Қавлаи таъолӣ : أи лам тероа намебайнед ? أни аллоҳи схри лакам ки аллоҳи шуморо нарм карду бФрмон , мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз ҳар чаҳ дар осмонҳо ва заминҳо чизасту أсбғ алайкум наамма ва тамом карду фарох бар шумо неъматҳои хеши зоҳираи ошкороу ботинау ниҳон , ва ман аннос ва аз мардумон касаст ман иҷодли фии аллоҳ ки пайкор мекунад дар худоӣ ва бова май печади бғири илм бе ҳеҷ донишӣу лои ҳудоу лои китоби мунир ( 20 ) ва бе ҳеҷ нишон ва бе ҳеҷ номаи равшан .

قوله تعالی: أَ لَمْ تَرَوْا نمی‌بینید؟ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ که اللَّه شما را نرم کرد و بفرمان، ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ هر چه در آسمانها و زمینها چیز است وَ أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ و تمام کرد و فراخ بر شما نعمتهای خویش ظاهِرَةً آشکارا وَ باطِنَةً و نهان، وَ مِنَ النَّاسِ و از مردمان کس است مَنْ یُجادِلُ فِی اللَّهِ که پیکار می‌کند در خدای و باو می‌پیچد بِغَیْرِ عِلْمٍ بی‌هیچ دانشی وَ لا هُدیً وَ لا کِتابٍ مُنِیرٍ (۲۰) و بی‌هیچ نشان و بی‌هیچ نامه روشن.

Ва إзои қили ?лаам ва чун эшонро гӯйанд атбъўои мо أнзли аллоҳ бар паии он равед ки аллоҳ фурӯ фиристод қолўо эшон гӯйанд бал натабаъ мо вҷднои алайҳи обоءно на ки бар пай он рӯем ки падарони хешро бар он ёфтем أу луи кони алшитони идъўҳми إлии азоби алсъир ( 21 ) бош ва агар деви эшонро бо азоб оташ мехонд барон бояд рафт .

وَ إِذا قِیلَ لَهُمُ و چون ایشان را گویند اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ بر پی آن روید که اللَّه فرو فرستاد قالُوا ایشان گویند بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا نه که بر پی آن رویم که پدران خویش را بر آن یافتیم أَ وَ لَوْ کانَ الشَّیْطانُ یَدْعُوهُمْ إِلی‌ عَذابِ السَّعِیرِ (۲۱) باش و اگر دیو ایشان را با عذاب آتش میخواند بران باید رفت.

Ва ман ислми виҷҳаи إлии аллоҳ ҳар ки рӯй хешу сӯии хешу оҳанги хеш бо аллоҳ сипораду ҳўи Муҳсин ва ӯ некӯкор буд ва бе гумони Фқди астмски болърўаҳи алўсқӣ ӯ даст дар зад дар устувортар гӯшаеу إлии аллоҳи оқибаи алأмўр ( 22 ) ва биллоҳ гардад саранҷоми ҳамаи кор .

وَ مَنْ یُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَی اللَّهِ هر که روی خویش و سوی خویش و آهنگ خویش با اللَّه سپارد وَ هُوَ مُحْسِنٌ و او نیکوکار بود و بی‌گمان فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقی‌ او دست در زد در استوارتر گوشه‌ای وَ إِلَی اللَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ (۲۲) و باللّه گردد سرانجام همه کار.

Ва ман куфр ва ҳар ки кофар шавад ва бспос наяндешад Флои иҳзнки куфраи андўҳгни мадори турои нспосӣ ва ногиравидан ӯ إлинои мрҷъҳм бо мости бозгашти эшон Фннбӣҳми бмои ъмлўо то огоҳ кунем эшонро бподош додан аз ончӣ мекарданд إни аллоҳи алӣами бзоти алсдўр ( 23 ) ки аллоҳ доност баҳр чаҳ дар длҳост .

وَ مَنْ کَفَرَ و هر که کافر شود و بسپاس نیندیشد فَلا یَحْزُنْکَ کُفْرُهُ اندوهگن مدار ترا نسپاسی و ناگرویدن او إِلَیْنا مَرْجِعُهُمْ با ماست بازگشت ایشان فَنُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا تا آگاه کنیم ایشان را بپاداش دادن از آنچه میکردند إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۲۳) که اللَّه داناست بهر چه در دلهاست.

Нмтъҳми қлило фаро медорем эшонро ббрхўрдории ин ҷаҳонии андакии сами нзтрҳми إлии азоби ғализ ( 24 ) пас эшонро фаро наёрем ночораи фарои азобии бузург .

