Қавлаи таъолӣ : ва мо канти ттлўои ман қиблаи ман китоби ту пеш аз ин ҳеҷ номае нхўондӣу лои тхтаҳи биминку бадасти хеши ҳаргизи ннўштии إзои лортоби алмбтлўн ( 48 ) агар чунон будӣ ки ту нависанда будӣ он гуҳ дар гумони афтодандии кжроҳону кжрўон .

قوله تعالی: وَ ما کُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ کِتابٍ تو پیش از این هیچ نامه‌ای نخواندی وَ لا تَخُطُّهُ بِیَمِینِکَ و بدست خویش هرگز ننوشتی إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ (۴۸) اگر چنان بودی که تو نویسنده بودی آن گه در گمان افتادندی کژراهان و کژروان.

Бали ҳўи оёти байноти бал ки ин нома суханонеаст равшани пайдо бегумон , фии судӯри аллазӣнаи أўтўои алълм дар дилҳои эшон ки эшонро дониш додаанд , ва мо иҷҳди боётнои إлои алзолмўн ( 49 )у боз на нишинад аз пазируфтани суханони мо магари ситамкорон .

بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ بل که این نامه سخنانی است روشن پیدا بی‌گمان، فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ در دلهای ایشان که ایشان را دانش داده‌اند، وَ ما یَجْحَدُ بِآیاتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ (۴۹) و باز نه نشیند از پذیرفتن سخنان ما مگر ستمکاران.

Ва қолўои луи лои أнзли алайҳи оёти ман раба гуфтанд чаро бирав аз худованд ӯ нишонҳое фурӯ наёяд қул إнмо алоёт ъанд аллоҳи гӯии нишонҳо бнздик аллоҳаст ,у إнмои أнои нзири мубин ( 50 ) ва ман расонандаи бими намоями ошкоро .

وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیاتٌ مِنْ رَبِّهِ گفتند چرا برو از خداوند او نشانهایی فرو نیاید قُلْ إِنَّمَا الْآیاتُ عِنْدَ اللَّهِ گوی نشانها بنزدیک اللَّه است، وَ إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۵۰) و من رساننده بیم نمایم آشکارا.

أу лами икФҳм басанда нест эшонро , أнои أнзлнои алейк алкитоб ки мо фурӯ фиристодем бар ту ин нома , итлии алайҳим то михўоннд бар эшон , إни фии злки лрҳмаҳи дарин номаи баростӣ ки бахшоишӣасту зикрии лқўми иؤмнўн ( 51 )у ёдгории гиравидагонро .

أَ وَ لَمْ یَکْفِهِمْ بسنده نیست ایشان را، أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ که ما فرو فرستادیم بر تو این نامه، یُتْلی‌ عَلَیْهِمْ تا میخوانند بر ایشان، إِنَّ فِی ذلِکَ لَرَحْمَةً درین نامه براستی که بخشایشی است وَ ذِکْری‌ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۵۱) و یادگاری گرویدگان را.

Қул кафӣ биллоҳ бигӯ аллоҳ басандааст , бинӣу бинкми шҳидои миёни ману миёни шумо гувоҳи рост , иълми мо фии алсмоўот ва алأрз медонад ӯ ки дар осмону замин ,у аллазӣнаи омнўои болботли ин мушриконанд ки бгрўиднди бчизи ночиз ,у кФрўои биллоҳу бхдоӣ кофар шуданд أўлӣки ҳам алхосрўн ( 52 ) эшон онанд ки зиён коронанд .

قُلْ کَفی‌ بِاللَّهِ بگو اللَّه بسنده است، بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ شَهِیداً میان من و میان شما گواه راست، یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ میداند او که در آسمان و زمین، وَ الَّذِینَ آمَنُوا بِالْباطِلِ این مشرکان‌اند که بگرویدند بچیز ناچیز، وَ کَفَرُوا بِاللَّهِ و بخدای کافر شدند أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ (۵۲) ایشان آنند که زیان‌کاران‌اند.

Ва истъҷлўнки болъзоб май штобоннди турои бъзоб овардан ,у луи лои أҷли мсмӣ ва агар на ҳангомӣ ном зад кардаед лҷоءҳми алъзоб азоб омадӣ боишон ,у лиأтинҳми бғтаҳу ҳқо ки охир боишон ояд ногоҳ , ва ҳам лои ишърўн ( 53 ) ва эшон нмидоннд .

وَ یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذابِ می‌شتابانند ترا بعذاب آوردن، وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّی و اگر نه هنگامی نام زد کرده‌اید لَجاءَهُمُ الْعَذابُ عذاب آمدی بایشان، وَ لَیَأْتِیَنَّهُمْ بَغْتَةً و حقا که آخر بایشان آید ناگاه، وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ (۵۳) و ایشان نمیدانند.

Истъҷлўнки болъзоб май штобоннди турои бъзоб овардану إни ҷаҳаннами лмҳитаҳи болкоФрин ( 54 )у дӯзахи бкоФрон фурӯ гирад гирди эшон .

یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذابِ می‌شتابانند ترا بعذاب آوردن وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکافِرِینَ (۵۴) و دوزخ بکافران فرو گیرد گرد ایشان.

Явми иғшоҳми алъзоби он рӯз ки дар ояд азоб бар эшон , ман Фўқҳм ва ман таҳти أрҷлҳм ва фурӯ гирад эшонро аз зибри эшон ва аз зери пойҳои эшон ,у иқўли зўқўои мо кантами тъмлўн ( 55 ) ва гӯйанд чашид ончӣ мекардед .

یَوْمَ یَغْشاهُمُ الْعَذابُ آن روز که در آید عذاب بر ایشان، مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ و فرو گیرد ایشان را از زبر ایشان و از زیر پایهای ایشان، وَ یَقُولُ ذُوقُوا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۵۵) و گویند چشید آنچه میکردید.

ё ибодии аллазӣнаи омнўо эй рҳигони ман ки грўидгонид , إни أрзии восеъаи Фإёии Фоъбдўн ( 56 ) замини ман фарохаст маро парастед .

یا عِبادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا ای رهیگان من که گرویدگانید، إِنَّ أَرْضِی واسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ‌ (۵۶) زمین من فراخ است مرا پرستید.

Кули нафаси зоиқаи аламут ҳар тании чшндаҳ маргаст , сами إлинои трҷъўн ( 57 ) он гуҳ бо мо хоҳанд оварад шуморо ҳамагон .

کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ هر تنی چشنده مرگ است، ثُمَّ إِلَیْنا تُرْجَعُونَ (۵۷) آن گه با ما خواهند آورد شما را همگان.

Ва аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот ва эшон ки бгрўиднд ва кирдорҳои нек карданд , лнбўӣнҳми ман алҷнаҳи баростӣ ки эшонро ҷойгоҳу дрнк гоҳ созем аз биҳишт , ғрФои тҷрии ман таҳтҳо алأнҳори ғурфаҳои зери дарахтони он ҷӯйҳо равон , холидин фӣҳо ва эшон ҷовидон дар он , нъми أҷри алъомлин ( 58 ) неки муздии коргаронро .

وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و ایشان که بگرویدند و کردارهای نیک کردند، لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ براستی که ایشان را جایگاه و درنک گاه سازیم از بهشت، غُرَفاً تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ غرفه‌های زیر درختان آن جویها روان، خالِدِینَ فِیها و ایشان جاویدان در آن، نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِینَ (۵۸) نیک مزدی کارگران را.

Аллазӣнаи сбрўои он коргарон ки шикебе мекунанд ,у алии рбҳми итўклўн ( 59 ) ва бар худованди худ таваккул мекунанду кор бова месупоранд .

الَّذِینَ صَبَرُوا آن کارگران که شکیبایی می‌کنند، وَ عَلی‌ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ (۵۹) و بر خداوند خود توکل میکنند و کار باو می‌سپارند.

Ва кأини ман добаҳи лои таҳаммули ризқҳо эй басои ҷонўро ки рӯзии худ брнмидорди аллоҳи ирзқҳоу إёкми аллоҳ рӯзӣ диҳад эшонро ва шуморо ,у ҳўи алсмиъи алълим ( 60 ) ва ӯст он шунавои доно .

وَ کَأَیِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا ای بسا جانورا که روزی خود برنمیدارد اللَّهُ یَرْزُقُها وَ إِیَّاکُمْ اللَّه روزی دهد ایشان را و شما را، وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۶۰) و اوست آن شنوای دانا.

Ва лӣни сأлтҳм ва агар пурсӣ мушриконро , ман халқи алсмоўоту алأрз ки ки офариди осмонҳо ва заминҳороу схри алшмсу алқмр ва ки нарм кард офтобу моҳро , лиқўлни аллоҳ ҳама гӯйанд ки аллоҳи Фأнии иؤФкўн ( 61 ) пас эшонро аз роҳи рост чун май баргардонанд .

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر پرسی مشرکان را، مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ که که آفرید آسمانها و زمینها را وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و که نرم کرد آفتاب و ماه را، لَیَقُولُنَّ اللَّهُ همه گویند که اللَّه فَأَنَّی یُؤْفَکُونَ (۶۱) پس ایشان را از راه راست چون می‌برگردانند.

Аллоҳи ибсти алрзқи лмни ишоءи ман ибода аллоҳ мегустаранд фарохи рӯзӣ ӯро ки хоҳад аз бандагони хешу иқдри ?ла ва танг медорад бар эшон ӯро ки хоҳад إни аллоҳи бакули шайъи ءи алӣам ( 62 ) аллоҳ ба ҳамаи чиз доноаст .

اللَّهُ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ اللَّه می‌گستراند فراخ روزی او را که خواهد از بندگان خویش وَ یَقْدِرُ لَهُ و تنگ میدارد بر ایشان او را که خواهد إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ (۶۲) اللَّه به همه چیز دانا است.

