Қавлаи таъолӣ : ман алмؤмнини риҷол аз гиравидагон мардонеанд , сдқўои мо ъоҳдўои аллоҳи алайҳ ки рост омаданд дар ончӣ паймон карданд бо худоӣ бар он , Фмнҳми ман қзии нҳбаҳ азишон ҳаст ки бар вафоӣ худ бирафт аз дунё , ва манеҳам ман интзр ва аз эшон ҳаст ки чашм медорад , ва мо бдлўои тбдило ( 23 )у паймон ба биўФоиӣ бадал накарданд .

قوله تعالی: مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ از گرویدگان مردانی‌اند، صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ که راست آمدند در آنچه پیمان کردند با خدای بر آن، فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی‌ نَحْبَهُ ازیشان هست که بر وفای خود برفت از دنیا، وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ و از ایشان هست که چشم میدارد، وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلًا (۲۳) و پیمان به بیوفایی بدل نکردند.

Лиҷзии аллоҳи алсодқини бсдқҳми он ҳамаи он рост то подош диҳад аллоҳи расатонро баростии эшон ,у иъзби алмноФқини إни шоء ва азоб кунад дурӯёнро агар хоҳад , أўи итўби алайҳим ё тўбт диҳад эшонро , إни аллоҳи кони ғФўрои рҳимо ( 24 ) ки аллоҳи таъолӣ омрзгорасту бахшоянда .

لِیَجْزِیَ اللَّهُ الصَّادِقِینَ بِصِدْقِهِمْ آن همه آن راست تا پاداش دهد اللَّه راستان را براستی ایشان، وَ یُعَذِّبَ الْمُنافِقِینَ إِنْ شاءَ و عذاب کند دورویان را اگر خواهد، أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ یا توبت دهد ایشان را، إِنَّ اللَّهَ کانَ غَفُوراً رَحِیماً (۲۴) که اللَّه تعالی آمرزگار است و بخشاینده.

Ва ради аллоҳи аллазӣнаи кФрўоу бози баради аллоҳи кофаронро бо пас , бғизҳм бо дарди дили эшон , лами инолўои хирои дасти бҳич ком нарасида ,у кафии аллоҳи алмؤмнини алқтолу басари баради аллоҳи мؤмнонрои ҷанг ,у кони аллоҳ қавӣян ъзизо ( 25 )у аллоҳ тоўндаҳаст беҳамто аз ҳамеша .

وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِینَ کَفَرُوا و باز برد اللَّه کافران را با پس، بِغَیْظِهِمْ با درد دل ایشان، لَمْ یَنالُوا خَیْراً دست بهیچ کام نرسیده، وَ کَفَی اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ الْقِتالَ و بسر برد اللَّه مؤمنانرا جنگ، وَ کانَ اللَّهُ قَوِیًّا عَزِیزاً (۲۵) و اللَّه تاونده است بی‌همتا از همیشه.

Ва أнзли аллазӣна зоҳрўҳм оварад эшонро ки ҳам пушти гаштанд , ман أҳли алкитоб аз тӯрӣа хонон , ман сёсиҳм аз ҳисорҳои эшон ,у қзФи фии қлўбҳми алръб ва дар дилҳои эшон афканди бим , Фриқои тқтлўни гуруҳеро мекашид ,у тأсрўни Фриқо ( 26 )у гуруҳеро мегиред

وَ أَنْزَلَ الَّذِینَ ظاهَرُوهُمْ آورد ایشان را که هم پشت گشتند، مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ از توریة خوانان، مِنْ صَیاصِیهِمْ از حصارهای ایشان، وَ قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ و در دلهای ایشان افکند بیم، فَرِیقاً تَقْتُلُونَ گروهی را میکشید، وَ تَأْسِرُونَ فَرِیقاً (۲۶) و گروهی را میگیرید

Ва أўрскм ва шуморо мирос дод азишон , أрзҳму дёрҳму أмўолҳми замини эшону хону мони эшон ва молҳои эшон ,у أрзои лами ттؤҳоу заминӣ ки ҳаргиз дарав нарафтед ,у кони аллоҳи алии кули шайъи ءи қдиро ( 27 ) . Ва аллоҳ бар ҳама чиз тавоност ҳамеша .

وَ أَوْرَثَکُمْ و شما را میراث داد ازیشان، أَرْضَهُمْ وَ دِیارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ زمین ایشان و خان و مان ایشان و مالهای ایشان، وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها و زمینی که‌ هرگز درو نرفتید، وَ کانَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیراً (۲۷). و اللَّه بر همه چیز تواناست همیشه.

