Қавлаи таъолӣ : أу лами ирўои Киеви ибдии аллоҳи алхлқ наме бенанд ки аллоҳ чун дар мегирад кор ва чун май офаринади офарӣда ва аз нест ҳаст мекунад сами иъидаҳи он гуҳи бози эшонро аз хоки беруни оради إни злки алии аллоҳи исир ( 19 ) ва он бар худоӣ осонаст .

قوله تعالی: أَ وَ لَمْ یَرَوْا کَیْفَ یُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ نمی‌بینند که اللَّه چون در می‌گیرد کار و چون می‌آفریند آفریده و از نیست هست میکند ثُمَّ یُعِیدُهُ آن گه باز ایشان را از خاک بیرون آرد إِنَّ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیرٌ (۱۹) و آن بر خدای آسانست.

Қул сирўои фии алأрз гӯй бирӯяд дар замини Фонзрўои Киеви бдأи алхлқ ва бингаред ки чун офариди ҷаҳону ҷаҳонёнро сами аллоҳи иншии алншأаҳи алохраҳи пас аллоҳи бози фардои боФринши пасини халқро зинда кунад إни аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 20 ) ки аллоҳ бар ҳамаи чиз тавоноаст .

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ گوی بروید در زمین فَانْظُرُوا کَیْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ و بنگرید که چون آفرید جهان و جهانیان را ثُمَّ اللَّهُ یُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ پس اللَّه باز فردا بآفرینش پسین خلق را زنده کند إِنَّ اللَّهَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۲۰) که اللَّه بر همه چیز توانا است.

Иъзби ман ишоء азоб кунад ӯро ки хоҳаду ирҳми ман ишоء бибахшоед ӯро ки хоҳаду إлиаҳи тқлбўн ( 21 ) ва бо ӯ гирданд шуморо .

یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ عذاب کند او را که خواهد وَ یَرْحَمُ مَنْ یَشاءُ ببخشاید او را که خواهد وَ إِلَیْهِ تُقْلَبُونَ (۲۱) و با او گرداند شما را.

Ва мо أнтми бмъҷзини фии алأрзу лои фии алсмоء ва шумо пеш нашавед азу , на дар замин ва на дар осмон , ва мо лаками ман дуни аллоҳ ва нест шуморо фурӯд аз аллоҳи ман валеу лои насир ( 22 ) на худовандӣ на корсозӣ на ёрии диҳӣ .

وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ و شما پیش نشوید ازو، نه در زمین و نه در آسمان، وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ و نیست شما را فرود از اللَّه مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ (۲۲) نه خداوندی نه کار سازی نه یاری دهی.

Ва аллазӣнаи кФрўои боёти аллоҳ ва эшон ки кофар шуданд бсхнони худоӣу лқоӣаҳ ва нишонҳои дидан ӯ ва дидани подош ӯ أўлӣки иӣсўои ман раҳматӣ эшонанд ки навмеди монданд аз бахшоиши ману أўлӣки ?лаами азоби أлим ( 23 ) ва эшонанд ки эшонроаст азобии дрднмоӣ .

وَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیاتِ اللَّهِ و ایشان که کافر شدند بسخنان خدای وَ لِقائِهِ و نشانهای دیدن او و دیدن پاداش او أُولئِکَ یَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِی ایشان‌اند که نومید ماندند از بخشایش من وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۲۳) و ایشان‌اند که‌ ایشان را است عذابی دردنمای.

Фмои кони ҷавоб қавма набӯд посухи қавми вай ӯро إлои أни қолўои магар ончӣ гуфтанд : ақтлўаҳи أў ҳрқўаҳ бикашед ӯро ё ботш сӯзед ӯро Фأнҷоаҳи аллоҳи ман алнор то бурҳонед аллоҳ ӯро аз оташи эшон إни фии злки лоёти лқўми иؤмнўн ( 24 ) дарин нишонҳоеаст ошкорои гуруҳеро ки бгрўнд .

