Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими бисмии аллоҳи калимаи баҳои ман таҳаққуқи баҳо , халъи алӣ нафса рдоءи алоФзолу албси қалбаи ҷалоли алоқбол ,у аФрди рӯҳаи брўҳи лутфи алҷмол ,у астхлси сираи бўсФи кашфи алҷлол .

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بسم اللَّه کلمة بها من تحقق بها، خلع علی نفسه رداء الافضال و البس قلبه جلال الاقبال، و افرد روحه بروح لطف الجمال، و استخلص سره بوصف کشف الجلال.

Номи худовандӣ ки зикр ӯ ороиш гуфторасту меҳр ӯ равшанои асрор , дидор ӯ нузҳат абсорасту рзоء ӯ дар дори алқрори халъати Аброр .

نام خداوندی که ذکر او آرایش گفتار است و مهر او روشنایی اسرار، دیدار او نزهت ابصار است و رضاء او در دار القرار خلعت ابرار.

Рӯй гуфтор равшан нашавад то нагӯйӣ тавҳид ӯ , дили маънӣ шод нагардад то наҷӯӣ рзоء ӯ , ҷони ақли ннозд то набавӣии гули шукр ӯ . Худоӣ ки аз идроки уқул муназзаҳаст ҷалол ӯ , аз аҳотти авҳом , муқаддасаст ҷамол ӯ . Обу хок чаҳ донад қадари иззати самадят ӯ ? ақлу хирад чун расад бикуна ҷалол бар камол ӯ ?

روی گفتار روشن نشود تا نگویی توحید او، دل معنی شاد نگردد تا نجویی رضاء او، جان عقل ننازد تا نبویی گل شکر او. خدای که از ادراک عقول منزه است جلال او، از احاطت اوهام، مقدس است جمال او. آب و خاک چه داند قدر عزت صمدیت او؟ عقل و خرد چون رسد بکنه جلال بر کمال او؟

Одамӣу парӣ кӣ дарёбад нъўти аҳадяту сифоти сармадят ӯ . ?

آدمی و پری کی دریابد نعوت احدیت و صفات سرمدیت او.؟

Арши азими заррае дар ҷанби қудрат ӯ , вуҷӯди кули олами қатрае аз баҳри вуҷӯд ӯ , ҷузи дили сӯхтагон шикор накунад каманди ҷазб ӯ , ҷузи синаи ошноён Фкор накунад тири блоء ӯ .

عرش عظیم ذره‌ای در جنب قدرت او، وجود کل عالم قطره‌ای از بحر وجود او، جز دل سوختگان شکار نکند کمند جذب او، جز سینه آشنایان فکار نکند تیر بلاء او.

Қол алнабӣ ( с ) алайҳу ?алау силам : ани аллоҳи ъзу ҷли адхри алблоءи лоўлёӣаҳи комаи адхри алшҳодаҳи лоҳбоӣаҳ

قال النبی (ص) علیه و آله و سلم: ان اللَّه عز و جل ادخر البلاء لاولیائه کما ادخر الشهادة لاحبائه‌

Қавла : ҳами ъсқи қили алошораҳи ман ҳзаҳи алҳрўФи ило улувва шаъни Муҳамад .

قوله: حم عسق قیل الاشارة من هذه الحروف الی علوّ شأن محمد.

Фолҳоءи ҳавзаи алмўрўд ,у алмими малакаи алммдўд ,у алъайни ъзаҳи алмўҷўд ,у алсини сноӣаҳи алмшҳўд ,у алқоФи қиёмаи фии алмқоми алмҳмўд ,у қурбаи фии алкромаҳи ман алмъбўд .

فالحاء حوضه المورود، و المیم ملکه الممدود، و العین عزه الموجود، و السین سنائه المشهود، و القاف قیامه فی المقام المحمود، و قربه فی الکرامة من المعبود.

