Қавлаи таъолӣ : ва мо أрслнои қблки ман алмрслин , ва на фиристодем пеш аз ту фиристодагони إлои إнҳми лиأклўни алтъоми магари эшон хӯриши михўрднд ,у имшўни фии алأсўоқ ва дар бозорҳо май рафтанд ,у ҷълнои бъзкми лбъзи фитна ва шуморо якдигарро фитна ва озмоиш кардем , أи тсбрўн шикеб бошед !у кони рбки бсиро . ( 20 )у худованди ту бино буд .

قوله تعالی: وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ، و نه فرستادیم پیش از تو فرستادگان إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ الطَّعامَ مگر ایشان خورش میخوردند، وَ یَمْشُونَ فِی الْأَسْواقِ و در بازارها می‌رفتند، وَ جَعَلْنا بَعْضَکُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً و شما را یکدیگر را فتنه و آزمایش کردیم، أَ تَصْبِرُونَ شکیبا باشید! وَ کانَ رَبُّکَ بَصِیراً. (۲۰) و خداوند تو بینا بود.

Ва қоли аллазӣнаи лои ирҷўни лқоءно ва гуфтанд эшон ки аз дидор мо наметарсиданд ва онро наме биўсиднди луи лои أнзли ълинои алмлоӣкаҳ чаро бар мо Фриштгони фурӯи нФрстиднд ба пайғом , أў нарай рбно ё мо худои худ чаро на байнем , лақади асткбрўои фии أнФсҳм дар хештани бузург муншӣ овараданду гардани кашӣ ,у ътўои ътўои кбиро . ( 21 ) ва аз андозаи бргзштнди бшўхии бузург .

وَ قالَ الَّذِینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنا و گفتند ایشان که از دیدار ما نمی‌ترسیدند و آن را نمی‌بیوسیدند لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْنَا الْمَلائِکَةُ چرا بر ما فریشتگان فرو نفرستیدند به پیغام، أَوْ نَری‌ رَبَّنا یا ما خدای خود چرا نه بینیم، لَقَدِ اسْتَکْبَرُوا فِی أَنْفُسِهِمْ در خویشتن بزرگ‌منشی آوردند و گردن‌کشی، وَ عَتَوْا عُتُوًّا کَبِیراً. (۲۱) و از اندازه برگذشتند بشوخی بزرگ.

Явми ирўни алмлоӣкаҳи он рӯз ки Фриштгонро бенанд , лои башарии иўмӣзи ллмҷрмини ҳеҷ бишорат нест он рӯзи кофаронро ,у иқўлўну мигўинди Фриштгони эшонро : ҳҷрои мҳҷўро . ( 22 ) биҳишт бар шумо баста Эйаст аз шумо боз дошта .

یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلائِکَةَ آن روز که فریشتگان را بینند، لا بُشْری‌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ هیچ بشارت نیست آن روز کافران را، وَ یَقُولُونَ و میگویند فریشتگان ایشان را: حِجْراً مَحْجُوراً. (۲۲) بهشت بر شما بسته‌ای است از شما باز داشته.

Ва қдмнои إлии мо ъмлўои ман амалу басари кирдори эшон оӣим аз ҳар гӯна ки карданд , Фҷълноаҳи ҳбоءи мнсўро ( 23 ) ва онро гардӣ кунем пароканда .

وَ قَدِمْنا إِلی‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ و بسر کردار ایشان آئیم از هر گونه که کردند، فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً (۲۳) و آن را گردی کنیم پراکنده.

أсҳоби алҷнаҳи иўмӣзи биҳиштёни он рӯз , хайри мстқро бо ба оромгоҳӣанду أҳсни мқило . ( 24 ) ва бо некӯтар Фрўомдн гоҳе .

أَصْحابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ بهشتیان آن روز، خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا با به آرامگاهی‌اند وَ أَحْسَنُ مَقِیلًا. (۲۴) و با نیکوتر فروآمدن گاهی.

