Қавлаи таъолӣ : أи лами ирўо кам أҳлкнои қиблаами ман алқрўн наме бенанд ки чанд табоҳ кардем пеш азишон гуруҳи гуруҳ , أнҳми إлиҳми лои ирҷъўн ( 31 ) ки касе азишон боз намеояд ?

قوله تعالی: أَ لَمْ یَرَوْا کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ نمی‌بینند که چند تباه کردیم پیش ازیشان گروه گروه، أَنَّهُمْ إِلَیْهِمْ لا یَرْجِعُونَ (۳۱) که کسی ازیشان باز نمی‌آید؟

Ва إни кул ва нестанд эшон ҳама , лмои ҷамеъи магари ҳамаи баҳам , лдинои мҳзрўн ( 33 ) наздики мо ҳозири кардагон .

وَ إِنْ کُلٌّ و نیستند ایشان همه، لَمَّا جَمِیعٌ مگر همه بهم، لَدَیْنا مُحْضَرُونَ (۳۳) نزدیک ما حاضر کردگان.

Ва ояи ?лаам ва як нишони алأрзи алмитаҳи أҳииноҳои замин мурдааст ки баборон зинда гардонем ,у أхрҷнои минҳои ҳбоу беруни ореми азин замини донаи дрўднӣ , Фмнаҳи иأклўн ( 33 ) то аз ани михўрнд .

وَ آیَةٌ لَهُمُ و یک نشان الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْناها زمین مرده است که بباران زنده گردانیم، وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا و بیرون آریم ازین زمین دانه درودنی، فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ (۳۳) تا از ان میخورند.

Ва ҷълнои фӣҳо ҷинот ва дар ани замин бӯстонҳо кардем ва офаридем , ман нахайлу أъноби азин хрмобнони варзон ,у Фҷрнои фӣҳо ман алъиўн ( 34 ) ва баргушодем дар ани замини чашмаҳои равон .

وَ جَعَلْنا فِیها جَنَّاتٍ و در ان زمین بوستانها کردیم و آفریدیم، مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ ازین خرمابنان ورزان، وَ فَجَّرْنا فِیها مِنَ الْعُیُونِ (۳۴) و برگشادیم در ان زمین چشمه‌های روان.

Лиأклўои ман самара то михўрнд аз миваҳои он , ва мо ъмлтаҳи أидиҳм ва аз ончӣ эшон киштанд ва нишонданд , أи Флои ишкрўн ( 35 ) бозодӣ набошанду кирдигорро напарастанд ?

لِیَأْکُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ تا میخورند از میوه‌های آن، وَ ما عَمِلَتْهُ أَیْدِیهِمْ و از آنچه ایشان کشتند و نشاندند، أَ فَلا یَشْکُرُونَ (۳۵) بآزادی نباشند و کردگار را نپرستند؟

Субҳони алзии халқи алأзўоҷи кулҳо покӣ ва бе айбии он худоиро ки бёФриди ҳамаи гаванҳоро аз офаридагони ҷуфти ҷуфт , ммои тунбати алأрз аз ончии замини мирўёнд , ва ман أнФсҳм ва аз танҳои мардумону дигари ҳамаи ҷонварону ммои лои иълмўн ( 36 ) ва аз ончӣ офаридагон ндонанд .

سُبْحانَ الَّذِی خَلَقَ الْأَزْواجَ کُلَّها پاکی و بی‌عیبی آن خدای را که بیافرید همه گونها را از آفریدگان جفت جفت، مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ از آنچه زمین میرویاند، وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ و از تنهای مردمان و دیگر همه جانوران وَ مِمَّا لا یَعْلَمُونَ (۳۶) و از آنچه آفریدگان ندانند.

Ва ояи ?лаам ва нишонеаст эшонро , аллил нслх манеҳ алнҳори ин шаб ки май дркшими азуи рӯз , Фإзои ҳам мзлмўн ( 37 ) то эшон дар торикӣ мешаванд .

وَ آیَةٌ لَهُمُ و نشانی است ایشان را، اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ این شب که می‌درکشیم ازو روز، فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ (۳۷) تا ایشان در تاریکی میشوند.

Ва алшмси тҷрии лмстқри лҳо ва хуршед меравад оромгоҳи худро , злки тақдири алъзизи алълим ( 38 ) он рост дошта ва боз андохта худоӣ тавоноӣ доност .