Ҳар ҳарфӣ аз ин ҳуруфи ишорати бълўи мартабату камоли каромат Мустафоаст салавоти аллоҳу саломаи алайҳ , ки дар хзоӣн ғайб ӯст ки ҷавоҳир давлат дорад , ва дар даст рӯзгор ӯст ки ҳуқуқ ҷалолат дорад , пас аз панҷсад ваанд соли тбошири субҳи рӯзи давлати шариъат ӯ тобанда ,у шамъи шамоили шарафи суннат ӯ фурӯзанда .

هر حرفی از این حروف اشارت بعلو مرتبت و کمال کرامت مصطفی است صلوات اللَّه و سلامه علیه، که در خزائن غیب اوست که جواهر دولت دارد، و در دست روزگار اوست که حقوق جلالت دارد، پس از پانصد و اند سال تباشیر صبح روز دولت شریعت او تابنده، و شمع شمایل شرف سنت او فروزنده.

Осоиши халқ аз ақволу ахбор ӯ , ороиши даҳр аз шамоили шарафи суннату аҳволу осор ӯ , моҳ дар иззати ниқоб ӯ , фалак дар ҳасрати ҳиҷоб ӯ . Камолаш : нишони лутфи рҳмн , ҷамолаш : тарҷумони фазли яздон , камолаш : ошӯби дили муштоқон , ҷамолаш : узри гуноҳи ошиқон .

آسایش خلق از اقوال و اخبار او، آرایش دهر از شمایل شرف سنت و احوال و آثار او، ماه در عزت نقاب او، فلک در حسرت حجاب او. کمالش: نشان لطف رحمن، جمالش: ترجمان فضل یزدان، کمالش: آشوب دل مشتاقان، جمالش: عذر گناه عاشقان.

Ҳоء ишоратаст бҳўзи мўрўд ӯ .

حاء اشارت است بحوض مورود او.

Қол алнабӣ ( с ) « ҳавзии мо байни адани илои Аммон , шаробаашад бёзои ман аллину аҳлии ман алъсл , ман шурб манеҳ шурбаи лами измأи баъдҳо абадану аввали ман ирдаҳи съолики алмҳоҷрин .

قال النبی (ص) «حوضی ما بین عدن الی عمان، شرابه اشد بیاضا من اللین و احلی من العسل، من شرب منه شربة لم یظمأ بعدها ابدا و اول من یرده صعالیک المهاجرین.

Мем ишоратаст бмлки ммдўд ӯ : зуят лии аларзи Форити мшорқҳоу мғорбҳоу сиблғи малики умматии мо рӯй лии минҳо . Айн , ишоратаст бъзи мавҷӯд ӯ :у ллаҳи алъзаҳу лрсўлаҳу ллмؤмнин . Син , ишоратаст бсноءи машҳӯд ӯ :у шоҳиду машҳӯд , алшоҳди алонбёءу алмшҳўди Муҳамад . Қоф ишоратаст Фроқём ӯ бар мақоми Маҳмӯд : ъсии أни ибъски рбки мқомои мҳмўдо ,у қурб ӯ бадаргоҳи худованди маъбуд : Динои Фтдлӣ , факони қоби қавсин أўи أднӣ , ,у кзлки أўҳинои إлики қронои ърбёи лтнзри أми алқрӣ ва ман ҳавлҳо . эй Муҳамад ( с ) ин қуръон ки мо бтўи додеми маншури набувват туаст , ҳуҷҷати рисолати ту , мӯъҷизи даъвати ту , ҳабли аллоҳи алмтину нураи улмубину сиротаи алмстқим , онро бтў ваҳй кардем то ту бар оламёни хуоне ва эшонро аз қаҳру сиёсати мо огоҳ кунӣ ва аз рӯз растохез битарсоне . Он рӯз ки : иҷмъи байни алмрءу амалау байни алҷсду рӯҳа . Он рӯз ки ҳар рӯҳӣ бо ҷасад худ шавад ва ҳар касе бҷзоءи амал худ расад , некӯи кирдори ҷзоء некӯ бинад ва дар Наим биҳишт нозад бшодӣу озодӣ . Ва бади кирдори ҷзоء бад бинад ва дар оташи дӯзахи сӯзади бзорӣу хорӣ . Инаст ки раб Алъоламин фармуд : Фриқи фии алҷнаҳу Фриқи фии алсъир . Комаи анҳми алиўми Фриқон : Фриқи фии роҳаҳи алтоъоту ҳлоўаҳи алъбодоту Фриқи фии зулмоти алшрку ъқўботи алҷҳд , ғдои Фриқи ҳам аҳли аллқоءу Фриқи ҳам аҳли алшқоءу алблоء .

