Қавлаи таъолӣ : إни أсҳоби алҷнаҳи алиўми фии шуғли биҳиштёни он рӯз дар нопрдохтнд , Фокҳўн ( 55 ) шодону нозони миваи хорон .

قوله تعالی: إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْیَوْمَ فِی شُغُلٍ بهشتیان آن روز در ناپرداختند، فاکِهُونَ (۵۵) شادان و نازان میوه خواران.

Ҳаму أзўоҷҳми фии зилоли эшону ҷеффатони эшон дар зер соя ҳоанд , алии алأроӣки мткؤн ( 56 ) бар тахтҳои ороста ва бар ҳиҷлаҳои такя зада .

هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فِی ظِلالٍ ایشان و جفتان ایشان در زیر سایه‌هااند، عَلَی الْأَرائِکِ مُتَّکِؤُنَ (۵۶) بر تختهای آراسته و بر حجله‌های تکیه زده.

?лаами фӣҳо Фокҳаҳи аишонрост дар ан ҳар мива ,у ?лаами мо идъўн ( 57 )у аишонрост ҳар чаҳ орзӯ кунанд ва хоҳанд .

لَهُمْ فِیها فاکِهَةٌ ایشانراست در ان هر میوه، وَ لَهُمْ ما یَدَّعُونَ (۵۷) و ایشانراست هر چه آرزو کنند و خواهند.

Саломи қўлои саломии бгФтор , ман раби раҳим ( 58 ) аз худованди меҳрбон ки худ гуяд .

سَلامٌ قَوْلًا سلامی بگفتار، مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ (۵۸) از خداوند مهربان که خود گوید.

Ва амтозўои алиўми أиҳои алмҷрмўн ( 59 ) ва гӯйанд фарои кофарон ки аз ҳам ҷудо шавед имрӯз эй ногрўидгон .

وَ امْتازُوا الْیَوْمَ أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ (۵۹) و گویند فرا کافران که از هم جدا شوید امروز ای ناگرویدگان.

أи лами أъҳди إликм ё банӣ одам на паймони бастам бо шумо эй фарзандони одам , أни лои тъбдўои алшитон ки деви мпрстид , إнаҳи лаками адуи мубин ( 60 ) ки ӯ шуморо душманӣ ошкораст ?

أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یا بَنِی آدَمَ نه پیمان بستم با شما ای فرزندان آدم، أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّیْطانَ که دیو مپرستید، إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ (۶۰) که او شما را دشمنی آشکار است؟

Ва أни аъбдўнӣ ва маро парастед , ҳозои сироти мустақӣм ( 61 ) ки роҳ рост инаст ?

وَ أَنِ اعْبُدُونِی و مرا پرستید، هذا صِراطٌ مُسْتَقِیمٌ (۶۱) که راه راست اینست؟

Ва лақади أзли мнкми бдрстӣ ки бироаҳ кард аз шумо , ҷблои ксирои гуруҳонеи анбӯҳ , أи Флми ткўнўои тъқлўн ( 62 ) хирад надоштед ?

وَ لَقَدْ أَضَلَّ مِنْکُمْ بدرستی که بیراه کرد از شما، جِبِلًّا کَثِیراً گروهانی انبوه، أَ فَلَمْ تَکُونُوا تَعْقِلُونَ (۶۲) خرد نداشتید ؟

Ҳзаҳи ҷаҳаннами алтии кантами тўъдўн ( 63 ) ин он дӯзахаст ки шуморо мегуфтанд ва ваъда медоданд .

هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ (۶۳) این آن دوزخ است که شما را میگفتند و وعده میدادند.

Аслўҳои алиўми ботши он дар шавед имрӯз , бмои кантами ткФрўн ( 64 ) бон ки кофари шадиду носипос .

اصْلَوْهَا الْیَوْمَ بآتش آن در شوید امروز، بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۶۴) بآن که کافر شدید و ناسپاس.

Алиўм нахатм алии أФўоҳҳми он рӯз меҳр наҳем бар даҳонҳои эшон ,у тклмнои أидиҳм ва дастҳои эшон бо мо бсхн ояд ,у ташаҳҳуди أрҷлҳм ва пойҳои эшон бар эшон гувоҳӣ диҳад , бмои конўои иксбўн ( 65 ) бончаҳ мекарданд

الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلی‌ أَفْواهِهِمْ آن روز مهر نهیم بر دهانهای ایشان، وَ تُکَلِّمُنا أَیْدِیهِمْ و دستهای ایشان با ما بسخن آید، وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ و پایهای ایشان بر ایشان گواهی دهد، بِما کانُوا یَکْسِبُونَ (۶۵) بآنچه میکردند

Ва луи ншоءи лтмснои алии أъинҳми мо агар хоҳеми чашмҳои эшон нопидо кунем Фостбқўои алсрот то оҳанг роҳ кунанд , Фأнии ибсрўн ( 66 ) ҳаргиз чун фарои роҳи бибинанд ?