فَما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ نبود پاسخ قوم وی او را إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنچه گفتند: اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ بکشید او را یا بآتش سوزید او را فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ تا برهانید اللَّه او را از آتش ایشان إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۲۴) درین نشانهایی است آشکارا گروهی را که بگروند.

Ва қол гуфт : إнмои атхзтми ман дуни аллоҳи أўсоно ончӣ гирифтед аз батон фурӯд аз аллоҳи бхдоиии мўдаҳи бинкми фии алҳёҳ алднё Меҳрӣаст миёни шумо дарин ҷаҳони сами явми алқёмаҳи икФри бъзкми ббъзи пас он гуҳи рӯзи растохези шумо боишон кофар шавед ва эшон бшмоу илъни бъзкм баъзан ва шумо бар эшон нафринед ва эшон бар шумоу мأўокми алнор ва пас он гуҳи ҷойгоҳи шумо оташаст ва мо лаками ман Носирин ( 25 ) ва шуморо фарёди рисӣ нау ёрии диҳӣ .

وَ قالَ گفت: إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً آنچه گرفتید از بتان فرود از اللَّه بخدایی مَوَدَّةَ بَیْنِکُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا مهریست میان شما درین جهان ثُمَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکْفُرُ بَعْضُکُمْ بِبَعْضٍ پس آن گه روز رستاخیز شما بایشان کافر شوید و ایشان بشما وَ یَلْعَنُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً و شما بر ایشان نفرینید و ایشان بر شما وَ مَأْواکُمُ النَّارُ و پس آن گه جایگاه شما آتش است وَ ما لَکُمْ مِنْ ناصِرِینَ (۲۵) و شما را فریاد رسی نه و یاری دهی.

Фомни ?лаи лут имон оварад бова луту қоли إнии муҳоҷири إлӣ рабӣ гуфт ман аз ҳар маъбудии фурӯд аз аллоҳ бо аллоҳ буридам ва аз ҳар кешии ҷузи тавҳид бо аллоҳ буридам إнаҳи ҳўи алъзизи алҳким ( 26 ) ки аллоҳ ӯст ки тавоност донои фарохи тавон рости дон .

فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ ایمان آورد باو لوط وَ قالَ إِنِّی مُهاجِرٌ إِلی‌ رَبِّی گفت من از هر معبودی فرود از اللَّه با اللَّه بریدم و از هر کیشی جز توحید با اللَّه بریدم إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۲۶) که اللَّه اوست که تواناست دانای فراخ توان راست دان.

Ва вҳбнои ?лаи إсҳоқу ёқӯб ва ӯро исҳоқи бахшидему ёқӯбу ҷълнои фии зритаҳи алнбўаҳу алкитоб ва дар нажод ӯ пайғомбарӣ ниҳодему ҳукму дайну отиноаҳи أҷраҳи фии алднёу музд ӯ бова додеми дарин ҷаҳону إнаҳи фии алохраҳи лмни алсолҳин ( 27 ) ва дар он ҷаҳон аз некон ва шоистагонаст .

وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ و او را اسحاق بخشیدیم و یعقوب وَ جَعَلْنا فِی ذُرِّیَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْکِتابَ و در نژاد او پیغامبری نهادیم و حکم و دین وَ آتَیْناهُ أَجْرَهُ فِی الدُّنْیا و مزد او باو دادیم درین جهان وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِینَ (۲۷) و در آن جهان از نیکان و شایستگان است.

Ва лўто ва фиристодем лутро إзи қоли лқўмаҳи он гуҳ ки қавми хешро гуфт : إнкми лтأтўни алФоҳшаҳи шумо он кор зишт мекунед мо сбқкми баҳои ман أҳди ман Алъоламин ( 28 ) ҳеҷ кас бар шумо пешӣ накард бо он аз ҷаҳонён .