ё أиҳо алнабӣ қул лأзўоҷки пайғомбари ман гӯии занони хешро , إни кнтни трдни алҳёҳи алднё ва зинатҳо агар чунонаст ки шуморо ин ҷаҳон май бояду ороиши он , Фтъолини пас бёӣид , أмтъкн то шуморо чизеи даҳум ,у أсрҳкн ва шуморо гусел кунам ва раҳо кунам , сроҳои ҷмило ( 28 ) раҳо кардании некӯ .

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ پیغامبر من گوی زنان خویش را، إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَیاةَ الدُّنْیا وَ زِینَتَها اگر چنانست که شما را این جهان می‌باید و آرایش آن، فَتَعالَیْنَ پس بیائید، أُمَتِّعْکُنَّ تا شما را چیزی دهم، وَ أُسَرِّحْکُنَّ و شما را گسیل کنم و رها کنم، سَراحاً جَمِیلًا (۲۸) رها کردنی نیکو.

Ва إни кнтни трдни аллоҳу расӯла агар чунонаст ки шумо худоиро мехоҳеду расӯл ӯ ,у ?илдори алохраҳу сарои он ҷаҳонӣ , Фإни аллоҳи أъди ллмҳсноти мнкни أҷрои ъзимо ( 29 ) аллоҳи бсохти некӯкоронро аз шумо муздии бузургвор .

وَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ اگر چنانست که شما خدای را میخواهید و رسول او، وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ و سرای آن جهانی، فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْکُنَّ أَجْراً عَظِیماً (۲۹) اللَّه بساخت نیکوکاران را از شما مزدی بزرگوار.

ё нсоء алнабӣ эй занони пайғомбар , ман иأти мнкни бФоҳшаҳи мубина ҳар ки аз шумо корӣ зишт кунаду нописандӣ , пайдокунанда уқубат , изоъФи лҳои алъзоби заъфин дубора ӯро азоб кунанд дар ани ҷаҳон ,у кони злки алии аллоҳи исиро ( 30 ) ва он бар худоӣ осонаст .

یا نِساءَ النَّبِیِّ ای زنان پیغامبر، مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ هر که از شما کاری زشت کند و ناپسندی، پیدا کننده عقوبت، یُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ دوباره او را عذاب کنند در ان جهان، وَ کانَ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیراً (۳۰) و آن بر خدای آسانست.

Ва ман иқнти мнкни ллаҳу расӯла ва ҳар ки бар истод кунад аз шумо бФрмон бурдорӣ худоироу расӯл ӯро ,у тъмли солҳоу кирдор нек кунад , нؤтҳои أҷрҳои мртин ӯро диҳеми музд ӯ дубора ,у أътднои лҳои рзқои кримо ( 31 ) ва сохтем ӯро дар биҳишти муздии некӯи Карими озодаи осон .

وَ مَنْ یَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ و هر که بر ایستاد کند از شما بفرمان برداری خدای را و رسول او را، وَ تَعْمَلْ صالِحاً و کردار نیک کند، نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَیْنِ او را دهیم مزد او دوباره، وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً کَرِیماً (۳۱) و ساختیم او را در بهشت مزدی نیکو کریم آزاده آسان.

ё нсоء алнабӣ эй занони пайғомбар , лстни кأҳди ман алнсоءи шумо чун ҳечкас аз занон дигар нестед , إни атқитн агар чунонаст ки аз худоӣ метарсид , Флои тхзъни болқўли пас сухан биноз магӯӣед Фитмъи алзии фии қалбаи мараз ки он гуҳ тамаъ кунад дар шумо мардӣ ки дар дил ӯ беморӣаст ,у қлни қўлои мърўФо ( 32 )у сухани бозрми гўӣиду писандида .

یا نِساءَ النَّبِیِّ ای زنان پیغامبر، لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ شما چون هیچکس از زنان دیگر نیستید، إِنِ اتَّقَیْتُنَّ اگر چنان است که از خدای می‌ترسید، فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ پس سخن بناز مگویید فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ که آن گه طمع کند در شما مردی که در دل او بیماری است، وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً (۳۲) و سخن بآزرم گوئید و پسندیده.

Ва қарни фии биўткн ва дар хонҳои хеш ором гиред ,у лои тбрҷн ва низ изҳори зинату маҳосин хеш макунед , тбрҷи алҷоҳлиаҳи алأўлӣ чунонк аҳли ҷоҳилият пешин карданд дар рӯзгори нодонони нахустин ,у أқмни алслоаҳу намоз бпоӣ доред ,у отини алзкоаҳ ва аз мол бидиҳед ,у أтъни аллоҳу расӯла ва фармон бурид худоироу расӯл ӯро , إнмои ирид аллоҳ мехоҳад аллоҳ , лизҳби ънкми алрҷс ки аз шумо бабради ҳамаи тошҳоу нохўшҳо , أҳли албит эй хонадони расӯл ,у итҳркми ттҳиро ( 33 ) ва пок кунад шуморо пок карданӣ .