وَ لَوْ نَشاءُ لَطَمَسْنا عَلی‌ أَعْیُنِهِمْ ما اگر خواهیم چشمهای ایشان ناپیدا کنیم فَاسْتَبَقُوا الصِّراطَ تا آهنگ راه کنند، فَأَنَّی یُبْصِرُونَ (۶۶) هرگز چون فرا راه ببینند؟

Ва луи ншоءи лмсхноҳми алии мконтҳм ва агар мо хоҳеми эшонро сӯрати бгрдоним бар ҷои хеш , Фмои асттоъўои мзёу лои ирҷъўн ( 67 ) то на аз пеш тавонанд ки раванд ва на аз бас .

وَ لَوْ نَشاءُ لَمَسَخْناهُمْ عَلی‌ مَکانَتِهِمْ و اگر ما خواهیم ایشان را صورت بگردانیم بر جای خویش، فَمَا اسْتَطاعُوا مُضِیًّا وَ لا یَرْجِعُونَ (۶۷) تا نه از پیش توانند که روند و نه از پس.

Ва ман наумра ва ҳар крои умри дарози диҳем , ннксаҳи фии алхлқи халқ вай баргардонем бпс , أи Флои иъқлўн ( 68 ) дар намеёбанд ?

وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ و هر کرا عمر دراز دهیم، نُنَکِّسْهُ فِی الْخَلْقِ خلق وی برگردانیم بپس، أَ فَلا یَعْقِلُونَ (۶۸) در نمی‌یابند؟

Ва мо ълмноаҳи алшъри мо вайро шеър наёмухтем , ва мо инбғии ?ла ва ӯро худ насазад шеъри гуфтан , إни ҳўи إло зикр нест он магари ёдӣ ,у қуръони мубин ( 69 )у қуръонии ошкорои пайдокунанда .

وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ ما وی را شعر نیاموختیم، وَ ما یَنْبَغِی لَهُ و او را خود نسزد شعر گفتن، إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ نیست آن مگر یادی، وَ قُرْآنٌ مُبِینٌ (۶۹) و قرآنی آشکارا پیدا کننده.

Линзри ман кони ҳаё то бими намояд ва огоҳ кунад ҳар ки зиндаи дил буд ,у иҳқи алқўли алии алкоФрин ( 70 )у азоб воҷиб шавад бар ногрўидгон .

لِیُنْذِرَ مَنْ کانَ حَیًّا تا بیم نماید و آگاه کند هر که زنده دل بود، وَ یَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَی الْکافِرِینَ (۷۰) و عذاب واجب شود بر ناگرویدگان.

أу лами ирўои أнои хлқнои ?лаам наме бенанд ки бёФридими мо эшонро , ммои амалати أидино аз ончӣ мо кардем ва офаридем , أнъомои чаҳор поёни шутурону говону гўспндони фаҳми лҳои молкўн ( 71 ) то эшонро зер даст медоранд ва бо эшон метованд .

أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّا خَلَقْنا لَهُمْ نمی‌بینند که بیافریدیم ما ایشان را، مِمَّا عَمِلَتْ أَیْدِینا از آنچه ما کردیم و آفریدیم، أَنْعاماً چهار پایان شتران و گاوان و گوسپندان فَهُمْ لَها مالِکُونَ (۷۱) تا ایشان را زیر دست میدارند و با ایشان می‌تاوند.

Ва зллноҳои ?лаам ва он чаҳорпоён нарм кардем эшонро , Фмнҳои ркўбҳм аз ани луғатӣ бар нишастанӣанд бар ан менишинанд ,у минҳои иأклўн ( 72 ) ва аз ани лухтӣ хӯрданӣанд аз ани михўрнд .

وَ ذَلَّلْناها لَهُمْ و آن چهارپایان نرم کردیم ایشان را، فَمِنْها رَکُوبُهُمْ‌ از ان لغتی بر نشستنی‌اند بر ان می‌نشینند، وَ مِنْها یَأْکُلُونَ (۷۲) و از ان لختی خوردنی‌اند از ان میخورند.

Ва ?лаами фӣҳо манофеу мшорб ва эшонро дар ани сўдҳосту бакори омадҳо , أи Флои ишкрўн ( 73 ) бозодӣ наянду сипос дорӣ накунанд ?

وَ لَهُمْ فِیها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ و ایشان را در ان سودهاست و بکار آمدها، أَ فَلا یَشْکُرُونَ (۷۳) بآزادی نیند و سپاس داری نکنند ؟

Ва атхзўои ман дуни аллоҳи ?алааи кофарони фурӯд аз аллоҳ худоён гирифтанд , лълҳми инсрўн ( 74 ) то эшонро бакор оянд ва ёрӣ диҳанд .

وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً کافران فرود از اللَّه خدایان گرفتند، لَعَلَّهُمْ یُنْصَرُونَ (۷۴) تا ایشان را بکار آیند و یاری دهند.

Лои исттиъўни нсрҳми ёрӣ додан эшон натавонанд , ва ҳам ?лаам ҷанд мҳзрўн ( 75 ) ин кофарони фардо батонро сиёҳӣанд ҳозир карда

لا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَهُمْ یاری دادن ایشان نتوانند، وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ (۷۵) این کافران فردا بتان را سیاهی‌اند حاضر کرده

Флои иҳзнки қўлҳми сухани эшон андҳгни мадоради туро , إно наилм мо исрўн ва мо иълнўн ( 76 ) ки ончии мигўинд бар мо пӯшида нест , майдонем ончӣ ниҳон медоранду ончӣ ошкоро медоранд .

فَلا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ سخن ایشان اندهگن مدارد ترا، إِنَّا نَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ (۷۶) که آنچه میگویند بر ما پوشیده نیست، میدانیم آنچه نهان میدارند و آنچه آشکارا میدارند.

أу лами ир алإнсон намебинад ин мардум , أнои хлқноаҳи ман нутфа ки мо бёФридим ӯро аз нутфае , Фإзои ҳўи хсими мубин ( 77 ) он гуҳ бо мо хасмӣ кунад хасмеи ошкоро .

أَ وَ لَمْ یَرَ الْإِنْسانُ نمی‌بیند این مردم، أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَةٍ که ما بیافریدیم او را از نطفه‌ای، فَإِذا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ (۷۷) آن گه با ما خصمی کند خصمیی آشکارا.

Ва зарби лнои Маслан моро мисл зад , ва насӣ халқау офариниш ӯ фаромӯш кард , қоли ман иҳӣ алъзом гуфт он кист ки устихонро зинда хоҳад кард ? ва ҳай Ромем ( 78 ) ва он ризидаҳ ва табоҳ гашта .

وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا ما را مثل زد، وَ نَسِیَ خَلْقَهُ و آفرینش او فراموش کرد، قالَ مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ گفت آن کیست که استخوان را زنده خواهد کرد؟ وَ هِیَ رَمِیمٌ (۷۸) و آن ریزیده و تباه گشته.

Қул яҳёҳо гӯй зинда кунад он устихонҳои пусида табоҳ гашта , алзии أншأҳои أўли мара ӯ ки бёФриди нахусти бори онро ,у ҳўи бакули халқи алӣам ( 79 ) ва ӯ баҳамаи офарӣдаеу ҳама офариниш доност

قُلْ یُحْیِیهَا گوی زنده کند آن استخوانهای پوسیده تباه گشته، الَّذِی أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ او که بیافرید نخست بار آن را، وَ هُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ (۷۹) و او بهمه آفریده‌ای و همه آفرینش داناست‌

Алзии ҷаъли лаками он худоӣ ки шуморо карду офарид , ман алшҷри алأхзр норо аз дарахти сабзи оташӣ , Фإзо أнтм манеҳ тўқдўн ( 80 ) ки то шумо аз ан оташ мефурӯзед .

الَّذِی جَعَلَ لَکُمْ آن خدایی که شما را کرد و آفرید، مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً از درخت سبز آتشی، فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (۸۰) که تا شما از ان آتش می‌فروزید.

أу лӣси алзии халқи алсмоўоту алأрз бқодр нест он кас ки осмон .

أَ وَ لَیْسَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ نیست آن کس که آسمان.

Ва замини офариди тавоно , алии أни ихлқ мслҳм барон ки чун эшонро офаринад ? балӣу ҳўи алхлоқи алълим ( 81 ) оре ӯст он офаридагори осони офарини доно , إнмои أмраҳи фармон ӯ онаст , إзои أроди шиӣо ки чизе хоҳад ки буд , أни иқўл ?ла кун Фикўн ( 82 ) онро гуяд ки бош ва май буд

و زمین آفرید توانا، عَلی‌ أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بران که چون ایشان را آفریند؟ بَلی‌ وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ (۸۱) آری اوست آن آفریدگار آسان آفرین دانا، إِنَّما أَمْرُهُ فرمان او آنست، إِذا أَرادَ شَیْئاً که چیزی خواهد که بود، أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (۸۲) آن را گوید که باش و می‌بود

Фсбҳони алзии бедаи малакӯти кули шайъи ءи покӣ ва беайбӣ ӯро ки бадаст ӯст подшоҳии ҳамаи чиз ,у إлиаҳи трҷъўн ( 83 )у бозгашти ҳамагон бо ӯст .

فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ پاکی و بی‌عیبی او را که بدست اوست پادشاهی همه چیز، وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۸۳) و بازگشت همگان با اوست.