وَ لُوطاً و فرستادیم لوط را إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ آن گه که قوم خویش را گفت: إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ شما آن کار زشت میکنید ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِینَ (۲۸) هیچ کس بر شما پیشی نکرد با آن از جهانیان.

أи إнкми лтأтўни алрҷоли шумо бо мардони мигроӣиду тқтъўни алсбилу роҳи насл ва фарзанд мебибареду тأтўни фии нодикми алмнкр ва дар анҷумани нописандҳоу ношоист ҳо мекунед . Фмои кони ҷавоб қавма набӯд посухи қавм ӯ ӯро إлои أни қолўои магар ончӣ гуфтанд аӣтнои бъзоби аллоҳи азоби худои бмои ори إни канти ман алсодқин ( 29 ) агар май рости гӯйӣ ки пайғомбарӣ .

أَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شما با مردان میگرائید وَ تَقْطَعُونَ السَّبِیلَ و راه نسل و فرزند می‌ببرید وَ تَأْتُونَ فِی نادِیکُمُ الْمُنْکَرَ و در انجمن ناپسندها و ناشایست‌ها میکنید. فَما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ نبود پاسخ قوم او او را إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنچه گفتند ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ عذاب خدای بما آر إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۲۹) اگر می راست گویی که پیغامبری.

Қоли раб ансрнӣ гуфт худованди ман ёрии даҳ марои алии алқўми алмФсдин ( 30 ) барин қавми табоҳи корон .

قالَ رَبِّ انْصُرْنِی گفت خداوند من یاری ده مرا عَلَی الْقَوْمِ الْمُفْسِدِینَ (۳۰) برین قوم تباه‌کاران.

Ва лмои ҷоءти рслнои إброҳим чун дар омад фиристодагони мо бар иброҳӣми болбшрии бишорат додан ӯро қолўо гуфтанд إнои мҳлкўои أҳли ҳзаҳи алқриаҳи мо ҳалок хоҳем кард мардумони ин шаҳрро إни أҳлҳои конўои золимин ( 31 ) ки мардумони он бар хештан ситамкоронанду гуноҳи эшонро .

وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِیمَ چون در آمد فرستادگان ما بر ابراهیم بِالْبُشْری‌ بشارت دادن او را قالُوا گفتند إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْیَةِ ما هلاک خواهیم کرد مردمان این شهر را إِنَّ أَهْلَها کانُوا ظالِمِینَ (۳۱) که مردمان آن بر خویشتن ستمکاران‌اند و گناه ایشان را.

Қоли إни фӣҳо лўто гуфт лут дар онаст қолўо гуфтанд нҳни أълми бмни фӣҳо мо аз тавба донем ки дар он кист лннҷинаҳ ва أҳлаҳ бурҳонем ӯроу касон ӯро إлои амрأтаҳи магари зан ӯро канти ман алғобрин ( 32 ) он зан аз эшон буд ки мебоз боист монад бо ҳалок шудагон .

قالَ إِنَّ فِیها لُوطاً گفت لوط در آن است قالُوا گفتند نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِیها ما از توبه دانیم که در آن کیست لَنُنَجِّیَنَّهُ وَ أَهْلَهُ برهانیم او را و کسان او را إِلَّا امْرَأَتَهُ مگر زن او را کانَتْ مِنَ الْغابِرِینَ (۳۲) آن زن از ایشان بود که می‌باز بایست ماند با هلاک شدگان.

Ва лмои أни ҷоءти рслнои лўто ва чун фиристодагони мо балут омад сӣ ءи баҳаму зоқи баҳами зръо ранҷа шуд ӯу андӯҳгин аз қавми хешу қолўои лои тхФу ло тҳзн гуфтанд матарс ва андӯҳгин мабош إнои мнҷўку أҳлки إлои амрأтки мо раҳонандаи тўоиму касони ту магари зани ту канти ман алғобрин ( 33 ) он зан аз эшон буд ки аз наҷоти бози монданд ва дар миёни табоҳ шудагон бимонад .

وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً و چون فرستادگان ما بلوط آمد سِی‌ءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً رنجه شد او و اندوهگین از قوم خویش وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ گفتند مترس و اندوهگین مباش إِنَّا مُنَجُّوکَ وَ أَهْلَکَ إِلَّا امْرَأَتَکَ ما رهاننده توایم و کسان تو مگر زن تو کانَتْ مِنَ الْغابِرِینَ (۳۳) آن زن از ایشان بود که از نجات باز ماندند و در میان تباه شدگان بماند.

إнои мнзлўни алии أҳли ҳзаҳи алқриаҳи мо фурӯ хоҳем оварад бар мардумони ин шаҳри рҷзои ман алсмоءи азобӣ аз осмони бмои конўои иФсқўн ( 34 ) бони табоҳи корӣу бадӣ ки мекарданд .

إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلی‌ أَهْلِ هذِهِ الْقَرْیَةِ ما فرو خواهیم آورد بر مردمان این شهر رِجْزاً مِنَ السَّماءِ عذابی از آسمان بِما کانُوا یَفْسُقُونَ (۳۴) بآن تباه‌کاری و بدی که میکردند.

Ва лақади тркно ва он гуҳ боз гузоштем минҳо аз он ояи байнаи нишонеи равшани лқўми иъқлўн ( 35 ) гуруҳонеро ки хирад доранд ва ибрат дарёбанд .

وَ لَقَدْ تَرَکْنا و آن گه باز گذاشتیم مِنْها از آن آیَةً بَیِّنَةً نشانی روشن لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ (۳۵) گروهانی را که خرد دارند و عبرت دریابند.

Ва إлии мадин أхоҳми шъибо ва фиристодем боҳилли мадин марди эшон Шуайби Фқол ё қавми аъбдўо аллоҳ гуфт эй қавми аллоҳро парастеду арҷўои алиўми алохр ва аз рӯз пасин битарседу лои тъсўои фии алأрзи муфсидин ( 36 )у бгзоФу табоҳӣ дар замини ?марвиди бадкорон .

وَ إِلی‌ مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً و فرستادیم باهل مدین مرد ایشان شعیب فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ گفت ای قوم اللَّه را پرستید وَ ارْجُوا الْیَوْمَ الْآخِرَ و از روز پسین بترسید وَ لا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ (۳۶) و بگزاف و تباهی در زمین مروید بدکاران.

Фкзбўаҳи дурӯғ зан гирифтанд Шуайбро Фأхзтҳми алрҷФаҳи зилзилаи эшонро фаро гирифт Фأсбҳўои фии дораами ҷосмин ( 37 ) то ҳам дар хону мони хеши фароҳами афтоданди мурда .

فَکَذَّبُوهُ دروغ‌زن گرفتند شعیب را فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ زلزله ایشان را فرا گرفت فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ (۳۷) تا هم در خان و مان خویش فراهم افتادند مرده.

Ва ъодоу самуд ёд кун оду самудроу қади табин лаками ман мсокнҳм ва шуморо пайдо мондааст аз хону мону ншстгоҳҳои эшон чизеу зини ?лаами алшитони أъмолҳму дев бар орост эшонро корҳои эшон Фсдҳми ани алсбил ва эшонро баргардонед аз роҳи росту конўои мстбсрин ( 38 ) гуруҳе буданд чусти кору борӣки байну зираки даст .

وَ عاداً وَ ثَمُودَ یاد کن عاد و ثمود را وَ قَدْ تَبَیَّنَ لَکُمْ مِنْ مَساکِنِهِمْ و شما را پیدا مانده است از خان و مان و نشستگاههای ایشان چیزی وَ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُمْ و دیو بر آراست ایشان را کارهای ایشان فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِیلِ و ایشان را برگردانید از راه راست وَ کانُوا مُسْتَبْصِرِینَ (۳۸) گروهی بودند چست‌کار و باریک‌بین و زیرک‌دست.

