Қавлаи таъолӣ :у қизнои ?лаами қрноء дар эшон сохтем ва баришон бастем ҳам нишинон ва ҳам созон , Фзинўои ?лаам то меоройанд эшонро , мо байни أидиҳм ҳар чаҳ пеши эшон Фост аз охират то бон кофар мешаванд ва мо хлФҳм ва ҳар чаҳ пас эшон Фост аз дунёии эшон то гирд мекунанд ,у ҳақи алайҳими алқўлу барояшони сухани худои бтҳдиди воҷиби гашт ва рост шуд , фии أмми қади хулати ман қиблаам ҳамчун гуруҳоне ки пеш эшон буданд ва гузаштанд , ман алҷну алإнс аз парӣу одамӣ , إнҳми конўои хосрин ( 25 ) ки эшон зиён корон буданд ва аз хештани дармондагон .

قوله تعالی: وَ قَیَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ در ایشان ساختیم و بریشان بستیم هم نشینان و هم سازان، فَزَیَّنُوا لَهُمْ تا می‌آرایند ایشان را، ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ هر چه پیش‌ ایشان فاست از آخرت تا بآن کافر می‌شوند وَ ما خَلْفَهُمْ و هر چه پس ایشان فاست از دنیای ایشان تا گرد میکنند، وَ حَقَّ عَلَیْهِمُ الْقَوْلُ و برایشان سخن خدا بتهدید واجب گشت و راست شد، فِی أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ همچون گروهانی که پیش ایشان بودند و گذشتند، مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ از پری و آدمی، إِنَّهُمْ کانُوا خاسِرِینَ (۲۵) که ایشان زیان‌کاران بودند و از خویشتن درماندگان.

Ва қоли аллазӣнаи кФрўо ногрўидгон гуфтанд : лои тсмъўои лиҳозо алқуръон машнуед ин қуръонро ,у алғўои фӣау сухани нобакор дар он афканед « 2 » , лълкми тғлбўн ( 26 ) то магар ӯро аз хондан боз шиканед .

وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا ناگرویدگان گفتند: لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ مشنوید این قرآن را، وَ الْغَوْا فِیهِ و سخن نابکار در آن افکنید «۲»، لَعَلَّکُمْ تَغْلِبُونَ (۲۶) تا مگر او را از خواندن باز شکنید.

Флнзиқни аллазӣнаи кФрўои баростӣ ки бичашонем ногрўидгонро , ъзобои шадидани азобии сахт ,у лнҷзинҳми أсўأи алзии конўои иъмлўн ( 27 )у подоши диҳеми эшонро ббтри подошӣ бар бтркорӣ ки мекарданд .

فَلَنُذِیقَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا براستی که بچشانیم ناگرویدگان را، عَذاباً شَدِیداً عذابی سخت، وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِی کانُوا یَعْمَلُونَ (۲۷) و پاداش دهیم ایشان را ببتر پاداشی بر بترکاری که میکردند.

Злки ҷзоءи أъдоء аллоҳ онаст подоши душманони аллоҳ , алнори он подош оташаст , ?лаами фӣҳо дори алхлди аишонрост дар ани оташи сарои ҷовидӣ , ҷзоءи бмои конўои боётнои иҷҳдўн ( 28 ) подошро бончаҳи бсхнони мо мекофар шуданд ва аз гиравидан май бозншстнд .

ذلِکَ جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ آنست پاداش دشمنان اللَّه، النَّارُ آن پاداش آتش است، لَهُمْ فِیها دارُ الْخُلْدِ ایشانراست در ان آتش سرای جاویدی، جَزاءً بِما کانُوا بِآیاتِنا یَجْحَدُونَ (۲۸) پاداش را بآنچه بسخنان ما می‌کافر شدند و از گرویدن می‌بازنشستند.

Ва қоли аллазӣнаи кФрўо ногрўидгон гӯйанд дар оташ : рбнои أрнои аллазӣнаи أзлонои худованди мо бо мо намой он ду тан ки моро бероҳ карданд , ман алҷну алإнс аз парӣу одамӣ , нҷълҳмои таҳти أқдомно то эшонро дар зери пои орем , ликўнои ман алأсФлин ( 29 ) то аз мо ки фурӯдем фурӯтар бошанд .

وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا ناگرویدگان گویند در آتش: رَبَّنا أَرِنَا الَّذَیْنِ أَضَلَّانا خداوند ما با ما نمای آن دو تن که ما را بی‌راه کردند، مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ از پری و آدمی، نَجْعَلْهُما تَحْتَ أَقْدامِنا تا ایشان را در زیر پای آریم، لِیَکُونا مِنَ الْأَسْفَلِینَ (۲۹) تا از ما که فرودیم فروتر باشند.

