Қавлаи таъолӣ :у қоли рбкми адъўнии худованд шумо гуфт маро хонеду фарёди рисӣ аз ман ҷӯйед , أстҷби лакам то посух кунам шуморо , إни аллазӣнаи исткбрўни ани ибодатии эшон ки май гардани кашанд аз парастиши ман , сидхлўни ҷаҳаннами дохрин ( 60 ) оре дар шаванд дар дӯзахи бечорау хор .

قوله تعالی: وَ قالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی خداوند شما گفت مرا خوانید و فریاد رسی از من جویید، أَسْتَجِبْ لَکُمْ تا پاسخ کنم شما را، إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِی ایشان که می‌گردن کشند از پرستش من، سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِینَ (۶۰) آری در شوند در دوزخ بیچاره و خوار.

Аллоҳи алзии ҷаъли лаками аллил аллоҳ ӯст ки шуморо шаби офарид , лтскнўои фӣа то ором гиред дарав ,у алнҳори мбсроу рӯзи равшани офарид то байнед дарав , إни аллоҳи лзўи фазли алии анноси аллоҳ бо некӯкорӣаст бар мардумон ,у локини أксри анноси лои ишкрўн ( 61 ) локини бештари мардумон озодӣ намекунанд .

اللَّهُ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ اللَّه اوست که شما را شب آفرید، لِتَسْکُنُوا فِیهِ تا آرام گیرید درو، وَ النَّهارَ مُبْصِراً و روز روشن آفرید تا بینید درو، إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَی النَّاسِ اللَّه با نیکوکاری است بر مردمان، وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَشْکُرُونَ (۶۱) لکن بیشتر مردمان آزادی نمی‌کنند.

Злкми аллоҳи рбкми он аллоҳаст худованди шумо , холиқи кули шайъи ءи офаридагор ҳар чиз , лои إлаҳи إло ҳў нест худои ҷуз ӯ , Фأнии тؤФкўн ( 62 ) шуморо аз ҳақ чун барме гардонанд ?

ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ آن اللَّه است خداوند شما، خالِقُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ آفریدگار هر چیز، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نیست خدایی جز او، فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ (۶۲) شما را از حق‌ چون برمی‌گردانند؟

Кзлки иؤФки ҳам чунон барме гардониданд , аллазӣнаи конўои боёти аллоҳи иҷҳдўн ( 63 ) эшон ки суханони аллоҳро мемункир шуданд ва аз пазируфтан он май бозншстнд .

کَذلِکَ یُؤْفَکُ هم چنان برمی‌گردانیدند، الَّذِینَ کانُوا بِآیاتِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ (۶۳) ایشان که سخنان اللَّه را می‌منکر شدند و از پذیرفتن آن می‌بازنشستند.

Аллоҳи алзии ҷаъли лаками алأрзи қроро аллоҳ ӯст ки замини шуморо оромгоҳ карду алсмоءи бноءу осмон козӣ бардошта ,у сўркми Фأҳсни сўркм ва шуморо пайкари нигошту некӯи нигошт ,у рзқкми ман алтибот ва шуморо аз хушӣҳо ва покӣҳо рӯзӣ дод , злкми аллоҳи рбкми он аллоҳаст худованди шумо ки он кард , Фтборки аллоҳи раби Алъоламин ( 64 ) чун поку бартар ва бузургвораст аллоҳи худованди ҷаҳонён .

اللَّهُ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ قَراراً اللَّه اوست که زمین شما را آرامگاه کرد وَ السَّماءَ بِناءً و آسمان کازی برداشته، وَ صَوَّرَکُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ و شما را پیکر نگاشت و نیکو نگاشت، وَ رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ و شما را از خوشیها و پاکیها روزی داد، ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ آن اللَّه است خداوند شما که آن کرد، فَتَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِینَ (۶۴) چون پاک و برتر و بزرگوارست اللَّه خداوند جهانیان.

Ҳў алҳӣ ӯст он зинда ҳамеша , лои إлаҳи إлои ҳў ки нест худои ҷуз ӯ , Фодъўаҳ ӯро худоӣ хонед , мухлисин ?лаи аддӣн пок доред ӯро парастишу кирдор , алҳмди ллаҳи раби Алъоламин ( 65 ) ситоиши некӯи бсзои худованди ҷаҳонёнро .

