Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд азкрўо наамма аллоҳи алайкум ёд кунед ва ёд доред некӯкории худованди хеш бар хештан , إзи ҷоءткми ҷунуди он гуҳ ки бшмо омад сипоҳҳо , Фأрслнои алайҳими риҳо фурӯ кушодем бар эшон бодӣ ,у ҷнўдои лами трўҳоу сипоҳӣ ки шумо эшонро намедидеду кони аллоҳи бмои тъмлўни бсиро ( 9 )у аллоҳи бончаҳ ва мекардед бино буд .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ یاد کنید و یاد دارید نیکوکاری خداوند خویش بر خویشتن، إِذْ جاءَتْکُمْ جُنُودٌ آن گه که بشما آمد سپاهها، فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِیحاً فرو گشادیم بر ایشان بادی، وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها و سپاهی که شما ایشان را نمی‌دیدید وَ کانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیراً (۹) و اللَّه بآنچه و میکردید بینا بود.

إзи ҷоؤкми он гуҳ ки бшмо омаданд , ман Фўқкм ва ман أсФли мнкм аз зибри шумо ва аз зери шумо ,у إзи зоғати алأбсор ва он гуҳ ки чашмҳо дар чашми хонҳо аз бими бгшту кажи гашт ,у блғти улқулуби алҳноҷр ва хостед дилҳо ки бглў расед ,у тзнўни биллоҳи алзнўно ( 10 )у бхдоӣ занн мебарадед ончии мибрдид

إِذْ جاؤُکُمْ آن گه که بشما آمدند، مِنْ فَوْقِکُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْکُمْ از زبر شما و از زیر شما، وَ إِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ و آن گه که چشمها در چشم خانها از بیم بگشت و کژ گشت، وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ و خواستید دلها که بگلو رسید، وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا (۱۰) و بخدای ظن می‌بردید آنچه میبردید

Ҳнолки абтлии алмؤмнўни онҷо ва он гуҳ ки муъминон меозмуданд ,у злзлўои злзолои шадидан ( 11 )у бҷнбониднди эшонро ҷнбониднии сахт .

هُنالِکَ ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُونَ آنجا و آن گه که مؤمنان می‌آزمودند، وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِیداً (۱۱) و بجنبانیدند ایشان را جنبانیدنی سخت.

Ва إзи иқўли алмноФқўн ва он гуҳ ки дурӯён гуфтанд ,у аллазӣнаи фии қлўбҳми мараз ва эшон ки дар дилҳои эшон беморӣ буд , мо въднои аллоҳу расӯлаи ваъдаи надоди моро худоу расӯл , إлои ғрўро ( 12 ) магари макру фиреб .

وَ إِذْ یَقُولُ الْمُنافِقُونَ و آن گه که دورویان گفتند، وَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و ایشان که در دلهای ایشان بیماری بود، ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وعده نداد ما را خدا و رسول، إِلَّا غُرُوراً (۱۲) مگر مکر و فریب.

Ва إзи қолат тоӣФаҳ манеҳам ва он гуҳ ки гуруҳе аз эшон гуфт , ё аҳли Ясриб эй мардумони Мадина , лои мақоми лакам на ҷой шумост эдар , Форҷъўо боз гардид ,у истأзн Фриқ манеҳам алнабӣ ва дастурӣ мехоҳад ҷўқӣ аз эшон аз пайғомбар , иқўлўни إни биўтнои ъўраҳу мигўинди хонҳои мо холӣаст , ва мо ҳаии бъўраҳ ва он хонҳо холӣ несту ноустувор , إни иридўни إлои Фроро ( 13 ) эшон намехоҳанд магар гурехтан ,у луи дахлати алайҳими ман أқторҳо ва агар гирд бар гирди хонҳои эшон фурӯ гиранд ва бар эшон дар оянд , сами сӣлўои алФтнаҳи он гуҳ аз эшон хоҳанд ки аз ислом бо пас оянд , лотўҳо бон оянд ва мо тлбсўои баҳои إлои исиро ( 14 ) ва эшон онҷои ҳеҷ диранг накунанд магари андакӣ ,у лақади конўои ъоҳдўои аллоҳи ман қабл ва низ эшон паймон карда буданд бо худоӣ , пеш , лои иўлўни алأдбор ки пуштҳо брнгрдоннд ,у кони аҳди аллоҳи мсؤло ( 15 )у паймони худоӣ кўшиднӣаст , қул лни инФъкми алФрори гӯй суд надорад гурехтан , إни Фрртми ман аламути أўи алқтл агар гурезед аз марг ё аз куштан ,у إзои лои тмтъўни إлои қлило ( 16 ) ва он гуҳ ки гурезед зинда нагузоранд шуморо магари андакӣ .

