Қавлаи таъолӣ : Фоти зои алқрбии ҳуққаи ҳақи хешованд ӯро даҳу алмскину ибни алсбилу дарвешроу роҳи гузариро злки хайри ллзини иридўни ваҷҳи аллоҳи он бааст эшонро ки худоиро мехоҳанду подош ӯ меҷӯянду أўлӣки ҳам алмФлҳўн ( 38 ) ва эшонанд ки пирӯз омадагон ҷовиданд .

قوله تعالی: فَآتِ ذَا الْقُرْبی‌ حَقَّهُ حق خویشاوند او را ده وَ الْمِسْکِینَ وَ ابْنَ السَّبِیلِ و درویش را و راه‌گذری را ذلِکَ خَیْرٌ لِلَّذِینَ یُرِیدُونَ وَجْهَ اللَّهِ آن به است ایشان را که خدای را میخواهند و پاداش او میجویند وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (۳۸) و ایشانند که پیروز آمدگان جاویداند.

Ва мо отитми ман рибои чизе ки диҳед аз рибои лирбўои фии أмўоли аннос то биафзояд дар моли мардумони Фло ирбўо ъанд аллоҳи он бнздики худои бнФзоид ва мо отитми ман зкоаҳ ва ончӣ бахшед ва диҳед аз зкоаҳи тридўни ваҷҳи аллоҳ ки бони худоиро хоҳеду подош ӯ Фأўлӣки ҳам алмзъФўн ( 39 ) эшонанд ки бикӣанд бова ноинд .

وَ ما آتَیْتُمْ مِنْ رِباً چیزی که دهید از ربا لِیَرْبُوَا فِی أَمْوالِ النَّاسِ تا بیفزاید در مال مردمان فَلا یَرْبُوا عِنْدَ اللَّهِ آن بنزدیک خدای بنفزاید وَ ما آتَیْتُمْ مِنْ زَکاةٍ و آنچه بخشید و دهید از زکاة تُرِیدُونَ وَجْهَ اللَّهِ که بآن خدای را خواهید و پاداش او فَأُولئِکَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ (۳۹) ایشان‌اند که بیکی‌اند باو نایند.

Аллоҳи алзии хлқкм аллоҳ ӯст ки бёФриди шуморо сами рзқкм ва пас рӯзӣ дод шуморо сами имиткм ва пас меронад шуморо сами иҳиикм ва пас зинда кунад шуморо ҳилли ман шркоӣкм кас ҳаст аз ин ки анбозон хонед шумо ? ман иФъли ман злкми ман шайъи ء ки азин ҳеҷ чиз кунад субҳонау таъолии ъмои ишркўн ( 40 ) покӣ ва беайбӣ ӯроу бартарӣ аз он анбозӣ ки вайро мигўинд .

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ اللَّه اوست که بیافرید شما را ثُمَّ رَزَقَکُمْ و پس روزی داد شما را ثُمَّ یُمِیتُکُمْ و پس میراند شما را ثُمَّ یُحْیِیکُمْ و پس زنده کند شما را هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ کس هست از این که انبازان خوانید شما؟ مَنْ یَفْعَلُ مِنْ ذلِکُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ که ازین هیچ چیز کند سُبْحانَهُ وَ تَعالی‌ عَمَّا یُشْرِکُونَ (۴۰) پاکی و بی‌عیبی او را و برتری از آن انبازی که وی را میگویند.

Зуҳри алФсоди фии албру албҳри ошкорои гашту фаровони табоҳӣ дар даштҳо ва шаҳрҳо бмои касбати أидии аннос ббд кард дастҳои мардумони лизиқҳми баъзи алзии ъмлўо то бичишанд эшонро подоши лухтӣ аз ончӣ карданд лълҳми ирҷъўн ( 41 ) то магар бозгарданд .

ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ آشکارا گشت و فراوان تباهی در دشتها و شهرها بِما کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ ببد کرد دستهای مردمان لِیُذِیقَهُمْ بَعْضَ الَّذِی عَمِلُوا تا بچشاند ایشان را پاداش لختی از آنچه کردند لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۴۱) تا مگر بازگردند.

Қул сирўои фии алأрз гӯй бирӯяд дар замини Фонзрўои Киеви кони оқибаи аллазӣнаи ман қабл дрнгрид чун буд саранҷоми эшон ки азин пеш буданд кони أксрҳми мушрикин ( 42 ) ки биллоҳ меанбозон гирифтанд .

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ گوی بروید در زمین فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلُ درنگرید چون بود سرانجام ایشان که ازین پیش بودند کانَ أَکْثَرُهُمْ مُشْرِکِینَ (۴۲) که باللّه می‌انبازان گرفتند.