هُوَ الْحَیُّ اوست آن زنده همیشه، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ که نیست خدایی جز او، فَادْعُوهُ او را خدای خوانید، مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ پاک دارید او را پرستش و کردار، الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (۶۵) ستایش نیکو بسزا خداوند جهانیان را.

Қул إнӣ наят бигӯ маро боз задаанд , أни أъбди аллазӣнаи тдъўни ман дуни аллоҳ ки эшонро пурситам ки шумо мехудоён хонед фурӯд аз аллоҳ , лмои ҷоءнии албиноти ман рабии он гуҳ ки пайғомҳо омад маро аз худованди ман ,у أмрти أни أслми лрби Алъоламин ( 66 ) ва фармуданд маро то гардани нуҳуми худованди ҷаҳонёнро .

قُلْ إِنِّی نُهِیتُ بگو مرا باز زده‌اند، أَنْ أَعْبُدَ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ که ایشان را پرستم که شما می‌خدایان خوانید فرود از اللَّه، لَمَّا جاءَنِی الْبَیِّناتُ مِنْ رَبِّی آن گه که پیغامها آمد مرا از خداوند من، وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِینَ (۶۶) و فرمودند مرا تا گردن نهم خداوند جهانیان را.

Ҳўи алзии хлқкми ман туроб ӯ онаст ки шуморо бёФрид аз хокӣ , сами ман нутфаи пас аз обӣ , сами ман ълқаҳи пас аз хӯнии баста , сами ихрҷкми тФлои пас он гуҳи шуморо берун май оради кӯдаки хирад , сами лтблғўои أшдкми пас то он гуҳ ки бурузи ҷавонӣ хеш расед , сами лткўнўои шиўхо ва пас то он гуҳ ки перон шавед ,у мнкми ман итўФии ман қабл ва аз шумо касаст ки бимиради пеш аз он ки пер гардад ,у лтблғўои أҷлои мсмӣ ва намирад то ҳангомӣ ки ном зад карда расад ,у лълкми тъқлўн ( 67 ) ва то магар ки бихарад расед агар бкўдкӣ намиред .

هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ او آنست که شما را بیافرید از خاکی، ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ پس از آبی، ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ پس از خونی بسته، ثُمَّ یُخْرِجُکُمْ طِفْلًا پس آن گه شما را بیرون می‌آرد کودک خرد، ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ پس تا آن گه که بروز جوانی خویش رسید، ثُمَّ لِتَکُونُوا شُیُوخاً و پس تا آن گه که پیران شوید، وَ مِنْکُمْ مَنْ یُتَوَفَّی مِنْ قَبْلُ و از شما کس است که بمیرد پیش از آن که پیر گردد، وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّی و نمیرد تا هنگامی که نام زد کرده رسد، وَ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ (۶۷) و تا مگر که بخرد رسید اگر بکودکی نمیرید.

Ҳўи алзии яҳёу имит ӯ онаст ки мурда мезинда кунад ва мезинда меронад Фإзои қзии أмро ҳар гоҳ ки корӣ ронаду фурмонеи гузорад , Фإнмои иқўл ?ла кун Фикўн ( 68 ) онаст ҷуз он нест ки гуяд онро ки бош то буд .

هُوَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ او آنست که مرده می‌زنده کند و می‌زنده میراند فَإِذا قَضی‌ أَمْراً هر گاه که کاری راند و فرمانی گزارد، فَإِنَّما یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (۶۸) آنست جز آن نیست که گوید آن را که باش تا بود.

أи лам тар набинӣ , нанигарӣ , إлии аллазӣнаи иҷодлўни фии оёти аллоҳ боишон ки пайкор мекунанд дар суханон ва нишонҳои аллоҳ , أнии исрФўн ( 69 ) чун брмигрдоннди эшонро аз ан .

