Қавлаи таъолӣ : сами أўрснои алкитоби пас мироси додеми нома , аллазӣнаи астФинои ман ъбоднои ӣнон ки баргузедем аз рҳикони хеши Фмнҳми золими лнФсаҳ азишон ҳаст ки ситамкори нафас хешаст , ва манеҳам муқтасид ва ҳаст азишон ки роҳ миёна рафт , ва манеҳам собиқи болхирот ва ҳаст азишон пешвоу пешии ҷӯии бникиҳо , бإзни аллоҳи бхўосту дониши худо , злки ҳўи алФзли алкбир ( 32 ) инаст ин фазли бузургвор аз худованди бузургвор .

قوله تعالی: ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ پس میراث دادیم نامه، الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا اینان که برگزیدیم از رهیکان خویش فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ ازیشان هست که ستمکار نفس خویش است، وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ و هست ازیشان که راه میانه رفت، وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَیْراتِ و هست ازیشان پیشوا و پیشی جوی بنیکیها، بِإِذْنِ اللَّهِ بخواست و دانش خدا، ذلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِیرُ (۳۲) اینست این فضل بزرگوار از خداوند بزرگوار.

Ҷиноти адани саройҳои ҳмишӣ , идхлўнҳо май дррўнд дар ан , иҳлўни фӣҳо миороинди эшонро дар ани биҳиштҳо , ман أсоўри ман зҳбу лؤлؤо аз дстинаҳҳо аз зару марворид ,у лбосҳми фӣҳо ҳарир ( 33 )у ҷомаи эшон дар ани ҳарир .

جَنَّاتُ عَدْنٍ سرایهای همیشی، یَدْخُلُونَها می‌درروند در ان، یُحَلَّوْنَ فِیها میآرایند ایشان را در ان بهشتها، مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً از دستینه‌ها از زر و مروارید، وَ لِباسُهُمْ فِیها حَرِیرٌ (۳۳) و جامه ایشان در ان حریر.

Ва қолўои алҳмди ллаҳ ва гӯйанд ҳамди аллоҳро , алзии أзҳби ънои алҳзни он худованд ки бабрад аз мо андӯҳ , إни рбнои лғФўри шакур ( 24 ) худованди мо бузург омрзасту хирадпазир .

وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ و گویند حمد اللَّه را، الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ آن خداوند که ببرد از ما اندوه، إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکُورٌ (۲۴) خداوند ما بزرگ آمرز است و خرد پذیر.

Алзии أҳлно ӯ ки фурӯ оварад моро , дори алмқомаҳи сарои ҳмишӣ , ман фазла аз некӯкории хеш , лои имснои фӣҳо насб нарасад бмо дар ани ҳеҷ ранҷурӣ ,у лои имснои фӣҳо лғўб ( 35 ) ва нарасад бмо дар ани ҳеҷ мондагӣ .

الَّذِی أَحَلَّنا او که فرو آورد ما را، دارَ الْمُقامَةِ سرای همیشی، مِنْ فَضْلِهِ از نیکوکاری خویش، لا یَمَسُّنا فِیها نَصَبٌ نرسد بما در ان هیچ رنجوری، وَ لا یَمَسُّنا فِیها لُغُوبٌ (۳۵) و نرسد بما در ان هیچ ماندگی.

Ва аллазӣнаи кФрўо ва эшон ки кофар шуданд , ?лаами нори ҷаҳаннами аишонрости оташи дӯзах , лои иқзии алайҳими Фимўтўо бар эшон марг наронанд ки бимиранд ,у лои ихФФи анҳуам ман азобҳо ва ҳеҷ азоб азишон суст накунанд , кзлки иҷзии кули кФўр ( 36 ) ҳамчунин подош диҳанд ҳар ногиравидаеро .

وَ الَّذِینَ کَفَرُوا و ایشان که کافر شدند، لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ ایشانراست آتش دوزخ، لا یُقْضی‌ عَلَیْهِمْ فَیَمُوتُوا بر ایشان مرگ نرانند که بمیرند، وَ لا یُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها و هیچ عذاب ازیشان سست نکنند، کذلک یجزی کل کفور (۳۶) همچنین پاداش دهند هر ناگرویده‌ای را.

Ва ҳам истрхўни фӣҳо ва эшон фарёдрас мехоҳанд дар ан , рбнои أхрҷнои мигўинди худованди мо беруни ори моро , наамал солҳо то кирдор нек кунем , ғайри алзӣ кно наамал ҷузи он ки мекардем , أу лами нъмркм на зиндагонии додеми шуморо ? мо итзкри фӣаи ман тазаккури чандон ки панд тавонистед пазируфт дар ани он кас ки пазируфтанд ,у ҷоءкми алнзир ва на огоҳкунанда бшмо омад ? Фзўқўои Фмои ллзолмини ман насир ( 37 ) мечашид азоб ки ногрўидгонро ёрӣ даҳ нест ҳеҷ .

