Қавлаи таъолӣ :у тафаққуди алтири мурғро бози ҷусту Фқоли мо лии лои أрӣ алҳдҳд гуфт чист маро ки ҳудҳудро наме байнами أми кони ман алғоӣбин ( 20 ) ё аз нодидагон шуд .

قوله تعالی: وَ تَفَقَّدَ الطَّیْرَ مرغ را باز جست و فَقالَ ما لِیَ لا أَرَی الْهُدْهُدَ گفت چیست مرا که هدهد را نمی‌بینم أَمْ کانَ مِنَ الْغائِبِینَ (۲۰) یا از نادیدگان شد.

Лأъзбнаҳи ъзобои шадидани ҳқо ки ӯро азоб кунам азобии сахти أўи лأзбҳнаҳ ё гулӯӣ ӯ бабрами أўи лиأтинии бслтони мубин ( 21 ) ё узрии оради бмни ошкороу ҳуҷҷатии равшан .

لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذاباً شَدِیداً حقّا که او را عذاب کنم عذابی سخت أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ یا گلوی او ببرم أَوْ لَیَأْتِیَنِّی بِسُلْطانٍ مُبِینٍ (۲۱) یا عذری آرد بمن آشکارا و حجّتی روشن.

Фмкси ғайри баъӣд ғоиб монад ва диранг кард на дайри Фқоли أҳтти бмои лами тҳт ба гуфт чизеи бдонстм ва дидаму бони расидам ки ту бон нараседӣу ҷӣтки ман сбإ ва оварадам бтў аз сабои бнбإи яқин ( 22 ) хабарӣ бегумон .

فَمَکَثَ غَیْرَ بَعِیدٍ غایب ماند و درنگ کرد نه دیر فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ گفت چیزی بدانستم و دیدم و بآن رسیدم که تو بآن نرسیدی وَ جِئْتُکَ مِنْ سَبَإٍ و آوردم بتو از سبا بِنَبَإٍ یَقِینٍ (۲۲) خبری بی‌گمان.

إнии ваҷдати амрأаҳи тмлкҳми ман занӣ ёфтам онҷо ки эшонро подшоҳӣ мекарду أўтити ман кули шайъи ء ва ӯро ҳар чизе ки дар подшоҳӣ дар бояд дода буданду лҳои арши азим ( 23 ) ва ӯро Тахтӣаст бузургвор .

إِنِّی وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ من زنی یافتم آنجا که ایشان را پادشاهی میکرد وَ أُوتِیَتْ مِنْ کُلِّ شَیْ‌ءٍ و او را هر چیزی که در پادشاهی در باید داده بودند وَ لَها عَرْشٌ عَظِیمٌ (۲۳) و او را تختی است بزرگوار.

Вҷдтҳо ва қавмҳо исҷдўни ллшмси ман дуни аллоҳ ӯроу қавм ӯро офтоб прессатон ёфтам ки суҷуд мекарданд офтобро фурӯд аз аллоҳу зини ?лаами алшитони أъмолҳму брорости шайтон бар эшон кардҳои бади эшон Фсдҳми ани алсбил то баргардонеди эшонро аз роҳи фаҳми лои иҳтдўн ( 24 ) то эшон роҳ намебаранд Фроростӣ .

وَجَدْتُها وَ قَوْمَها یَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ او را و قوم او را آفتاب پرستان یافتم که سجود میکردند آفتاب را فرود از اللَّه وَ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُمْ و برآراست شیطان بر ایشان کردهای بد ایشان فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِیلِ تا برگردانید ایشان را از راه فَهُمْ لا یَهْتَدُونَ (۲۴) تا ایشان راه نمی‌برند فراراستی.

أлои исҷдўои ллаҳ чаро суҷуд на аллоҳро кунанд : алзии ихрҷи алхби ءи он худоӣ ки ниҳон май беруни оради фии алсмоўоту алأрз дар осмонҳо ва заминҳоу иълми мо ихФўн ва мо иълнўн ( 25 ) ва медонад ончӣ мепӯшанд ва ошкоро мекунанд .

أَلَّا یَسْجُدُوا لِلَّهِ چرا سجود نه اللَّه را کنند: الَّذِی یُخْرِجُ الْخَبْ‌ءَ آن خدایی که نهان می‌بیرون آرد فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آسمانها و زمینها و یعلم ما یخفون و ما یعلنون (۲۵) و میداند آنچه می‌پوشند و آشکارا میکنند.

Аллоҳи лои إлаҳи إло ҳў ӯст ки нест худои ҷуз ӯ раби алърши алъзим ( 26 ) худованди он арши бузургвор .

اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ اوست که نیست خدا جز او رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ (۲۶) خداوند آن عرش بزرگوار.

Қоли сннзр сулаймон гуфт оре бингарем أи сидқати أми канти ман алкозбин ( 27 ) то рост гуфтӣ ё аз дурӯғи заноне .

قالَ سَنَنْظُرُ سلیمان گفت آری بنگریم أَ صَدَقْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْکاذِبِینَ (۲۷) تا راست گفتی یا از دروغ‌زنانی.

Азҳби бктобии ҳозои бабри ин номаи Фأлқаҳи إлиҳм ва бо эшон ӯ кун сами тўли анҳуам ва он гуҳ бозгард аз эшон Фонзри мо зои ирҷъўн ( 28 )у нигар то бача посух диҳанд .

اذْهَبْ بِکِتابِی هذا ببر این نامه فَأَلْقِهْ إِلَیْهِمْ و با ایشان او کن ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ و آن گه بازگرد از ایشان فَانْظُرْ ما ذا یَرْجِعُونَ (۲۸) و نگر تا بچه پاسخ دهند.