نُمَتِّعُهُمْ قَلِیلًا فرا میداریم ایشان را ببرخورداری این جهانی اندکی ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلی‌ عَذابٍ غَلِیظٍ (۲۴) پس ایشان را فرا نیاریم ناچاره فرا عذابی بزرگ.

Ва лӣни сأлтҳм ва агар пурсӣ эшонро ман халқи алсмоўоту алأрз ки ки офариди осмонҳо ва заминҳо ? лиқўлн аллоҳ гӯйанд ки аллоҳи қул алҳмд ллаҳ бигӯ ҳамду ситоиши бсзои он худоиро бали أксрҳми лои иълмўн ( 25 ) ки бештари эшон нодонанд .

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر پرسی ایشان را مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ که که آفرید آسمانها و زمینها؟ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ گویند که اللَّه قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بگو حمد و ستایش بسزا آن خدای را بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۲۵) که بیشتر ایشان نادان‌اند.

Ллаҳи мо фии алсмоўоту алأрзи хдоирост ҳар чаҳ дар осмону замин чизаст إни аллоҳи ҳўи алғнии алҳмид ( 26 ) ки аллоҳ онаст ки ӯ бениёзаст накӯи номи сутӯда .

لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ خدایراست هر چه در آسمان و زمین چیز است إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ (۲۶) که اللَّه آنست که او بی‌نیاز است‌ نکو نام ستوده.

Ва луи أни мо фии алأрзи ман шаҷара агар чунон будӣ ки ҳар чаҳ дар замин дарахтаст أқломи ҳамаи қалам будӣу албҳри имдаҳу дарёи мидод будӣ ман баъдаи пас тиҳӣ шудан он сабъаи أбҳри ҳафт дарёии дигари мо нФдти калимоти аллоҳ басар наёяд суханони аллоҳи إни аллоҳи азизи ҳаким ( 27 ) ки аллоҳ тавоноӣаст доно .

وَ لَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اگر چنان بودی که هر چه در زمین درخت است أَقْلامٌ همه قلم بودی وَ الْبَحْرُ یَمُدُّهُ و دریا مداد بودی مِنْ بَعْدِهِ پس تهی شدن آن سَبْعَةُ أَبْحُرٍ هفت دریای دیگر ما نَفِدَتْ کَلِماتُ اللَّهِ بسر نیاید سخنان اللَّه إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (۲۷) که اللَّه توانایی است دانا.

Мо хлқкм нест офариниши шумоу лои бъскм ва на барангехтани шумо إлои кнФси воҳидаи магар чун як тани إни аллоҳи самиъи басир ( 28 ) аллоҳ шунавост бино .

ما خَلْقُکُمْ نیست آفرینش شما وَ لا بَعْثُکُمْ و نه برانگیختن شما إِلَّا کَنَفْسٍ واحِدَةٍ مگر چون یک تن إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ (۲۸) اللَّه شنواست بینا.

أи ламтар наме бинӣ ? أни аллоҳи иўлҷи аллили фии алнҳор ки аллоҳи дармеи оради шаб дар рӯзу иўлҷи алнҳори фии аллилу дармеи оради рӯз дар шабу схри алшмсу алқмр ва равон карду бФрмони хуршеду моҳи кули иҷрии إлии أҷли мсмӣ ҳар яке меравад то он замон ки ном зад карда аллоҳаст ки ҳар ду табоҳ ва нест шаванду أни аллоҳи бмои тъмлўни хабир ( 29 ) ва наме доне ки аллоҳ доност баҳр чаҳ мекунед ва аз он огоҳ .

أَ لَمْ تَرَ نمی‌بینی؟ أَنَّ اللَّهَ یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ که اللَّه درمی‌آرد شب در روز وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ و درمی‌آرد روز در شب وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و روان کرد و بفرمان خورشید و ماه کُلٌّ یَجْرِی إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی هر یکی میرود تا آن زمان که نام زد کرده اللَّه است که هر دو تباه و نیست شوند وَ أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ (۲۹) و نمی‌دانی که اللَّه داناست بهر چه می‌کنید و از آن آگاه.

Злки бأни аллоҳи ҳў алҳақ он аз баҳр онаст то бидонанд ки аллоҳ ҳаст бсзоу أни мо идъўни ман дунаи алботл ва ҳар чаҳ мехудоӣ хонед фурӯди азу кажаст ва несту أни аллоҳи ҳўи алълии алкбир ( 30 ) ва аллоҳ ӯст ки зибр халқасту ма аз эшон .

ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ آن از بهر آنست تا بدانند که اللَّه هست بسزا وَ أَنَّ ما یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ و هر چه می خدای خوانید فرود ازو کژ است و نیست وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ (۳۰) و اللَّه اوست که زبر خلق است و مه از ایشان.

