أмни ҳўи қонти он кас ки ӯ фармон бар дорасту истода ба бандагӣ , оноءи аллил дар посҳои шаб , соҷдоу қоӣмои гоҳ рӯй бар замини ниҳодау гоҳи истодаи бпоӣ , иҳзри алохраҳ ва май бози парҳезад аз азоби он ҷаҳон ,у ирҷўои раҳмаи раба ва май биўсди бахшоиши худованди хеш , қул ҳилли истўии гӯии ҳаргиз ҳамсон бошанд ?

أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آن کس که او فرمان بر دارست و ایستاده به بندگی، آناءَ اللَّیْلِ در پاسهای شب، ساجِداً وَ قائِماً گاه روی بر زمین نهاده و گاه ایستاده بپای، یَحْذَرُ الْآخِرَةَ و می‌باز پرهیزد از عذاب آن جهان، وَ یَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ و می بیوسد بخشایش خداوند خویش، قُلْ هَلْ یَسْتَوِی گوی هرگز همسان باشند؟

Аллазӣнаи иълмўну аллазӣнаи лои иълмўни эшон ки донанд ва эшон ки ндонанд ? إнмои итзкри أўлўои алأлбоб ( 9 ) эшон панд пазиранд ва ҳақ дарёбанд ки хирад доранд .

الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ ایشان که دانند و ایشان که ندانند؟ إِنَّما یَتَذَکَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ (۹) ایشان پند پذیرند و حق دریابند که خرد دارند.

Қул бигӯ эй Муҳамад худоӣ мегуяд : ё ибоди аллазӣнаи омнўо эй бандагони ман ки гиравидаед , атқўо рбкм бипарҳезед аз хашму азоби худованди хеш , ллзини أҳснўои аишонрост ки некуӣ карданду некӯ дар омаданд дар ислом , фии ҳзаҳи алднёи ҳасанаи дарин ҷаҳони некуӣ ,у أрзи аллоҳи восеъау замини худоӣ фарохаст , إнмои иўФии алсобрўни أҷрҳми бғири ҳисоб ( 10 ) ҷуз азин нест ки бшкибоён супоранд музди эшон бишмор ва беандоза .

قُلْ بگو ای محمد خدای میگوید: یا عِبادِ الَّذِینَ آمَنُوا ای بندگان من که گرویده‌اید، اتَّقُوا رَبَّکُمْ بپرهیزید از خشم و عذاب خداوند خویش، لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا ایشانراست که نیکویی کردند و نیکو در آمدند در اسلام، فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ درین جهان نیکویی، وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ و زمین خدای فراخ است، إِنَّما یُوَفَّی الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَیْرِ حِسابٍ (۱۰) جز ازین نیست که بشکیبایان سپارند مزد ایشان بیشمار و بی‌اندازه.

Қул إнӣ أмрт бигӯ эй Муҳамад маро фармуданд , أни أъбди аллоҳ ки аллоҳро пурситам , мхлсои ?лаи аддӣн ( 11 ) поки доранда ӯро парастиши хеш .

قُلْ إِنِّی أُمِرْتُ بگو ای محمد مرا فرمودند، أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ که اللَّه را پرستم، مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ (۱۱) پاک دارنده او را پرستش خویش.

Ва أмрти лأни أкўни أўли алмуслимӣн ( 12 ) ва фармуданд марои бонки аввал касе бошам аз гардани ниҳодагон .

وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَکُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِینَ (۱۲) و فرمودند مرا بآنک اوّل کسی باشم از گردن نهادگان.

Қул إнӣ أхоФ бигӯ ман митрсм , إни ъсити рабӣ агар сари кашам аз худованди хеш ва нофармон бошам , азоби явми азим ( 13 ) тарсам аз азоби рӯзии бузург .

قُلْ إِنِّی أَخافُ بگو من میترسم، إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی اگر سر کشم از خداوند خویش و نافرمان باشم، عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۱۳) ترسم از عذاب روزی بزرگ.

Қул аллоҳ أъбд бигӯ аллоҳро пурситам , мхлсои ?лаи динӣ ( 14 ) поки доранда ӯро парастиши хеш .

قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ بگو اللَّه را پرستم، مُخْلِصاً لَهُ دِینِی (۱۴) پاک دارنده او را پرستش خویش.

Фоъбдўои мо шӣтми ман дуна мепарастед ҳар чаҳ хоҳед фурӯди азу , қул إни алхосрини аллазӣнаи хсрўо أнФсҳм бигӯ зиёнкорон эшонанд ки аз хештан дармонанд ,у أҳлиҳми явми алқёмаҳ ва аз касони хеш дар монанди рӯзи растохез , أлои злки ҳўи алхсрони улмубин ( 15 ) огоҳ бошед ки зиёнкорӣ ошкоро онаст .

فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ می‌پرستید هر چه خواهید فرود ازو، قُلْ إِنَّ الْخاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بگو زیانکاران ایشانند که از خویشتن درمانند، وَ أَهْلِیهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ و از کسان خویش در مانند روز رستاخیز، أَلا ذلِکَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِینُ (۱۵) آگاه باشید که زیانکاری آشکارا آنست.

?лаами ман Фўқҳми злли ман алнор бар зибри эшон тибқҳое аз оташ , ва ман тҳтҳми зллу зери эшон тибқҳое аз оташ , злки ихўФи аллоҳ ба ибода ин онаст ки аллоҳи митрсонди бони бандагони хешро , ё ибоди Фотқўн ( 16 ) эй бандагон ман бипарҳезед аз ман .

لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ بر زبر ایشان طبقهایی از آتش، وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ و زیر ایشان طبقهایی از آتش، ذلِکَ یُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ این آنست که اللَّه میترساند بآن بندگان خویش را، یا عِبادِ فَاتَّقُونِ (۱۶) ای بندگان من بپرهیزید از من.

Ва аллазӣнаи аҷтнбўои алтоғўт ва эшон ки бпрҳизиднд аз парастидаҳои носазо , أни иъбдўҳо ки онро парастанд ,у أнобўои إлии аллоҳ ва бо аллоҳи гаштанди ббндгӣ , ?лаами албшрии аишонрости бишорат , Фбшри ибод ( 17 ) бишорати даҳ бандагони маро .

وَ الَّذِینَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ و ایشان که بپرهیزیدند از پرستیده‌های ناسزا، أَنْ یَعْبُدُوها که آن را پرستند، وَ أَنابُوا إِلَی اللَّهِ و با اللّه گشتند ببندگی، لَهُمُ الْبُشْری‌ ایشانراست بشارت، فَبَشِّرْ عِبادِ (۱۷) بشارت ده بندگان مرا.

Аллазӣнаи истмъўни алқўли эшон ки сухан май ниўшнд аз ту , Фитбъўни أҳснаҳ ва пай мебаранд бникўтри он , أўлӣки аллазӣнаи ҳдоҳми аллоҳ эшон онанд ки роҳ намӯд аллоҳи эшонро ,у أўлӣки ҳам أўлўои алأлбоб ( 18 ) ва эшонанд ки зирконнду хирадмандон .

الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ ایشان که سخن می‌نیوشند از تو، فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ و پی میبرند بنیکوتر آن، أُولئِکَ الَّذِینَ هَداهُمُ اللَّهُ ایشان آنند که راه نمود اللَّه ایشان را، وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ (۱۸) و ایشانند که زیرکانند و خردمندان.

أи Фмни ҳақи алайҳи калимаи алъзоб касе ки бирав дурусти гашти ваъиди аллоҳ ва дар илми аллоҳи сазои азоби гашт , أи Фأнти тнқзи ман фии алнор ( 19 ) бош туоне ки аз оташи беруни ореи он касро ки ӯ дар оташаст ?

أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَیْهِ کَلِمَةُ الْعَذابِ کسی که برو درست گشت وعید اللَّه و در علم اللَّه سزای عذاب گشت، أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِی النَّارِ (۱۹) باش توانی که از آتش بیرون آری آن کس را که او در آتش است؟

Локини аллазӣнаи атқўои рбҳми эшон борӣ ки бпрҳизиднд аз хашму азоби худованди хеш , ?лаами ғрФи аишонрости вркдҳо , ман фавқҳо ғрФ аз зибрҳои он низу ркдҳо , мабнӣаи бахшати заррину симини бароварда , тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо , въди аллоҳи лои ихлФи аллоҳи алмиъод ( 20 ) ваъдаи ист ки аллоҳ дод , накунад аллоҳи ваъдаи хешро ҷузи бникўиӣ .

لکِنِ الَّذِینَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ ایشان باری که بپرهیزیدند از خشم و عذاب خداوند خویش، لَهُمْ غُرَفٌ ایشانراست ورکدها، مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ از زبرهای آن نیز و رکدها، مَبْنِیَّةٌ بخشت زرین و سیمین برآورده، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ میرود زیر درختان آن جویها، وَعْدَ اللَّهِ لا یُخْلِفُ اللَّهُ الْمِیعادَ (۲۰) وعده‌ایست که‌ اللَّه داد، نکند اللَّه وعده خویش را جز بنیکویی.

أи ламтар أни аллоҳи أнзли ман алсмоء моء набинӣ ки аллоҳ фурӯ фиристод аз осмони обӣ , Фслкаҳи инобиъи фӣ алأрз баранд онро чашмаи чашма дар замин , сами ихрҷ ба зръои пас май беруни оради бони кишти зор , мхтлФои أлўонаҳи ҷудои ҷудои рангҳои он , сами иҳиҷи он гуҳи пас хушк шавад , Фтроаҳи мсФрои онро бинӣ зард гашта , сами иҷълаҳи ҳтомои он гуҳи онро хирад кунад резаи реза , إни фии злки лзкрии лأўлии алأлбоб ( 21 ) дар ончӣ намудем ёд кардӣасту ёдгории хирадмандонро .

أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً نبینی که اللَّه فرو فرستاد از آسمان آبی، فَسَلَکَهُ یَنابِیعَ فِی الْأَرْضِ براند آن را چشمه چشمه در زمین، ثُمَّ یُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً پس می‌بیرون آرد بآن کشت زار، مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ جدا جدا رنگهای آن، ثُمَّ یَهِیجُ آن گه پس خشک شود، فَتَراهُ مُصْفَرًّا آن را بینی زرد گشته، ثُمَّ یَجْعَلُهُ حُطاماً آن گه آن را خرد کند ریزه ریزه، إِنَّ فِی ذلِکَ لَذِکْری‌ لِأُولِی الْأَلْبابِ (۲۱) در آنچه نمودم یاد کردی است و یادگاری خردمندان را.