Қавлаи таъолӣ : « إни аллазӣнаи ҷоؤи болإФк » эшон ки ин дурӯғ бузург овараданд « асабаи мнкм » гуруҳе аз шумо , « лои тҳсбўаҳи шрои лакам » мапиндоред ки он бтар буд шуморо « бали ҳўи хайри лакам » ки он беҳтар буд шуморо , « « лкл амрӣ манеҳам » ҳар мардиро аз эшон , « мо актсби ман алإсм » подош ончӣ кард аз бадв гуфт аз дурӯғ , «у алзии тўлӣ кибра манеҳам » ва он мард ки бпзирФт ва бар даст гирифт мҳинаҳи он кору брзидни он қисса аз эшон , « ?лаи азоби азим ( 11 ) ӯ рости азобии бузург .

قوله تعالی: «إِنَّ الَّذِینَ جاؤُ بِالْإِفْکِ» ایشان که این دروغ بزرگ آوردند «عُصْبَةٌ مِنْکُمْ» گروهی از شما، «لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَکُمْ» مپندارید که آن بتر بود شما را «بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ» که آن بهتر بود شما را، « «لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ» هر مردی را از ایشان، «مَا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ» پاداش آنچه کرد از بدو گفت از دروغ، «وَ الَّذِی تَوَلَّی کِبْرَهُ مِنْهُمْ» و آن مرد که بپذیرفت و بر دست گرفت مهینه آن کار و برزیدن آن قصه از ایشان، «لَهُ عَذابٌ عَظِیمٌ (۱۱) او راست عذابی بزرگ.

Луи лои إзи смътмўаҳ » чаро на он гоҳ ки ин сухан шунидед , « занни алмؤмнўну алмؤмноти бأнФсҳми хиро » муъминону муъминоти бхўиштни хешу модари хешу ҳамдинони хеши занни неки бурдандии он пиндошт ва он занн ки бмодр хеш баранду бҳмдинони хеш , «у қолўои ҳозои إФки мубин » ( 12 ) ва чаро нагуфтанд ин дурӯғӣаст бузургу ошкоро .

لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ» چرا نه آن گاه که این سخن شنیدید، «ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَیْراً» مؤمنان و مؤمنات بخویشتن خویش و مادر خویش و همدینان خویش ظنّ نیک بردندی آن پنداشت و آن ظن که بمادر خویش برند و بهمدینان خویش، «وَ قالُوا هذا إِفْکٌ مُبِینٌ» (۱۲) و چرا نگفتند این دروغی است بزرگ و آشکارا.

« луи лои ҷоؤи алайҳи бأрбъаҳи шуҳадоъ » чаро бар ончӣ гуфтанд чаҳор гувоҳ наёварданд , « Фإзи лами иأтўои болшҳдоء » акнӯн ки гувоҳон наёварданд , « Фأўлӣк ъанд аллоҳи ҳам алкозбўн » ( 13 ) эшон наздики худои дрўғзноннд .

«لَوْ لا جاؤُ عَلَیْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ» چرا بر آنچه گفتند چهار گواه نیاوردند، «فَإِذْ لَمْ یَأْتُوا بِالشُّهَداءِ» اکنون که گواهان نیاوردند، «فَأُولئِکَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْکاذِبُونَ» (۱۳) ایشان نزدیک خدا دروغزنانند.

«у луи лои фазли аллоҳи алайкуму раҳматаи фии алднёу алохраҳ » ва агар на фазли худо будӣ бар шумоу бахшоиш ӯ дарин ҷаҳон ва дар он ҷаҳон , « лмскми Фимои أФзтми фӣаи азоби азим » ( 14 ) бшмо раседӣ дар ончӣ пеш мебарадеду мирондиди он сухани азобии бузург .

«وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ» و اگر نه فضل خدا بودی بر شما و بخشایش او درین جهان و در آن جهان، «لَمَسَّکُمْ فِیما أَفَضْتُمْ فِیهِ عَذابٌ عَظِیمٌ» (۱۴) بشما رسیدی در آنچه پیش می‌بردید و میراندید آن سخن عذابی بزرگ.

« إзи тлқўнаҳи бأлснткм » он гуҳ ки аз даҳани якдигар фаро меситадед бар забонҳои хеш , «у тқўлўни бأФўоҳкми мо лӣси лакам ба илм » ва мегуфтед бдҳнҳои хеши чизе ки намедонистед ки он чист , «у тҳсбўнаҳи ҳино » ва мепиндоштед ки чизе андакасту кории саҳли сабк . « ва ҳў ъанд аллоҳи азим » ( 15 ) ва он бнздики худои суханӣ буд бузург .

«إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ» آن گه که از دهن یکدیگر فرا می‌ستدید بر زبانهای خویش، «وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ» و می‌گفتید بدهنهای خویش چیزی که نمی‌دانستید که آن چیست، «وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً» و می‌پنداشتید که چیزی اندک است و کاری سهل سبک. «وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِیمٌ» (۱۵) و آن بنزدیک خدای سخنی بود بزرگ.

«у луи лои إзи смътмўаҳ » ва чаро на он гоҳ ки ин сухан шунидед , « қиллатами мо икўни лно أн натакаллум бҳзо » гуфтед нарасад моро наёяд ва на сазад моро ки дар сухани ореми ин дурӯғро « сбҳонки ҳозои бӯҳтони азим » ( 16 ) ?пока худовандо , ин дурӯғӣ бузург аст нотавонад буд .

«وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ» و چرا نه آن گاه که این سخن شنیدید، «قُلْتُمْ ما یَکُونُ لَنا أَنْ نَتَکَلَّمَ بِهذا» گفتید نرسد ما را نیاید و نه سزد ما را که در سخن آریم این دروغ را «سُبْحانَکَ هذا بُهْتانٌ عَظِیمٌ» (۱۶) پاکا خداوندا، این دروغی بزرگ است ناتواند بود.

« иъзкми аллоҳ » панд медиҳад аллоҳи шуморо , « أни тъўдўои лмслаҳи أбдои إни кантами муъминин » ( 17 ) ки бо чунин сухан гардид ҳаргиз агар грўидгонид .

«یَعِظُکُمُ اللَّهُ» پند میدهد اللَّه شما را، «أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» (۱۷) که با چنین سخن گردید هرگز اگر گرویدگانید.

«у ибини аллоҳи лаками алоёт » ва пайдо мекунад аллоҳи шуморо бсхнони хеши нишонҳои писанди хеш . «у аллоҳи алӣами ҳаким » ( 18 ) ва аллоҳ доност поки дониши рости дон .

«وَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ» و پیدا میکند اللَّه شما را بسخنان خویش نشانهای پسند خویش. «وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ» (۱۸) و اللَّه داناست پاک دانش راست دان.

« إни аллазӣнаи иҳбўн » эшон ки медӯст доранд , « أни ташайюъи алФоҳшаҳи фии аллазӣнаи омнўо » ки ошкор гардад ва падед ояд дар миёни гиравидагони зишти номӣу зишти корӣ , « ?лаами азоби أлими фии алднёу алохраҳ » эшон рости азобии дардноки дарин ҷаҳон ва дар он ҷаҳон , «у аллоҳи иълму أнтми лои тълмўн » ( 19 ) ва аллоҳ донад ва шумо ндонед .

«إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ» ایشان که می‌دوست دارند، «أَنْ تَشِیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا» که آشکار گردد و پدید آید در میان گرویدگان زشت نامی و زشت کاری، «لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ» ایشان راست عذابی دردناک درین جهان و در آن جهان، «وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» (۱۹) و اللَّه داند و شما ندانید.

«у луи лои фазли аллоҳи алайкуму раҳмата » вагар на фазли худоӣу раҳмат ӯ будӣ , «у أни аллоҳи рؤФи раҳим » ( 20 )у ончии аллоҳ сахт меҳрбонасту бхшонидаҳ

«وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ» و گر نه فضل خدای و رحمت او بودی، «وَ أَنَّ اللَّهَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ» (۲۰) و آنچه اللَّه سخت مهربانست و بخشانیده

« ё أиҳои аллазӣнаи омнўо » эй эшон ки бгрўидаҳанд , « лои ттбъўои хутувоти алшитон » бар паии деви моистид , « ва ман итбъи хутувоти алшитон » ва ҳар ки дар пай дев равад , « Фإнаҳи иأмри болФҳшоءу алмнкр » дев ӯро бзшткорӣ фармоеду нописанд , «у луи лои фазли аллоҳи алайкуму раҳмата » ва гарна фазли аллоҳ будӣ бар шумоу бахшоиш ӯ , « мо зкии мнкми ман أҳди أбдо » аз шумо ҳечкас ҳунарӣ наомадӣу поку худоиро яктои шинос , «у локини аллоҳи изкии ман ишоء » локини аллоҳ пок мекунад ӯро ки хоҳад , «у аллоҳи самиъи алӣам » ( 21 ) ва аллоҳ шунавост доно .

