Қавлаи таъолии қул ман ирзқкми ман алсмоўоту алأрзи аълами ани алрзқи қисмон : қисми зоҳиру қисми ботини Фолзоҳри ҳаии алоқўоту алотъмаҳу злки ллзўоҳру ҳаии алأбдону алботни ҳаии алмаъорифу алмкошФоту злки ллқлўбу алосрору ҳозои ашрафи алқсмини ?фони смртаҳи ҳаёаи алобду самараи алрзқи аззоҳири қувваи илои мадаи қарибаи аломду аллоҳи таъолии ҳўи алмтўлии лхлқи алрзқину алмтФзли болоисоли ило куллан алФриқину локинаи ибсти алрзқи лмни ишоءу иқдри ризқи зоҳир дигарасту ризқи ботини дигар , ризқи зоҳир мтъўмотаст ҳаёаи фонироу ризқи ботин мукошифотаст ҳаёаи боқиро , мтъўмотро шарт онаст ки ҳалоли бадасти ореу ҳалоли хурӣ , раби Алъоламин миФрмоид : клўои ман таййиботи мо рзқнокми клўои ман алтиботу аъмлўои солҳо ҳалол хуред ва пок хуреду кор некӯ кунед . Ва қол алнабӣ ( с ) : талаби алҳлоли фаризаи баъди алФризаҳ эй баъди фаризаи алоямону алслоаҳу қол ( с ) : ман акли алҳлоли арбаъӣни иўмои нури аллоҳи қалбау аҷрии инобиъи алҳкмаҳи ман қалбау фии рўоиаҳ : зуҳдаи аллоҳи фии алднё ,у қол : ани ллаҳи маликои алии байти алмуқаддаси инодии кули лайла : ман акли ҳромои лам иқбл манеҳ сарфу лои адл , алсрФи алноФлаҳу алъдли алФризаҳ .

قوله تعالی قُلْ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ اعلم انّ الرزق قسمان: قسم ظاهر و قسم باطن فالظاهر هی الاقوات و الاطعمة و ذلک للظواهر و هی الأبدان و الباطن هی المعارف و المکاشفات و ذلک للقلوب و الاسرار و هذا اشرف القسمین فانّ ثمرته حیاة الابد و ثمرة الرزق الظاهر قوّة الی مدّة قریبة الامد و اللَّه تعالی هو المتولی لخلق الرزقین و المتفضّل بالایصال الی کلا الفریقین و لکنّه یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ وَ یَقْدِرُ رزق ظاهر دیگر است و رزق باطن دیگر، رزق ظاهر مطعومات است حیاة فانی را و رزق باطن مکاشفات است حیاة باقی را، مطعومات را شرط آنست که حلال بدست آری و حلال خوری، رب العالمین میفرماید: کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ کُلُوا مِنَ الطَّیِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً حلال خورید و پاک خورید و کار نیکو کنید. و قال النبی (ص): طلب الحلال فریضة بعد الفریضة ای بعد فریضة الایمان و الصّلاة و قال (ص): من اکل الحلال اربعین یوما نور اللَّه قلبه و اجری ینابیع الحکمة من قلبه و فی روایة: زهده اللَّه فی الدنیا، و قال: ان للَّه ملکا علی بیت المقدس ینادی کل لیلة: من اکل حراما لم یقبل منه صرف و لا عدل، الصرف النافلة و العدل الفریضة.

Ва гуфтаанд : аз покии мтъму ҳалолии қӯти сафои дили хезад ва аз сафои дили нур маърифат афзоед ва бо нури маърифати мукошифоту манозилот дар пайвандаду ҳўи алрзқи алботни алмшори илайҳи фии қавла .

و گفته‌اند: از پاکی مطعم و حلالی قوت صفای دل خیزد و از صفای دل نور معرفت افزاید و با نور معرفت مکاشفات و منازلات در پیوندد و هو الرزق الباطن المشار الیه فی قوله.

