Қавлаи таъолӣ :у атли алайҳими нбأи إброҳим ( 69 ) . Бархон бар эшон хабари иброҳӣм .

قوله تعالی: وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِیمَ (۶۹). برخوان بر ایشان خبر ابراهیم.

إзи қоли лأбиаҳу қавмаи он гоҳ ки гуфт падари хешро мо тъбдўн ( 70 ) чист ки мепарастед ?

إِذْ قالَ لِأَبِیهِ وَ قَوْمِهِ آن گاه که گفت پدر خویش را ما تَعْبُدُونَ (۷۰) چیست که می‌پرستید؟

Қолўо наабд أсномо гуфтанд батон мепарастем Фнзли лҳои ъокФин ( 71 ) ҳамеша бон бознишастаем .

قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً گفتند بتان می‌پرستیم فَنَظَلُّ لَها عاکِفِینَ (۷۱) همیشه بآن بازنشسته‌ایم.

Қоли ҳилли исмъўнкми إзи тдъўн ( 72 ) гуфт ҳеҷ бшмои ниўшнд чун хонед .

قالَ هَلْ یَسْمَعُونَکُمْ إِذْ تَدْعُونَ (۷۲) گفت هیچ بشما نیوشند چون خوانید.

أўи инФъўнкми أўи изрўн ( 73 ) , ё бакор оянд шуморо ё гзоинд .

أَوْ یَنْفَعُونَکُمْ أَوْ یَضُرُّونَ (۷۳)، یا بکار آیند شما را یا گزایند.

Қолўои бали вҷднои обоءнои кзлки иФълўн ( 74 ) гуфтанд на онаст ки мо падарони хешро чунон ёфтем ки мекарданд май тарошиданад ва май парастиданад .

قالُوا بَلْ وَجَدْنا آباءَنا کَذلِکَ یَفْعَلُونَ (۷۴) گفتند نه آنست که ما پدران خویش را چنان یافتیم که می‌کردند می‌تراشیدند و می‌پرستیدند.

Қол гуфт أи Фрأитми мо кантами тъбдўн ( 75 ) байнед ончӣ мепарастед .

قالَ گفت أَ فَرَأَیْتُمْ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (۷۵) بینید آنچه می‌پرستید.

أнтму обоؤкми алأқдмўн ( 76 ) шумоу падарони шумо .

أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمُ الْأَقْدَمُونَ (۷۶) شما و پدران شما.

Фإнҳми адуи лии إлои раби Алъоламин ( 77 ) эшон душман мананд ва ҳар парастандае магари худованди ҷаҳонён .

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِی إِلَّا رَبَّ الْعالَمِینَ (۷۷) ایشان دشمن منند و هر پرستنده‌ای مگر خداوند جهانیان.

Алзии хлқнии Фҳўи иҳдин ( 78 ) он худованд ки ӯ офариди маро ва роҳ менамояд .

الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ (۷۸) آن خداوند که او آفرید مرا و راه مینماید.

Ва алзии ҳўи итъмнӣу исқин ( 79 ) ва ӯ ки мехӯронад ва меошоманд маро .

وَ الَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَ یَسْقِینِ (۷۹) و او که می‌خوراند و می‌آشاماند مرا.

Ва إзои маразати Фҳўи ишФин ( 80 ) ва чун бемор шавам осони мирҳонди маро .

وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ (۸۰) و چون بیمار شوم آسان میرهاند مرا.

Ва алзии имитнии сами иҳиин ( 81 ) ва ӯст ки мемеронад мароу боз зинда кунад маро .

وَ الَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ (۸۱) و اوست که می‌میراند مرا و باز زنده کند مرا.

Ва алзии أтмъи أни иғФри лии хтиӣтии явми аддӣн ( 82 ) ва ӯст ки май биўсм ки биёмурзад марои гуноҳи ман рӯзи подошу шумору доварӣ .

وَ الَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ (۸۲) و اوست که می‌بیوسم که بیامرزد مرا گناه من روز پاداش و شمار و داوری.

Раби ҳби лии ҳукамои худованди ман марои донишу номае бахшу динӣ ки дромўзму бони кори ронаму أлҳқнии болсолҳин ( 83 )у марои бникони дррсон .

رَبِّ هَبْ لِی حُکْماً خداوند من مرا دانش و نامه‌ای بخش و دینی که درآموزم و بآن کار رانم وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ (۸۳) و مرا بنیکان دررسان.

Ва аҷъли лии лисони сидқи фии алохрин ( 84 )у марои номи некӯу ситоиши рости даҳ дар пасинон .

وَ اجْعَلْ لِی لِسانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ (۸۴) و مرا نام نیکو و ستایش راست ده در پسینان.

Ва аҷълнии ман варасаи ҷинаи алнъим ( 85 )у маро аз мирос барон биҳишт бо ноз кун .

وَ اجْعَلْنِی مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیمِ (۸۵) و مرا از میراث بران بهشت با ناز کن.