Ва явми тшққи алсмоءи болғмом ва он рӯз ки бозшкоФди осмон аз абр ва назул алмлоӣкаҳи тнзило . ( 25 ) ва фурӯ фиристанд Фриштгони фурӯ фиристоданӣ .

وَ یَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ و آن روز که بازشکافد آسمان از ابر وَ نُزِّلَ الْمَلائِکَةُ تَنْزِیلًا. (۲۵) و فرو فرستند فریشتگان فرو فرستادنی.

Алмалики иўмӣз алҳақ ллрҳмни подшоҳии баростии он рӯзи рҳмни рост ,у кони иўмои алии алкоФрини ъсиро ( 26 ) ва он рӯзӣаст бар кофарони дшхўор .

الْمُلْکُ یَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ پادشاهی براستی آن روز رحمن راست، وَ کانَ یَوْماً عَلَی الْکافِرِینَ عَسِیراً (۲۶) و آن روزی است بر کافران دشخوار.

Ва явми иъзи алзолми алии идиаҳ ва он рӯзи кофари ду даст худ мехоед , иқўл ё литнӣ мегуяд эй кошк , атхзти маъа алрасул сбило ( 27 ) бо расӯли роҳии бргрФтмӣ .

وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلی‌ یَدَیْهِ و آن روز کافر دو دست خود می‌خاید، یَقُولُ یا لَیْتَنِی میگوید ای کاشک، اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا (۲۷) با رسول راهی برگرفتمی.

ё вилтии нФрино бар ман , литнии лами أтхзи Флонои хлило ( 28 ) кошки ман баҳмон кас бадваст нгрФтимӣ .

یا وَیْلَتی‌ نفرینا بر من، لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِیلًا (۲۸) کاشک من بهمان کس بدوست نگرفتیمی.

Лақади أзлнии ани аззикр ки маро аз тавҳид бозгардонеду бгмроҳии барад , баъди إзи ҷоءнии пас онкии омада буд бмн ,у кони алшитони ллإнсони хзўло ( 29 )у деви мардумро хоркунанда .

لَقَدْ أَضَلَّنِی عَنِ الذِّکْرِ که مرا از توحید بازگردانید و بگمراهی برد، بَعْدَ إِذْ جاءَنِی پس آنکه آمده بود بمن، وَ کانَ الشَّیْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا (۲۹) و دیو مردم را خوارکننده.

Ва қол алрасул ё раб расӯл гуфт : худованди ман ! إни қавмии атхзўои ҳозои алқуръони мҳҷўро ( 30 ) ин қавми ман ин қуръонро фурӯ гузоштанд .

وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ رسول گفت: خداوند من! إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً (۳۰) این قوم من این قرآن را فرو گذاشتند.

Ва кзлки ҷълнои лкли набии ъдўои ман алмҷрмини ҳам чунон ҳар пайғомбариро душманӣ кардем аз бидон ,у кафии брбки ҳодёу нсиро . ( 31 ) ва басандааст худованди ту бароаи намоеу корсозӣ ва биорӣ .

وَ کَذلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ هم چنان هر پیغامبری را دشمنی کردیم از بدان، وَ کَفی‌ بِرَبِّکَ هادِیاً وَ نَصِیراً. (۳۱) و بسنده است خداوند تو براه‌نمایی و کارسازی و بیاری.

Ва қоли аллазӣнаи кФрўо ногрўидгон гуфтанд : лу ло назул алайҳи алқуръони ҷумлаи воҳида чаро қуръон на бикбори ФрўФрстодндид ? кзлки лнсбт ба Фؤодки онро пароканда фиристодем то дили турои бон неру медиҳем . Ва ртлноаҳи тртило ( 32 ) ва онро кушодаи бтўи расонидем ва бар ту хондем .

وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا ناگرویدگان گفتند: لَوْ لا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً چرا قرآن نه بیکبار فروفرستادندید؟ کَذلِکَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَکَ آن را پراکنده فرستادیم تا دل ترا بآن نیرو میدهیم. وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِیلًا (۳۲) و آن را گشاده بتو رسانیدیم و بر تو خواندیم.

