Қавлаи таъолӣ : қул إнмои أъзкм бўоҳдаҳ бигӯӣ шуморо панд медаҳум бики чизи أни тқўмўои ллаҳ ки хезед худоиро , мусанноу Фродии дугонау ягона , сами ттФкрўои он гуҳ бо худ биандешед ва бо якдигари бози гўӣид : мо бсоҳбкми ман ҷинаи барин марди шумо ҳеҷ девонагӣ несту пӯшида хирад нест , إни ҳўи إлои нзир лакам нест ӯ магари бими намоеи шуморо , байни ядии азоби шадид ( 46 ) пеши азобии сахт .

قوله تعالی: قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ بگوی شما را پند میدهم بیک چیز أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ که خیزید خدای را، مَثْنی‌ وَ فُرادی‌ دوگانه و یگانه، ثُمَّ تَتَفَکَّرُوا آن گه با خود بیندیشید و با یکدیگر باز گوئید: ما بِصاحِبِکُمْ مِنْ جِنَّةٍ برین مرد شما هیچ دیوانگی نیست و پوشیده خرد نیست، إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِیرٌ لَکُمْ نیست او مگر بیم نمایی شما را، بَیْنَ یَدَیْ عَذابٍ شَدِیدٍ (۴۶) پیش عذابی سخت.

Қул мо сأлткми ман أҷр бигӯӣ ҳар чаҳ аз шумо хоҳам аз музд , Фҳўи лаками он шуморо бод , إни أҷрии إлои алӣ аллоҳ нест музди ман магар бар аллоҳ ,у ҳўи алии кули шайъи ءи шаҳид ( 47 ) ва ӯ бар ҳамаи чиз гувоҳаст .

قُلْ ما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ بگوی هر چه از شما خواهم از مزد، فَهُوَ لَکُمْ آن شما را باد، إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی اللَّهِ نیست مزد من مگر بر اللَّه، وَ هُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ (۴۷) و او بر همه چیز گواه است.

Қул إн рабӣ бигӯӣ худованди ман , иқзФи болҳқи сухани росту пайғоми пок май афканд , ъломи алғиўб ( 48 ) он донои ниҳонҳо .

قُلْ إِنَّ رَبِّی بگوی خداوند من، یَقْذِفُ بِالْحَقِّ سخن راست و پیغام پاک می‌افکند، عَلَّامُ الْغُیُوبِ (۴۸) آن دانای نهانها.

Қул ҷоء алҳақ бигӯӣ пайғом рост омад аз худоӣ , ва мо ибдии алботл ва мо иъид ( 49 )у ботил на боғоз чиз тавонад ва на басари анҷом .

قُلْ جاءَ الْحَقُّ بگوی پیغام راست آمد از خدای، وَ ما یُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما یُعِیدُ (۴۹) و باطل نه بآغاز چیز تواند و نه بسر انجام.

Қул إн зллт бигӯӣ агар ман гум шавам аз роҳ , Фإнмои أзли алии нафасии гумроҳии ман бар ман ,у إни аҳтдит ва агар бар роҳи рости рӯм , Фбмои иўҳии إлии рабии он бон пайғомаст ки худованд ман мефиристад бмни إнаҳи самиъи қариб ( 50 ) ки ӯ шунавоӣаст бпосх аз хонандаи наздик .

قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ بگوی اگر من گم شوم از راه، فَإِنَّما أَضِلُّ عَلی‌ نَفْسِی گمراهی من بر من، وَ إِنِ اهْتَدَیْتُ و اگر بر راه راست روم، فَبِما یُوحِی إِلَیَّ رَبِّی آن بآن پیغام است که خداوند من می‌فرستد بمن إِنَّهُ سَمِیعٌ قَرِیبٌ (۵۰) که او شنوای است بپاسخ از خواننده نزدیک.

Ва лутарӣ إзи Фзъўо агар ту бинии он гуҳ ки бим зананд эшонро , Флои фӯт аз дасти бшднро тавон нест ,у أхзўои ман макони қариб ( 51 ) ва фаро гиранд эшонро аз ҷойгоҳии наздик .

وَ لَوْ تَری‌ إِذْ فَزِعُوا اگر تو بینی آن گه که بیم زنند ایشان را، فَلا فَوْتَ از دست بشدن را توان نیست، وَ أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ (۵۱) و فرا گیرند ایشان را از جایگاهی نزدیک.

Ва қолўои омно ба гӯйанд бгрўидими биллоҳ ,у أнии ?лаами алтноўш ва чун тавонад буд эшонро фарои чизе ёзидан , ман макони баъӣд ( 52 ) аз ҷое давр .

وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ گویند بگرویدیم باللّه، وَ أَنَّی لَهُمُ التَّناوُشُ و چون تواند بود ایشان را فرا چیزی یازیدن، مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ (۵۲) از جایی دور.

Ва қади кФрўо ба ман қаблу кофар шуда буданд боямон пеш аз рӯзи марг ,у иқзФўни болғиби ман макони баъӣд ( 53 )у пиндораи хеш дар ончии фаро эшон мегуфтанд давр меандохтанд .

وَ قَدْ کَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ و کافر شده بودند بایمان پیش از روز مرگ، وَ یَقْذِفُونَ بِالْغَیْبِ مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ (۵۳) و پنداره خویش در آنچه فرا ایشان میگفتند دور می‌انداختند.

Ва ҳияли бинҳму байни мо иштҳўн ҷудо карданд миёни эшону миёни ончӣ орзӯ мекарданд , комаи феъли бأшёъҳми ман қабл ҳам чунон ки бо ҳам дайнон эшон карданд аз пеш , إнҳми конўои фии шаки мриб ( 54 ) ки эшон дар гумоне буданд дилро шўрндаҳ .

وَ حِیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ ما یَشْتَهُونَ جدا کردند میان ایشان و میان آنچه آرزو میکردند، کَما فُعِلَ بِأَشْیاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ هم چنان که با هم دینان ایشان کردند از پیش، إِنَّهُمْ کانُوا فِی شَکٍّ مُرِیبٍ (۵۴) که ایشان در گمانی بودند دل را شورنده.