وَ قَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ و در خانهای خویش آرام گیرید، وَ لا تَبَرَّجْنَ و نیز اظهار زینت و محاسن خویش مکنید، تَبَرُّجَ الْجاهِلِیَّةِ الْأُولی‌ چنانک اهل جاهلیت پیشین کردند در روزگار نادانان نخستین، وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ و نماز بپای دارید، وَ آتِینَ الزَّکاةَ و از مال بدهید، وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و فرمان برید خدای را و رسول او را، إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ میخواهد اللَّه، لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ که از شما ببرد همه تاشها و ناخوشها، أَهْلَ الْبَیْتِ ای خاندان رسول، وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً (۳۳) و پاک کند شما را پاک کردنی.

Ва азкрни мо итлии фии биўткн ва ёд кунед ончии михўоннд дар хонҳои шумо , ман оёти аллоҳ аз суханони худоӣ ,у алҳкмаҳ ва аз суннати расӯл ӯ , إни аллоҳи кони лтиФои хбиро ( 34 ) ки аллоҳи борӣк донаст даври байн дар мағз , кори огоҳ , аз ҳамаи чиз , إни алмуслимӣну алмслмоти гардани ниҳодагони мардону занон ,у алсодқину алсодқоту ростгӯёни мардону занон ,у алсобрину алсоброту шикебёни мардону занон ,у алхошъину алхошъоту фурӯтанон , мардону занон ,у алмтсдқину алмтсдқоту садақаи даҳони мардону занон ,у алсоӣмину алсоӣмоту рӯзаи дорони мардону занон ,у алҳоФзини Фрўҷҳму алҳоФзот ва фараҷҳоро гўшўонони мардону занон ,у алзокрини аллоҳи ксироу алзокроту ёдкунандагон аллоҳи мардону занон , أъди аллоҳи ?лаами мғФраҳу أҷрои ъзимо ( 35 ) бсохти аллоҳи эшонро омурзишу музди бузургвор .

وَ اذْکُرْنَ ما یُتْلی‌ فِی بُیُوتِکُنَّ و یاد کنید آنچه میخوانند در خانهای شما، مِنْ آیاتِ اللَّهِ از سخنان خدای، وَ الْحِکْمَةِ و از سنت رسول او، إِنَّ اللَّهَ کانَ لَطِیفاً خَبِیراً (۳۴) که اللَّه باریک‌دان است دور بین در مغز، کار آگاه، از همه چیز، إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِماتِ گردن نهادگان مردان و زنان، وَ الصَّادِقِینَ وَ الصَّادِقاتِ و راستگویان مردان و زنان، وَ الصَّابِرِینَ وَ الصَّابِراتِ و شکیبایان‌ مردان و زنان، وَ الْخاشِعِینَ وَ الْخاشِعاتِ و فروتنان، مردان و زنان، وَ الْمُتَصَدِّقِینَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ و صدقه دهان مردان و زنان، وَ الصَّائِمِینَ وَ الصَّائِماتِ و روزه‌داران مردان و زنان، وَ الْحافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ و فرجها را گوشوانان مردان و زنان، وَ الذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیراً وَ الذَّاکِراتِ و یاد کنندگان اللَّه مردان و زنان، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِیماً (۳۵) بساخت اللَّه ایشان را آمرزش و مزد بزرگوار.

Ва мо кони лмؤмну ло муъмина нест ва набӯд ва наёяд ҳеҷ гиравидаро на мард ва на зан , إзои қзии аллоҳу расӯлаи أмро ки аллоҳ фурмоне диҳаду расӯл ӯ кории гузоради эшонро , أни икўни ?лаами алхираҳи ман أмрҳм ки эшонро гузин буд худроу ихтиёр аз кору бори эшон , ва ман иъси аллоҳу расӯла ва ҳар ки сар кашад аз фармони худоӣу расӯл ӯ , Фқди зли злолои мубино ( 36 ) ӯ гумроҳи гашти гуми гаштании ошкоро .

وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ نیست و نبود و نیاید هیچ گرویده را نه مرد و نه زن، إِذا قَضَی اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً که اللَّه فرمانی دهد و رسول او کاری گزارد ایشان را، أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ که ایشان را گزین بود خود را و اختیار از کار و بار ایشان، وَ مَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر که سر کشد از فرمان خدای و رسول او، فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِیناً (۳۶) او گمراه گشت گم گشتنی آشکارا.