Фأқми вҷҳки пас оҳанг ва рӯй худ рости дори ллдини алқими ин дайни дурусти рости пояндаро ман қабл أни иأтии явми пеш аз он ки рӯзӣ ояд , лои марди ?лаи ман аллоҳи рӯзӣ ки чун аллоҳи онро оварда буд бо пас набарди иўмӣзи исдъўн ( 43 ) он рӯз мебоз парокананд дар ду роҳ .

فَأَقِمْ وَجْهَکَ پس آهنگ و روی خود راست دار لِلدِّینِ الْقَیِّمِ این دین درست راست پاینده را مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ پیش از آن که روزی آید، لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ روزی که چون اللَّه آن را آورده بود با پس نبرد یَوْمَئِذٍ یَصَّدَّعُونَ (۴۳) آن روز می‌باز پراکنند در دو راه.

Ман куфри феълӣаи куфра ҳар ки кофар шавад газанди куфр ӯ бирав ва ман амали солҳо ва ҳар ки некӣ кунад ФлأнФсҳми имҳдўн ( 44 ) хештанро менишастгоҳ созад ва мебисот густаранд .

مَنْ کَفَرَ فَعَلَیْهِ کُفْرُهُ هر که کافر شود گزند کفر او برو وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً و هر که نیکی کند فَلِأَنْفُسِهِمْ یَمْهَدُونَ (۴۴) خویشتن را می‌نشستگاه سازد و می بساط گستراند.

Лиҷзии аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот то подош диҳад эшонро ки бгрўиднд ва некҳо карданд ман фазла аз бахшидаи хеши إнаҳи лои иҳби алкоФрин ( 45 ) ки ӯ дӯст надорад ногрўидгонро .

لِیَجْزِیَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ تا پاداش دهد ایشان را که بگرویدند و نیکها کردند مِنْ فَضْلِهِ از بخشیده خویش إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْکافِرِینَ (۴۵) که او دوست ندارد ناگرویدگان را.

Ва ман оёта ва аз нишонҳои ӯст أни ирсли алрёҳи мубашширот ки миФрўгшоид аз ҳавои бодҳоеи бишорати даҳу лизиқкми ман раҳмата ва то бичишанд шуморо аз бахшоиши хешу лтҷрии алФлки бأмраҳ ва то бони бод киштӣ равад бФрмон ӯу лтбтғўои ман фазлау бони бҷўӣиди рӯзӣ ӯу лълкми тшкрўн ( 46 ) то магар шукр кунед .

وَ مِنْ آیاتِهِ و از نشانهای اوست أَنْ یُرْسِلَ الرِّیاحَ مُبَشِّراتٍ که میفروگشاید از هوا بادهایی بشارت ده وَ لِیُذِیقَکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ و تا بچشاند شما را از بخشایش خویش وَ لِتَجْرِیَ الْفُلْکُ بِأَمْرِهِ و تا بآن باد کشتی رود بفرمان او وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ و بآن بجوئید روزی او وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۴۶) تا مگر شکر کنید.

Лақади أрслнои ман қблк ва фиристодем пеш аз тўслои إлии қўмҳми фиристодагонии бқўми эшон ҷоؤҳми болбинот боишон овараданд пайғомҳои равшани антқмнои ман аллазӣнаи أҷрмўои мо кин ситадем аз эшон ки кофар шуданд кони ҳқои ълино ва бар мо ҳақ буд сри алмؤмнин ( 47 ) ёрӣ додани гиравидагон .

لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ‌ و فرستادیم پیش از توسُلًا إِلی‌ قَوْمِهِمْ‌ فرستادگانی بقوم ایشان‌جاؤُهُمْ بِالْبَیِّناتِ‌ بایشان آوردند پیغامهای روشن‌انْتَقَمْنا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا ما کین ستدیم از ایشان که کافر شدند کانَ حَقًّا عَلَیْنا و بر ما حق بود صْرُ الْمُؤْمِنِینَ‌ (۴۷) یاری دادن گرویدگان.

Аллоҳи алзии ирсли алрёҳ аллоҳ ӯст ки фурӯ май кушояди бодҳо Фтсири сҳобо то меангезанд ва фароҳам меорад меғи Фибстаҳи фии алсмоءи Киеви ишоء ва мегустаранд онро дар ҳавои чунон ки мехоҳад вау иҷълаҳи ксФо ва онро пораи пораи тибқ тибқ мекунад , Фтрии алўдқи ихрҷи ман хилола то борони бинии рагҳо ки меберун ояд аз ршҳаҳҳои он Фإзои أсоб ба чун расонади онро , ман ишоءи ман ибодаи бон ки хоҳад аз бандагони хеш , إзои ҳам истбшрўн ( 48 ) эшон бон ромиш мебаранд ва шод мебошанд .

