Қул ҳўи нбأи азим ( 67 ) гӯй эй Муҳамади он хабарӣ бузургаст .

قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِیمٌ (۶۷) گوی ای محمد آن خبری بزرگ است.

أнтми анҳу мързўн ( 68 ) шумо аз ан рӯй гардонидаед .

أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ (۶۸) شما از ان روی گردانیده‌اید.

Мо кони лии ман илми маро дониш набӯду огоҳӣ , болмлإи алأълии бони ҷўқи бартарин аз Фриштгон , إзи ихтсмўн ( 69 ) ки бо якдигар хусумат мекарданд .

ما کانَ لِی مِنْ عِلْمٍ مرا دانش نبود و آگاهی، بِالْمَلَإِ الْأَعْلی‌ بآن جوق برترین از فریشتگان، إِذْ یَخْتَصِمُونَ (۶۹) که با یکدیگر خصومت می‌کردند.

إни иўҳии إлии бмн пайғом нест إлои أнмои أнои нзири мубин ( 70 ) магар онкӣ нестам ман магари огоҳкунанда бози намояндае .

إِنْ یُوحی‌ إِلَیَّ بمن پیغام نیست إِلَّا أَنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۷۰) مگر آنکه نیستم من مگر آگاه کننده باز نماینده‌ای.

إзи қоли рбки ллмлоӣкаҳи он гуҳ ки худованд ту гуфт Фриштгонро , إнии холиқи бшрои ман тин ( 71 ) ман мард мехоҳам офарид аз гул .

إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ آن گه که خداوند تو گفت فریشتگان را، إِنِّی خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِینٍ (۷۱) من مرد می‌خواهم آفرید از گل.

Фإзои сўитаҳ чун вайро рост кардам ,у нафхати фӣаи ман рӯҳӣу ҷони хеш дарав дамидам , Фқъўои ?лаи соҷдин ( 72 ) ӯро бар рӯй афтид .

فَإِذا سَوَّیْتُهُ چون وی را راست کردم، وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی و جان خویش درو دمیدم، فَقَعُوا لَهُ ساجِدِینَ (۷۲) او را بر روی افتید.

Фсҷди алмлоӣкаҳ бар рӯй афтоданди Фриштгон , каллаами أҷмъўн ( 73 ) ҳамагони баҳам .

فَسَجَدَ الْمَلائِکَةُ بر روی افتادند فریشتگان، کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ (۷۳) همگان بهم.

إлои إблиси асткбри магари Иблис ки гардан кашид ,у кони ман алкоФрин ( 74 ) ва аз ногрўидгон буд .

إِلَّا إِبْلِیسَ اسْتَکْبَرَ مگر ابلیس که گردن کشید، وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ (۷۴) و از ناگرویدگان بود.

Қол ё إблис аллоҳ гуфт эй Иблис , мо мнъки أни тсҷд чаҳ боздошти туро ки суҷуд кардед ту ? лмои хилқати бедии чизеро ки бёФридми бадви дасти хеш , أсткбрт бош гардан кашидӣ ? أми канти ман алъолин ( 75 ) ё бартарии ҷустӣу хештанро аз бартарон дидӣ ?

قالَ یا إِبْلِیسُ اللَّه گفت ای ابلیس، ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ چه بازداشت ترا که سجود کردید تو؟ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ چیزی را که بیافریدم بدو دست خویش، أَسْتَکْبَرْتَ باش گردن کشیدی؟ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْعالِینَ (۷۵) یا برتری جستی و خویشتن را از برتران دیدی؟

Қоли أно хайр манеҳ Иблис гуфт : ман ба аз вом , хлқтнии ман нори маро аз оташи офаридӣу хилқатаи ман тин ( 76 ) ва ӯро аз гули офаридӣ .

قالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ ابلیس گفت: من به از اوام، خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ مرا از آتش آفریدی وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ (۷۶) و او را از گل آفریدی.

