Қавлаи таъолӣ :у қоли алзии омн ва он мард гиравида гуфт : ё қавми атбъўн эй қавм пай бурид бмн , أҳдкми сиблати алршод ( 38 ) то роҳи намоями шуморо бароаи ростӣ .

قوله تعالی: وَ قالَ الَّذِی آمَنَ و آن مرد گرویده گفت: یا قَوْمِ اتَّبِعُونِ ای قوم پی برید بمن، أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ (۳۸) تا راه نمایم شما را براه راستی.

ё қавми إнмои ҳзаҳи алҳёҳи алднёи матоъ эй қавми ин зиндагонии ин ҷаҳонии рӯзии фарои рӯзии басар бурданаст нопоянда ,у إни алохраҳи ҳаии дори алқрор ( 39 ) ва он ҷаҳонаст сарои орому поянда .

یا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَیاةُ الدُّنْیا مَتاعٌ ای قوم این زندگانی این جهانی روزی فرا روزی بسر بردن است ناپاینده، وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِیَ دارُ الْقَرارِ (۳۹) و آن جهانست سرای آرام و پاینده.

Ман амали сиӣаҳ ҳар ки бадӣ кунад , Флои иҷзии إлои мислҳо подош ндиҳанд . ӯро магари ҳам чунон , ва ман амали солҳо ва ҳар ки некӣ кунад , ман зикри أўи أнсӣ аз наринау модинаҳ ,у ҳўи муъмин ва ӯ гиравида буд , Фأўлӣки идхлўни алҷнаҳ эшон онанд ки дар оранд дар биҳишти ирзқўни фӣҳо бғири ҳисоб ( 40 ) рӯзӣ медиҳанд эшонро дар ани биҳишт бешумор .

مَنْ عَمِلَ سَیِّئَةً هر که بدی کند، فَلا یُجْزی‌ إِلَّا مِثْلَها پاداش ندهند. او را مگر هم چنان، وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً و هر که نیکی کند، مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی‌ از نرینه و مادینه، وَ هُوَ مُؤْمِنٌ و او گرویده بود، فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ایشان آنند که در آرند در بهشت یُرْزَقُونَ فِیها بِغَیْرِ حِسابٍ (۴۰) روزی میدهند ایشان را در ان بهشت بی‌شمار.

Ва ё қавми мо лии أдъўкми إлии алнҷоаҳ эй қавм ин чист ки маро расед ва ин чунаст маро ки михўонми шуморо бо раҳоӣ ,у тдъўннии إлии алнор ( 41 ) ва мехонед шумо марои ботш .

وَ یا قَوْمِ ما لِی أَدْعُوکُمْ إِلَی النَّجاةِ ای قوم این چیست که مرا رسید و این چونست مرا که میخوانم شما را با رهایی، وَ تَدْعُونَنِی إِلَی النَّارِ (۴۱) و میخوانید شما مرا بآتش.

Тдъўннии лأкФр биллоҳ мехонед маро то кофар шавам ба аллоҳу أшрк ба мо лӣси лӣ ба илму анбози гирам бо ӯ чизе ки ман ӯро анбоз надонам ,у أнои أдъўкми إлии алъзизи алғФор ( 42 ) ва ман шуморо михўонм бо тавонои тоўндаҳ , омрзгории фарохи омрз .

تَدْعُونَنِی لِأَکْفُرَ بِاللَّهِ میخوانید مرا تا کافر شوم به اللَّه وَ أُشْرِکَ بِهِ ما لَیْسَ لِی بِهِ عِلْمٌ و انباز گیرم با او چیزی که من او را انباز ندانم، وَ أَنَا أَدْعُوکُمْ إِلَی الْعَزِیزِ الْغَفَّارِ (۴۲) و من شما را میخوانم با توانایی تاونده، آمرزگاری فراخ آمرز.