وَ إِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ و آن گه که گروهی از ایشان گفت، یا اهل یثرب ای مردمان مدینه، لا مُقامَ لَکُمْ نه جای شماست ایدر، فَارْجِعُوا باز گردید، وَ یَسْتَأْذِنُ فَرِیقٌ مِنْهُمُ النَّبِیَّ و دستوری میخواهد جوقی از ایشان از پیغامبر، یَقُولُونَ إِنَّ بُیُوتَنا عَوْرَةٌ و میگویند خانهای ما خالی است، وَ ما هِیَ بِعَوْرَةٍ و آن خانها خالی نیست و نااستوار، إِنْ یُرِیدُونَ إِلَّا فِراراً (۱۳) ایشان نمی‌خواهند مگر گریختن، وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَیْهِمْ مِنْ أَقْطارِها و اگر گرد بر گرد خانهای ایشان فرو گیرند و بر ایشان در آیند، ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ آن گه از ایشان خواهند که از اسلام با پس آیند، لَآتَوْها بآن آیند وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا یَسِیراً (۱۴) و ایشان آنجا هیچ درنگ نکنند مگر اندکی، وَ لَقَدْ کانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ و نیز ایشان پیمان کرده بودند با خدای، پیش، لا یُوَلُّونَ الْأَدْبارَ که پشتها برنگردانند، وَ کانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُلًا (۱۵) و پیمان خدای کوشیدنی است، قُلْ لَنْ یَنْفَعَکُمُ الْفِرارُ گوی سود ندارد گریختن، إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ اگر گریزید از مرگ یا از کشتن، وَ إِذاً لا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِیلًا (۱۶) و آن گه که گریزید زنده نگذارند شما را مگر اندکی.

Қул ман зои алзии иъсмкми ман аллоҳи гӯй он кист ки биҷой дорад шуморо ва бакӯшад аз худоӣ , إни أроди бкми сўءо агар худои бшмо бадӣ хоҳад , أўи أроди бкми раҳма ё агар аллоҳи бшмо бахшоишӣ хоҳад ,у лои иҷдўни ?лаами ман дуни аллоҳ ва эшон хештанро наёбанд фурӯд аз аллоҳ , влёу лои нсиро ( 17 ) на корсозӣ ва на ёрӣ .

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِی یَعْصِمُکُمْ مِنَ اللَّهِ گوی آن کیست که بجای دارد شما را و بکوشد از خدای، إِنْ أَرادَ بِکُمْ سُوءاً اگر خدای بشما بدی خواهد، أَوْ أَرادَ بِکُمْ رَحْمَةً یا اگر اللَّه بشما بخشایشی خواهد، وَ لا یَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ و ایشان خویشتن را نیابند فرود از اللَّه، وَلِیًّا وَ لا نَصِیراً (۱۷) نه کارسازی و نه یاری.

Қади иълми аллоҳи алмъўқин мнкм медонад аллоҳи кор дар бандон аз шумо ,у алқоӣлини лإхўонҳм ва эшон ки Фроёрони хеши мигўинд , ҳиллами إлино ки Муҳамади гузору бмои ой ,у лои иأтўни албأси إлои қлило ( 18 ) ва баҷанг нёинди магари андакӣ .

قَدْ یَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِینَ مِنْکُمْ میداند اللَّه کار در بندان از شما، وَ الْقائِلِینَ لِإِخْوانِهِمْ و ایشان که فرایاران خویش میگویند، هَلُمَّ إِلَیْنا که محمّد گذار و بما آی، وَ لا یَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِیلًا (۱۸) و بجنگ نیایند مگر اندکی.