Ва إзи тқўли ллзии أнъми аллоҳи алайҳ ёд кун онкии мигФтии он мардро ки некуӣ кард аллоҳ бо ӯ ,у أнъмти алайҳ ва некуӣ кардӣ ту бо ӯ , أмски алейк зўҷк ки аҳли хеши нигоҳи дору атқи аллоҳ ва аз худоӣ битарс ,у тхФии фии нФски мо аллоҳи мбдиаҳу ниҳони мидоштии чизе дар дил ки аллоҳи онро пайдо хост кард ,у тхшии аннос ва аз мардумони митрсидӣ ,у аллоҳи أҳқи أни тхшоаҳу аллоҳи сазотар буд ки азуи тарсӣ , Флмои қзии зайди минҳои втро акнӯн ки зайди коми хеш аз ан зан баровард , зўҷнокҳо ӯро бизанӣ бтўи додем , лакии лои икўни алии алмؤмнини ҳараҷ аз баҳри он то бар муъминони ҳеҷ танагӣ набӯд , фии أзўоҷи أдъёӣҳм дар бизанӣ кардани занони писархондагони эшон , إзои қзўои мнҳни втро ки бизанӣ кунанд эшонроу коми ҳалоли хеш азишон бароранд ,у кони أмри аллоҳи мФъўло ( 37 )у кори худоӣ карданӣасту бФрмон ӯ кор карданӣ .

وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِی أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ یاد کن آنکه میگفتی آن مرد را که نیکویی کرد اللَّه با او، وَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِ و نیکویی کردی تو با او، أَمْسِکْ عَلَیْکَ زَوْجَکَ که اهل خویش نگاه دار وَ اتَّقِ اللَّهَ و از خدای بترس، وَ تُخْفِی فِی نَفْسِکَ مَا اللَّهُ مُبْدِیهِ و نهان میداشتی چیزی در دل که اللَّه آن را پیدا خواست کرد، وَ تَخْشَی النَّاسَ و از مردمان میترسیدی، وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ و اللَّه سزاتر بود که ازو ترسی، فَلَمَّا قَضی‌ زَیْدٌ مِنْها وَطَراً اکنون که زید کام خویش از ان زن برآورد، زَوَّجْناکَها او را بزنی بتو دادیم، لِکَیْ لا یَکُونَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ حَرَجٌ از بهر آن تا بر مؤمنان هیچ تنگی نبود، فِی أَزْواجِ أَدْعِیائِهِمْ در بزنی کردن زنان پسرخواندگان ایشان، إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً که بزنی کنند ایشان را و کام حلال خویش ازیشان برآرند، وَ کانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا (۳۷) و کار خدای کردنی است و بفرمان او کار کردنی.

Мо кони алӣ алнабӣ ман ҳараҷ нест бар пайғомбари ҳеҷ танагӣ , Фимои фарзи аллоҳи ?ла дар он ки аллоҳ бурид ӯро ва карду шариъати сохт , санаи аллоҳи фии аллазӣнаи хлўои ман қабл суннат аллоҳаст дар пайғомбарон ки гузаштанд аз пеш ,у кони أмри аллоҳи қдрои мқдўро ( 38 )у ҳамаи корҳои аллоҳ бондозаҳасту бтқдир боз андохта чунонк бояд .

ما کانَ عَلَی النَّبِیِّ مِنْ حَرَجٍ نیست بر پیغامبر هیچ تنگی، فِیما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ در آن که اللَّه برید او را و کرد و شریعت ساخت، سُنَّةَ اللَّهِ فِی الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ سنت اللَّه است در پیغامبران که گذشتند از پیش، وَ کانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً (۳۸) و همه کارهای اللَّه باندازه است و بتقدیر باز انداخته چنانک باید.

Аллазӣнаи иблғўни рисолоти аллоҳи эшон ки мерасонанд пайғомҳои аллоҳ ,у ихшўнаҳ ва азу метарсанд ,у лои ихшўни أҳдои إлои аллоҳ ва буна тарсанд аз ҳеҷ каси ҷуз аз аллоҳ ,у кафии биллоҳи ҳсибо ( 39 ) , ва басандааст аллоҳи бакорсозӣу нигаҳбонии ҳама .

الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ ایشان که می‌رسانند پیغامهای اللَّه، وَ یَخْشَوْنَهُ و ازو می‌ترسند، وَ لا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ و بنه ترسند از هیچ کس جز از اللَّه، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ حَسِیباً (۳۹)، و بسنده است اللَّه بکار سازی و نگهبانی همه.