Лои ҷурми أнмои тдъўннии إлиаҳи ббўд акнӯн ночораи кончаҳи шумо маро бо парастиш он мехонед , лӣси ?лаи дъўаҳи фии алднёу лои фии алохраҳ ӯро он ҳақ нест ки касеро бо парастиш хеш хонд ҳаргиз на дарин ҷаҳон на дар ани ҷаҳон ,у أни мрднои إлии аллоҳу бози гардидани мо бо аллоҳаст ,у أни алмсрФини ҳам أсҳоби алнор ( 43 )у газофи корон оташёнанд .

لا جَرَمَ أَنَّما تَدْعُونَنِی إِلَیْهِ ببود اکنون ناچاره کانچه شما مرا با پرستش آن میخوانید، لَیْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِی الدُّنْیا وَ لا فِی الْآخِرَةِ او را آن حق نیست که کسی را با پرستش خویش خواند هرگز نه درین جهان نه در ان جهان، وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَی اللَّهِ و باز گردیدن ما با اللَّه است، وَ أَنَّ الْمُسْرِفِینَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ (۴۳) و گزاف کاران آتشیان‌اند.

Фстзкрўни мо أқўли лаками оре ёд кунед ҳангомии ончӣ ман мегӯям шуморо ,у أФўзи أмрии إлии аллоҳу кори хеш бо худои гузорам , إни аллоҳи басири болъбод ( 44 ) ки аллоҳи бино ва доност ббндгон .

فَسَتَذْکُرُونَ ما أَقُولُ لَکُمْ آری یاد کنید هنگامی آنچه من میگویم شما را، وَ أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللَّهِ و کار خویش با خدا گذارم، إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ (۴۴) که اللَّه بینا و داناست ببندگان.

Фўқоаҳи аллоҳи боздошти эшон аллоҳи азу , сиӣоти мо мкрўои бадҳои ончӣ эшон сохтанд аз сози бад ,у ҳоқи боли фиръавни сӯъи алъзоб ( 45 ) ва Фроср нишаст касони фиръавнро бади азоб .

فَوَقاهُ اللَّهُ بازداشت ایشان اللَّه ازو، سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا بدهای آنچه ایشان ساختند از ساز بد، وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ (۴۵) و فراسر نشست کسان فرعون را بد عذاب.

Алнори иързўни алайҳои он азоб оташӣаст ки эшонро барон арза мекунанд , ғдўоу ъшёи бомдоду шабонгоҳи пайвастаи дарин ҷаҳон ,у явми тқўми алсоъаҳ ва он рӯз ки растохез бпоӣ шавад , أдхлўои оли фиръавни أшди алъзоб ( 46 ) гӯйанд дршид эй фиръавну касон ӯ дар сахттар азоб .

النَّارُ یُعْرَضُونَ عَلَیْها آن عذاب آتشی است که ایشان را بران عرضه میکنند، غُدُوًّا وَ عَشِیًّا بامداد و شبانگاه پیوسته درین جهان، وَ یَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ و آن روز که رستاخیز بپای شود، أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ (۴۶) گویند درشید ای فرعون و کسان او در سخت‌تر عذاب.

Ва إзи итҳоҷўни фии алнор ва он гуҳ ки пайкор мекунанд дар оташ , Фиқўли алзъФоءи ллзини асткбрўои пас равон гӯйанд гарданкашонро : إнои кнои лаками тбъои мо шуморо пас равон ва фармон бурдорон будем дар дунё , Фҳли أнтми мғнўни ънои нсибои ман алнор ( 47 ) ҳеҷ моро бакори оӣид ки аз мо боздорӣади баҳрае аз оташ ?