میم اشارت است بملک ممدود او: زویت لی الارض فاریت مشارقها و مغاربها و سیبلغ ملک امتی ما روی لی منها. عین، اشارت است بعزّ موجود او: وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ. سین، اشارت است بسناء مشهود او: وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ، الشاهد الانبیاء و المشهود محمد. قاف اشارت است فراقیام او بر مقام محمود: عَسی‌ أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً، و قرب او بدرگاه خداوند معبود: دَنا فَتَدَلَّی، فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی‌،، وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری‌ وَ مَنْ حَوْلَها. ای محمد (ص) این قرآن که ما بتو دادیم منشور نبوت تو است، حجت رسالت تو، معجز دعوت تو، حبل اللَّه المتین و نوره المبین و صراطه المستقیم، آن را بتو وحی کردیم تا تو بر عالمیان خوانی و ایشان را از قهر و سیاست ما آگاه کنی و از روز رستاخیز بترسانی. آن روز که: یجمع بین المرء و عمله و بین الجسد و روحه. آن روز که هر روحی با جسد خود شود و هر کسی بجزاء عمل خود رسد، نیکو کردار جزاء نیکو بیند و در نعیم بهشت نازد بشادی و آزادی. و بد کردار جزاء بد بیند و در آتش دوزخ سوزد بزاری و خواری. اینست که رب العالمین فرمود: فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ. کما انهم الیوم فریقان: فریق فی راحة الطاعات و حلاوة العبادات و فریق فی ظلمات الشرک و عقوبات الجحد، غدا فریق هم اهل اللقاء و فریق هم اهل الشقاء و البلاء.

Қавлаи таъолӣ : фотири алсмоўоту алأрзи ҷаъли лаками ман أнФскми أзўоҷо ва ман алأнъоми أзўоҷои изрؤкми фӣа . , офаридагори ҳафт осмон ва ҳафт замин худост ва дар офариниши ягона ва яктост , нестҳоро ҳасткунанда ,у знбўд , буд оранда , ва бҳич ҳаст нмонндаҳ . На дар қудрат ӯ Фтўр , на дар қӯт ӯ қусӯр , қадар ӯ аз дарёфт давр на , феълаши болт на , сунъаши баъиллати на , кардаш бҳилт на , арши азими бёФриду тоҷи фарқ кун гардонид , зарраи ҳақири бёФрид ва аз дида ҳо бапушед .

قوله تعالی: فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً یَذْرَؤُکُمْ فِیهِ.، آفریدگار هفت آسمان و هفت زمین خداست و در آفرینش یگانه و یکتاست، نیستها را هست کننده، و زنبود، بود آرنده، و بهیچ هست نماننده. نه در قدرت او فتور، نه در قوت او قصور، قدر او از دریافت دور نه، فعلش بآلت نه، صنعش بعلت نه، کردش بحیلت نه، عرش عظیم بیافرید و تاج فرق کون گردانید، ذره حقیر بیافرید و از دیده‌ها بپوشید.

Аз рӯй қудрат , арш чун заррае ва аз рӯй ҳикмат , зарра чун аршӣ .

از روی قدرت، عرش چون ذره‌ای و از روی حکمت، ذره چون عرشی.

Агар бъолми қудрат назар кунӣ , арши турои зарраи намояд ва агар бъолми ҳикмат назар кунӣ зарраи туро арш ояд .

اگر بعالم قدرت نظر کنی، عرش ترا ذره نماید و اگر بعالم حکمت نظر کنی ذره ترا عرش آید.