أَ لَمْ تَرَ نبینی، ننگری، إِلَی الَّذِینَ یُجادِلُونَ فِی آیاتِ اللَّهِ بایشان که پیکار میکنند در سخنان و نشانهای اللَّه، أَنَّی یُصْرَفُونَ (۶۹) چون برمیگردانند ایشان را از ان.

Аллазӣнаи кзбўои болктоби эшон ки дурӯғи зани мигирнд ва намепазиред ва кофар мешаванд бойени нома ,у бмои أрслно ба рслноу бончаҳи фиристодагони хеш бон фиристодем , ФсўФи иълмўн ( 70 ) оре буд рӯзӣ ки огоҳ шаванд .

الَّذِینَ کَذَّبُوا بِالْکِتابِ ایشان که دروغ زن میگیرند و نمی‌پذیرید و کافر می‌شوند باین نامه، وَ بِما أَرْسَلْنا بِهِ رُسُلَنا و بآنچه فرستادگان خویش بآن فرستادیم، فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۷۰) آری بود روزی که آگاه شوند.

إзи алأғлоли фии أъноқҳми он гуҳ ки ғулҳо ки дар дастҳои эшон буд дар гарданҳои эшон афкананду алслосл ва эшонро дар занҷирҳо кашанд , исҳбўни фии алҳмим ( 71 ) эшонро бар рӯйҳо дар оби ҷӯшони дӯзах май кашанд , сами фии алнори исҷрўн ( 72 ) ва эшонро месӯзанду дӯзах боишон метованд .

إِذِ الْأَغْلالُ فِی أَعْناقِهِمْ آن گه که غلها که در دستهای ایشان بود در گردنهای ایشان افکنند وَ السَّلاسِلُ و ایشان را در زنجیرها کشند، یُسْحَبُونَ فِی الْحَمِیمِ (۷۱) ایشان را بر رویها در آب جوشان دوزخ می‌کشند، ثُمَّ فِی النَّارِ یُسْجَرُونَ (۷۲) و ایشان را می‌سوزند و دوزخ بایشان می‌تاوند.

Сами қили ?лаами он гуҳ гӯйанд эшонро , أини мо кантами тшркўн ( 73 ) ман дун аллоҳ куҷост ончӣ май анбози овардеди фурӯд аз аллоҳ ? қолўои злўо ъно гӯйанд он анбозон кам шуданд аз мо , бал лам накун надаъво ман қабл шиӣо на мо худ аз анбозон ҳичиз нагуфтем дар ани ҷаҳону нхўондиму нпрстидим , кзлки изли аллоҳи алкоФрин ( 74 ) ҳам чунон бироаҳ мекунад аллоҳи ногрўидгонро .

ثُمَّ قِیلَ لَهُمْ آن گه گویند ایشان را، أَیْنَ ما کُنْتُمْ تُشْرِکُونَ (۷۳) مِنْ دُونِ اللَّهِ کجاست آنچه می‌انباز آوردید فرود از اللَّه؟ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا گویند آن انبازان کم شدند از ما، بَلْ لَمْ نَکُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَیْئاً نه ما خود از انبازان هیچیز نگفتیم در ان جهان و نخواندیم و نپرستیدیم، کَذلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ الْکافِرِینَ (۷۴) هم چنان بیراه میکند اللَّه ناگرویدگان را.

Злкми бмои кантами тФрҳўни фии алأрзи бғир алҳақ эшонро гӯйанд ин подоши шуморо бонст ки шумо шод мезистед дар замини бботлу норост ,у бмои кантами тмрҳўн ( 75 ) ва бончаҳ биноз ва кашӣ мехиромедед дар замин .

ذلِکُمْ بِما کُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ ایشان را گویند این پاداش شما را بآنست که شما شاد می‌زیستید در زمین بباطل و ناراست، وَ بِما کُنْتُمْ تَمْرَحُونَ (۷۵) و بآنچه بناز و کشی می‌خرامیدید در زمین.

Адхлўои أбўоби ҷаҳаннам дар равед аз дарҳои дӯзах , холидин фӣҳо ҷовидон дар ан , Фбӣси мсўии алмткбрин ( 76 ) бади ҷойгоҳии гардани гардани кашонро .

ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ در روید از درهای دوزخ، خالِدِینَ فِیها جاویدان در ان، فَبِئْسَ مَثْوَی الْمُتَکَبِّرِینَ (۷۶) بد جایگاهی گردن گردن‌کشان را.

Фосбри إни въди аллоҳи ҳақ шикебе кун ки ваъда додани аллоҳ ростаст , Фإмои нринк агар бо ту нмоӣим , баъзи алзии нъдҳми чизе аз ончии ваъдаи диҳеми эшонро аз азоб , أўи нтўФинк ё пеш аз ани бмироними туро , Фإлинои ирҷъўн ( 77 ) бо мо хоҳанд оварад эшонро .

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ شکیبایی کن که وعده دادن اللَّه راست است، فَإِمَّا نُرِیَنَّکَ اگر با تو نمائیم، بَعْضَ الَّذِی نَعِدُهُمْ چیزی از آنچه وعده دهیم ایشان را از عذاب، أَوْ نَتَوَفَّیَنَّکَ یا پیش از ان بمیرانیم ترا، فَإِلَیْنا یُرْجَعُونَ (۷۷) با ما خواهند آورد ایشان را.

Ва лақади أрслнои рслои ман қблк фиристодем мо расӯлонро пеш аз ту , манеҳам ман қсснои алейк ва эшон касаст ки сухану қисса ӯ гуфтем бо ту дар қуръон , ва манеҳам ман лам нақасас алейк ва аз эшон касаст ки қисса ӯу сухан ӯ нагуфтем бо ту , ва мо кони лрсўл ва набӯд ҳаргизи расӯлиро , أни иأтии боиаҳ ки азобӣ оварад , إлои бإзни аллоҳи магари бадастӯрии худоӣ , Фإзои ҷоءи أмри аллоҳ чун фармони аллоҳ дар расад , қзии болҳқи кор бргзордаҳ ояд бидод ,у хусри ҳнолки алмбтлўн ( 78 )у норостону дурӯғи занони зиёнкор монанди .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِکَ فرستادیم ما رسولان را پیش از تو، مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَیْکَ و ایشان کس است که سخن و قصه او گفتیم با تو در قرآن، وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَیْکَ و از ایشان کس است که قصه او و سخن او نگفتیم با تو، وَ ما کانَ لِرَسُولٍ و نبود هرگز رسولی را، أَنْ یَأْتِیَ بِآیَةٍ که عذابی آورد، إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ مگر بدستوری خدای، فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ چون فرمان اللَّه در رسد، قُضِیَ بِالْحَقِّ کار برگزارده آید بداد، وَ خَسِرَ هُنالِکَ الْمُبْطِلُونَ (۷۸) و ناراستان و دروغ زنان زیانکار مانند.

Аллоҳи алзии ҷаъли лаками алأнъом ллаҳ ӯст ки бёФриди шуморо уштурон , лтркбўои минҳо то барон менишинед ,у минҳои тأклўн ( 79 ) ва аз ани михўрид .

اللَّهُ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَنْعامَ للَّه اوست که بیافرید شما را اشتران، لِتَرْکَبُوا مِنْها تا بران می‌نشینید، وَ مِنْها تَأْکُلُونَ (۷۹) و از ان میخورید.

Ва лаками фӣҳо манофе ва шуморо дар ани сўдмндҳост ,у лтблғўои алайҳои ҳоҷаи фии сдўркм ва то мерасед варони бдрўоисти хешу мурод ки дар дил доред ,у алайҳоу алии алФлки тҳмлўн ( 80 ) ва бар шутурон ва бар киштӣҳо шуморо бар медоранд . Ирикми оётау бшмо май намояди шигифтҳои хеш дар кирдигории хеш , أии оёти аллоҳи тнкрўн ( 81 ) кадомро аз нишонҳои аллоҳ ки намӯд ва шигифтҳо ки сохт мункир мебошед ?