Лирзқнҳми аллоҳи рзқои ҳусно , мкошФти дидор диласт бо ҳақ , дил дар зикри мустаҳлак , сар дар назари мустағриқи ҷон дар ҳақи фонӣ , ӣнҷои субҳи ягонагии дамад аз уфуқи таҷаллии офтоби аёни тобад аз хуршеду ҷӯади ваҷд дар воҷид фонӣ шаваду воҷид дар мавҷӯд то аз дил намонад ҷузи нишоне ва аз сар намонад ҷуз беоне ва аз ҷон намонад ҷузи аёнӣ .

لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً، مکاشفت دیدار دل است با حق، دل در ذکر مستهلک، سرّ در نظر مستغرق جان در حقّ فانی، اینجا صبح یگانگی دمد از افق تجلّی آفتاب عیان تابد از خورشید و جود وجد در واجد فانی شود و واجد در موجود تا از دل نماند جز نشانی و از سرّ نماند جز بیانی و از جان نماند جز عیانی.

Ва мо أрслноки إлои кафеи ллноси бшироу нзиро эй Муҳамади туро ки фиристодем бкоФаҳ халқ фиристодем ҷину инсро мтобът ту фармудем , ақдҳо бъқди ту фасх кардем , шаръҳо бшръи ту насх кардем , фармон омад ки эй Ҷабраил аз олами алавии бъолми суфлои шӯи банк бар аҳли шарқу ғарби зан ки эй шумо ки хилоиқед ҳама рӯй бтоъти Муҳамад мурсал ореду сар бар хати шаръ вай наед ки тоъат ӯ тоъати мости ман итъ алрасул Фқди أтоъи аллоҳ ,у атбоъ ӯ дӯстии мости Фотбъўнии иҳббкми аллоҳ , ва буд ӯ раҳмат шумост ва мо أрслноки إлои раҳмаи ллъолмин , шарафу манзалати ин Сайид онҷо расед ки раби Алъоламин бо Мӯсо кулем дар мақомоти муноҷоти ин хитоб кард ки : ё Мӯсои ани ардти ани акўни ақрби алики илои лсонк ва ман рўҳки илои нФски Фоксри алслоаҳи алии Муҳамад алнабӣ .

وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِیراً وَ نَذِیراً ای محمد ترا که فرستادیم بکافّه خلق فرستادیم جنّ و انس را متابعت تو فرمودیم، عقدها بعقد تو فسخ کردیم، شرعها بشرع تو نسخ کردیم، فرمان آمد که ای جبرئیل از عالم علوی بعالم سفلی شو بانک بر اهل شرق و غرب زن که ای شما که خلایق‌اید همه روی بطاعت محمد مرسل آرید و سر بر خط شرع وی نهید که طاعت او طاعت ماست مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ، و اتّباع او دوستی ماست فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ، و بود او رحمت شماست وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ، شرف و منزلت این سیّد آنجا رسید که رب العالمین با موسی کلیم در مقامات مناجات این خطاب کرد که: یا موسی ان اردت ان اکون اقرب الیک الی لسانک و من روحک الی نفسک فاکثر الصلاة علی محمد النبی.

Сидқи садиқони олами гирди шроки наълин чокарони вай буду мункирон ӯро козиб мегуфтанд , садои ваҳии ғайби ошиқи самъи азизи вай буду бегонагон ӯро коҳин мехонданд , уқули ҳамаи уқалои олам аз идроки нури шроки ъз ӯ оҷиз буду кофарони ном ӯ девона мениҳоданд , ореи дидаҳои эшон бҳкми лутфи азали тўтёӣ сидқ наёфтау бчшмҳои эшон кӯҳли иқбол ҳақ нарасида аз анаст ки моро нашнохтанд ва гуфтанд : мо ҳозои إлои раҷули ириди أни исдкми ъмои кони иъбди обоؤкму бъзти қуръон роҳ набурданд то мегуфтанд : мо ҳозои إлои إФки мФтрӣ , лни нؤмни бҳзои алқуръону лои болзии байни идиаҳ . Чашмӣ ки мустаъмал шудаи мамлакат шайтон бошад моро чун шиносад ? ! дилӣ ки мулавваси тасарруфи дев буд аз куҷои ҷалоли иззати қуръони бидонад ? ! дилӣ бояд бзмони амону ҳарами карами ҳақ паноҳ ёфта то роҳи брсолту набуввати мо барад , самъӣ бояд бзлоли иқболи азали шаста то ҷалоли иззати қуръон ӯро бахуд роҳ диҳад , дидае бояд аз рмси куфр халос ёфта ва аз хоби шаҳавот бедор гашта то мӯъҷизоту оёт мо бибинад ва дарёбад , эй ҷавонмард ! ҳар ки ҷамолӣ надорад ки бо султонон надимӣ кунад чаҳ ки бо клхнён ҳарифӣ накунад ?