Аз онҷо ки қиёси олами асос бениёзӣасту ҷалоли иззати илоҳиро вуҷӯди хлиқти бҳқиқт наме бояд ,у куни эшон заҳматӣ менамояд , локини худ фармӯдаи ҷли ҷалола : хлқнокми лтрбҳўои ълинои лои лнрбҳи алайкум , шуморо ки офаридам на бидон офаридам то бар шумо суд ҷӯям , ё ҷалоли иззати моро аз вуҷӯди шумо пайвандӣ мебояд .

از آنجا که قیاس عالم اساس بی‌نیازی است و جلال عزت الهی را وجود خلیقت بحقیقت نمی‌باید، و کون ایشان زحمتی مینماید، لکن خود فرموده جل جلاله: خلقناکم لتربحوا علینا لا لنربح علیکم، شما را که آفریدم نه بدان آفریدم تا بر شما سود جویم، یا جلال عزت ما را از وجود شما پیوندی میباید.

Ва лўҷҳҳои ман ваҷҳҳо қамар

و لوجهها من وجهها قمر

Ва лъинҳои ман айнҳо кӯҳл

و لعینها من عینها کحل

Локин бидон офаридам то шумо бар мо суд ҷӯйеду ҳаззи худ аз фазл мо бурдоред .

لکن بدان آفریدم تا شما بر ما سود جویید و حظ خود از فضل ما بردارید.

Сифат фазл бархест баталаб мутӣъон , сифат қаҳр бархест баталаб осӣон , сифати ҷалол ва ҷамол бархест баталаб ошиқон .

صفت فضل برخاست بطلب مطیعان، صفت قهر برخاست بطلب عاصیان، صفت جلال و جمال برخاست بطلب عاشقان.

ӯ ҷли ҷалолаи қаҳрӣ ва Лутфӣ дошт бар камол , ҷалолӣ ва ҷамолӣ дошт безавол .

او جل جلاله قهری و لطفی داشت بر کمال، جلالی و جمالی داشت بی‌زوال.

Хост ки ин ганҷҳо нисор кунад , якеро дар боғи фазли тоҷи лутф бар сар наад , якеро дар зиндони адли доғи қаҳр бар ҷигар наад , якеро дар нори ҷалоли бгдозд , якеро дар нур ҷамол бинавозад , шамъӣ аз даъват барафрӯхт ки :у аллоҳи идъўои إлии дори ассалом , ҳазорон ҳазор бечораи ғмхўораҳи худро бар ин шамъ заданд ва сӯхтанду заррае дар ин шамъ на нуқсон пайдо омад на зиёдат .

خواست که این گنجها نثار کند، یکی را در باغ فضل تاج لطف بر سر نهد، یکی را در زندان عدل داغ قهر بر جگر نهد، یکی را در نار جلال بگدازد، یکی را در نور جمال بنوازد، شمعی از دعوت برافروخت که: وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلی‌ دارِ السَّلامِ، هزاران هزار بیچاره غمخواره خود را بر این شمع زدند و سوختند و ذره‌ای در این شمع نه نقصان پیدا آمد نه زیادت.

Ғами хораи онам ки ғам ман нахурд

غم خواره آنم که غم من نخورد

Фармон бар онам ки дили ман бабрад

فرمان بر آنم که دل من ببرد

Ман ҷавру ҷафоӣ ӯ бсди ҷони бихарам

من جور و جفای او بصد جان بخرم

ӯ меҳру вафои ман бик ҷӯ нахирад

او مهر و وفای من بیک جو نخرد

Лӣси кмслаҳи шайъи ءу ҳўи алсмиъи албсир аллоҳ худовандӣаст ки ҳеҷ чиз ва ҳеҷ кас ӯро монанда нест . Ва ӯро ҳамто ва ҳам сифат ва ҳам сар нест , дар авсоф ва дар нъўт , дар қудрат ва дар илм , дар рад ва дар қабул , дар нишон ва дар бурҳон , чуну кас нест , ҳар ки ақидаи ҷон ӯ ин нест , ӯро дар дайн буи нест .

لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ اللَّه خداوندیست که هیچ چیز و هیچ کس او را ماننده نیست. و او را همتا و هم صفت و هم سر نیست، در اوصاف و در نعوت، در قدرت و در علم، در رد و در قبول، در نشان و در برهان، چنو کس نیست، هر که عقیده جان او این نیست، او را در دین بوی نیست.

Ин оя бе роҳии ду гуруҳ бар он ду гуруҳ дуруст кард : гуруҳе ки гуфтанд сифат несту гуруҳе ки гуфтанд монндгӣ ҳаст , бесифатӣ нестӣаст , ва аллоҳ ҳастаст . Ва монндгӣ аз анбозисту аллоҳи таъолӣ аз анбозу анбозӣ покаст . ӯ ки монндгӣ раво дорад , аз ҳзираҳ ислом берунаст . Ва ӯ ки нафй сифат кунад , зиндиқаст .

این آیه بی راهی دو گروه بر آن دو گروه درست کرد: گروهی که گفتند صفت نیست و گروهی که گفتند مانندگی هست، بی‌صفتی نیستی است، و اللَّه هست است. و مانندگی از انبازیست و اللَّه تعالی از انباز و انبازی پاک است. او که مانندگی روا دارد، از حظیره اسلام بیرونست. و او که نفی صفت کند، زندیق است.

Ҳақи ҷл ҷалола фармуд : лӣси кмслаҳи шайъи ءу лами иқли лӣси ҳноки шайъи ء , нафармуди онҷои ҳеҷ чиз нест , ки онҷо сифат ҳаст , аммо чун сифати вай сифат нест самиъаст , чунуи самиъ ҳеҷ нест . Басираст , чунуи басир ҳеҷ нест . Ҳамонаст ки ҷой дигар фармуд : أи Фмни ихлқи кмни лои ихлқи аллоҳро сифат бсзоӣ вайаст , халқ аз он давр ,у махлуқро сифат бсзоӣ вайасту холиқ аз он пок . Махлуқ мавҷӯдаст боиҷоди аллоҳу аллоҳ мавҷӯдаст бқёми хеши бози лӣат ва ҳастӣу бқоءи хеш . Махлуқ , зиндаи бнФсу ғизои бондозаҳу ҳангом ,у аллоҳи зиндаи бҳёҳи хешу бқоءи хеши боўлиту охиряти хеш , бе кӣ ва бе чанд ва бе чун . Махлуқ , сонеъаст , бҳилту олату кӯшишу андоза . Ва аллоҳ сонеъаст , бақадрату ҳикмат , беолат ва беҳиялат ва беиллат . Ҳар чаҳ хоҳад чунонк хоҳад ҳар гуҳ ки хоҳад , ҷли ҷалолау тақаддусати асмоӣаҳу иззати смдитаҳу ҳақати клмтаҳи ҳқо .

حق جل جلاله فرمود: لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‌ءٌ و لم یقل لیس هناک شی‌ء، نفرمود آنجا هیچ چیز نیست، که آنجا صفت هست، اما چون صفت وی صفت نیست سمیع است، چنو سمیع هیچ نیست. بصیر است، چنو بصیر هیچ نیست. همانست که جای دیگر فرمود: أَ فَمَنْ یَخْلُقُ کَمَنْ لا یَخْلُقُ اللَّه را صفت بسزای ویست، خلق از آن دور، و مخلوق را صفت بسزای ویست و خالق از آن پاک. مخلوق موجود است بایجاد اللَّه و اللَّه موجود است بقیام خویش به ازلیت و هستی و بقاء خویش. مخلوق، زنده بنفس و غذا باندازه و هنگام، و اللَّه زنده بحیاة خویش و بقاء خویش باوّلیت و آخریت خویش، بی‌کی و بی‌چند و بی‌چون. مخلوق، صانع است، بحیلت و آلت و کوشش و اندازه. و اللَّه صانع است، بقدرت و حکمت، بی‌آلت و بی‌حیلت و بی‌علت. هر چه خواهد چنانک خواهد هر گه که خواهد، جلّ جلاله و تقدّست اسمائه و عزت صمدیته و حقت کلمته حقا.