وَ الشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَها و خورشید میرود آرامگاه خود را، ذلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ (۳۸) آن راست داشته و باز انداخته خدای توانای داناست.

Ва алқмри қдрноаҳи манозилу моҳ андоза кардем онро дар рафтан манзилҳо дар шбонрўз , ҳатто од то он гуҳ ки боз гардад , колърҷўни алқдим ( 39 ) чун шохи хурмои бен як солаи хушк .

وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ و ماه اندازه کردیم آن را در رفتن منزلها در شبانروز، حَتَّی عادَ تا آن گه که باز گردد، کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ (۳۹) چون شاخ خرما بن یک ساله خشک.

Лои алшмси инбғии лҳо на офтобро сазад , أни тдрки алқмр ки моҳро дарёбад ,у лои аллили собиқи алнҳор ва на шаби рӯзро кам ораду оҷиз ,у кули фии фалаки исбҳўн ( 40 ) ва ҳар ду дар фалак фарох мераванд .

لَا الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَها نه آفتاب را سزد، أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ که ماه را دریابد، وَ لَا اللَّیْلُ سابِقُ النَّهارِ و نه شب روز را کم آرد و عاجز، وَ کُلٌّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ (۴۰) و هر دو در فلک فراخ میروند.

Ва ояи ?лаам ва нишонеаст эшонро , أнои ҳмлнои зритҳм ки мо бардоштем падарони эшонро ки фарзандонро зоданд , фии алФлки алмшҳўн ( 41 ) дар он киштии гарони бор пар карда .

وَ آیَةٌ لَهُمْ و نشانی است ایشان را، أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّیَّتَهُمْ که ما برداشتیم پدران ایشان را که فرزندان را زادند، فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ (۴۱) در آن کشتی گران بار پر کرده.

Ва хлқнои ?лааму бёФридими эшонро , ман мислаи аз ҳам монанди киштии Нӯҳ , мо иркбўн ( 42 ) ончӣ мебрншиннд барон .

وَ خَلَقْنا لَهُمْ و بیافریدیم ایشان را، مِنْ مِثْلِهِ از هم مانند کشتی نوح، ما یَرْکَبُونَ (۴۲) آنچه می‌برنشینند بران.

Ва إни ншأи нғрқҳм ва агар хоҳеми эшонро дар об кунем , Флои срихи ?лаам фарёдрас набӯд эшонро ,у лои ҳам инқзўн ( 43 ) ва эшонро нрҳоннд .

وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ و اگر خواهیم ایشان را در آب کنیم، فَلا صَرِیخَ لَهُمْ فریادرس نبود ایشان را، وَ لا هُمْ یُنْقَذُونَ (۴۳) و ایشان را نرهانند.

إлои раҳмаи мнои магари бахшоишӣ аз мо ,у мтоъои إлии ҳайн ( 44 )у бархӯрдорӣе то Фросронҷом .

إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا مگر بخشایشی از ما، وَ مَتاعاً إِلی‌ حِینٍ (۴۴) و برخوردارییی تا فراسرانجام.

Ва إзои қили ?лаам чун эшонро гӯйанд : атқўои мо байн أидикм бипарҳезед аз подоши гуноҳон ки кардед аз пеш , ва мо хлФкму гуноҳон ки хоҳед кард азин пас лълкми трҳмўн ( 45 ) магари ббхшоинд бар шумо .

وَ إِذا قِیلَ لَهُمُ چون ایشان را گویند: اتَّقُوا ما بَیْنَ أَیْدِیکُمْ بپرهیزید از پاداش گناهان که کردید از پیش، وَ ما خَلْفَکُمْ و گناهان که خواهید کرد ازین پس لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۴۵) مگر ببخشایند بر شما.

Ва мо тأтиҳми ман ояи ман оёт рбҳм наёяд боишон ҳеҷ нишоне аз нишонҳои худованди эшон , إлои конўои анҳо маъразин ( 46 ) магар аз ан рӯй гардонида мебошанд .

وَ ما تَأْتِیهِمْ مِنْ آیَةٍ مِنْ آیاتِ رَبِّهِمْ نیاید بایشان هیچ نشانی از نشانهای خداوند ایشان، إِلَّا کانُوا عَنْها مُعْرِضِینَ (۴۶) مگر از ان روی گردانیده میباشند.

