Қавлаи таъолӣ : қул алҳмди ллаҳи гӯии ситоиши бсзои аллоҳроу саломи алии ибодаи аллазӣнаи астФӣу дуруд ӯ бар рҳигон ӯ ки багазед эшонро оллаҳи хайри أмои ишркўн ( 59 ) аллоҳ бааст худоиро ё ончии шумо май анбоз ан хонед бо ӯ ?

قوله تعالی: قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ گوی ستایش بسزا اللَّه را وَ سَلامٌ عَلی‌ عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفی‌ و درود او بر رهیگان او که بگزید ایشان را آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ (۵۹) اللَّه به است خدایی را یا آنچه شما می‌انباز ان خوانید با او؟

أмни халқи алсмоўоту алأрзи ин анбозон ки мегуед бааст ё ӯ ки осмону замини офарид ,у أнзли лаками ман алсмоءи моء ва фурӯ фиристод шуморо аз осмони обии Фأнбтно ба то бар рўёнидими бони оби ҳадоъиқи зоти бҳҷаҳи бустонҳои девори басти некӯи манзари мо кони лаками أни тнбтўо шаҷарҳо набӯд шуморо тавон он ки дарахтони он рўёнидид , أи إлаҳи маъаи аллоҳ бо аллоҳи худои дигар буд ки дар анбозӣ ӯро дигараст , бали ҳам қавми иъдлўн ( 60 ) нест ҷуз зон ки эшон қавмӣанд ки ӯро бдрўғ май ъдил ва ҳомто гӯйанд .

أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ این انبازان که می‌گویید به است یا او که آسمان و زمین آفرید، وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً و فرو فرستاد شما را از آسمان آبی فَأَنْبَتْنا بِهِ تا بر رویانیدیم بآن آب حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ بستانهای دیوار بست نیکو منظر ما کانَ لَکُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها نبود شما را توان آن که درختان آن رویانیدید، أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ با اللَّه خدایی دیگر بود که در انبازی او را دیگرست، بَلْ هُمْ قَوْمٌ یَعْدِلُونَ (۶۰) نیست جز زان که ایشان قومی‌اند که او را بدروغ می‌عدیل و هامتا گویند.

أмни ҷаъли алأрзи қророи анбоз ба ё он кас ки заминро ҷои ором ҷаҳонён карду ҷаъли хилолҳо أнҳороу миёни дарахтони он ҷӯйҳо равон карду ҷаъли лҳои рўосӣ ва онро лангарҳо кард аз кӯҳҳо ,у ҷаъли байни албҳрини ҳоҷзоу миёни ду дарё аз нигаҳ дошт хеш ҳоҷзӣ кард боздоранда аз омехтани أи إлаҳи маъаи аллоҳ худоӣ дигараст бо аллоҳ дар кирдигорӣ ? бали أксрҳми лои иълмўн ( 61 ) , ки бештари эшон нмидоннд .

أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً انباز به یا آن کس که زمین را جای آرام جهانیان کرد وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً و میان درختان آن جویها روان کرد وَ جَعَلَ لَها رَواسِیَ و آن را لنگرها کرد از کوه‌ها، وَ جَعَلَ بَیْنَ الْبَحْرَیْنِ حاجِزاً و میان دو دریا از نگه‌داشت خویش حاجزی کرد بازدارنده از آمیختن أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ خدایی دیگرست با اللَّه در کردگاری؟ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۶۱)، که بیشتر ایشان نمیدانند.

أмни иҷиби алмзтри анбоз ба ё он кас ки посух мекунад бечораи мондаро , إзои дуоаи он гуҳ ки хонд ӯро ,у икшФи алсўءу бадви ранҷу нохушӣ май бози барад ,у иҷълкми хлФоءи алأрз ва шуморо пас якдигари дарин замин май нишонди أи إлаҳи маъаи аллоҳ худоӣ дигараст бо аллоҳ ? қлилои мо тзкрўн ( 62 ) чун андак дарёбед .

أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ انباز به یا آن کس که پاسخ میکند بیچاره مانده را، إِذا دَعاهُ آن گه که خواند او را، وَ یَکْشِفُ السُّوءَ و بدو رنج و ناخوشی می باز برد، وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ و شما را پس یکدیگر درین زمین می‌نشاند أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ خدایی دیگرست با اللَّه؟ قَلِیلًا ما تَذَکَّرُونَ (۶۲) چون اندک دریابید.