اللَّهُ الَّذِی یُرْسِلُ الرِّیاحَ اللَّه اوست که فرو می‌گشاید بادها فَتُثِیرُ سَحاباً تا می‌انگیزاند و فراهم میآرد میغ فَیَبْسُطُهُ فِی السَّماءِ کَیْفَ یَشاءُ و می‌گستراند آن را در هوا چنان که میخواهد و وَ یَجْعَلُهُ کِسَفاً و آن را پاره پاره طبق طبق میکند، فَتَرَی الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ تا باران بینی رگها که می‌بیرون آید از رشحه‌های آن فَإِذا أَصابَ بِهِ چون رساند آن را، مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ بآن که خواهد از بندگان خویش، إِذا هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ (۴۸) ایشان بآن رامش می‌برند و شاد می‌باشند.

Ва إни конўои ман қабл أни инзли алайҳим ва ҳар чанд ки пеш аз онкӣ бар эшон фурӯ фиристоданд борони ман қиблаи лмблсин ( 49 ) аз пеши ҳангоми борони фурӯ монда буданд навмед .

وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ یُنَزَّلَ عَلَیْهِمْ و هر چند که پیش از آنکه بر ایشان فرو فرستادند باران مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِینَ (۴۹) از پیش هنگام باران فرو مانده بودند نومید.

Фонзри إлии осори раҳмати аллоҳ дар нигари дарин нишонҳои меҳрбонии аллоҳ . Киеви иҳии алأрзи баъди мўтҳо ки чун зинда мекунад заминро пас марги он إни злки лмҳии аламутӣ ӯ ки он миФрстди зиндакунанда мурдагонасту ҳўи алии кули шайъи ءи қадир ( 50 ) ва ӯ бар ҳама чиз тавоност .

فَانْظُرْ إِلی‌ آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ در نگر درین نشانهای مهربانی اللَّه. کَیْفَ یُحْیِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها که چون زنده میکند زمین را پس مرگ آن إِنَّ ذلِکَ لَمُحْیِ الْمَوْتی‌ او که آن میفرستد زنده کننده مردگان است وَ هُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۵۰) و او بر همه چیز تواناست.

Ва лӣни أрслнои риҳо ва агар бодии гшоӣими Фрأўаҳи мсФро то онро зард гашта бенанди лзлўои ман баъдаи икФрўн ( 51 ) пас он ки он чунон диданд ба нспосӣу бади андешӣ кофар мешаванд .

وَ لَئِنْ أَرْسَلْنا رِیحاً و اگر بادی گشائیم فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا تا آن را زرد گشته بینند لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ یَکْفُرُونَ (۵۱) پس آن که آن چنان دیدند به نسپاسی و بد اندیشی کافر میشوند.

Фإнки лои тсмъи аламутии пас майдон ки ту натавонӣ мурдагонро шунавоӣ ,у лои тсмъи алсми алдъоء ва натавонӣ ки каронро шинавонеи إзои влўои мудаббирин ( 52 ) он гуҳ ки баргарданд аз хонанда ва пушт кунанд бар пайғом .

فَإِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتی‌ پس میدان که تو نتوانی مردگان را شنوایی، وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ و نتوانی که کران را شنوانی إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ (۵۲) آن گه که برگردند از خواننده و پشت کنند بر پیغام.

Ва мо أнти баҳоади алъмӣ ва ту нобӣноёнро роҳи намояндаи нестии ани злолтҳм то эшонро аз гумроҳии боздории إни тсмъи إлои ман иؤмн боётно нашнавоне ту магари он кас ки бгрўд ба пайғому суханони мо фаҳми мслмўн ( 53 ) эшонанд ки гардани ниҳод гонанд моро .

وَ ما أَنْتَ بِهادِ الْعُمْیِ و تو نابینایان را راه نماینده نیستی عَنْ ضَلالَتِهِمْ تا ایشان را از گمراهی بازداری إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ یُؤْمِنُ بِآیاتِنا نشنوانی تو مگر آن کس که بگرود به پیغام و سخنان ما فَهُمْ مُسْلِمُونَ (۵۳) ایشان‌اند که گردن نهاد گان‌اند ما را.

Аллоҳи алзии хлқкми ман заъф аллоҳ ӯст ки бёФриди шуморо аз чизеи сусти сами ҷаъли ман баъди заъфи қувваи пас баъди он ҷавонӣ доду неруии офарид ва кард сами ҷаъли ман баъди қувваи зуъафоу шебаи пас баъди он ҷавонӣу неруии сустӣу перии офарид ва кард ихлқи мо ишоء май офаринади чунон ки хоҳаду ҳўи алълими алқдир ( 54 ) ӯст он тавонои доно .