Ва лои иأтўнки бмсли ҳеҷ мислӣ наёранд бтўи إлои ҷӣноки болҳқи магари ҷавоби орем аз он турои баростӣ ,у أҳсни тФсиро ( 33 )у ҷавоби ореми некӯи тафсири туро

وَ لا یَأْتُونَکَ بِمَثَلٍ هیچ مثلی نیارند بتو إِلَّا جِئْناکَ بِالْحَقِّ مگر جواب آریم از آن ترا براستی، وَ أَحْسَنَ تَفْسِیراً (۳۳) و جواب آریم نیکو تفسیر ترا

Аллазӣнаи иҳшрўни алии вҷўҳҳми إлии ҷаҳаннами эшон ки меравонанд ва бо ҳам май оранди рӯзи растхези равон бар рӯйҳо бдўзх , أўлӣки шари мконоу أзли сбило ( 34 ) эшон ба бтар ҷойгоҳӣанду гуми роҳтар роҳӣ .

الَّذِینَ یُحْشَرُونَ عَلی‌ وُجُوهِهِمْ إِلی‌ جَهَنَّمَ ایشان که می‌روانند و با هم می‌آرند روز رستخیز روان بر رویها بدوزخ، أُوْلئِکَ شَرٌّ مَکاناً وَ أَضَلُّ سَبِیلًا (۳۴) ایشان به بتر جایگاهی‌اند و گم‌راه‌تر راهی.

Ва лақади отинои Мӯсои алкитобу додеми Мӯсоро нома ,у ҷълнои маъааи أхоаҳи ҳорӯни взиро ( 25 )у ҳорӯн бо ӯ ӯро дастур кардему корсозу ёр .

وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ و دادیم موسی را نامه، وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِیراً (۲۵) و هارون با او او را دستور کردیم و کارساز و یار.

Фқлнои азҳбои гуфтем ки ҳар ду равед ! إлии алқўми аллазӣнаи кзбўои боётно боишон ки дурӯғ шимурданд суханони мо , Фдмрноҳми тдмиро ( 36 ) ба нест бидодем эшонро ба нест доданӣ .

فَقُلْنَا اذْهَبا گفتیم که هر دو روید! إِلَی الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا بایشان که دروغ شمردند سخنان ما، فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِیراً (۳۶) به نیست بدادیم ایشان را به نیست دادنی.

Ва қавми Нӯҳи лмои кзбўои алрсли أғрқноҳму қавми Нӯҳро он гуҳ ки расӯлонро дурӯғ зан гирифтанд боб бикуштем эшонро ,у ҷълноҳми ллноси оя ва эшон мардумонро нишоне то ибрат гиранд ,у أътднои ллзолмини ъзобои أлимо ( 37 ) ва низ он ситамкоронро азобӣ сохтем дрднмоӣ .

وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا کَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْناهُمْ و قوم نوح را آن گه که رسولان را دروغ‌زن گرفتند بآب بکشتیم ایشان را، وَ جَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آیَةً و ایشان مردمان را نشانی تا عبرت گیرند، وَ أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِینَ عَذاباً أَلِیماً (۳۷) و نیز آن ستمکاران را عذابی ساختیم دردنمای.

Ва ъодоу самуду أсҳоби алрсу оду самудроу асҳоби расро ҳам ибрат кардем мардумонро ,у қрўнои байни злки ксиро ( 38 )у гумроҳони фаровони миён

وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ أَصْحابَ الرَّسِّ و عاد و ثمود را و اصحاب رس را هم عبرت کردیم مردمان را، وَ قُرُوناً بَیْنَ ذلِکَ کَثِیراً (۳۸) و گمراهان فراوان میان

Ва куллан зрбнои ?лаи алأмсолу ҳамаро мислҳо задему бдостонҳо , ва куллан тбрнои ттбиро ( 39 )у ҳамаро табоҳ кардем ва фурӯ барадем фурӯи бурданӣ .