إни аллазӣнаи қолўои рбнои аллоҳи эшон ки гуфтанд худованди мо аллоҳаст , сами астқомўо ва он гуҳ бар он бпоӣиднд , ттнзли алайҳими алмлоӣкаҳ мефурӯд оянд барояшони Фриштгон , أлои тхоФўоу лои тҳзнўои мигўинд ки матарсед ва андӯҳ мадоред ,у أбшрўои болҷнаҳи алтии кантами тўъдўн ( 30 ) ва шод бошед бони биҳишт ки шуморо ваъда медоданд .

إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ایشان که گفتند خداوند ما اللَّه است، ثُمَّ اسْتَقامُوا و آن گه بر آن بپائیدند، تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَةُ می‌فرود آیند برایشان فریشتگان، أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا میگویند که مترسید و اندوه مدارید، وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ (۳۰) و شاد باشید بآن بهشت که شما را وعده می‌دادند.

Нҳни أўлёؤкми мо дасти гирону ёрии даҳони шмооим , фии алҳёҳи алднёу фии алохраҳ дар зиндагонии ин ҷаҳон ва дар ани ҷаҳон ,у лаками фӣҳо мо тштҳии أнФскм ва шумо рост дар биҳишт ҳар чаҳ дилҳои шумо хоҳад ,у лаками фӣҳо мо тдъўн ( 31 ) ва шумо рост дар он ҳар чаҳ шуморо орзӯ хоҳад .

نَحْنُ أَوْلِیاؤُکُمْ‌ ما دست گیران و یاری دهان شماایم، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ در زندگانی این جهان و در ان جهان، وَ لَکُمْ فِیها ما تَشْتَهِی أَنْفُسُکُمْ‌ و شما راست در بهشت هر چه دلهای شما خواهد، وَ لَکُمْ فِیها ما تَدَّعُونَ (۳۱) و شما راست در آن هر چه شما را آرزو خواهد.

Нзлои ман ғафури раҳим ( 32 ) пеш оварда ист аз омрзгории меҳрбон .

نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِیمٍ (۳۲) پیش آورده‌ایست از آمرزگاری مهربان.

Ва ман أҳсн қўло кист некӯтар сухан , ммни дуои إлии аллоҳ аз он кас ки бо худоӣ мехонд . Ва амали солҳоу кор нек мекунад ,у қоли إннии ман алмуслимӣн ( 33 ) ва мегуяд ки ман аз гардани нҳодгонм .

وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا کیست نیکوتر سخن، مِمَّنْ دَعا إِلَی اللَّهِ از آن کس که با خدای میخواند. وَ عَمِلَ صالِحاً و کار نیک میکند، وَ قالَ إِنَّنِی مِنَ الْمُسْلِمِینَ (۳۳) و میگوید که من از گردن نهادگانم.

Ва лои тстўии алҳасанау лои алсиӣаҳи ҳаргиз яксон набӯд некуӣу бадӣ , адФъи болатии ҳаии أҳсни ҷафоу сФаҳи бози зани бпосх додану подош кардан ҳар чаҳ он некӯтар , Фإзои алзии бинку байнаи ъдоўаҳ ки он кас ки миёни туу миён ӯ душманӣаст , кأнаҳ вале ҳмим ( 34 ) гӯйӣ ки дӯстӣаст ёрии бадали наздик .

وَ لا تَسْتَوِی الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّیِّئَةُ هرگز یکسان نبود نیکویی و بدی، ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ جفا و سفه باز زن بپاسخ دادن و پاداش کردن هر چه آن نیکوتر، فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ که آن کس که میان تو و میان او دشمنی است، کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ (۳۴) گویی که دوستی است یاری بدل نزدیک.

Ва мо илқоҳо ва дар дил ва дар даҳан ндиҳанд ин хислат ва ин ҳасана ва ин одату хуии некӯро , إлои аллазӣнаи сбрўои магари шикебёнро , ва мо илқоҳо ва дар дил ндиҳанд онро , إлои зўи ҳаззи азим ( 35 ) магар касе бо баҳрае некӯ аз имон ва аз биҳишт .

وَ ما یُلَقَّاها و در دل و در دهن ندهند این خصلت و این حسنة و این عادت و خوی نیکو را، إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا مگر شکیبایان را، وَ ما یُلَقَّاها و در دل ندهند آن را، إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِیمٍ (۳۵) مگر کسی با بهره‌ای نیکو از ایمان و از بهشت.

Ва إмои инзғнки ман алшитони нзғ ва ҳар гоҳ ки бтў расад аз деви гардани гаштанӣ ва басар бардоштанӣ ва дар хашм карданӣу васваса афканданӣ , Фостъзи биллоҳи фарёди хоҳи биллоҳ , إнаҳи ҳўи алсмиъи алълим ( 36 ) ки ӯ шунавосту доно .

وَ إِمَّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ نَزْغٌ و هر گاه که بتو رسد از دیو گردن گشتنی و بسر برداشتنی و در خشم کردنی و وسوسه افکندنی، فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ فریاد خواه باللّه، إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۳۶) که او شنواست و دانا.