Қавлаи таъолӣ :у алзии ҷоءи болсдқ ва он кас ки ростии оради фардо ,у сидқ бау рости дониста буд ваии онро , أўлӣки ҳам алмтқўн ( 33 ) эшонанд бози прҳизндаҳ .

قوله تعالی: وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ و آن کس که راستی آرد فردا، وَ صَدَّقَ بِهِ و راست دانسته بود وی آن را، أُولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ (۳۳) ایشانند باز پرهیزنده.

?лаами мо ишоؤн ъанд рбҳми аишонрост ҳар чаҳ хоҳанд наздики худованди эшон , злки ҷзоءи алмҳснин ( 34 ) онаст подоши некӯкорон .

لَهُمْ ما یَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ایشانراست هر چه خواهند نزدیک خداوند ایشان، ذلِکَ جَزاءُ الْمُحْسِنِینَ (۳۴) آنست پاداش نیکوکاران.

ЛикФри аллоҳи анҳуам أсўأи алзии ъмлўо то бистаради аллоҳ азишон бтркор ки карданд ,у иҷзиҳми أҷрҳм ва подош диҳад эшонро бмзди эшон , бأҳсни алзии конўои иъмлўн ( 35 ) некӯтар кориро ки мекарданд .

لِیُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِی عَمِلُوا تا بسترد اللَّه ازیشان بترکار که کردند، وَ یَجْزِیَهُمْ أَجْرَهُمْ و پاداش دهد ایشان را بمزد ایشان، بِأَحْسَنِ الَّذِی کانُوا یَعْمَلُونَ (۳۵) نیکوتر کاری را که میکردند.

أи лӣси аллоҳи бкоФи абда басанда нест аллоҳи рҳикони хешро бдошт ва боз дошт ,у ихўФўнки болзини ман дунау митрсоннди турои бойени парастидагони ҷузи аллоҳ , ва ман излли аллоҳи Фмои ?лаи манҳоад ( 36 ) ва ҳар киро бироаҳ кард худо , ӯро раҳнамое нест .

أَ لَیْسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَهُ بسنده نیست اللَّه رهیکان خویش را بداشت و باز داشت، وَ یُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ و میترسانند ترا باین پرستیدگان جز اللَّه، وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ (۳۶) و هر که را بیراه کرد خدا، او را رهنمایی نیست.

Ва ман иҳди аллоҳи Фмои ?лаи ман мзл ва ҳар киро роҳ намӯд аллоҳ , ӯро бероҳкунанда Эй нест , أи лӣси аллоҳи бъзизи зии интиқом ( 37 ) бигӯ аллоҳ на тавоноӣаст тоўндаҳи кини ситон ?

وَ مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ و هر که را راه نمود اللَّه، او را بی راه کننده‌ای نیست، أَ لَیْسَ اللَّهُ بِعَزِیزٍ ذِی انْتِقامٍ (۳۷) بگو اللَّه نه تواناییست تاونده کین‌ستان؟

Ва лӣни сأлтҳм ва агар пурсӣ мушриконро , ман халқи алсмоўоту алأрз ки кӣ офариди осмонҳо ва заминҳоро ? лиқўлни аллоҳ ночор гӯйанд ки аллоҳ , қул أи Фрأитми мо тдъўни ман дуни аллоҳи гӯй чаҳ байнед ин чаҳ мепарастед фурӯд аз аллоҳ , إни أроднии аллоҳи бзр агар аллоҳи бмн газандӣ хоҳад , ҳилли ҳни кошифоти зраҳи эшон боз барандаанд газанд ӯро ? أўи أроднии брҳмаҳ ё бмн бахшоишӣ хоҳад карду некуӣ ки бмн расад , ҳилли ҳни мумсикоти раҳматаи эшон бозгирндаҳанд бахшоиш ӯро ? қул ҳасбӣ аллоҳ бигӯ аллоҳи марои бхдоиӣ басандааст , алайҳи итўкли алмтўклўн ( 38 ) бова пуштӣ доранд пуштии дорон ва бирав часбанд корспорон .