أшҳаҳи алайкуми хештан ва тавон хештан дареғ медоранд аз шумо , Фإзои ҷоءи алхўФ чун ҷанг ояд , рأитҳми эшонро бинӣ , инзрўни إлики мингрнди бтў , тдўри أъинҳми чашмҳои эшон дар чашм хонҳо мегардад , колзии иғшии алайҳи ман аламут чун касе дар беҳӯшӣ ҷон кунад , Фإзои зҳби алхўФ чун ҷанги бишавад , слқўкми бأлснаҳи ҳаддод дар шумо гузоранд забонҳои тези أшҳаҳи алии алхири сахти хушку ҳарису бахил бар моли ин ҷаҳонӣ , أўлӣки лами иؤмнўо эшон онанд ки дилҳои эшон бнгрўид , Фأҳбти аллоҳи أъмолҳми аллоҳи кирдорҳои эшон табоҳ кард ,у кони злки алии аллоҳи исиро ( 19 ) ва он бар худои осон буд

أَشِحَّةً عَلَیْکُمْ خویشتن و توان خویشتن دریغ میدارند از شما، فَإِذا جاءَ الْخَوْفُ چون جنگ آید، رَأَیْتَهُمْ ایشان را بینی، یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ مینگرند بتو، تَدُورُ أَعْیُنُهُمْ چشمهای ایشان در چشم خانها میگردد، کَالَّذِی یُغْشی‌ عَلَیْهِ مِنَ الْمَوْتِ چون کسی در بیهوشی جان کند، فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ چون جنگ بشود، سَلَقُوکُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ در شما گزارند زبانهای تیز أَشِحَّةً عَلَی الْخَیْرِ سخت خشک و حریص و بخیل بر مال این جهانی، أُولئِکَ لَمْ یُؤْمِنُوا ایشان آنند که دلهای ایشان بنگروید، فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ اللَّه کردارهای ایشان تباه کرد، وَ کانَ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیراً (۱۹) و آن بر خدای آسان بود

Иҳсбўни алأҳзоби лами изҳбўои мунофиқони мипндорнд ки сипоҳи душманони буна рафтаанд бҳзимт ,у إни иأти алأҳзоб ва агар сипоҳҳои душманон боз оянд , иўдўои луи أнҳми бодуни фии алأъроби мунофиқони чунон дӯст доранд ва хоҳанд ки биёбонён будандӣ аз эшон давр , исӣлўни ани أнбоӣкми хабарҳои шумо май прсидндӣ ,у луи конўои Фикм ва агар дар миёни шмоиндии мо қотлўои إлои қлило ( 20 ) бози ҷанги нкнндии магари андакӣ .

یَحْسَبُونَ الْأَحْزابَ لَمْ یَذْهَبُوا منافقان میپندارند که سپاه دشمنان بنه رفته‌اند بهزیمت، وَ إِنْ یَأْتِ الْأَحْزابُ و اگر سپاههای دشمنان باز آیند، یَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِی الْأَعْرابِ‌ منافقان چنان دوست دارند و خواهند که بیابانیان بودندی از ایشان دور، یَسْئَلُونَ عَنْ أَنْبائِکُمْ خبرهای شما می‌پرسیدندی، وَ لَوْ کانُوا فِیکُمْ و اگر در میان شمایندی ما قاتَلُوا إِلَّا قَلِیلًا (۲۰) باز جنگ نکنندی مگر اندکی.

Лақади кони лаками фии расӯли аллоҳи أсўаҳи ҳасана дар расӯли худои ҷои бурдан пайасту осоҷстни некӯ , лмни кони ирҷўои аллоҳу алиўми алохри он касро ки май тарсад аз худоӣу рӯзи растохез ,у зикри аллоҳи ксиро ( 21 )у худоиро ёд мекунад фаровон ,у лмои рأи алмؤмнўни алأҳзоб ва чун гиравидагон , рости сипоҳҳои душмани диданд , қолўо гуфтанд , ҳозои мо въднои аллоҳу расӯла ин онаст ки худои моро ваъда дода буду расӯл ӯ ,у сидқи аллоҳу расӯла ва рост гуфт худоу расӯл ӯ ва мо зодааму ниФзўди он балои эшонро , إлои إимоноу тслимо ( 22 ) магар гиравидану гардан ниҳодану хештани бспрдн .

لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ در رسول خدا جای بردن پی است و آساجستن نیکو، لِمَنْ کانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ آن کس را که می‌ترسد از خدای و روز رستاخیز، وَ ذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً (۲۱) و خدای را یاد میکند فراوان، وَ لَمَّا رَأَ الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزابَ و چون گرویدگان، راست سپاههای دشمن دیدند، قالُوا گفتند، هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ این آنست که خدا ما را وعده داده بود و رسول او، وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ و راست گفت خدا و رسول او وَ ما زادَهُمْ و نیفزود آن بلا ایشان را، إِلَّا إِیماناً وَ تَسْلِیماً (۲۲) مگر گرویدن و گردن نهادن و خویشتن بسپردن.