Қавлаи таъолӣ :у вҳбнои лдоўди сулаймони бахшидеми Довӯдро сулаймон , нъми алъбди неки бандаи исти сулаймон , إнаҳи أўоб ( 30 ) маро ситояндае буд некӯу бмни гроиндаҳ .

قوله تعالی: وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیْمانَ بخشیدیم داود را سلیمان، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بنده‌ایست سلیمان، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۳۰) مرا ستاینده‌ای بود نیکو و بمن گراینده.

إзи арзи алайҳи он гуҳ ки арза карданд бирав , болъшии баъд аз ним рӯз , алсоФноти алҷёд ( 31 ) он асбон тундараст тези рӯ , Фқоли إнии أҳббти ҳуб алхир гуфт ман баргузедами меҳри асбону чизи ин ҷаҳон , ани зикри рабӣ бар ёди худованди хеш , ҳатто тўорти болҳҷоб ( 32 ) то он гуҳ ки офтоб дар пардаи мағриб наздик омад ки фурӯ шудӣ .

إِذْ عُرِضَ عَلَیْهِ آن گه که عرضه کردند برو، بِالْعَشِیِّ بعد از نیم روز، الصَّافِناتُ الْجِیادُ (۳۱) آن اسبان تندرست تیز رو، فَقالَ إِنِّی أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَیْرِ گفت من برگزیدم مهر اسبان و چیز این جهان، عَنْ ذِکْرِ رَبِّی بر یاد خداوند خویش، حَتَّی تَوارَتْ بِالْحِجابِ (۳۲) تا آن گه که آفتاب در پرده مغرب نزدیک آمد که فرو شدی.

Рдўҳои алӣ боз гардонид он асбонро бар ман , ФтФқи мсҳо дар истод дар баридан , болсўқу алأъноқ ( 33 ) пойҳо ва гарданҳои асбону лақади Фтнои сулаймони бёзмўдими сулаймонро ,у أлқинои алии курсӣаи ҷсдо ва бар курсӣ ӯ колбудӣ афкандем , сами أноб ( 34 ) он гуҳи сулаймон бо мо гашт .

رُدُّوها عَلَیَّ باز گردانید آن اسبان را بر من، فَطَفِقَ مَسْحاً در ایستاد در بریدن، بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ (۳۳) پایها و گردنهای اسبان وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَیْمانَ بیازمودیم سلیمان را، وَ أَلْقَیْنا عَلی‌ کُرْسِیِّهِ جَسَداً و بر کرسی او کالبدی افکندیم، ثُمَّ أَنابَ (۳۴) آن گه سلیمان با ما گشت.

Қоли раби ағФр лӣ гуфт худованд ман биёмурз маро ,у ҳби лии маликоу марои подшоҳеи бахс , лои инбғии лأҳди ман баъдӣ ки насазад касеро аз пас ман , إнки أнти алўҳоб ( 35 ) ки ту худованди фарохи бахше .

قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی گفت خداوند من بیامرز مرا، وَ هَبْ لِی مُلْکاً و مرا پادشاهیی بخش، لا یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِی که نسزد کسی را از پس من، إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ (۳۵) که تو خداوند فراخ بخشی.

Фсхрнои ?лаи алриҳ нарм кардем ӯро бод , тҷрии бأмраҳ то меравад бФрмон ӯ , рхоءи оҳистаи нарми бондозаҳ , ҳайси أсоб ( 36 ) ҳар ҷо ки ӯ хоҳад ва оҳанг дорад .

فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّیحَ نرم کردیم او را باد، تَجْرِی بِأَمْرِهِ تا می‌رود بفرمان او، رُخاءً آهسته نرم باندازه، حَیْثُ أَصابَ (۳۶) هر جا که او خواهد و آهنگ دارد.

Ва алшётин ва фармон бурдор кардем ӯро девон , кули бноءу ғаввос ( 37 ) азин ҳар доваронеу гавҳари ҷӯӣ .

وَ الشَّیاطِینَ و فرمان بردار کردیم او را دیوان، کُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ (۳۷) ازین هر داورانی و گوهر جویی.

Ва охирин мқрнини фии алأсФод ( 38 ) ва дигарон дар бандҳо устувор карда .

وَ آخَرِینَ مُقَرَّنِینَ فِی الْأَصْفادِ (۳۸) و دیگران در بندها استوار کرده.

Ҳозои ътоؤнои ин бахшидаи мости бтў , Фомнни أўи أмски бғири ҳисоб ( 39 ) бубахш ё нигоҳи дор бешуморӣ бо ту .