وَ لَکُمْ فِیها مَنافِعُ و شما را در ان سودمندهاست، وَ لِتَبْلُغُوا عَلَیْها حاجَةً فِی صُدُورِکُمْ و تا می‌رسید وران بدروایست خویش و مراد که در دل دارید، وَ عَلَیْها وَ عَلَی الْفُلْکِ تُحْمَلُونَ (۸۰) و بر شتران و بر کشتیها شما را بر می‌دارند. یُرِیکُمْ آیاتِهِ‌ و بشما می‌نماید شگفتهای خویش در کردگاری خویش،أَیَّ آیاتِ اللَّهِ تُنْکِرُونَ (۸۱) کدام را از نشانهای اللَّه که نمود و شگفتها که ساخت منکر می‌باشید ؟

أи Флми исирўои фии алأрз на раванд дар замин , Финзрўои Киеви кони оқибаи аллазӣнаи ман қиблаам то нигаранд ки чун буд саранҷоми эшон ки пеш аз эшон буданд , конўо أкср манеҳам азишон бештар буданду анбӯҳтар ,у أшди қуввау сахти нерутар ,у осорои фии алأрз ва бо ншонҳотр буданд азишон ва бо бозмондаи ҳотар дар замин , Фмои أғнии анҳуам мо конўои иксбўн ( 82 ) бакор наомад эшонро ончӣ месохтанд ва гирд мекарданд .

أَ فَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ نه روند در زمین، فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ تا نگرند که چون بود سرانجام ایشان که پیش از ایشان بودند، کانُوا أَکْثَرَ مِنْهُمْ ازیشان بیشتر بودند و انبوه‌تر، وَ أَشَدَّ قُوَّةً و سخت نیروتر، وَ آثاراً فِی الْأَرْضِ و با نشانهاتر بودند ازیشان و با بازمانده‌هاتر در زمین، فَما أَغْنی‌ عَنْهُمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ (۸۲) بکار نیامد ایشان را آنچه می‌ساختند و گرد میکردند.

Флмои ҷоءтҳми рслҳми болбинот чун боишон омад фиристодагони ман пайғомҳои равшан , Фрҳўои бмои ъндҳм шод нишастанд бончаҳи наздики эшон буд , ман алълм аз дониши бакорҳои аинҷҳонӣ ва хуш омад эшон ,у ҳоқи баҳами мо конўо ба истҳзؤн ( 83 ) то фарои сар эшон нишаст ончӣ мебарон хандиданд ва афсӯс медоштанд .

فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ چون بایشان آمد فرستادگان من پیغامهای روشن، فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ شاد نشستند بآنچه نزدیک ایشان بود، مِنَ الْعِلْمِ از دانش بکارهای اینجهانی و خوش آمد ایشان، وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۸۳) تا فرا سر ایشان نشست آنچه می‌بران خندیدند و افسوس می‌داشتند.

Флмои рأўои бأсно чун зӯр гирифтан мо диданди бадари марг , қолўои омнои биллоҳ вҳдаҳ гуфтанд бгрўидими биллоҳ ки яктост ,у кФрнои бмои кно ба мушрикин ( 84 ) ва аз анбоз ки май гуфтем безор гаштем .

فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا چون زور گرفتن ما دیدند بدر مرگ، قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ گفتند بگرویدیم باللّه که یکتاست، وَ کَفَرْنا بِما کُنَّا بِهِ مُشْرِکِینَ (۸۴) و از انباز که می‌گفتیم بیزار گشتیم.

Флми як инФъҳми إимонҳми ҳеҷ суд надошт эшонро гиравидан эшон , лмои рأўои бأснои он гуҳ ки азоби мо диданд , суннати аллоҳи алтии қади хулати фии ибодаи ниҳод аллоҳ инаст ки буд ҳамеша дар рӯзгори гузашта дар бандагон ӯ ,у хусри ҳнолки алкоФрўн ( 85 )у зиёни кору навмеди монданди онҷои ногрўидгон .

فَلَمْ یَکُ یَنْفَعُهُمْ إِیمانُهُمْ هیچ سود نداشت ایشان را گرویدن ایشان، لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا آن گه که عذاب ما دیدند، سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِی قَدْ خَلَتْ فِی عِبادِهِ نهاد اللَّه اینست که بود همیشه در روزگار گذشته در بندگان او، وَ خَسِرَ هُنالِکَ الْکافِرُونَ (۸۵) و زیان کار و نومید ماندند آنجا ناگرویدگان.