Қавлаи таъолӣ : ва мо истўии албҳрони ду дарёи баҳам на яксон , ҳозои ъзби Фуроти ин яке хуши сахти хуш , соӣғи шаробаи гўорндаҳи об ӯ ,у ҳозои млҳи أҷоҷ ва ин дигари шӯри талхи забони газ , ва ман кули тأклўн ва аз ҳар яке михўрид , лҳмои трёи гӯштии тоза ,у тстхрҷўни ҳиллӣа ва берун меоред аз ҳар шурии марворид , тлбсўнҳо то май пӯшеди онро , ватарӣ алФлки фӣа ва мебайнед киштӣҳо дар ан , мўохри равон ва об барон , лтбтғўои ман фазла то миҷўӣид аз фазлу некӯкорӣ ӯ ,у лълкми тшкрўн ( 12 ) ва то магар озодӣ кунед .

قوله تعالی: و ما یَسْتَوِی الْبَحْرانِ دو دریا بهم نه یکسان، هذا عَذْبٌ فُراتٌ این یکی خوش سخت خوش، سائِغٌ شَرابُهُ گوارنده آب او، وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ و این دیگر شور تلخ زبان گز، وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ و از هر یکی میخورید، لَحْماً طَرِیًّا گوشتی تازه، وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً و بیرون می‌آرید از هر شوری مروارید، تَلْبَسُونَها تا می‌پوشید آن را، وَ تَرَی الْفُلْکَ فِیهِ و می‌بینید کشتیها در ان، مَواخِرَ روان و آب برّان، لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ تا میجوئید از فضل و نیکوکاری او، وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۲) و تا مگر آزادی کنید.

Иўлҷи аллили фии алнҳор дар май оради шаби торик дар рӯзи равшан ,у иўлҷи алнҳори фии аллил ва дар май оради рӯзи равшан дар шаби торик ,у схри алшмсу алқмр ва нарм карду равону бФрмони хуршеду моҳро , кули иҷрии лأҷли мсмии шабу рӯзи хуршед ва моҳ меравад саранҷомии номи бардаро , злкми аллоҳи рбкми он худованд шумост , ?лаи алмалику подшоҳӣ ӯ рост ,у аллазӣнаи тдъўни ман дуна ва эшонро ки мепарастед бхдоиии фурӯд аз аллоҳ , мо имлкўни ман қтмир ( 13 ) бадасти эшон пӯст хаст хурмо нест .

یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ در می‌آرد شب تاریک در روز روشن، وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ و در می‌آرد روز روشن در شب تاریک، وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و نرم کرد و روان و بفرمان خورشید و ماه را، کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّی شب و روز خورشید و ماه میرود سرانجامی نام برده را، ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ آن خداوند شماست، لَهُ الْمُلْکُ و پادشاهی او راست، وَ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ و ایشان را که می‌پرستید بخدایی فرود از اللَّه، ما یَمْلِکُونَ مِنْ قِطْمِیرٍ (۱۳) بدست ایشان پوست خست خرما نیست.

إни тдъўҳм агар хонед эшонро , лои исмъўои дъоءкми хондан шумо нашунаванд ,у луи смъўои мо астҷобўои лакам ва агар шнўдндии посухи нтўонндӣу бакори нёиндии шуморо ,у явми алқёмаҳи икФрўни бшрккму рӯз растохез бонабоз гирифтан шумо кофар шаванд ва аз шумо безор ,у лои инбӣк мисли хабир ( 14 ) ва хабар накунад турои ҳеҷ каси чунон хабардор , ва огоҳ накунад турои ҳеҷ каси чунон огоҳ кун .

إِنْ تَدْعُوهُمْ اگر خوانید ایشان را، لا یَسْمَعُوا دُعاءَکُمْ خواندن شما نشنوند، وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَکُمْ و اگر شنودندی پاسخ نتوانندی و بکار نیایندی شما را، وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ و روز رستاخیز بانباز گرفتن شما کافر شوند و از شما بیزار، وَ لا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِیرٍ (۱۴) و خبر نکند ترا هیچ کس چنان خبردار، و آگاه نکند ترا هیچ کس چنان آگاه کن.

ё أиҳои аннос эй мардумони أнтми алФқроءи إлии аллоҳи шумо даравишонед ва бо ниёзи фарои аллоҳ ,у аллоҳи ҳўи алғнии алҳмид ( 15 ) ва аллоҳ ӯст он бе ниёзи накӯи номи сутӯда .

یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَی اللَّهِ شما درویشان‌اید و با نیاز فرا اللَّه، وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ (۱۵) و اللَّه اوست آن بی‌نیاز نکو نام ستوده.

إни ишأи изҳбкм агар хоҳад бабради шуморо бо нест ,у иأти бхлқи ҷадид ( 16 )у офарӣдае оради нав .

إِنْ یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ اگر خواهد ببرد شما را با نیست، وَ یَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ (۱۶) و آفریده‌ای آرد نو.

Ва мо злки алии аллоҳи бъзиз ( 17 ) ва он бар аллоҳи дшхўор ва сахт нест .

