Қавлаи таъолӣ : إнои схрнои алҷболи маъааи мо кӯҳҳо мусаххар кардем фармон бурдор ва гуё бо Довӯд , исбҳни болъшӣу алإшроқ ( 18 ) то маро меситоянд бо Довӯди бшбонгоаҳу чоштгоҳ .

قوله تعالی: إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ ما کوه‌ها مسخر کردیم فرمان بردار و گویا با داود، یُسَبِّحْنَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِشْراقِ (۱۸) تا مرا می‌ستایند با داود بشبانگاه و چاشتگاه.

Ва алтири маҳшурау мурғон фароҳам оварда нарм нарм кардем ва фармон бурдор , кули ?лаи أўоб ( 19 ) ҳамаи худоиро ситояндау фармони баранда .

وَ الطَّیْرَ مَحْشُورَةً و مرغان فراهم آورده نرم نرم کردیم و فرمان بردار، کُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ (۱۹) همه خدای را ستاینده و فرمان برنده.

Ва шдднои малака қавӣ кардем бар ҷои бдоштаҳи малик ӯ ӯро ,у отиноаҳи алҳкмаҳ ва ӯро додеми зираки суханӣу дониш ,у фасли улхитоб ( 20 )у сухани кушодану бргзордн .

وَ شَدَدْنا مُلْکَهُ قوی کردیم بر جای بداشته ملک او او را، وَ آتَیْناهُ الْحِکْمَةَ و او را دادیم زیرک سخنی و دانش، وَ فَصْلَ الْخِطابِ (۲۰) و سخن گشادن و برگزاردن.

Ва ҳилли أтоки нбأ алхсм расед бтўи хабари он хасмон ? إзи тсўрўои алмҳроб ( 21 ) он ҳангом ки барон кӯшк шуданд .

وَ هَلْ أَتاکَ نَبَأُ الْخَصْمِ رسید بتو خبر آن خصمان؟ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ (۲۱) آن هنگام که بران کوشک شدند.

إзи дхлўои алии Довӯди он гуҳ ки бар Довӯд дар шуданд , ФФзъ манеҳам ва бим зад Довӯдро азишон , қолўои ло тхФ гуфтанд матарс , хасмон ва танем бо якдигари бдоўрӣ , бағии бъзнои алии баъз аз мо ду тани яке бар дигар афзӯнӣ меҷӯяд , Фоҳкми биннои болҳқ доварӣ кун миёни мо баростӣ ,у лои тштт ва дар ҳукм бедод макун ва андоза дод дар магзарон ,у аҳднои إлии сўоءи алсрот ( 22 ) ва моро роҳ дод рост бинмоӣ .

إِذْ دَخَلُوا عَلی‌ داوُدَ آن گه که بر داود در شدند، فَفَزِعَ مِنْهُمْ و بیم زد داود را ازیشان، قالُوا لا تَخَفْ گفتند مترس، خَصْمانِ و تن‌ایم با یکدیگر بداوری، بَغی‌ بَعْضُنا عَلی‌ بَعْضٍ از ما دو تن یکی بر دیگر افزونی میجوید، فَاحْکُمْ بَیْنَنا بِالْحَقِّ داوری کن میان ما براستی، وَ لا تُشْطِطْ و در حکم بیداد مکن و اندازه داد در مگذران، وَ اهْدِنا إِلی‌ سَواءِ الصِّراطِ (۲۲) و ما را راه داد راست بنمای.

إни ҳозои أхии ин бародар манаст , ?лаи тсъу тсъўни нъҷаҳ ӯро навад ва на мяшаст ,у лии нъҷаҳи воҳидау марои як мяш , Фқол أкФлниҳо мегуяд он гӯсфанди Фромну марои худованд он кун ,у ъзнии фии улхитоб ( 23 ) ва май бозшкнди маро дар сухани гуфтан ва мезӯр кунад бар ман бчираҳи забонӣ .

إِنَّ هذا أَخِی این برادر منست، لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً او را نود و نه میش است، وَ لِیَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ و مرا یک میش، فَقالَ أَکْفِلْنِیها میگوید آن گوسفند فرامن و مرا خداوند آن کن، وَ عَزَّنِی فِی الْخِطابِ (۲۳) و می‌بازشکند مرا در سخن گفتن و می‌زور کند بر من بچیره زبانی.

Қоли лақади злмк Довӯд гуфт ситам кард бар ту , бсؤоли нъҷтки إлии нъоҷаҳи бхўостни мяши ту ки бо мишони ваии баҳам буд ,у إни ксирои ман алхлтоءи либғии бъзҳми алии баъзи фаровонӣ аз анбозон ва ҳам корон афзӯнӣ меҷӯянд бар якдигар , إлои аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоти магари гиравидагону неки корон ,у қалили мо ҳам ва эшон андакӣанд ,у занни Довӯди أнмои Фтноаҳ Довӯд бидонаст бдрстӣ ки мо ӯро меозмудем , ФостғФри рабаи омурзиши хост аз худованди хеш ,у хари рокъоу суҷудро дар омад ,у أноб ( 24 )у бадалу оҳанг бо мо гашт .