Ва лӣни сأлтҳм ва агар пурсӣ аз эшон , ман назул ман алсмоء моء кист ки фурӯ фиристод аз осмони обӣ , Фأҳё ба алأрзи ман баъди мўтҳо то зинда кард бони заминро пас марги он , лиқўлни аллоҳи баростӣ ки гӯйанд ки аллоҳ , қул алҳмди ллаҳи гӯии ситоиши бсзои аллоҳро бали أксрҳми лои иъқлўн ( 63 ) балки бештари эшон дрнмӣ ёбанд .

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر پرسی از ایشان، مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً کیست که فرو فرستاد از آسمان آبی، فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها تا زنده کرد بآن زمین را پس مرگ آن، لَیَقُولُنَّ اللَّهُ براستی که گویند که اللَّه، قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ گوی ستایش بسزا اللَّه را بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْقِلُونَ (۶۳) بلکه بیشتر ایشان درنمی‌یابند.

Ва мо ҳзаҳи алҳёҳ алднё нест зиндагонии ин ҷаҳонӣ , إлои лаҳву лаъиби магари нокорӣу бозӣ ,у إни ?илдори алохраҳи ?лаии алҳиўону сарои пасини он ҷаҳонии баростӣ ки он пояндааст ва бо зиндагонӣ , луи конўои иълмўн ( 64 ) агар эшон донндии эшонро ба будед .

وَ ما هذِهِ الْحَیاةُ الدُّنْیا نیست زندگانی این جهانی، إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ مگر ناکاری و بازی، وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ و سرای پسین آن جهانی براستی که آن پاینده است و با زندگانی، لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ (۶۴) اگر ایشان دانندی ایشان را به بودید.

Фإзои ркбўои фии алФлк чун дар киштӣ нишинанд , даъвои аллоҳи ҳам аллоҳро хонанд , мухлисин ?лаи аддӣни хонданӣ аз дили баростӣ ва касе дигарро нахонанд Флмои нҷоҳми إлии албр чун эшонро Раҳонед бо хушку дашт , إзои ҳам ишркўн ( 47 ) эшон бо аллоҳи анбоз хондан даргиранд .

فَإِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ چون در کشتی نشینند، دَعَوُا اللَّهَ هم اللَّه را خوانند، مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ خواندنی از دل براستی و کسی دیگر را نخوانند فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ چون ایشان را رهانید با خشک و دشت، إِذا هُمْ یُشْرِکُونَ (۴۷) ایشان با اللَّه انباز خواندن درگیرند.

ЛикФрўои бмои отиноҳм то куфр физойанд бончаҳи эшонро додему литмтъўо ва то рӯзгорӣ гузоранд дарин ҷаҳони ФсўФи иълмўн ( 66 ) оре огоҳ шаванд .

لِیَکْفُرُوا بِما آتَیْناهُمْ تا کفر فزایند بآنچه ایشان را دادیم وَ لِیَتَمَتَّعُوا و تا روزگاری گذارند درین جهان فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۶۶) آری آگاه شوند.

أу лами ирўои أнои ҷълнои ҳрмои омно наме бенанд ки эшонро шаҳриро додем бо озарм бебиму итхтФи анноси ман ҳўлҳму мардумони мирбоинди гирд бар гирди эшон أи Фболботли иؤмнўн бнораст ва ночиз мегараванд ?у бнъмаҳи аллоҳи икФрўн ( 67 )у бнъмти худоӣ кофар мешаванд ?

أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً نمی‌بینند که ایشان را شهری را دادیم با آزرم بی‌بیم وَ یُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ و مردمان میربایند گرد بر گرد ایشان أَ فَبِالْباطِلِ یُؤْمِنُونَ بنار است و ناچیز می‌گروند؟ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ یَکْفُرُونَ (۶۷) و بنعمت خدای کافر می‌شوند؟

Ва ман أзлми ммни аФтрии алии аллоҳи кзбо он кист ситамкортар аз он кас ки бар худоӣ анбоз созад бдрўғ ? , أўи кизби болҳқи лмои ҷоءаҳ ё дурӯғ зан гирад чизеи рост ки омад бова , أи лӣси фии ҷаҳаннами мсўии ллкоФрин ( 68 ) дар дӯзахи ҷойгоҳӣ басанда нест кофаронро ?

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری‌ عَلَی اللَّهِ کَذِباً آن کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدای انباز سازد بدروغ؟، أَوْ کَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُ یا دروغ‌زن گیرد چیزی راست که آمد باو، أَ لَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْویً لِلْکافِرِینَ (۶۸) در دوزخ جایگاهی بسنده نیست کافران را؟

Ва аллазӣнаи ҷоҳдўои Фино ва эшон ки микўшнд аз баҳри мо лнҳдинҳми сблнои баростӣ ки эшонро роҳи нмоӣими роҳҳои хешу إни аллоҳи лмъи алмҳснин ( 69 )у баростӣ ки аллоҳ бо некӯкоронаст .

وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا و ایشان که میکوشند از بهر ما لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا براستی که ایشان را راه نمائیم راههای خویش وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ (۶۹) و براستی که اللَّه با نیکوکاران است.