج موجی دیگر، «مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ» از بر آن موج میغی، «ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ» تاریکیهایی بر زبر یکدیگر، «إِذا أَخْرَجَ یَدَهُ» اگر دست خود از جامه خود بیرون آرید «لَمْ یَکَدْ یَراها» نه کامید که فرا دست خویش بیند از تاریکی. «وَ مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً» و هر که اللَّه او را روشنایی ننهاد، «فَما لَهُ مِنْ نُورٍ» (۴۰) او را روشنایی نیست.

« أи ламтар » наме бинӣ ва намайдонӣ , « أни аллоҳи исбҳи ?лаи ман фии алсмоўоту алأрз » ки аллоҳро меситояд ҳар чаҳ дар осмонҳо ва заминҳо касаст , «у алтири софот »у мурғ дар парвози хеш , « кули қади илми слотаҳу тасбеҳа » намозу суҷуди ҳама донистаасту ситоиш ҳама шунидау дониста , «у аллоҳи алӣами бмои иФълўн » ( 41 ) ва аллоҳ доност баҳр чаҳ мекунанд .

«أَ لَمْ تَرَ» نمی‌بینی و نمیدانی، «أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» که اللَّه را می‌ستاید هر چه در آسمانها و زمینها کس است، «وَ الطَّیْرُ صَافَّاتٍ» و مرغ در پرواز خویش، «کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِیحَهُ» نماز و سجود همه دانسته است و ستایش همه شنیده و دانسته، «وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِما یَفْعَلُونَ» (۴۱) و اللَّه داناست بهر چه میکنند.

«у ллаҳи малики алсмоўоту алأрз » аллоҳи рости подшоҳии осмонҳоу замин «у إлии аллоҳи алмсир » ( 42 ) ва бо аллоҳаст бозгашти ҳамагон .

«وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» اللَّه راست پادشاهی آسمانها و زمین «وَ إِلَی اللَّهِ الْمَصِیرُ» (۴۲) و با اللَّه است بازگشت همگان.