هذا عَطاؤُنا این بخشیده ماست بتو، فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ (۳۹) ببخش یا نگاه دار بی‌شماری با تو.

Ва إни ?лаи ънднои лзлФӣ ва ӯро бнздики мо наздикӣаст фардо ,у ҳасани моб ( 40 )у некуӣ бозгаштани гоҳ .

وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفی‌ و او را بنزدیک ما نزدیکی است فردا، وَ حُسْنَ مَآبٍ (۴۰) و نیکویی بازگشتن‌گاه.

Ва азкри ъбднои أиўб ёд кун қавми хешро қиссаи бандаи мо Айюб , إзи нодаии рабаи он гуҳ ки боўоз хонд худованди хешро , أнии мусинии алшитони бнсбу азоб ( 41 ) ки деви бмни ранҷурӣу азоби расонид .

وَ اذْکُرْ عَبْدَنا أَیُّوبَ یاد کن قوم خویش را قصّه بنده ما ایوب، إِذْ نادی‌ رَبَّهُ آن گه که بآواز خواند خداوند خویش را، أَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ (۴۱) که دیو بمن رنجوری و عذاب رسانید.

Аркзи брҷлки пой бар замини зан , ҳозои мғтсли ин як оби хештани шӯй туаст , бораду шароб ( 42 ) ва ин дигари ошома туаст обии сард .

ارْکُضْ بِرِجْلِکَ پای بر زمین زن، هذا مُغْتَسَلٌ این یک آب خویشتن شوی تو است، بارِدٌ وَ شَرابٌ (۴۲) و این دیگر آشامه تو است آبی سرد.

Ва вҳбнои ?лаи أҳлаҳи бахшидем ӯро касон ӯ ,у мслҳми мъҳм ва ҳам чандон бо эшон аз фарзандону бардагон , раҳмаи мнои бахшоишӣ аз мо ,у зикрии лأўлии алأлбоб ( 43 )у ёдгории зиракони ин уммат ро

وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ بخشیدیم او را کسان او، وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ و هم چندان‌ با ایشان از فرزندان و بردگان، رَحْمَةً مِنَّا بخشایشی از ما، وَ ذِکْری‌ لِأُولِی الْأَلْبابِ (۴۳) و یادگاری زیرکان این امّت را

Ва хзи бидки зғсоу гуфтеми бадасти хеши дастаи хошаҳи гир , Фозрб ба ва он занро бизан бон ,у лои тҳнсу савганди хеши табоҳ ва дурӯғ макун ва машкан , إнои вҷдноаҳи соброи мо ӯро шикеб ёфтем , нъми алъбди неки бандае ки Айюбаст , إнаҳи أўоб ( 44 ) ҳамвора сару кор ӯу бозгашт ӯ бо ман буд .

وَ خُذْ بِیَدِکَ ضِغْثاً و گفتیم بدست خویش دسته خاشه گیر، فَاضْرِبْ بِهِ و آن زن را بزن بآن، وَ لا تَحْنَثْ و سوگند خویش تباه و دروغ مکن و مشکن، إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً ما او را شکیبا یافتیم، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بنده‌ای که ایوب است، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۴۴) همواره سر و کار او و بازگشت او با من بود.

Ва азкри ъбоднои إброҳиму إсҳоқу ёқӯб ёд кун рҳикони моро иброҳӣму исҳоқу ёқӯб , أўлии алأидӣу алأбсор ( 45 ) касон бо дастгоҳҳо ва бо борӣки бинӣу борӣки дониҳо .

وَ اذْکُرْ عِبادَنا إِبْراهِیمَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ یاد کن رهیکان ما را ابراهیم و اسحاق و یعقوب، أُولِی الْأَیْدِی وَ الْأَبْصارِ (۴۵) کسان با دستگاهها و با باریک بینی و باریک دانیها.

إнои أхлсноҳми бхолсаҳи мо эшонро софӣ кардему баргузӣдаи софӣ карданӣ ва баргузиданӣ чун , зикрии ?илдор ( 46 ) ки то гетӣ буд азишон овои некӯ буд .

إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ما ایشان را صافی کردیم و برگزیده صافی کردنی و برگزیدنی چون، ذِکْرَی الدَّارِ (۴۶) که تا گیتی بود ازیشان آوای نیکو بود.

Ва إнҳми ънднои лмни алмстФини алأхёр ( 47 ) ва эшон бнздики мо аз гузидагон бҳинонанд .

وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَیْنَ الْأَخْیارِ (۴۷) و ایشان بنزدیک ما از گزیدگان بهینان‌اند.

Ва азкри إсмоъилу алисъу зои алкФл ёд кун Исмоилу исъу зўи алкФлро ,у кули ман алأхёр ( 48 )у ҳама аз бҳинон буданд .

وَ اذْکُرْ إِسْماعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ ذَا الْکِفْلِ یاد کن اسماعیل و یسع و ذو الکفل را، وَ کُلٌّ مِنَ الْأَخْیارِ (۴۸) و همه از بهینان بودند.

Ҳозои зикр ёд кард азишон инасту сухан дар эшон чунин ,у إни ллмтқини лҳсни моб ( 49 )у парҳезгоронро некуӣ бозгаштан гоҳаст .

هذا ذِکْرٌ یاد کرد ازیشان اینست و سخن در ایشان چنین، وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ لَحُسْنَ مَآبٍ (۴۹) و پرهیزگاران را نیکویی بازگشتن گاه است.

Ҷиноти адани биҳиштҳои ҳамешае , муфаттиҳаи ?лаами алأбўоб ( 50 ) дарҳо бози кушодаи эшонро .

جَنَّاتِ عَدْنٍ بهشتهای همیشه‌ای، مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ (۵۰) درها باز گشاده ایشان را.

Мткӣини фӣҳо ормидгон бебим дар он сарой , идъўни фӣҳо мефаро хоҳанд онҷо , бФокҳаҳи касӣрау шароб ( 51 ) миваҳои фаровон ва шаробҳои фаровон .

مُتَّکِئِینَ فِیها آرمیدگان بی بیم در آن سرای، یَدْعُونَ فِیها می‌فرا خواهند آنجا، بِفاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ وَ شَرابٍ (۵۱) میوه‌های فراوان و شرابهای فراوان.

Ва ъндҳми қосироти алтрФи бнздики эшон канизакон фурӯ дошта чашмон аз ҷузи шӯён ? хеш , أтроб ( 52 ) ҳам зодон дар дидор .

وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ بنزدیک ایشان کنیزکان فرو داشته چشمان از جز شویان؟ خویش، أَتْرابٌ (۵۲) هم زادان در دیدار.

Ҳозои мо тўъдўни лиўми алҳсоб ( 53 ) ин он биҳиштаст ва он подош ки шуморо бон ваъда медиҳанд дар рӯзи шумор .

هذا ما تُوعَدُونَ لِیَوْمِ الْحِسابِ (۵۳) این آن بهشت است و آن پاداش که شما را بآن وعده میدهند در روز شمار.

إни ҳозои лрзқнои ин рӯзии мости эшонро , мо ?лаи ман нФод ( 54 ) онро брсиднӣу басар омаданӣ нест .

إِنَّ هذا لَرِزْقُنا این روزی ماست ایشان را، ما لَهُ مِنْ نَفادٍ (۵۴) آن را برسیدنی و بسر آمدنی نیست.

Ҳозо инаст ҷазои парҳезгорону сифат бозгаштани гоҳи эшон ,у إни ллтоғини лшри моб ( 55 )у гардани кашону нопокон ва нофармон бурдоронро бад бозгаштан гоҳеаст .

هذا اینست جزای پرهیزگاران و صفت بازگشتن‌گاه ایشان، وَ إِنَّ لِلطَّاغِینَ لَشَرَّ مَآبٍ (۵۵) و گردن کشان و ناپاکان و نافرمان برداران را بد بازگشتن گاهی است.

Ҷаҳаннами ислўнҳои дӯзах ки дар шаванд ботши он , Фбӣси алмҳод ( 56 ) бади ҷой ки аишонрост .

جَهَنَّمَ یَصْلَوْنَها دوزخ که در شوند بآتش آن، فَبِئْسَ الْمِهادُ (۵۶) بد جای که ایشانراست.

Ҳозои Флизўқўаҳи ҳмиму ғсоқ ( 57 ) онки оби ҷӯшидау хуноба ки аз гӯшту пӯст дӯзахён меравад то мичшнди онро .

هذا فَلْیَذُوقُوهُ حَمِیمٌ وَ غَسَّاقٌ (۵۷) آنک آب جوشیده و خونابه که از گوشت و پوست دوزخیان میرود تا میچشند آن را.

Ва охири ман шаклау аишонрости онҷои дигаронеи азин сон ва азин гӯна , أзўоҷ ( 58 ) навъҳои гӯногӯн .