Ва қоруну фиръавн ваҳомон ва ёд кун қорунроу фиръавнро ваҳомонроу лақади ҷоءҳми Мӯсои болбинот боишон омад Мӯсои бпиғомҳо ва нишонҳои равшани Фосткбрўои фии алأрз гардан кашиданд дар замин ва мо конўои собиқин ( 39 ) пеш нашуданд аз мо ва бо мо барнаёмаданд ва бо мо нтоўстнд .

وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ و یاد کن قارون را و فرعون را و هامان را وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسی‌ بِالْبَیِّناتِ بایشان آمد موسی بپیغامها و نشانهای روشن فَاسْتَکْبَرُوا فِی الْأَرْضِ گردن کشیدند در زمین وَ ما کانُوا سابِقِینَ (۳۹) پیش نشدند از ما و با ما برنیامدند و با ما نتاوستند.

Фклои أхзнои бзнбаҳи ҳамаро бгноаҳи эшон гирифтеми Фмнҳми ман أрслнои алайҳи ҳосбо аз эшон буд ки бар эшон борони санг фурӯ ҳаштем ва манеҳам ман أхзтаҳи алсиҳаҳ ва аз эшон буд ки бонг бигирифт эшонро то Зуҳра чакид ва манеҳам ман хсФно ба алأрз ва аз эшон буд ки базмин фурӯ барадем ва манеҳам ман أғрқно ва аз эшон буд ки боб бикуштем , ва мо кони аллоҳи лизлмҳму аллоҳ бидодгар набӯд то бар эшон бедод кунаду локини конўои أнФсҳми излмўн ( 40 ) лекини эшон бар худ бедод карданд .

فَکُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ همه را بگناه ایشان گرفتیم فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَیْهِ حاصِباً از ایشان بود که بر ایشان باران سنگ فرو هشتیم وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّیْحَةُ و از ایشان بود که بانگ بگرفت ایشان را تا زهره چکید وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ و از ایشان بود که بزمین فرو بردیم وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا و از ایشان بود که بآب بکشتیم، وَ ما کانَ اللَّهُ لِیَظْلِمَهُمْ و اللَّه بیدادگر نبود تا بر ایشان بیداد کند وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ (۴۰) لیکن ایشان بر خود بیداد کردند.

Мисли аллазӣнаи атхзўои ман дуни аллоҳи أўлёء мислиу сони эшон ки фурӯд аз аллоҳ худоён гирифтанд кмсли алънкбўти атхзти бито чун мислиу сон анкабутаст ки хона гирифту إни أўҳни албиўти лабяти алънкбўту сусттар ҳамаи хонаҳо хона анкабутаст ки на гармо боз дорад на сармои луи конўои иълмўн ( 41 ) агар донндӣ

مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِیاءَ مثل و سان ایشان که فرود از اللَّه خدایان گرفتند کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَیْتاً چون مثل و سان عنکبوت است که خانه گرفت وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُیُوتِ لَبَیْتُ الْعَنْکَبُوتِ و سست‌تر همه خانه‌ها خانه عنکبوت است که نه گرما باز دارد نه سرما لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ (۴۱) اگر دانندی

إни аллоҳи иълм аллоҳ медонад мо идъўни ман дунаи ман шайъи ءи ончии фурӯди азуи худои михўоннду ҳўи алъзизи алҳким ( 42 ) ва ӯ тавоноаст доноаст .

إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ اللَّه میداند ما یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ آنچه فرود ازو خدای میخوانند وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۴۲) و او توانا است دانا است.

Ва тлки алأмсоли нзрбҳои ллнос ва ин мисли , ва сонҳо мезанем мардумонро ва мо иъқлҳои إлои алъолмўн ( 43 ) ва дар наёбади онро магари доноён .

وَ تِلْکَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ و این مثل، و سانها می‌زنیم مردمان را وَ ما یَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ (۴۳) و در نیابد آن را مگر دانایان.