صدق صدّیقان عالم گرد شراک نعلین چاکران وی بود و منکران او را کاذب میگفتند، صدای وحی غیب عاشق سمع عزیز وی بود و بیگانگان او را کاهن میخواندند، عقول همه عقلای عالم از ادراک نور شراک عزّ او عاجز بود و کافران نام او دیوانه می‌نهادند، آری دیده‌های ایشان بحکم لطف ازل توتیای صدق نیافته و بچشمهای ایشان کحل اقبال حق نرسیده از انست که ما را نشناختند و گفتند: ما هذا إِلَّا رَجُلٌ یُرِیدُ أَنْ یَصُدَّکُمْ عَمَّا کانَ یَعْبُدُ آباؤُکُمْ و بعزت قرآن راه نبردند تا می‌گفتند: ما هذا إِلَّا إِفْکٌ مُفْتَریً، لَنْ نُؤْمِنَ بِهذَا الْقُرْآنِ وَ لا بِالَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ. چشمی که مستعمل شده مملکت شیطان باشد ما را چون شناسد؟! دلی که ملوّث تصرّف دیو بود از کجا جلال عزّت قرآن بداند؟! دلی باید بضمان امان و حرم کرم حق پناه یافته تا راه برسالت و نبوّت ما برد، سمعی باید بزلال اقبال ازل شسته تا جلال عزت قرآن او را بخود راه دهد، دیده‌ای باید از رمص کفر خلاص یافته و از خواب شهوات بیدار گشته تا معجزات و آیات ما ببیند و دریابد، ای جوانمرد! هر که جمالی ندارد که با سلطانان ندیمی کند چه که با کلخنیان حریفی نکند؟

Ва мо أнФқтми ман шайъи ءи Фҳўи ихлФаҳи ман алхлФи фии алднёи алрзои болъдму алФқру ҳўи атуми ман алсрўри болўҷўд . Бар завқи ҷавонмардони тариқат халаф онаст ки ҷамоли гавҳар фақр биравӣ ошкоро кунанд то иззату шарафи фақри бидонад ва онро биноз дар бар гирад ва бо ӯ бисозад , чунонк Фзил ъёз гуфт : ани аслаҳи мо акўни аФқри мо акўн ҳар куҷои зовияи фақр буд онҷои ҳарамӣ аз карами ҳақ буд , малоика малакӯт бидон зовия чунон оянд ки ҳоҷёни бҳҷ ва умра оянд , на аз газофи Мустафо ( с ) дарвешии бдъо аз ҳақи хост ки : аллоҳами аҳинии мскиноу амтнии мскиноу аҳшрнии фии зумраи алмсокин , Фқолти ъоӣшаҳ : лам ё расӯли аллоҳ ? қол : анҳми идхлўни алҷнаҳ қабл ағнёӣҳми борбъини хриФо .

وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ من الخلف فی الدّنیا الرّضا بالعدم و الفقر و هو اتمّ من السرور بالوجود. بر ذوق جوانمردان طریقت خلف آنست که جمال گوهر فقر بروی آشکارا کنند تا عزت و شرف فقر بداند و آن را بناز در بر گیرد و با او بسازد، چنانک فضیل عیاض گفت: انّ اصلح ما اکون افقر ما اکون هر کجا زاویه فقر بود آنجا حرمی از کرم حق بود، ملائکه ملکوت بدان زاویه چنان آیند که حاجیان بحجّ و عمره آیند، نه از گزاف مصطفی (ص) درویشی بدعا از حق خواست که: اللهم احینی مسکینا و امتنی مسکینا و احشرنی فی زمرة المساکین، فقالت عائشة: لم یا رسول اللَّه؟ قال: انهم یدخلون الجنة قبل اغنیائهم باربعین خریفا.