وَ هُمْ یَصْطَرِخُونَ فِیها و ایشان فریادرس میخواهند در ان، رَبَّنا أَخْرِجْنا میگویند خداوند ما بیرون آر ما را، نَعْمَلْ صالِحاً تا کردار نیک کنیم، غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ جز آن که میکردیم، أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْکُمْ نه زندگانی دادیم شما را؟ ما یَتَذَکَّرُ فِیهِ مَنْ تَذَکَّرَ چندان که پند توانستید پذیرفت در ان آن کس که پذیرفتند، وَ جاءَکُمُ النَّذِیرُ و نه آگاه کننده بشما آمد؟ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمِینَ مِنْ نَصِیرٍ (۳۷) می‌چشید عذاب که ناگرویدگان را یاری ده نیست هیچ.

إни аллоҳи олами ғайби алсмоўоту алأрз аллоҳ доност баҳри ниҳон ки дар осмонҳоу зминҳост , إнаҳи алӣами бзоти алсдўр ( 38 ) ки ӯ доност баҳр чаҳ дар длҳост .

إِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَیْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ اللَّه داناست بهر نهان که در آسمانها و زمینهاست، إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۳۸) که او داناست بهر چه در دلهاست.

Ҳўи алзии ҷълкми хлоӣФи фии алأрз ӯ онаст ки шуморо пасинон кард пас пешинон дар замини Фмни куфри феълӣаи куфра ҳар ки ногиравида шуд ногиравидан ӯ бирав ,у лои язиди алкоФрини кФрҳм ва нафазояд ногрўидгонро ногиравидан эшон , ъанд рбҳми наздики худои эшон , إлои мқтои магари зиштӣ ,у лои язиди алкоФрини кФрҳми إлои хсоро ( 39 ) ва нафазояд ногрўидгонро ногиравидан эшон магари зиёнкорӣ .

هُوَ الَّذِی جَعَلَکُمْ خَلائِفَ فِی الْأَرْضِ او آنست که شما را پسینان کرد پس پیشینان در زمین فَمَنْ کَفَرَ فَعَلَیْهِ کُفْرُهُ هر که ناگرویده شد ناگرویدن او برو، وَ لا یَزِیدُ الْکافِرِینَ کُفْرُهُمْ و نفزاید ناگرویدگان را ناگرویدن ایشان، عِنْدَ رَبِّهِمْ نزدیک خدای ایشان، إِلَّا مَقْتاً مگر زشتی، وَ لا یَزِیدُ الْکافِرِینَ کُفْرُهُمْ إِلَّا خَساراً (۳۹) و نفزاید ناگرویدگان را ناگرویدن ایشان مگر زیانکاری.

Қул пайғомбар ман бигӯӣ : أи рأитми шркоءкми аллазӣнаи тдъўни ман дуни аллоҳ чаҳ байнед ин анбози гирифтагони шумо ки худоӣ мехонед фурӯд аз аллоҳ ? أрўнии мо зои хлқўои ман алأрз бо ман нмоӣид то чаҳ чиз офариданд дар замин , أми ?лаами ширки фии алсмоўот ё эшонро анбозе ҳаст бо аллоҳ дар офариниши осмонҳо , أми отиноҳми ктобо ё эшонро номае додем , фаҳми алӣ байна манеҳ ки эшон баришон дурустанд аз он , бали إни иъди алзолмўни бъзҳм баъзан إлои ғрўро ( 40 ) балки ваъда намедиҳад ногрўидгони якдигарро магари бФриб .

قُلْ پیغامبر من بگوی: أَ رَأَیْتُمْ شُرَکاءَکُمُ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ چه بینید این انباز گرفتگان شما که خدای میخوانید فرود از اللَّه؟ أَرُونِی ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ با من نمائید تا چه چیز آفریدند در زمین، أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِی السَّماواتِ یا ایشان را انبازیی هست با اللَّه در آفرینش آسمانها، أَمْ آتَیْناهُمْ کِتاباً یا ایشان را نامه‌ای دادیم، فَهُمْ عَلی‌ بَیِّنَةٍ مِنْهُ که ایشان بریشان درست‌اند از آن، بَلْ إِنْ یَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً (۴۰) بلکه وعده نمی‌دهد ناگرویدگان یکدیگر را مگر بفریب.

إни аллоҳи имски алсмоўоту алأрз аллоҳ медорад бар ҷои осмонҳо ва заминҳоро , أни тзўло то аз ҷои бнҷнбнд ,у лӣни золто ва агар биҷунбанд , إни أмскҳмои ман أҳди ман баъда биҷой надорад онро ҳеҷ каси пас ӯ , إнаҳи кони ҳлимои ғФўро ( 41 ) ӯ худованд бурдбораст аз душманони омрзгори дӯстон ҳамеша .

إِنَّ اللَّهَ یُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ اللَّه می‌دارد بر جای آسمانها و زمینها را، أَنْ تَزُولا تا از جای بنجنبند، وَ لَئِنْ زالَتا و اگر بجنبند، إِنْ أَمْسَکَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ بجای ندارد آن را هیچ کس پس او، إِنَّهُ کانَ حَلِیماً غَفُوراً (۴۱) او خداوند بردبارست از دشمنان آمرزگار دوستان همیشه.