Ва ағФри лأбӣ ва биёмурз падари марои إнаҳи кони ман алзолин ( 86 ) ки аз гумшудагон ва бероҳон буд .

وَ اغْفِرْ لِأَبِی و بیامرز پدر مرا إِنَّهُ کانَ مِنَ الضَّالِّینَ (۸۶) که از گمشدگان و بی‌راهان بود.

Ва лои тхзнии явми ибъсўн ( 87 )у маро шарм зада макун он рӯз ки бронгизоннд .

وَ لا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ (۸۷) و مرا شرم زده مکن آن روز که برانگیزانند.

Явми лои инФъи молу лои бнўн ( 88 ) он рӯз ки кор наёяд на мол ва на писарон .

یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ (۸۸) آن روز که کار نیاید نه مال و نه پسران.

إлои ман أтии аллоҳи бқлби салим ( 89 ) магар ки ӯ биллоҳ ояд ё дилии руста аз ширк .

إِلَّا مَنْ أَتَی اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ (۸۹) مگر که او باللّه آید یا دلی رسته از شرک.

Ва أзлФти алҷнаҳи ллмтқин ( 90 ) он рӯз ки наздики оранди биҳишти прҳизкоронро .

وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ (۹۰) آن روز که نزدیک آرند بهشت پرهیزکاران را.

Ва брзти алҷҳими ллғоўин ( 91 ) ва он рӯз ки беруни оранди ошкорои оташ бероҳонроу ноФрмонбрдоронро .

وَ بُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِلْغاوِینَ (۹۱) و آن روز که بیرون آرند آشکارا آتش بی‌راهان را و نافرمانبرداران را.

Ва қили ?лаам ва эшонро гӯйанд أини мо кантами тъбдўн ( 92 ) ман дун аллоҳ куҷоанд ончӣ май прстидид

وَ قِیلَ لَهُمْ و ایشان را گویند أَیْنَ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (۹۲) مِنْ دُونِ اللَّهِ کجااند آنچه می‌پرستیدید

Фурӯд аз аллоҳи ҳилли инсрўнкми шуморо имрӯз бакор оянд , ёридиҳанда أўи интсрўн ( 93 ) ё худ бо мо тозед .

فرود از اللَّه هَلْ یَنْصُرُونَکُمْ شما را امروز بکار آیند، یاری دهنده أَوْ یَنْتَصِرُونَ (۹۳) یا خود با ما تازید.

Фкбкбўои фӣҳо нигунсор дар афкананд дар оташи ҳаму алғоўўн ( 94 ) он парастидагонро ва он бироҳон ки эшонро май парастиданад .

فَکُبْکِبُوا فِیها نگونسار در افکنند در آتش هُمْ وَ الْغاوُونَ (۹۴) آن پرستیدگان را و آن بیراهان که ایشان را می‌پرستیدند.

Ва ҷунуди إблиси أҷмъўн ( 95 )у сипоҳи Иблиси ҳамагон .

وَ جُنُودُ إِبْلِیسَ أَجْمَعُونَ (۹۵) و سپاه ابلیس همگان.

Қолўо ва ҳам фӣҳо ихтсмўн ( 96 ) ва гӯйанд якдигарро дар оташи бчнгўгарӣ .

قالُوا وَ هُمْ فِیها یَخْتَصِمُونَ (۹۶) و گویند یکدیگر را در آتش بچنگو گری.

Толлаҳи إни кнои лФии залоли мубин ( 97 ) бхдо ки набудем мо магар дар гумроҳии ошкоро .

تَاللَّهِ إِنْ کُنَّا لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۹۷) بخدا که نبودیم ما مگر در گمراهی آشکارا.

إзи нсўикми брби Алъоламин ( 98 ) ки шуморо ки бтонид май ҳам сон доштем бо худованди ҷаҳонён .

إِذْ نُسَوِّیکُمْ بِرَبِّ الْعالَمِینَ (۹۸) که شما را که بتانید می‌هم‌سان داشتیم با خداوند جهانیان.

Ва мо أзлнои إлои алмҷрмўн ( 99 ) ва бероҳ накард моро магар бидон падарону меҳтарон .

وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ (۹۹) و بی‌راه نکرد ما را مگر بدان پدران و مهتران.

Флўи أни лнои кара чаҳ будӣ моро агар моро бозгашт будӣ бо дунё .

فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً چه بودی ما را اگر ما را بازگشت بودی با دنیا.

Фнкўни ман алмؤмнин ( 102 ) мо аз гиравидагон будемӣ .

فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (۱۰۲) ما از گرویدگان بودیمی.

Ва мо кони أксрҳми муъминин ( 103 )у бештари эшон гиравидаи набуданд .

وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ (۱۰۳) و بیشتر ایشان گرویده نبودند.

إни фии злки лоиаҳи дарин ибратӣ пайдосту пандии ошкоро .

إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً درین عبرتی پیداست و پندی آشکارا.

Ва إни рбки лаҳви алъзизи арраҳим ( 104 )у худованд ту тавоност меҳрбон .

وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ (۱۰۴) و خداوند تو تواناست مهربان.