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر پرسی مشرکان را، مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ که کی آفرید آسمانها و زمینها را؟ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ ناچار گویند که اللَّه، قُلْ أَ فَرَأَیْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ گوی چه بینید این چه می‌پرستید فرود از اللَّه، إِنْ أَرادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ اگر اللَّه بمن گزندی خواهد، هَلْ هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ ایشان باز برنده‌اند گزند او را؟ أَوْ أَرادَنِی بِرَحْمَةٍ یا بمن بخشایشی خواهد کرد و نیکویی که بمن رسد، هَلْ هُنَّ مُمْسِکاتُ رَحْمَتِهِ ایشان بازگیرنده‌اند بخشایش او را؟ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ بگو اللَّه مرا بخدایی بسنده است، عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ (۳۸) باو پشتی دارند پشتی داران و برو چسبند کارسپاران.

Қул ё қавми гӯй эй қавми ман , аъмлўои алии мконткми ҳам бар он ки ҳастед мебошед ва кор мекунед , إнии омил ки ман ҳам бар он ки ҳастам мебошам ва кор мекунам , ФсўФи тълмўн ( 39 ) ман иأтиаҳи азоби ихзиаҳ оре бидонед ки он кист ки бова ояд азобӣ ки расво кунад ӯро ,у иҳли алайҳи азоби муқӣм ( 40 ) ва фурӯ ояд бадви азобии поянда ки басар наёяд .

قُلْ یا قَوْمِ گوی ای قوم من، اعْمَلُوا عَلی‌ مَکانَتِکُمْ هم بر آن که هستید میباشید و کار میکنید، إِنِّی عامِلٌ که من هم بر آن که هستم میباشم و کار میکنم، فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (۳۹) مَنْ یَأْتِیهِ عَذابٌ یُخْزِیهِ آری بدانید که‌ آن کیست که باو آید عذابی که رسوا کند او را، وَ یَحِلُّ عَلَیْهِ عَذابٌ مُقِیمٌ (۴۰) و فرو آید بدو عذابی پاینده که بسر نیاید.

إнои أнзлнои алейк алкитоби мо ФрўФрстодим бар ту ин нома , ллноси болҳқи мардумонро баростӣ , Фмни аҳтдии ФлнФсаҳ ҳар ки бароа рост равад хештанро равад , ва ман зли Фإнмои изли алайҳо ва ҳар ки бар гумроҳӣ равад гумроҳӣ ӯ бар ӯ , ва мо أнти алайҳими бўкил ( 41 ) ва ту бар эшон худованду корсоз нае .

إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ ما فروفرستادیم بر تو این نامه، لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ مردمان را براستی، فَمَنِ اهْتَدی‌ فَلِنَفْسِهِ هر که براه راست رود خویشتن را رود، وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما یَضِلُّ عَلَیْها و هر که بر گمراهی رود گمراهی او بر او، وَ ما أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِوَکِیلٍ (۴۱) و تو بر ایشان خداوند و کارساز نه‌ای.

Аллоҳи итўФии алأнФс аллоҳ ӯст ки мемеронад ҳар таниро , ҳайни мўтҳои бҳнгоми марг ӯ ,у алтии лами темати фии мномҳо ва ҳар кас ки бнмрдаҳ буд дар хоби хеш , Фимски алтии қзии алайҳо аламут мемеронаду ҷони бози мистонд дар хоби онро ки қазои марг ӯ дар раседу ирсли алأхрӣ ва май кушояд аз хобу зинда боз мефиристад он дигари касро ки ҳангоми марг ӯ дар нарасед аниз , إлии أҷли мсмӣ то бҳнгомӣ ном зада карда марг ӯро , إни фии злки лоёти лқўми итФкрўн ( 42 ) дарин офариниши хоби ншонҳости сроҳи эшонро ки дар андешанд .

اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ اللَّه اوست که می‌میراند هر تنی را، حِینَ مَوْتِها بهنگام مرگ او، وَ الَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنامِها و هر کس که بنمرده بود در خواب خویش، فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضی‌ عَلَیْهَا الْمَوْتَ می‌میراند و جان باز میستاند در خواب آن را که قضای مرگ او در رسید وَ یُرْسِلُ الْأُخْری‌ و می‌گشاید از خواب و زنده باز می‌فرستد آن دیگر کس را که هنگام مرگ او در نرسید انیز، إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی تا بهنگامی نام زده کرده مرگ او را، إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (۴۲) درین آفرینش خواب نشانهاست صراح ایشان را که در اندیشند.

أми атхзўои ман дуни аллоҳи шФъоءи фурӯд аз аллоҳи шафиъони мигирнд , қул أу луи конўои лои имлкўни шиӣоу лои иъқлўн ( 43 ) гӯй бош ва агар бар ҳеҷ кор подшоҳ набошанду ҳичиз дар наёбанд ?

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ فرود از اللَّه شفیعان میگیرند، قُلْ أَ وَ لَوْ کانُوا لا یَمْلِکُونَ شَیْئاً وَ لا یَعْقِلُونَ (۴۳) گوی باش و اگر بر هیچ کار پادشاه نباشند و هیچیز در نیابند ؟

Қул ллаҳи алшФоъаҳи ҷмиъои гӯии шафоати хдоирости бҳмгӣ , ?лаи малики алсмоўоту алأрзи подшоҳии осмону замин ӯ рост , сами إлиаҳи трҷъўн ( 44 ) пас он гуҳи шуморо во ӯ баранд .

قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِیعاً گوی شفاعت خدایراست بهمگی، لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ پادشاهی آسمان و زمین او راست، ثُمَّ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۴۴) پس آن گه شما را وا او برند.

Ва إзои зикри аллоҳи вҳдаҳ ва он гуҳ ки аллоҳро ном баранд биктоиӣ , ашмأзти қулӯби аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳ бар мади дилҳои эшон ки ба нмигрўнди брстохиз ,у إзои зикри аллазӣнаи ман дуна ва чун пеши эшон маъбудони дигарро ёд кунанд إзои ҳам истбшрўн ( 45 ) эшон тоза рӯй варо мишкӣн мебошанд .

وَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ و آن گه که اللَّه را نام برند بیکتایی، اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ بر مد دلهای ایشان که به نمیگروند برستاخیز، وَ إِذا ذُکِرَ الَّذِینَ مِنْ دُونِهِ و چون پیش ایشان معبودان دیگر را یاد کنند إِذا هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ (۴۵) ایشان تازه روی ورا مشکین می‌باشند.

Қул аллоҳами фотири алсмоўоту алأрзи гӯии худоёи кирдигори осмону замин , олами алғибу алшҳодаҳи донои ниҳону ошкоро , أнти таҳаккуми байни ъбодки ту онӣ ки доварии барии миёни бандагони хеш , фии мо конўои фӣаи ихтлФўн ( 46 ) дар ончии эшон дар ан буданд хилофи рафтанд ва хилоф гуфтанд .

قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ گوی خدایا کردگار آسمان و زمین، عالِمَ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ دانای نهان و آشکارا، أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبادِکَ تو آنی که داوری بری میان بندگان خویش، فِی ما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (۴۶) در آنچه ایشان در ان بودند خلاف رفتند و خلاف گفتند.

Ва луи أни ллзини злмўои мо фии алأрзи ҷмиъо ва агар эшонро будӣ ки кофар шуданд ҳар чаҳ дар замин чизаст ва мислаи маъаа ва ҳам чандон дигар бо он , лоФтдўо ба хештанро бози хридндӣ , ман сӯъи алъзоби явми алқёмаҳ аз бади азоби он рӯзи растохез ,у бдои ?лаами ман аллоҳ ва бо дид ояд эшонро аз аллоҳ , мо лами икўнўои иҳтсбўн ( 47 ) корӣу чизе ки ҳаргиз дар пиндора эшон набӯд .