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» ای ایشان که بگرویده‌اند، «لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ» بر پی دیو مایستید، «وَ مَنْ یَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّیْطانِ» و هر که در پی دیو رود، «فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ» دیو او را بزشتکاری فرماید و ناپسند، «وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ» و گرنه فضل اللَّه بودی بر شما و بخشایش او، «ما زَکی‌ مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً» از شما هیچکس هنری نیامدی و پاک و خدای را یکتا شناس، «وَ لکِنَّ اللَّهَ یُزَکِّی مَنْ یَشاءُ» لکن اللَّه پاک میکند او را که خواهد، «وَ اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ» (۲۱) و اللَّه شنواست دانا.

«у лои иأтли أўлўои алФзли мнкму алсъаҳ » мабодо ки савганди хўрод ё сустӣ кунод худовандони фазл аз шумоу худовандони дастгоҳ ва тавон , « أни иؤтўои أўлии алқрбӣ » ки чизе диҳанд хешовандонро , «у алмсокину алмҳоҷрини фии сиблати аллоҳ »у даравишону ҳиҷраткунандагон аз баҳри худоӣ , «у лиъФўоу лисФҳўо » ва айдун бод ки дар гузоранд ва аз подош рӯ гардонанд , « أи лои тҳбўни أни иғФри аллоҳи лакам » дӯст надоред ки биёмурзад худои шуморо , «у аллоҳи ғафури раҳим » ( 22 )у аллоҳи омрзгорсту бахшоянда .

«وَ لا یَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْکُمْ وَ السَّعَةِ» مبادا که سوگند خوراد یا سستی کناد خداوندان فضل از شما و خداوندان دستگاه و توان، «أَنْ یُؤْتُوا أُولِی الْقُرْبی‌» که چیزی دهند خویشاوندان را، «وَ الْمَساکِینَ وَ الْمُهاجِرِینَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ» و درویشان و هجرت کنندگان از بهر خدای، «وَ لْیَعْفُوا وَ لْیَصْفَحُوا» و ایدون باد که در گذارند و از پاداش رو گردانند، «أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ» دوست ندارید که بیامرزد خدای شما را، «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (۲۲) و اللَّه آمرزگارست و بخشاینده.

« إни аллазӣнаи ирмўни алмҳсноти алғоФлоти алмؤмнот » эшон ки медашном диҳанд озоди занони поконро ва аз бадӣ ва бидон ноогоҳонро , « лънўои фии алднёу алохраҳ » лаънат бар эшон дарин ҷаҳон ва дар ани ҷаҳон , «у ?лаами азоби азим » ( 23 )у аишонрости азобии бузург .

«إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ» ایشان که می‌دشنام دهند آزاد زنان پاکان را و از بدی و بدان ناآگاهان را، «لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ» لعنت بر ایشان درین جهان و در ان جهان، «وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ» (۲۳) و ایشانراست عذابی بزرگ.

« явми ташаҳҳуди алайҳими أлснтҳм » он рӯз ки гувоҳӣ диҳад бар эшон забонҳои эшон , «у أидиҳму أрҷлҳм » ва дастҳо ва пойҳои эшон , « бмои конўои иъмлўн » ( 24 ) бончаҳ мекарданд .

«یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ» آن روز که گواهی دهد بر ایشان زبانهای ایشان، «وَ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ» و دستها و پایهای ایشان، «بِما کانُوا یَعْمَلُونَ» (۲۴) بآنچه میکردند.

« иўмӣзи иўФиҳми аллоҳи динҳм алҳақ » он рӯз онаст ки тамом боишон гузоради он худои бсзои подоши эшон бсзо , «у иълмўни أни аллоҳи ҳў алҳақ улмубин » ( 25 ) ва фардо бидонанд ки аллоҳаст баростии худоӣу бхдоиии сазоу худоиро ошкоро .

«یَوْمَئِذٍ یُوَفِّیهِمُ اللَّهُ دِینَهُمُ الْحَقَّ» آن روز آنست که تمام بایشان گزارد آن‌ خدای بسزا پاداش ایشان بسزا، «وَ یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِینُ» (۲۵) و فردا بدانند که اللَّه است براستی خدای و بخدایی سزا و خدایی را آشکارا.