أмни иҳдикми анбоз ба ё он кас ки шуморо май роҳи намояд , фии зулмоти албру албҳр дар торикӣҳои дашту дарё , ва ман ирсли алрёҳи бшрои байни ядии раҳмата ва он кас ки кушояди бодҳо дар ҳавои ҷануби пеши борон , Фои бахшоиши хуш , أи إлаҳи маъаи аллоҳи худоӣ дигараст бо аллоҳ ? таъолии аллоҳи ъмои ишркўн ( 63 ) чун бартар ва покаст аллоҳ аз анбоз ки мигўинд .

أَمَّنْ یَهْدِیکُمْ انباز به یا آن کس که شما را می راه نماید، فِی ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ در تاریکیهای دشت و دریا، وَ مَنْ یُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ و آن کس که گشاید بادها در هوای جنوب پیش باران، فا بخشایش خوش، أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ خدایی دیگر است با اللَّه؟ تَعالَی اللَّهُ عَمَّا یُشْرِکُونَ (۶۳) چون برتر و پاکست اللَّه از انباز که میگویند.

أмни ибдؤои алхлқи сами иъидаҳи анбоз ба ё он кас ки ин ҷаҳон май офаринаду бози он ҷаҳон , ва ман ирзқкми ман алсмоءу алأрз ва он кас ки шуморо мерӯзӣ диҳад аз оби осмону хоки замин . أи إлаҳи маъаи аллоҳи худоӣ дигараст бо аллоҳ дар кирдигорӣ ?

أَمَّنْ یَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ انباز به یا آن کس که این جهان می‌آفریند و باز آن جهان، وَ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ و آن کس که شما را می‌روزی دهد از آب آسمان و خاک زمین. أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ خدایی دیگر است با اللَّه در کردگاری؟

Қул ҳотўои брҳонкми إни кантами содиқин ( 64 ) гӯй биёред ҳуҷҷати хеш агар май рости гўӣид .

قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۶۴) گوی بیارید حجّت خویش اگر می راست گوئید.

Қул лои иълми ман фии алсмоўоту алأрзи алғиби إлои аллоҳ гӯй надонад ҳар ки дар осмону замин касаст номдаҳу пӯшидаи магари аллоҳ .

قُلْ لا یَعْلَمُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَیْبَ إِلَّا اللَّهُ گوی نداند هر که در آسمان و زمین کس است نامده و پوشیده مگر اللَّه.

Ва мо ишърўни أёни ибъсўн ( 65 ) ва ндонанд ки кадоми ҳангоми эшонро бар ангизоннд .

وَ ما یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ (۶۵) و ندانند که کدام هنگام ایشان را بر انگیزانند.

Бали адорки ълмҳми фии алохраҳ ё дониши эшон дар растхез расед ? бали ҳам фии шаки минҳои бал ки эшон дар гумонанд аз он , бали ҳам минҳои ъмўн ( 66 ) бал ки эшон нобӣноанд аз он .

بَلِ ادَّارَکَ عِلْمُهُمْ فِی الْآخِرَةِ یا دانش ایشان در رستخیز رسید؟ بَلْ هُمْ فِی شَکٍّ مِنْها بل که ایشان در گمانند از آن، بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ (۶۶) بل که ایشان نابینااند از آن.

Ва қоли аллазӣнаи кФрўо ногрўидгон гуфтанд : أи إзои кнои тробо ва обоؤно бош ки мо хок гирдему падарони мо , أи إнои лмхрҷўн ( 67 ) мо берун оварданӣем аз замин ?

و قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا ناگرویدگان گفتند: أَ إِذا کُنَّا تُراباً وَ آباؤُنا باش که ما خاک گردیم و پدران ما، أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ (۶۷) ما بیرون آوردنی‌ایم از زمین؟

Лақади въднои ҳозо ваъда доданд моро ин , нҳну обоؤнои ман қабл ҳам моу падарони мо пеши Фо , إни ҳозои إлои أсотири алأўлин ( 68 ) нест ин сухани магари афсонаҳои пешинён .

لَقَدْ وُعِدْنا هذا وعده دادند ما را این، نَحْنُ وَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ هم ما و پدران ما پیش فا، إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ (۶۸) نیست این سخن مگر افسانه‌های پیشینیان.

Қул сирўои фии алأрз гӯй бирӯяд дар замини Фонзрўои Киеви кони оқибаи алмҷрмин ( 69 ) ва бингаред ки чун буд саранҷом бидон .