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ ضَعْفٍ اللَّه اوست که بیافرید شما را از چیزی سست ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً پس بعد آن جوانی داد و نیروی آفرید و کرد ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَیْبَةً پس بعد آن جوانی و نیروی سستی و پیری آفرید و کرد یَخْلُقُ ما یَشاءُ می‌آفریند چنان که خواهد وَ هُوَ الْعَلِیمُ الْقَدِیرُ (۵۴) اوست آن توانای دانا.

Ва явми тқўми алсоъаҳ ва он рӯз ки растохез бпоӣ шавад иқсми алмҷрмўн савганд хуранд ногрўидгони мо лбсўои ғайри соъаҳи ҷуз аз соъатии набуданди кзлки ҳам чунон конўои иؤФкўн ( 55 ) дар дурӯғ меафканданд .

وَ یَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ و آن روز که رستاخیز بپای شود یُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ سوگند خورند ناگرویدگان ما لَبِثُوا غَیْرَ ساعَةٍ جز از ساعتی نبودند کَذلِکَ هم چنان کانُوا یُؤْفَکُونَ (۵۵) در دروغ می‌افکندند.

Ва қоли аллазӣнаи أўтўои алълму алإимон ва эшон гӯйанд , ки аллоҳи эшонро дониш доду имон , лақад лбстм будед дар диранги хеши фии китоби аллоҳ дар ҳукму донишу хости худои إлии явми албъс то рӯз ангехт Фҳзои явми албъс инак имрӯз рӯз ангехту лкнкми кантами лои тълмўн ( 56 ) локини шумо қавмӣ будед ки надонистед .

وَ قالَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِیمانَ و ایشان گویند، که اللَّه ایشان را دانش داد و ایمان، لَقَدْ لَبِثْتُمْ بودید در درنگ خویش فِی کِتابِ اللَّهِ در حکم و دانش و خواست خدای إِلی‌ یَوْمِ الْبَعْثِ تا روز انگیخت فَهذا یَوْمُ الْبَعْثِ اینک امروز روز انگیخت وَ لکِنَّکُمْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (۵۶) لکن شما قومی بودید که ندانستید.

Фиўмӣзи лои инФъи аллазӣнаи злмўои он рӯзӣаст суд надорад эшонро ки кофар шуданд мъзртҳми узри гуфтани эшону лои ҳам истътбўн ( 57 ) ва аз эшон хушнӯд нашаванд ва узр напазиранд .

فَیَوْمَئِذٍ لا یَنْفَعُ الَّذِینَ ظَلَمُوا آن روزی است سود ندارد ایشان را که کافر شدند مَعْذِرَتُهُمْ عذر گفتن ایشان وَ لا هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ (۵۷) و از ایشان خشنود نشوند و عذر نپذیرند.

Ва лақади зрбнои ллноси фии ҳозои алқуръони ман кул мисли ва задем мардумонро дарин қуръон аз ҳар санӣу лӣни ҷӣтҳми боиаҳ ва агар оре боишон пайғомӣу нишоне , лиқўлни аллазӣнаи кФрўои ночора кофарон гӯйанд إни أнтми إлои мбтлўн ( 58 ) нестед шумо магари кажи суханону дурӯғи созон .

وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِی هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ و زدیم مردمان را درین قرآن از هر سانی وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآیَةٍ و اگر آری بایشان پیغامی و نشانی، لَیَقُولَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا ناچاره کافران گویند إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ (۵۸) نیستید شما مگر کژ سخنان و دروغ‌سازان.

Кзлки итбъи аллоҳи ҳам чунин меҳр бар наад аллоҳи алии қулӯби аллазӣнаи лои иълмўн ( 59 ) бар дилҳои эшон ки нмидоннд .

کَذلِکَ یَطْبَعُ اللَّهُ هم چنین مهر بر نهد اللَّه عَلی‌ قُلُوبِ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ (۵۹) بر دلهای ایشان که نمیدانند.

Фосбри إни въди аллоҳи ҳақи пас шикебе кун ки ваъдаи аллоҳ ростасту лои истхФнк ва турост хирад ва нодон наёбанд аллазӣнаи лои иўқнўн ( 60 ) эшон ки ногрўидгонанд ва бар пай гумоне намеуфтанд .

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ پس شکیبایی کن که وعده اللَّه راست است وَ لا یَسْتَخِفَّنَّکَ و تراست خرد و نادان نیابند الَّذِینَ لا یُوقِنُونَ (۶۰) ایشان که ناگرویدگان‌اند و بر پی گمانی نمی‌افتند.