وَ ما ذلِکَ عَلَی اللَّهِ بِعَزِیزٍ (۱۷) و آن بر اللَّه دشخوار و سخت نیست.

Ва лои тзри возраҳи визри أхрӣ ва ҳеҷ боркаши бори бад кас накушуд ,у إни тдъи мсқлаҳ ва агар тании гарон бор карда худро бгноҳон касеро хонд , إлии ҳамлҳо бо он бори худ то аз вай баргирад , ло иҳмл манеҳ шайъи ء аз он бор ӯ ҳичиз бар нагиранд ,у луи кони зои қурбӣ ва аз чанд сахти наздик хешованд хонд , إнмои тнзри аллазӣнаи ихшўни рбҳми болғиби ту ки огоҳ кунӣ огоҳ кардан ки суд дорад аишонрост ки метарсанд аз худованди хеши нодида ,у أқомўои алслоаҳу намоз бпоӣ доранд , бҳнгом ва ман тзкии Фإнмои итзкии лнФсаҳ ва ҳар ки ҳунарӣ бо дид ояд хештанро бо дид ояд ,у إлии аллоҳи алмсиру бозгашти халқи ҳама бо худоӣаст .

وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْری‌ و هیچ بارکش بار بد کس نکشد، وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ و اگر تنی گران بار کرده خود را بگناهان کسی را خواند، إِلی‌ حِمْلِها با آن بار خود تا از وی برگیرد، لا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْ‌ءٌ از آن بار او هیچیز بر نگیرند، وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی‌ و از چند سخت نزدیک خویشاوند خواند، إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ تو که آگاه کنی آگاه کردن که سود دارد ایشانراست که می‌ترسند از خداوند خویش نادیده، وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و نماز بپای دارند، بهنگام وَ مَنْ تَزَکَّی فَإِنَّما یَتَزَکَّی لِنَفْسِهِ و هر که هنری با دید آید خویشتن را با دید آید، وَ إِلَی اللَّهِ الْمَصِیرُ و بازگشت خلق همه با خدای است.

Ва мо истўии алأъмӣу албсирҳоам сон нест нобӣноу бино ,у лои алзлмоту лои алнўр ( 20 ) ва на торикӣҳоу рўшноӣиҳо .

وَ ما یَسْتَوِی الْأَعْمی‌ وَ الْبَصِیرُ هام سان نیست نابینا و بینا، وَ لَا الظُّلُماتُ وَ لَا النُّورُ (۲۰) و نه تاریکیها و روشنائیها.

Ва лои алзлу лои алҳрўр ( 21 ) ва на сояи хунаку тезии гармо .

وَ لَا الظِّلُّ وَ لَا الْحَرُورُ (۲۱) و نه سایه خنک و تیزی گرما.

Ва мо истўии алأҳёءу лои алأмўот ва яксон набӯд зиндагону мурдагон , إни аллоҳи исмъи ман ишоء аллоҳ мешинаванд ӯро ки хоҳад , ва мо أнти бмсмъи ман фии алқбўр ( 22 ) ва ту шнўонндаҳи нестии мурдагонро дар гӯрҳо .

وَ ما یَسْتَوِی الْأَحْیاءُ وَ لَا الْأَمْواتُ و یکسان نبود زندگان و مردگان، إِنَّ اللَّهَ یُسْمِعُ مَنْ یَشاءُ اللَّه می‌شنواند او را که خواهد، وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِی الْقُبُورِ (۲۲) و تو شنواننده نیستی مردگان را در گورها.

إни أнти إлои нзир ( 23 ) нестии ту магар огоҳӣ намой , إнои أрслноки болҳқи бшироу нзиро мо фиристодем турои бишорати расонии бими намое ,у إни ман أмаҳи إлои халои фӣҳо нзир ( 24 ) магар боишон огоҳкунанда Эй омаду гузашт .

إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِیرٌ (۲۳) نیستی تو مگر آگاهی نمای، إِنَّا أَرْسَلْناکَ بِالْحَقِّ بَشِیراً وَ نَذِیراً ما فرستادیم ترا بشارت رسانی بیم نمایی، وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِیها نَذِیرٌ (۲۴) مگر بایشان آگاه کننده‌ای آمد و گذشت.

Ва إни икзбўк ва агар дурӯғ зан доранд туро , Фқди кизби аллазӣнаи ман қиблаами дурӯғ зан доштанд пешинёни эшон ки пеш аз душманон ту буданд , ҷоءтҳми рслҳми болбинот расӯлон омаданд боишон пайғомҳои равшан ,у болзбру болктоби алмнир ( 25 ) ва баномҳоу бнбштаҳи равшан .

وَ إِنْ یُکَذِّبُوکَ و اگر دروغ زن دارند ترا، فَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ دروغ زن داشتند پیشینیان ایشان که پیش از دشمنان تو بودند، جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ رسولان آمدند بایشان پیغامهای روشن، وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْکِتابِ الْمُنِیرِ (۲۵) و به نامه ها و به نبشته روشن.