وَ آخَرُ مِنْ شَکْلِهِ و ایشانراست آنجا دیگرانی ازین سان و ازین گونه، أَزْواجٌ (۵۸) نوعهای گوناگون.

Ҳозои фавҷи мқтҳми мъкм Фриштгон гӯйанд онк ҷўқӣаст ки бо шумо хештанро май дроФкннд дар дӯзаху басар ва рӯй май дроФтнд дар оташ бо шумо баҳам , лои марҳабои баҳами фарох ҷаҳон мабошед ва на фарохи ҳол , إнҳми солўои алнор ( 59 ) фарохи ҷаҳон кӣ бошанд ва эшон ботши расиданд .

هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَکُمْ فریشتگان گویند آنک جوقی است که با شما خویشتن را می‌درافکنند در دوزخ و بسر و روی می‌درافتند در آتش با شما بهم، لا مَرْحَباً بِهِمْ فراخ جهان مباشید و نه فراخ حال، إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ (۵۹) فراخ جهان کی باشند و ایشان بآتش رسیدند.

Қолўои пас равон гӯйанд Фросолорон : бали أнтми лои марҳабои бкм балки шуморо фарохи ҷаҳонии мабодо ва на фарохи ҳоле , أнтми қдмтмўаҳи лнои ин шумо кардед бмоу пеш фаро фиристодед моро , Фбӣси алқрор ( 60 ) бади оромгоҳӣ ки инаст .

قالُوا پس روان گویند فراسالاران: بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِکُمْ بلکه شما را فراخ جهانی مبادا و نه فراخ حالی، أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا این‌ شما کردید بما و پیش فرا فرستادید ما را، فَبِئْسَ الْقَرارُ (۶۰) بد آرامگاهی که اینست.

Қолўо рбно гӯйанд худованди мо : ман қадами лнои ҳозои он кас ки ин подоши пеш фаро фиристод моро , Фздаҳи ъзобои зуъафои фии алнор ( 61 ) ӯро туе аз азоб беафзой дар оташ .

قالُوا رَبَّنا گویند خداوند ما: مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا آن کس که این پاداش پیش فرا فرستاد ما را، فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِی النَّارِ (۶۱) او را تویی از عذاب بیفزای در آتش.

Ва қолўо гӯйанд солорон ва пас равони ҳама : мо лно ло нарай рҷоло чаҳ расед моро ки дарин сарой намебайнем мардоне , кнои нъдҳми ман алأшрор ( 62 ) ки мо эшонро дар ани ҷаҳон аз бтринон ме шимурдем

وَ قالُوا گویند سالاران و پس روان همه: ما لَنا لا نَری‌ رِجالًا چه رسید ما را که درین سرای نمی‌بینیم مردانی، کُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ (۶۲) که ما ایشان را در ان جهان از بترینان می‌شمردیم‌

أтхзноҳми схрёи мо эшонро зери даст хеш медоштем , أми зоғати анҳуам алأбсор ( 63 ) ё имрӯзи чашмҳо бар эшон намеояд .

أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِیًّا ما ایشان را زیر دست خویش میداشتیم، أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ (۶۳) یا امروز چشمها بر ایشان نمی‌آید.

إни злки лҳқи ин чаҳ шуморо гуфтам ростаст , тахосуми أҳли алнор ( 64 ) хусумат кардани аҳли дӯзах бо якдигар .

إِنَّ ذلِکَ لَحَقٌّ این چه شما را گفتم راست است، تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ (۶۴) خصومت کردن اهل دوزخ با یکدیگر.

Қул إнмои أно мунзар бигӯӣ эй Муҳамади ман огоҳкунанда ӣӣам , ва мо ман إлаҳи إлои аллоҳи алвоҳади алқҳор ( 65 ) ва нест ҳеҷ худои магари аллоҳи он яктоӣ кам оваранда меронанда фурӯи шикананда .

قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ بگوی ای محمد من آگاه کننده‌یی‌ام، وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ (۶۵) و نیست هیچ خدایی مگر اللَّه آن یکتای کم آورنده میراننده فرو شکننده.

Раби алсмоўоту алأрз ва мо бинҳмои худованди ҳафт осмон ва ҳафт замин ва ҳар чаҳ миёни он , алъзизи алғФор ( 66 ) он тўонндаҳи тоўндаҳи омурзандаи пўшндаҳ .

رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَیْنَهُمَا خداوند هفت آسمان و هفت زمین و هر چه میان آن، الْعَزِیزُ الْغَفَّارُ (۶۶) آن تواننده تاونده آمرزنده پوشنده.