وَ کُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ و همه را مثلها زدیم و بداستانها، وَ کُلًّا تَبَّرْنا تَتْبِیراً (۳۹) و همه را تباه کردیم و فرو بردیم فرو بردنی.

Ва лақади أтўои алии алқриаҳу бргзштнд бар он шаҳр , алтии أмтрти мтри алсўء ки бар он борон бад бориданд , أи Флми икўнўои ирўнҳо наме диданди онро ?

وَ لَقَدْ أَتَوْا عَلَی الْقَرْیَةِ و برگذشتند بر آن شهر، الَّتِی أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ که بر آن باران بد باریدند، أَ فَلَمْ یَکُونُوا یَرَوْنَها نمی‌دیدند آن را ؟

Бали конўои ло ирҷўн нашӯро ( 40 ) балки наметарсанд аз барангехт .

بَلْ کانُوا لا یَرْجُونَ نُشُوراً (۴۰) بلکه نمی‌ترسند از برانگیخت.

Ва إзои рأўк ва он гуҳ ки турои бенанди إни итхзўнки إлои ҳзўои турои ҷуз бофусӯс намегиранд , أи ҳозои алзии баъси аллоҳи рсўло ? ( 41 ) инаст он касе ки аллоҳ ба пайғомбарӣ фиристод ?

وَ إِذا رَأَوْکَ و آن گه که ترا بینند إِنْ یَتَّخِذُونَکَ إِلَّا هُزُواً ترا جز بافسوس نمی‌گیرند، أَ هذَا الَّذِی بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا؟ (۴۱) اینست آن کسی که اللَّه به پیغامبری فرستاد؟

إни коди лизлнои ани олҳтно на комстиди магар ки моро бероҳ кардеду давр ӯ кунадед моро аз худоёни мо , луи лои أни сбрнои алайҳо агар на он будӣ ки мо шикебе кардем бар он ,у сўФи иълмўни ҳайни ирўни алъзоби оре огоҳ шаванд ва бидонанд он гуҳ ки азоби бенанд , ман أзли сбило . ( 42 ) он кист бероҳтар .

إِنْ کادَ لَیُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا نه کامستید مگر که ما را بی‌راه کردید و دور او کندید ما را از خدایان ما، لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَیْها اگر نه آن بودی که ما شکیبایی کردیم بر آن، وَ سَوْفَ یَعْلَمُونَ حِینَ یَرَوْنَ الْعَذابَ آری آگاه شوند و بدانند آن گه که عذاب بینند، مَنْ أَضَلُّ سَبِیلًا. (۴۲) آن کیست بی‌راه‌تر.

أи раъйати ман атхзи إлҳаҳи ҳавоа ? дидӣ он мард ки хештанро бхдоиӣ гирифт ? أи Фأнти ткўни алайҳи вкило ? ( 43 ) ту бар сар ӯ кӯшндаи нигоҳи дорӣ ? أми тҳсби أни أксрҳми исмъўн ? ё май пиндорӣ ки бештар эшон бишинаванд ? أўи иъқлўн ё ҳақ дарёбанд ? إни ҳам إло колأнъом нестанд эшон магар чун сутурон , , бали ҳам أзли сбило ( 44 ) балки эшон ва бесомонтар .

أَ رَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ؟ دیدی آن مرد که خویشتن را بخدایی گرفت؟ أَ فَأَنْتَ تَکُونُ عَلَیْهِ وَکِیلًا؟ (۴۳) تو بر سر او کوشنده نگاه داری؟ أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَکْثَرَهُمْ یَسْمَعُونَ؟ یا می‌پنداری که بیشتر ایشان بشنوند؟ أَوْ یَعْقِلُونَ یا حق دریابند؟ إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعامِ نیستند ایشان مگر چون ستوران،، بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا (۴۴) بلکه ایشان و بی‌سامان‌تر.