وَ لَوْ أَنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً و اگر ایشان را بودی که کافر شدند هر چه در زمین چیزست وَ مِثْلَهُ مَعَهُ و هم چندان دیگر با آن، لَافْتَدَوْا بِهِ خویشتن را باز خریدندی، مِنْ سُوءِ الْعَذابِ یَوْمَ الْقِیامَةِ از بد عذاب آن روز رستاخیز، وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ و با دید آید ایشان را از اللَّه، ما لَمْ یَکُونُوا یَحْتَسِبُونَ (۴۷) کاری و چیزی که هرگز در پنداره ایشان نبود.

Ва бдои ?лаами сиӣоти мо ксбўо ва пеш ояд эшонро бадҳои ончӣ мекарданд ,у ҳоқи баҳами мо конўо ба истҳзؤн ( 48 )у фаро сар нишаст эшонроу ббўд боишон ончӣ механдиданд аз ан ва афсӯс медоштанд барон .

وَ بَدا لَهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا و پیش آید ایشان را بدهای آنچه میکردند، وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۴۸) و فرا سر نشست ایشان را و ببود بایشان آنچه می‌خندیدند از ان و افسوس میداشتند بران.

Фإзои миси алإнсони зри дъоно ҳар гуҳ ки бамурдам расад газандӣ ё ранҷӣ хонд моро , сами إзо хўлноаҳ наамма мнои пас чун ӯро некуии ин ҷаҳонии бахшем аз наздики худ , қоли إнмои أўтитаҳи алӣ илм гуяд ин мол ва ин неъмати марои бзиркӣ ман доданд , бали ҳаии фитна на чунонаст ки он озмоиш ӯро доданд ,у локини أксрҳми лои иълмўн ( 49 ) локини бештари эшон нмидоннд .

فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا هر گه که بمردم رسد گزندی یا رنجی خواند ما را، ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا پس چون او را نیکویی این جهانی بخشیم از نزدیک خود، قالَ إِنَّما أُوتِیتُهُ عَلی‌ عِلْمٍ گوید این مال و این نعمت مرا بزیرکی من دادند، بَلْ هِیَ فِتْنَةٌ نه چنانست که آن آزمایش او را دادند، وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۴۹) لکن بیشتر ایشان نمیدانند.

Қади қолҳо аллазӣнаи ман қиблаам гуфт ҳамчунин эшон ки пеш азишон буданд , Фмои أғнии анҳуам мо конўои иксбўн ( 50 ) суд надошт эшонро ва бакор наомад ончӣ мекарданду мисохтнд .

قَدْ قالَهَا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ گفت همچنین ایشان که پیش ازیشان بودند، فَما أَغْنی‌ عَنْهُمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ (۵۰) سود نداشت ایشان را و بکار نیامد آنچه میکردند و میساختند.

Фأсобҳми сиӣоти мо ксбўо то боишон расед бадҳои ончӣ мекарданд ,у аллазӣнаи злмўои ман ҳؤлоء ва эшон ки кофар шуданд азинон , сисибҳми сиӣоти мо ксбўои оре боишон расад бадҳои ончӣ мекунанд , ва мо ҳам бмъҷзин ( 51 ) ва эшон пеш нашаванд ва бар мо дар нагузаранд .

فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا تا بایشان رسید بدهای آنچه میکردند، وَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ و ایشان که کافر شدند ازینان، سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا آری بایشان رسد بدهای آنچه میکنند، وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِینَ (۵۱) و ایشان پیش نشوند و بر ما در نگذرند.

أу лами иълмўои нмидоннд , أни аллоҳи ибсти алрзқи лмни ишоء ки аллоҳи фарохи мигстронди рӯзӣ ӯро ки хоҳад ? إни фии злки лоёти лқўми иؤмнўн ( 52 ) дар ани нишонҳое равшанаст эшонро ки бгрўнд .

أَ وَ لَمْ یَعْلَمُوا نمیدانند، أَنَّ اللَّهَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ که اللَّه فراخ میگستراند روزی او را که خواهد؟ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۵۲) در ان نشانهایی روشن است ایشان را که بگروند.