وَ إِذْ یَتَحاجُّونَ فِی النَّارِ و آن گه که پیکار میکنند در آتش، فَیَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا پس روان گویند گردنکشان را: إِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعاً ما شما را پس روان و فرمان برداران بودیم در دنیا، فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِیباً مِنَ النَّارِ (۴۷) هیچ ما را بکار آئید که از ما بازدارید بهره‌ای از آتش؟

Қоли аллазӣнаи асткбрўо гарданкашон гӯйанд : إнои кули фӣҳо мо ҳама эдарем дар оташ , إни аллоҳи қади ҳукми байни алъбод ( 48 ) аллоҳи бхўости хеши кори баргузоради миёни бандагон .

قالَ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا گردنکشان گویند: إِنَّا کُلٌّ فِیها ما همه ایدریم در آتش، إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَکَمَ بَیْنَ الْعِبادِ (۴۸) اللَّه بخواست خویش کار برگزارد میان بندگان.

Ва қоли аллазӣнаи фии алнор эшон гӯйанд ки дар оташанд , лхзнаҳи ҷаҳаннами хозинони дӯзахро : адъўо рбкм хонед худованди хешро ва хоҳед азу , ихФФи ънои иўмои ман алъзоб ( 49 ) то аз мо азоби як рӯзи фурӯ наад : қолўо гӯйанд : أу лами так тأтикми рслкми болбиноти расӯли шумо бшмо наомад бо пайғомҳо ва нишонҳои равшан ? қолўо балӣ гӯйанд балӣ омад , қолўои Фодъўо хозинон гӯйанд : пас шумо худоиро мехонед , ва мо дъоءи алкоФрини إлои фии залол ( 50 )у дуоӣ кофарон нест магар дар зойеъӣу гумроҳӣ .

وَ قالَ الَّذِینَ فِی النَّارِ ایشان گویند که در آتش‌اند، لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ خازنان دوزخ را: ادْعُوا رَبَّکُمْ خوانید خداوند خویش را و خواهید ازو، یُخَفِّفْ عَنَّا یَوْماً مِنَ الْعَذابِ (۴۹) تا از ما عذاب یک روز فرو نهد: قالُوا گویند: أَ وَ لَمْ تَکُ تَأْتِیکُمْ رُسُلُکُمْ بِالْبَیِّناتِ رسول شما بشما نیامد با پیغامها و نشانهای روشن؟ قالُوا بَلی‌ گویند بلی آمد، قالُوا فَادْعُوا خازنان گویند: پس شما خدای را میخوانید، وَ ما دُعاءُ الْکافِرِینَ إِلَّا فِی ضَلالٍ (۵۰) و دعای کافران نیست مگر در ضایعی و گمراهی.

إнои лннсри рслнои мо ёрӣ хоҳем доду даст хоҳем гирифт фиристодагони хешро ,у аллазӣнаи омнўо ва эшонро ки гиравидагонанд , фии алҳёҳи алднё дар зиндагонии ин ҷаҳон ,у явми иқўми алأшҳод ( 51 ) ва он рӯз ки гувоҳон бпоӣ истанд .

إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا ما یاری خواهیم داد و دست خواهیم گرفت فرستادگان خویش را، وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان را که گرویدگان‌اند، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا در زندگانی این جهان، وَ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهادُ (۵۱) و آن روز که گواهان بپای ایستند.

Явми лои инФъи алзолмини он рӯз ки суд надорад кофаронро , мъзртҳми узр додан эшон ,у ?лаами аллънаҳу аишонрости нафрину даврӣ ,у ?лаами сӯъи ?илдор ( 52 )у аишонрости сарои бад .

یَوْمَ لا یَنْفَعُ الظَّالِمِینَ آن روز که سود ندارد کافران را، مَعْذِرَتُهُمْ عذر دادن ایشان، وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ و ایشانراست نفرین و دوری، وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ (۵۲) و ایشانراست سرای بد.

Ва лақади отинои Мӯсои алҳдӣу додеми Мӯсои номаи роҳ шинохтанро ,у أўрсно банӣ إсроӣили алкитоб ( 53 )у мироси додеми фарзандони ёқӯбро тӯрят .

وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَی الْهُدی‌ و دادیم موسی نامه راه شناختن را، وَ أَوْرَثْنا بَنِی إِسْرائِیلَ الْکِتابَ (۵۳) و میراث دادیم فرزندان یعقوب را توریت.

Ҳудоу зикрии лأўлии алأлбоб ( 54 ) роҳи нмўнӣу ёдгории хирадмандонро .

هُدیً وَ ذِکْری‌ لِأُولِی الْأَلْبابِ (۵۴) راه نمونی و یادگاری خردمندان را.

Фосбри إни въди аллоҳи ҳақ шикебе кун ки ваъда додани аллоҳи турои бнсрт ростаст ,у астғФри лзнбку гуноҳи хешро омурзиш мехоҳ ,у сбҳи бҳмди рбку бстоиши некӯи худованди хешро май стоӣ , болъшӣу алإбкор ( 55 ) бшбонгоаҳу бомдод .

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ شکیبایی کن که وعده دادن اللَّه ترا بنصرت راست است، وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِکَ و گناه خویش را آمرزش میخواه، وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ و بستایش نیکو خداوند خویش را می‌ستای، بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکارِ (۵۵) بشبانگاه و بامداد.

إни аллазӣнаи иҷодлўни фии оёти аллоҳи эшон ки пайкор мекунанд дар суханони аллоҳ , бғири султони أтоҳм беҳуҷҷатӣ ки боишон омад аз осмон , إни фии сдўрҳми إло кибр нест дар дилҳои эшон магари Муродии бузург , мо ҳам бболғиаҳ ки ҳаргиз бон нахоҳанд расед , Фостъзи биллоҳ фарёд мехоҳ бхдои ъзу ҷл , إнаҳи ҳўи алсмиъи албсир ( 56 ) ки ӯ худовандӣ шунавоӣ биност .

إِنَّ الَّذِینَ یُجادِلُونَ فِی آیاتِ اللَّهِ ایشان که پیکار میکنند در سخنان اللَّه، بِغَیْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ بی‌حجتی که بایشان آمد از آسمان، إِنْ فِی صُدُورِهِمْ إِلَّا کِبْرٌ نیست در دلهای ایشان مگر مرادی بزرگ، ما هُمْ بِبالِغِیهِ که هرگز بآن نخواهند رسید، فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ فریاد میخواه بخدای عز و جل، إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ (۵۶) که او خداوندی شنوای بیناست.

Лхлқи алсмоўоту алأрзи أкбри ман халқи анноси офариниши осмону замин мааст аз офариниши мардум ,у локини أксри анноси лои иълмўн ( 57 )у локини бештар мардумон намедонанд .

لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَکْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ آفرینش آسمان و زمین مه است از آفرینش مردم، وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ (۵۷) و لکن بیشتر مردمان نمی‌دانند.

Ва мо истўии алأъмӣу албсири ҳаргиз чун ҳам набӯд нобӣно аз ҳақу бинои баҳақ ,у аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоту лои алмсии ءу ҳаргиз чун ҳам набӯд гиравидагони некӯкору бадкор , қлилои мо ттзкрўн ( 58 ) чун андак панд пазиред .

وَ ما یَسْتَوِی الْأَعْمی‌ وَ الْبَصِیرُ هرگز چون هم نبود نابینا از حق و بینا بحق، وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لَا الْمُسِی‌ءُ و هرگز چون هم نبود گرویدگان نیکوکار و بدکار، قَلِیلًا ما تَتَذَکَّرُونَ (۵۸) چون اندک پند پذیرید.

إни алсоъаҳи лотиаҳи лои риби фӣҳо растохез омаданӣаст гумон нест дар ан ,у локини أксри анноси лои иؤмнўн ( 59 ) локини бештари мардум ба намегараванд .

إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها رستاخیز آمدنی است گمان نیست در ان، وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یُؤْمِنُونَ (۵۹) لکن بیشتر مردم به نمی‌گروند.