Ва أқсмўои биллоҳ савгандон мехуранд бхдоӣ , ҷаҳди أимонҳм ҳар чанд ки тавонистанд аз савгандони хеш , лӣни ҷоءҳми нзир ки агар боишон ояд огоҳкунандае , ликўнни أҳдии ман إҳдии алأмми эшон рости роҳ тар бошанд аз ҳар яке азин номаи дорони мардумон , Флмои ҷоءҳми нзир чун боишон омад огоҳкунандае , мо зодаам إло нафавран ( 43 ) ниФзўди эшонро магар рамидан .

وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ سوگندان می‌خورند بخدای، جَهْدَ أَیْمانِهِمْ هر چند که توانستند از سوگندان خویش، لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِیرٌ که اگر بایشان آید آگاه کننده‌ای، لَیَکُونُنَّ أَهْدی‌ مِنْ إِحْدَی الْأُمَمِ ایشان راست راه‌تر باشند از هر یکی ازین نامه داران مردمان، فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذِیرٌ چون بایشان آمد آگاه کننده‌ای، ما زادَهُمْ إِلَّا نُفُوراً (۴۳) نیفزود ایشان را مگر رمیدن.

Асткборои фии алأрзи бгрднкшӣ дар замин ,у макри алсиӣу бдсозӣу дастонгарӣ ,у лои иҳиқи алмкри алсиии إлои бأҳлаҳу фарои сар на нишинад сози бади магари созандаро , Фҳли инзрўни إлои суннати алأўлини чашми нмидорнди магар дар хури ончии пешинони диданд аз саранҷоми бад , Флни тҷди лснти аллоҳ тбдило наёбӣ ҳаргизи ниҳоди аллоҳро ҷуз кардан ,у лни тҷди лснти аллоҳи тҳўило ( 43 ) ва наёбӣ ҳаргизи ниҳоди аллоҳро бгрдонидн .

اسْتِکْباراً فِی الْأَرْضِ بگردنکشی در زمین، وَ مَکْرَ السَّیِّئِ و بدسازی و دستان گری، وَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ و فرا سر نه نشیند ساز بد مگر سازنده را، فَهَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ چشم نمیدارند مگر در خور آنچه پیشینان دیدند از سرانجام بد، فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلًا نیابی هرگز نهاد اللَّه را جز کردن، وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلًا (۴۳) و نیابی هرگز نهاد اللَّه را بگردانیدن.

أу лами исирўои фӣ алأрз нараванд дар замин ? Финзрўои Киеви кони оқибаи аллазӣнаи ман қиблаам то бенанд ки чун буд саранҷоми эшон ки пеш аз эшон буданд ,у конўо أшд манеҳам қувва ва азишон сахт нерутар буданд , ва мо кони аллоҳи лиъҷзаҳи ман шайъи ءу аллоҳи он кас нест ки чизе ӯро оҷиз кунад ё касе азу пеш шавад , фии алсмоўоту лои фии алأрз на дар осмонҳо ва на дар заминҳо , إнаҳи кони ълимои қдиро ( 44 ) ки ӯ худовандӣаст донои тавоно .

أَ وَ لَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ نروند در زمین؟ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ تا بینند که چون بود سرانجام ایشان که پیش از ایشان بودند، وَ کانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً و ازیشان سخت نیروتر بودند، وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعْجِزَهُ مِنْ شَیْ‌ءٍ و اللَّه آن کس نیست که چیزی او را عاجز کند یا کسی ازو پیش شود، فِی السَّماواتِ وَ لا فِی الْأَرْضِ نه در آسمانها و نه در زمینها، إِنَّهُ کانَ عَلِیماً قَدِیراً (۴۴) که او خداوندی است دانا توانا.

Ва луи иؤохзи аллоҳи аннос ва агар аллоҳи мардумонро мебигирифтӣ , бмои ксбўои бончаҳ эшон мекунанд , мо тарки алии зуҳрҳо ман добаҳи бнгзоштӣ бар пушти замини ҳеҷ ҷанбнда ,у локини иؤхрҳми إлии أҷли мсмии локини эшонро боз пас медорад то бҳнгомӣ номзад карда , Фإзои ҷоءи أҷлҳми он гуҳ ки ҳангом эшон ояд , Фإни аллоҳи кони бъбодаҳи бсиро ( 45 ) аллоҳи брҳикони хешу бикрдор эшон доносту биноу огоҳ .

وَ لَوْ یُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ و اگر اللَّه مردمان را می‌بگرفتی، بِما کَسَبُوا بآنچه ایشان می‌کنند، ما تَرَکَ عَلی‌ ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ بنگذاشتی بر پشت زمین هیچ جنبنده، وَ لکِنْ یُؤَخِّرُهُمْ إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی لکن ایشان را باز پس میدارد تا بهنگامی نامزد کرده، فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ آن گه که هنگام ایشان آید، فَإِنَّ اللَّهَ کانَ بِعِبادِهِ بَصِیراً (۴۵) اللَّه برهیکان خویش و بکردار ایشان داناست و بینا و آگاه.