قالَ لَقَدْ ظَلَمَکَ داود گفت ستم کرد بر تو، بِسُؤالِ نَعْجَتِکَ إِلی‌ نِعاجِهِ بخواستن میش تو که با میشان وی بهم بود، وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَیَبْغِی بَعْضُهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ فراوانی از انبازان و هم کاران افزونی میجویند بر یکدیگر، إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مگر گرویدگان و نیک‌کاران، وَ قَلِیلٌ ما هُمْ و ایشان اندکی‌اند، وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ داود بدانست بدرستی که ما او را می‌آزمودیم، فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ آمرزش خواست از خداوند خویش، وَ خَرَّ راکِعاً و سجود را در آمد، وَ أَنابَ (۲۴) و بدل و آهنگ با ما گشت.

ФғФрнои ?лаи злки бёмрзидим ӯро он гуноҳ ,у إни ?лаи ънднои лзлФӣ ва ӯ рости бнздики мо наздикӣ ,у ҳасани моб ( 25 )у некуӣ бозгаштани гоҳ .

فَغَفَرْنا لَهُ ذلِکَ بیامرزیدیم او را آن گناه، وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفی‌ و او راست بنزدیک ما نزدیکی، وَ حُسْنَ مَآبٍ (۲۵) و نیکویی بازگشتن گاه.

ё Довӯди إнои ҷълноки Халифаи фии алأрзи гуфтем эй Довӯди мо турои Халифа ва пас рӯи ҳукм хеш кардем дар замин .

یا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناکَ خَلِیفَةً فِی الْأَرْضِ گفتیم ای داود ما ترا خلیفه و پس رو حکم خویش کردیم در زمین.

Фоҳкми байни анноси болҳқ доварӣ кун миёни мардумони баростӣ ,у лои татаббуъи алҳўӣ ва пас рӯ дил мабошу хости худро , Физлки ани сиблати аллоҳ ки гумроҳ кунад туро аз роҳи худоӣ ва аз роҳ дод , إни аллазӣнаи излўни ани сиблати аллоҳи эшон ки гумроҳ буданд аз роҳи худоӣ , ?лаами азоби шадиди эшонро азобӣаст сахт , бмои нсўои явми алҳсоб ( 26 ) бончаҳ фаромӯш карданд рӯзи шумору бгзоштнди кор кардан онро .

فَاحْکُمْ بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ داوری کن میان مردمان براستی، وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوی‌ و پس رو دل مباش و خواست خود را، فَیُضِلَّکَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ که گمراه کند ترا از راه خدای و از راه داد، إِنَّ الَّذِینَ یَضِلُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ ایشان که گمراه بودند از راه خدای، لَهُمْ عَذابٌ شَدِیدٌ ایشان را عذابی است سخت، بِما نَسُوا یَوْمَ الْحِسابِ (۲۶) بآنچه فراموش کردند روز شمار و بگذاشتند کار کردن آن را.

Ва мо хлқнои алсмоءу алأрз ва мо бинҳмо ботилло наёфаридем осмону замину ончӣ дар миёни он бнокорӣ то ҳамаи ин гетӣ буду бас , злки занни аллазӣнаи кФрўои он пиндора ногрўидгонаст , Фўили ллзини кФрўои ман алнор ( 27 ) вой бар ногрўидгон аз оташ .

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما باطِلًا نیافریدیم آسمان و زمین و آنچه در میان آن بناکاری تا همه این گیتی بود و بس، ذلِکَ ظَنُّ الَّذِینَ کَفَرُوا آن پنداره ناگرویدگان است، فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ کَفَرُوا مِنَ النَّارِ (۲۷) وای بر ناگرویدگان از آتش.

أм наҷаъл аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоти колмФсдини фии алأрзи мо гиравидагони неки коронро чун газоф корон кунем ки бтбоаҳ корӣ мераванд дар замин ? ! أм наҷаъл аламтқин колФҷор ( 28 ) ё парҳезгорон чун бадкорон кунем ? !

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کَالْمُفْسِدِینَ فِی الْأَرْضِ ما گرویدگان نیک‌کاران را چون گزاف کاران کنیم که بتباه کاری میروند در زمین؟! أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِینَ کَالْفُجَّارِ (۲۸) یا پرهیزگاران چون بدکاران کنیم؟!

Китоби أнзлноаҳи إлики мубораки номаи ист ки фурӯ фиристодем бтў баракат карда , лидбрўои оёта то бар пай он мераванд ва дар вай андешанд ,у литзкри أўлўои алأлбоб ( 29 ) ва то панд гиранд зиракон .

کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ نامه‌ایست که فرو فرستادیم بتو برکت کرده، لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ تا بر پی آن میروند و در وی اندیشند، وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ (۲۹) و تا پند گیرند زیرکان.