Қолат ё أиҳои алмлأ . Гуфт ки эй мҳинони إнии أлқии إлии китоби Карим ( 29 ) бмн ӯ канданд номае некӯ .

قالَتْ یا أَیُّهَا الْمَلَأُ. گفت که ای مهینان إِنِّی أُلْقِیَ إِلَیَّ کِتابٌ کَرِیمٌ (۲۹) بمن او کندند نامه‌ای نیکو.

إнаҳи ман сулаймони он аз сулаймонасту إнаҳи бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим ( 30 ) ва навишта инаст ки бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим .

إِنَّهُ مِنْ سُلَیْمانَ آن از سلیمان است وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (۳۰) و نوشته اینست که بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ.

أлои тълўои алӣ бар ман гардани мкшид ва аз андозаи брмгзриду أтўнии мусалламин ( 31 ) ва бмн ойед гардани ниҳодагон .

أَلَّا تَعْلُوا عَلَیَّ بر من گردن مکشید و از اندازه برمگذرید وَ أْتُونِی مُسْلِمِینَ (۳۱) و بمن آیید گردن نهادگان.

Қолат ё أиҳои алмлأ билқис гуфт эй мҳинони қавм : أФтўнии фии أмрӣ посух диҳед марои дарин кори ман мо канти қотеъаи أмрои ман ҳаргизи кориро нияндохтаму нбридму басари набардам ҳатто тшҳдўн ( 32 ) то он гуҳ ки шумо пеши ман оӣид .

قالَتْ یا أَیُّهَا الْمَلَأُ بلقیس گفت ای مهینان قوم: أَفْتُونِی فِی أَمْرِی پاسخ دهید مرا درین کار من ما کُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً من هرگز کاری را نینداختم و نبریدم و بسر نبردم حَتَّی تَشْهَدُونِ (۳۲) تا آن گه که شما پیش من آئید.

Қолўои нҳни أўлўо қувва гуфтанд мо худовандони қӯт ва анбӯҳӣему أўлўои бأси шадиду худовандони зӯри сахту силаҳу алأмри إлику кору фармони бтўсти Фонзрии мо зои тأмрин ( 33 ) бингар то чаҳ фармое .

قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ گفتند ما خداوندان قوّت و انبوهی‌ایم وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِیدٍ و خداوندان زور سخت و سلاح وَ الْأَمْرُ إِلَیْکِ و کار و فرمان بتوست فَانْظُرِی ما ذا تَأْمُرِینَ (۳۳) بنگر تا چه فرمایی.

Қолати إни алмулуки إзои дхлўои қария أФсдўҳо гуфт подшоҳон ки дар шаҳрии раванд бигрифтану бзўр табоҳ кунанд онроу ҷълўои أъзаҳи أҳлҳои أзлаҳу азизони онро хор кунанду кзлки иФълўн ( 34 ) ва ҳам чунон кунанд

قالَتْ إِنَّ الْمُلُوکَ إِذا دَخَلُوا قَرْیَةً أَفْسَدُوها گفت پادشاهان که در شهری روند بگرفتن و بزور تباه کنند آن را وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً و عزیزان آن را خوار کنند وَ کَذلِکَ یَفْعَلُونَ (۳۴) و هم چنان کنند

Ва إнии мурсалаи إлиҳми бҳдиаҳ ва ман боишон ҳадя Эй фиристам Фнозраҳи Бами ирҷъи алмрслўн ( 35 ) нагарм то фиристодагон чаҳ посухи оранд .

وَ إِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِمْ بِهَدِیَّةٍ و من بایشان هدیّه‌ای فرستم فَناظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ (۳۵) نگرم تا فرستادگان چه پاسخ آرند.

Флмои ҷоءи сулаймон чун расӯл бисил ямон омад қоли أ тмдўнн бимол сулаймон гуфт марои ҳадяи фаро сухан мепайвандеду музд аз дунё мефиристед ? Фмои отонии аллоҳи хайри ммои отокми ончии аллоҳ маро дод ба аз он ки шуморо дод бали أнтми бҳдиткми тФрҳўн ( 36 ) на ки шумо онед ки ба чунон ки маро фиристодед шодӣ бурид .

فَلَمَّا جاءَ سُلَیْمانَ چون رسول بسلیمان آمد قالَ أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ سلیمان گفت مرا هدیه فرا سخن می‌پیوندید و مزد از دنیا می‌فرستید؟ فَما آتانِیَ اللَّهُ خَیْرٌ مِمَّا آتاکُمْ آنچه اللَّه مرا داد به از آن که شما را داد بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِیَّتِکُمْ تَفْرَحُونَ (۳۶) نه که شما آنید که به چنان که مرا فرستادید شادی برید.

Арҷъ إлиҳм бозгард боишон Флнأтинҳми бҷнўди ҳқоу ҳқо ки боишон сипоҳии ореми ло қабл ?лаами баҳо ки бон бар нёинду тоқат он надоранду лнхрҷнҳми минҳои أзлаҳ ва эшонро беруни орем аз он замини хор ва ҳам соғрўн ( 37 ) ва эшонро кам оварда ва беоб .

ارْجِعْ إِلَیْهِمْ بازگرد بایشان فَلَنَأْتِیَنَّهُمْ بِجُنُودٍ حقّا و حقّا که بایشان سپاهی آریم لا قِبَلَ لَهُمْ بِها که بآن بر نیایند و طاقت آن ندارند وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً و ایشان را بیرون آریم از آن زمین خوار وَ هُمْ صاغِرُونَ (۳۷) و ایشان را کم آورده و بی‌آب.