Қоли Фохрҷи минҳо аллоҳ гуфт : беруни шӯ аз осмон , Фإнки раҷим ( 77 ) ки ту наФаридаеу ронда .

قالَ فَاخْرُجْ مِنْها اللَّه گفت: بیرون شو از آسمان، فَإِنَّکَ رَجِیمٌ (۷۷) که تو نفریده‌ای و رانده.

Ва إни алейк лаънатии إлии явми аддӣн ( 78 ) ва бар ту нафрин ва рондан ман то рӯзи шумор .

وَ إِنَّ عَلَیْکَ لَعْنَتِی إِلی‌ یَوْمِ الدِّینِ (۷۸) و بر تو نفرین و راندن من تا روز شمار.

Қоли раби Фأнзрнӣ Иблис гуфт : худованди ман пас марои диранги даҳ , إлии явми ибъсўн ( 79 ) то он рӯз ки эшонро бронгизоннд .

قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی ابلیس گفت: خداوند من پس مرا درنگ ده، إِلی‌ یَوْمِ یُبْعَثُونَ (۷۹) تا آن روز که ایشان را برانگیزانند.

Қоли Фإнки ман алмнзрин ( 80 ) аллоҳ гуфт : ту аз диранги додгонӣ .

قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ (۸۰) اللَّه گفت: تو از درنگ دادگانی.

إлии явми алўқти алмълўм ( 81 ) то рӯзӣ ки ҳангоми он донистанӣаст .

إِلی‌ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (۸۱) تا روزی که هنگام آن دانستنی است.

Қоли Фбъзтк Иблис гуфт бхдоиии ту , лأғўинҳми أҷмъин ( 82 ) ки эшонро бироаҳ кунам ҳамагон .

قالَ فَبِعِزَّتِکَ ابلیس گفت بخدایی تو، لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ (۸۲) که ایشان را بیراه کنم همگان.

إло ъбодк манеҳам алмхлсин ( 83 ) магари он бандагони ту аз эшон ки турои якто шносндгонанд аз дили пок .

إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ (۸۳) مگر آن بندگان تو از ایشان که ترا یکتا شناسندگان‌اند از دل پاک.

Қоли Фолҳқ ва алҳақ أқўл аллоҳ гуфт : рост мегӯям , рост мегӯям , баростии баростӣ : лأмлأни ҷаҳаннами ночори баҳри ҳол пар кунам дӯзах , мнку ммн тбък манеҳам أҷмъин ( 84 ) аз ту ва аз ҳар ки дар бе ту равад азишон ҳамагон .

قالَ فَالْحَقُّ وَ الْحَقَّ أَقُولُ اللَّه گفت: راست میگویم، راست میگویم، براستی براستی: لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ ناچار بهر حال پر کنم دوزخ، مِنْکَ وَ مِمَّنْ تَبِعَکَ مِنْهُمْ أَجْمَعِینَ (۸۴) از تو و از هر که در پی تو رود ازیشان همگان.

Қул мо أсӣлкми алайҳи ман أҷри гӯии нмихўоҳм аз шумо бар ин пайғоми расонӣдани ҳеҷ муздӣ , ва мо أнои ман алмтклФин ( 85 ) ва нестам аз эшон ки аз хеши чизе бар созанд .

قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ گوی نمیخواهم از شما بر این پیغام رسانیدن هیچ مزدی، وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَکَلِّفِینَ (۸۵) و نیستم از ایشان که از خویش چیزی بر سازند.

إн ҳў нест ин إлои зикри ллъолмин ( 86 ) магари ёдӣу сухании ҷаҳонёнро .

إِنْ هُوَ نیست این إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ (۸۶) مگر یادی و سخنی جهانیان را.

Ва лтълмни нбأаҳ ва бидонед хабари ин чаҳ бо шумо мигўинди баъди ҳайн ( 87 ) пас ҳангомӣ .

وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ و بدانید خبر این چه با شما میگویند بَعْدَ حِینٍ (۸۷) پس هنگامی.