Халқи аллоҳи алсмоўоту алأрзи болҳқи аллоҳи бёФриди осмонҳо ва заминҳоро б « кун »у сухани равони إни фии злки лоиаҳи ллмؤмнин ( 44 ) дар офариниши он нишоне равшанаст гиравидагонро .

خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ اللَّه بیافرید آسمانها و زمینها را ب «کن» و سخن روان إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لِلْمُؤْمِنِینَ (۴۴) در آفرینش آن نشانی روشن است گرویدگان را.

Атли мо أўҳии إлики ман алкитоб мехон ончӣ пайғом доданд бтўи азин номау أқми алслоаҳу бпои дори намози бҳнгоми إни алслоаҳи танаии ани алФҳшоءу алмнкр ки намоз боз занад аз зиштӣу нописанду лзкри аллоҳи أкбру ёд аллоҳ бузургаст ва мааст аз ёди раҳе ӯроу аллоҳи иълми мо тснъўн ( 45 ) ва аллоҳ медонад ончӣ мекунанд .

اتْلُ ما أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتابِ میخوان آنچه پیغام دادند بتو ازین نامه‌ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ و بپای‌دار نماز بهنگام إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهی‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ که نماز باز زند از زشتی و ناپسند وَ لَذِکْرُ اللَّهِ أَکْبَرُ و یاد اللَّه بزرگست و مه است از یاد رهی او را وَ اللَّهُ یَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ (۴۵) و اللَّه میداند آنچه میکنند.

Ва лои тҷодлўои أҳли алкитоб ва пайкор макунед , бо аҳли китоби газят пазируфтаанд إлои болатии ҳаии أҳсни магари бўФо кардан эшонро إлои аллазӣна злмўо манеҳам локин бо аҳли ширки микоўид ва ҷанг мепайвандеду қўлўоу гўӣиди омнои болзии أнзли إлиноу أнзли إликми бгрўидими бончаҳ фурӯ фиристоданд бар моу ончӣ фурӯ фиристоданд бар шумоу إлҳноу إлҳкми воҳиду худованди моу худованд шумо якеасту нҳни ?лаи мслмўн ( 46 ) ва мо ӯро гардани нҳодгоним .

وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْکِتابِ و پیکار مکنید، با اهل کتاب گزیت پذیرفته‌اند إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ مگر بوفا کردن ایشان را إِلَّا الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ لکن با اهل شرک میکاوید و جنگ می‌پیوندید وَ قُولُوا و گوئید آمَنَّا بِالَّذِی أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ أُنْزِلَ إِلَیْکُمْ بگرویدیم بآنچه فرو فرستادند بر ما و آنچه فرو فرستادند بر شما وَ إِلهُنا وَ إِلهُکُمْ واحِدٌ و خداوند ما و خداوند شما یکیست وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ (۴۶) و ما او را گردن نهادگانیم.

Ва кзлки أнзлнои إлики алкитоб ва ҳам чунон бар ту қуръон фурӯ фиристодем Фолзини отиноҳми алкитоби иؤмнўн ба эшон ки эшонро тавроти додеми бойени қуръон гиравидаанд ва ман ҳؤлоءи ман иؤмн ба ва аз ӣнони ҳам касаст ки гиравидааст бон ва мо иҷҳди боётнои إлои алкоФрўн ( 47 ) ва боз нанишинад аз пазируфтани сухани мо магари ногрўидгон .

وَ کَذلِکَ أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ و هم چنان بر تو قرآن فرو فرستادیم فَالَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یُؤْمِنُونَ بِهِ ایشان که ایشان را تورات دادیم باین قرآن گرویده‌اند وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ یُؤْمِنُ بِهِ و از اینان هم کس است که گرویده است بآن وَ ما یَجْحَدُ بِآیاتِنا إِلَّا الْکافِرُونَ (۴۷) و باز ننشیند از پذیرفتن سخن ما مگر ناگرویدگان.