أи ламтар أни алФлки тҷрии фии албҳр наме бинӣ ки меравад киштӣҳо дар дарёи бнъмти аллоҳи бнъмтҳои худои лириками ман оётаи онро то бо шумо намояд аз нишонҳои хеши إни фии злки лоёт дар он нишонҳои пайдост лкли сбори шакур ( 31 ) ҳар шикеберо сипоси шиноси некӯи шикеби сипоси дор .

أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْکَ تَجْرِی فِی الْبَحْرِ نمی‌بینی که می‌رود کشتیها در دریا بِنِعْمَتِ اللَّهِ بنعمتهای خدای لِیُرِیَکُمْ مِنْ آیاتِهِ آن را تا با شما نماید از نشانهای خویش إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ در آن نشانهای پیداست لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ (۳۱) هر شکیبایی را سپاس شناس نیکو شکیب سپاس دار.

Ва إзои ғшиҳми мавҷ ва он гуҳ ки бзири эшон даройади мавҷи дарёи колзлли ҳам чун меғи бузурги гарони даъво аллоҳ хонанд худоиро мухлисин ?лаи аддӣни поки доранда ӯро дуои хондани хеши Флмои нҷоҳми إлии албр ва он гуҳ ки эшонро раҳанд ва бо дашту саҳрои оради Фмнҳми муқтасид аз эшон каси кас буд ки миёна буду бчм , на дили осо ва мо иҷҳди боётно ва мункир наёяд нишонҳои моро إлои кули хтори кФўр ( 32 ) магари азин ҳар норостии кжкории палид , оҳангии носипос .

وَ إِذا غَشِیَهُمْ مَوْجٌ و آن گه که بزیر ایشان درآید موج دریا کَالظُّلَلِ هم چون میغ بزرگ گران دَعَوُا اللَّهَ خوانند خدای را مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ پاک دارنده او را دعا خواندن خویش فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ و آن گه که ایشان را رهاند و با دشت و صحرا آرد فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ از ایشان کس کس بود که میانه بود و بچم، نه دل‌آسا وَ ما یَجْحَدُ بِآیاتِنا و منکر نیاید نشانهای ما را إِلَّا کُلُّ خَتَّارٍ کَفُورٍ (۳۲) مگر ازین هر ناراستی کژکاری پلید، آهنگی ناسپاس.

ё أиҳои аннос эй мардумони атқўо рбкм бипарҳезед аз худованди хешу ахшўои иўмо ва битарсед аз рӯзии лои иҷзии волиди ани валада ки ҳеҷ суд надорад ва бакор наёяд падари писари хешроу лои мавлуди ҳўи ҷаззи ани волидаи шиӣо ва на ҳеҷ фарзанд бакор ояд падари хешро ҳеҷ إни въди аллоҳи ҳақ ки ваъдаи аллоҳ ростаст Флои тғрнкми алҳёҳи алднёи ҳон ки зиндагонии ин ҷаҳонии шуморо мФрибоду лои иғрнкми биллоҳи алғрўр ( 33 )у мФрибоди шуморо бхдои он шайтони фарибанда .

یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان اتَّقُوا رَبَّکُمْ بپرهیزید از خداوند خویش وَ اخْشَوْا یَوْماً و بترسید از روزی لا یَجْزِی والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ که هیچ سود ندارد و بکار نیاید پدر پسر خویش را وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَیْئاً و نه هیچ فرزند بکار آید پدر خویش را هیچ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ که وعده اللَّه راست است فَلا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا هان که زندگانی این جهانی شما را مفریباد وَ لا یَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (۳۳) و مفریباد شما را بخدای آن شیطان فریبنده.

إни аллоҳи ъндаҳи илми алсоъаҳи бнздик аллоҳаст дониш кӣ растохезу инзли алғис ва ӯ фиристад борону иълми мо фии алأрҳом ва ӯ донад ки дар раҳм обистанон чист ва мо тдрии нафаси мо зои тксби ғдо ва надонад ҳечкас ки чаҳ хоҳад кард фардо ва мо тдрии нафаси бأии أрзи тмўт ва надонад ҳеҷ кас ки бкдом замин хоҳад марди إни аллоҳи алӣами хабир ( 34 ) аллоҳ доноӣаст огоҳ .

إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ بنزدیک اللَّه است دانش کی رستاخیز وَ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ و او فرستد باران وَ یَعْلَمُ ما فِی الْأَرْحامِ و او داند که در رحم آبستنان چیست وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ ما ذا تَکْسِبُ غَداً و نداند هیچکس که چه خواهد کرد فردا وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ بِأَیِّ أَرْضٍ تَمُوتُ و نداند هیچ کس که بکدام زمین خواهد مرد إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ (۳۴) اللَّه دانایی است آگاه.