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ گوی بروید در زمین فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِینَ (۶۹) و بنگرید که چون بود سرانجام بدان.

Ва лои тҳзни алайҳим баришон андӯҳ мабару лои ткни фии зиқи ммои имкрўн ( 70 ) ва танг мабош дар дастонгарӣ эшон .

وَ لا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ بریشان اندوه مبر وَ لا تَکُنْ فِی ضَیْقٍ مِمَّا یَمْکُرُونَ (۷۰) و تنگ مباش در دستان‌گری ایشان.

Ва иқўлўни маттии ҳозои алўъди إни кантами содиқин ( 71 )у мигўинд ки ҳангоми ин ваъда кӣаст агар мерост гӯйанд .

وَ یَقُولُونَ مَتی‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۷۱) و میگویند که هنگام این وعده کی است اگر می راست گویند.

Қул ъсии أни икўни рдФи лаками баъзи алзии тстъҷлўн ( 72 ) гӯии магари ончии шумо бон мешитобид лухтӣ дар қафоӣ шумо расед .

قُلْ عَسی‌ أَنْ یَکُونَ رَدِفَ لَکُمْ بَعْضُ الَّذِی تَسْتَعْجِلُونَ (۷۲) گوی مگر آنچه شما بآن می‌شتابید لختی در قفای شما رسید.

Ва إни рбки лзўи фазли алии анносу худованди ту худовандӣ бо некӯкорӣ ва фазласт бар мардумон . Ва локини أксрҳми лои ишкрўн ( 73 ) локини бештари мардумон ба озодӣ наанд .

وَ إِنَّ رَبَّکَ لَذُو فَضْلٍ عَلَی النَّاسِ و خداوند تو خداوندی با نیکوکاری و فضل است بر مردمان. وَ لَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَشْکُرُونَ (۷۳) لکن بیشتر مردمان به آزادی نه‌اند.

Ва إни рбки лиълми мо ткни сдўрҳму худованд ту медонад ҳар чаҳ дар дилҳои эшон наҳуфт медорад ва мо иълнўн ( 74 ) ва ҳар чиз ки эшон ошкоро медоранд .

وَ إِنَّ رَبَّکَ لَیَعْلَمُ ما تُکِنُّ صُدُورُهُمْ و خداوند تو میداند هر چه در دلهای ایشان نهفت میدارد وَ ما یُعْلِنُونَ (۷۴) و هر چیز که ایشان آشکارا میدارند.

Ва мо ман ғоӣбаҳи фии алсмоءу алأрз ва нест ҳеҷ пӯшида дар осмону замин , إлои фии китоби мубин ( 75 ) магари он дар лавҳи набиштаи пайдоу равшан .

وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ و نیست هیچ پوشیده در آسمان و زمین، إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ (۷۵) مگر آن در لوح نبشته پیدا و روشن.

إни ҳозои алқуръони иқси алӣ банӣ إсроӣили ин қирон мехонд бар банӣ Исроили أксри алзии ҳам фӣаи ихтлФўн ( 76 ) бештари он ки эшон дар он ду гуруҳанд , .

إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَقُصُّ عَلی‌ بَنِی إِسْرائِیلَ این قران میخواند بر بنی اسرائیل أَکْثَرَ الَّذِی هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (۷۶) بیشتر آن که ایشان در آن دو گروهند،.

Ва إнаҳи лҳдӣу раҳмаи ллмؤмнин ( 77 ) ва ин роҳи нмўнӣ ва бахшоишӣ астаст грўндгонро .

وَ إِنَّهُ لَهُدیً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ (۷۷) و این راه نمونی و بخشایشی است است گروندگان را.

إни рбки иқзии бинҳми бҳкмаҳи худованди ту доварии баради миёни эшону ҳўи алъзизи алълим ( 78 ) ва ӯст он тавонои тоўндаҳи доно .

إِنَّ رَبَّکَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ بِحُکْمِهِ خداوند تو داوری برد میان ایشان وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْعَلِیمُ (۷۸) و اوست آن توانای تاونده دانا.

Фтўкли алии аллоҳи пуштии дор ва кор сипор бхдоўнди إнки алӣ алҳақ улмубин ( 79 ) ки ту бар ростии равшанӣ .

فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ پشتی‌دار و کار سپار بخداوند إِنَّکَ عَلَی الْحَقِّ الْمُبِینِ (۷۹) که تو بر راستی روشنی.