« алхбисоти ллхбисин » суханони палиди мардони палидро сазост , , «у алхбисўни ллхбисот »у мардони палиди суханони палидро андў эшон сазоанд ки онро гӯйанд . «у алтиботи ллтибин »у суханони поки мардони покро сазост , , «у алтибўни ллтибот »у мардони поки суханони покро андўи он эшонро сазад . « أўлӣки мбрؤни ммои иқўлўн » эшон бе гуноҳанду поки бгўоҳии аллоҳ аз ончии мигўинд .

«الْخَبِیثاتُ لِلْخَبِیثِینَ» سخنان پلید مردان پلید را سزاست،، «وَ الْخَبِیثُونَ لِلْخَبِیثاتِ» و مردان پلید سخنان پلید را اندو ایشان سزااند که آن را گویند. «وَ الطَّیِّباتُ لِلطَّیِّبِینَ» و سخنان پاک مردان پاک را سزاست،، «وَ الطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّباتِ» و مردان پاک سخنان پاک را اندو آن ایشان را سزد. «أُولئِکَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا یَقُولُونَ» ایشان بی‌گناهند و پاک بگواهی اللَّه از آنچه میگویند.

« ?лаами мғФраҳу ризқи Карим » ( 26 ) аишонрости омурзишу рӯзии озода бе ранҷи некӯ « ё أиҳои аллазӣнаи омнўо » эй эшон ки бгрўиднд , « лои тдхлўои биўтои ғайри биўткм » дар ҳеҷ хонаи ?марвиди магар дар хонаҳои хеш , « ҳатто тстأнсўо » то он гуҳ ки бар расед ки ҳеҷ мардум ҳаст , «у тслмўои алии أҳлҳо » ва дар ҳеҷ хонаи ?марвид то пеш салом накунед бар аҳли он , « злкми хайри лаками лълкми тзкрўн » ( 27 ) он бааст шуморо то магар панд пазиред .

«لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ» (۲۶) ایشانراست آمرزش و روزی آزاده بی رنج نیکو «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» ای ایشان که بگرویدند، «لا تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ بُیُوتِکُمْ» در هیچ خانه مروید مگر در خانه‌های خویش، «حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا» تا آن گه که بر رسید که هیچ مردم هست، «وَ تُسَلِّمُوا عَلی‌ أَهْلِها» و در هیچ خانه مروید تا پیش سلام نکنید بر اهل آن، «ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ» (۲۷) آن به است شما را تا مگر پند پذیرید.

« Фإни лами тҷдўои фӣҳо أҳдо » агар дар он хона касе наёбед . « Флои тдхлўҳо ҳатто иؤзн » дар ?марвид дар он то он гуҳ ки шуморо дастурӣ диҳанд , «у إни қили лаками арҷъўо » ва агар шуморо гӯйанд боз гардид , « Форҷъўои ҳўи أзкии лакам » боз гардид ин чаҳ шуморо гуфтам шуморо ба ва ин писандидатару поктар , «у аллоҳи бмои тъмлўни алӣам » ( 28 )у худоӣ бончаҳ мекунед доноаст .

«فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِیها أَحَداً» اگر در آن خانه کسی نیابید. «فَلا تَدْخُلُوها حَتَّی یُؤْذَنَ» در مروید در آن تا آن گه که شما را دستوری دهند، «وَ إِنْ قِیلَ لَکُمُ ارْجِعُوا» و اگر شما را گویند باز گردید، «فَارْجِعُوا هُوَ أَزْکی‌ لَکُمْ» باز گردید این چه شما را گفتم شما را به و این پسندیده‌تر و پاک‌تر، «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِیمٌ» (۲۸) و خدای بآنچه میکنید دانا است.

« лӣси алайкуми ҷиноҳ » бар шумо нанагӣ нест , « أни тдхлўои биўтои ғайри маскӯна » ки дар хонаҳоӣ раведу ҷойҳоеи бгзоштаҳ беншинндаҳ дар он , « фӣҳо матоъи лакам » ки шуморо дар он ҳоҷатӣ буду нафъӣ , «у аллоҳи иълми мо тбдўн ва мо тктмўн » ( 29 ) ва аллоҳ медонад ошкорои кори шумо ки мекунеду ниҳон ки дар дил медоред .

«لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ» بر شما ننگی نیست، «أَنْ تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ مَسْکُونَةٍ» که در خانه‌هایی روید و جایهایی بگذاشته بی‌نشیننده در آن، «فِیها مَتاعٌ لَکُمْ» که شما را در آن حاجتی بود و نفعی، «وَ اللَّهُ یَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَکْتُمُونَ» (۲۹) و اللَّه میداند آشکارای کار شما که میکنید و نهان که در دل میدارید.