Ва إзои қили ?лаами أнФқўо ва чун эшонро гӯйанд нафақа кунед бар даравишон , ммои рзқкми аллоҳ аз ончии аллоҳи шуморо рӯзӣ дод , қоли аллазӣнаи кФрўои ллзини омнўои ногрўидгон эшон гӯйанд гиравидагонро : أ натаъм ман луи ишоءи аллоҳи أтъмаҳи мо таоми диҳем касеро ки агар аллоҳ хоҳад ӯро худ таом диҳад ? إни أнтми إлои фии залоли мубин ( 47 ) нестед шумо магар дар гумроҳеи ошкоро .

وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا و چون ایشان را گویند نفقه کنید بر درویشان، مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ از آنچه اللَّه شما را روزی داد، قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا ناگرویدگان ایشان گویند گرویدگان را: أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ یَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ ما طعام دهیم کسی را که اگر اللَّه خواهد او را خود طعام دهد؟ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۴۷) نیستید شما مگر در گمراهیی آشکارا.

Ва иқўлўни маттии ҳозои алўъду мигўинди ин ҳангоми растохез кӣ хоҳад буд ? إни кантами содиқин ( 48 ) агар рост мегуед .

وَ یَقُولُونَ مَتی‌ هذَا الْوَعْدُ و میگویند این هنگام رستاخیز کی خواهد بود؟ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۴۸) اگر راست می‌گویید.

Мо инзрўни إлои сиҳаҳи воҳидаи чашми нмидорнди магари як банк , тأхзҳм ва ҳам ихсмўн ( 49 ) ки фаро гирад эшонро ва эшон бо ҳам бар овехта .

ما یَنْظُرُونَ إِلَّا صَیْحَةً واحِدَةً چشم نمیدارند مگر یک بانک، تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ یَخِصِّمُونَ (۴۹) که فرا گیرد ایشان را و ایشان با هم بر آویخته.

Флои исттиъўни тавсия на андарзӣ тавонанд ки кунанд ,у лои إлии أҳлҳми ирҷъўн ( 50 ) ва на тавонанд ки бо хонадон хеш оянд .

فَلا یَسْتَطِیعُونَ تَوْصِیَةً نه اندرزی توانند که کنند، وَ لا إِلی‌ أَهْلِهِمْ یَرْجِعُونَ (۵۰) و نه توانند که با خاندان خویش آیند.

Ва нафхи фии алсўру дардманд дар сувар , Фإзои ҳам ман алأҷдоси إлии рбҳми инслўн ( 51 ) эшон аз гӯрҳо басӯии худованди хеш май пўинди шитобон .

وَ نُفِخَ فِی الصُّورِ و دردمند در صور، فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلی‌ رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ (۵۱) ایشان از گورها بسوی خداوند خویش می‌پویند شتابان.

Қолўо ё вилно гӯйанд эй ?вилу нФриғу ҳалок бар мо , ман бъснои ман мрқдно ки бедор карду бингихти моро аз ин хобгоҳи мо ? ! ҳозои мо въди арраҳмон ин онаст ки рҳмн ваъда дода буд моро ,у сидқи алмрслўн ( 52 )у фиристодагон ӯ рост гуфтанд .

قالُوا یا وَیْلَنا گویند ای ویل و نفریغ و هلاک بر ما، مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا که بیدار کرد و بینگیخت ما را از این خوابگاه ما؟! هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ این آنست که رحمن وعده داده بود ما را، وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (۵۲) و فرستادگان او راست گفتند.

إни канти إлои сиҳаҳ воҳида набӯд магари як банк , Фإзои ҳам ҷамеъ ки эшонро ҳамаи баҳам , лдинои мҳзрўн ( 53 ) наздики мо ҳозир кардагон бошанд .

إِنْ کانَتْ إِلَّا صَیْحَةً واحِدَةً نبود مگر یک بانک، فَإِذا هُمْ جَمِیعٌ که ایشان را همه بهم، لَدَیْنا مُحْضَرُونَ (۵۳) نزدیک ما حاضر کردگان باشند.

Фолиўми лои тазаллуми нафаси шиӣои имрӯз бедод накунанд бар ҳечкас ,у лои тҷзўни إлои мо кантами тъмлўн ( 54 ) ва подош ндиҳанд шуморо магар ончӣ мекардед .

فَالْیَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً امروز بیداد نکنند بر هیچکس، وَ لا تُجْزَوْنَ إِلَّا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۵۴) و پاداش ندهند شما را مگر آنچه میکردید.