Сами أхзти аллазӣнаи кФрўои он гуҳ фаро гирифтам эшонро ки бнгрўиднд , ФкиФи кони накир ( 26 ) пайдо кардани нишони нохушнӯдӣ чун буд , ҳоли гардонӣдани ман чун дидӣ ?

ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِینَ کَفَرُوا آن گه فرا گرفتم ایشان را که بنگرویدند، فَکَیْفَ کانَ نَکِیرِ (۲۶) پیدا کردن نشان ناخشنودی چون بود، حال گردانیدن من چون دیدی؟

أи ламтар أни аллоҳи أнзли ман алсмоءи моء наме бинӣ ки аллоҳ фурӯ фиристод аз осмони обӣ , Фأхрҷно ба самарот то берун оварадем бони оби миваҳо , мхтлФои أлўонҳои гӯногӯни рангҳои он ва ман алҷболи ҷадад ва аз кӯҳҳо роҳҳои пайдо шуда аз рўндгон , бизу ҳмри хатҳои сипед ва хатҳои сурх , мухталифи أлўонҳои гӯногӯни рангҳои он ,у ғробиби суд ( 27 )у кӯҳҳо ва сангҳои сахти сиёҳ .

أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً نمی‌بینی که اللَّه فرو فرستاد از آسمان آبی، فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ تا بیرون آوردیم بآن آب میوه‌ها، مُخْتَلِفاً أَلْوانُها گوناگون رنگهای آن وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ و از کوه‌ها راههای پیدا شده از روندگان، بِیضٌ وَ حُمْرٌ خطّهای سپید و خطّهای سرخ، مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها گوناگون رنگهای آن، وَ غَرابِیبُ سُودٌ (۲۷) و کوه‌ها و سنگهای سخت سیاه.

Ва ман анносу алдўобу алأнъом ва аз мардумону ҷанбндагону чаҳорпоёну шутурони мухталифи أлўонаҳи кзлки гӯногӯни рангҳои эшон ҳам чунон ки миваҳоу кӯҳҳо рангҳо ва ним рангҳо , إнмои ихшии аллоҳи ман ибодаи алълмоء аз худоӣ доноён тарсанд , إни аллоҳи азизи ғафур ( 28 ) аллоҳ тавоноӣаст омрзгор .

وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْأَنْعامِ و از مردمان و جنبندگان و چهارپایان و شتران مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ کَذلِکَ گوناگون رنگهای ایشان هم چنان که میوه‌ها و کوه‌ها رنگها و نیم رنگها، إِنَّما یَخْشَی اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ از خدای دانایان ترسند، إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ (۲۸) اللَّه توانای است آمرزگار.

إни аллазӣнаи итлўни китоби аллоҳи эшон ки мехонанд номаи худоӣ ,у أқомўои алслоаҳу намози ҳангом бпоӣ медоранд ,у أнФқўои ммои рзқноҳм ва аз даст меберун кунанд даравишонро аз ончии мо эшонро рӯзии додем , сароу ълониаҳи ниҳону ошкоро , ирҷўни туҷҷора май биўснди суди бозаргоне , лни тбўр ( 29 ) ки он бозаргонии ҳаргиз зиён зад наёяд

إِنَّ الَّذِینَ یَتْلُونَ کِتابَ اللَّهِ ایشان که می‌خوانند نامه خدای، وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و نماز هنگام بپای می‌دارند، وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ و از دست می‌بیرون کنند درویشان را از آنچه ما ایشان را روزی دادیم، سِرًّا وَ عَلانِیَةً نهان و آشکارا، یَرْجُونَ تِجارَةً می‌بیوسند سود بازرگانیی، لَنْ تَبُورَ (۲۹) که آن بازرگانی هرگز زیان زد نیاید

ЛиўФиҳми أҷўрҳми онро то боишон гузоради аллоҳи муздҳои эшон тамом ,у изидҳми ман фазлау биафзояди эшонро аз фазлу некӯкории хеш , إнаҳи ғафури шакур ( 30 ) ки ӯ бузург омрзаст хирадпазир .

لِیُوَفِّیَهُمْ أُجُورَهُمْ آن را تا بایشان گزارد اللَّه مزدهای ایشان تمام، وَ یَزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ و بیفزاید ایشان را از فضل و نیکوکاری خویش، إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ (۳۰) که او بزرگ آمرز است خرد پذیر.

Ва алзии أўҳинои إлики ман алкитобу ончии мо бтўи пайғоми додем аз ин номаи ҳў алҳақ он нома ростаст , мсдқои лмои байни идиаҳи гувоҳу устувори гири он номаҳо ки пеш боз омад аз аллоҳ , إни аллоҳи бъбодаҳи лхбири басир ( 31 ) аллоҳи брҳикон хеш доност ва азишон огоҳ .

وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ مِنَ الْکِتابِ و آنچه ما بتو پیغام دادیم از این نامه هُوَ الْحَقُّ آن نامه راست است، مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ گواه و استوار گیر آن نامه‌ها که پیش باز آمد از اللَّه، إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِیرٌ بَصِیرٌ (۳۱) اللَّه برهیکان خویش داناست و ازیشان آگاه.